Friday, January 26, 2018

Κ.Π.Α.Μ.Ρ.Ρ. εκδήλωση με θέμα «Σώζουμε το ρέμα- Σώζουμε Ζωές» THE DAY AFTER


Ως ιδιαίτερα επιτυχημένη αξιολογείται η εκδήλωση της Κίνησης για την Προστασία και Ανάδειξη του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας που έλαβε χώρα χθες, 25/1/2018 στο ξενοδοχείο ΑΥΡΑ της Ραφήνας.

Ένα εξαιρετικό πάνελ ομιλητών έθιξε όλες σχεδόν τις πλευρές του θέματος της κατάργησης του μεγάλου ρέματος, την οποία επιδιώκει Δήμος και Περιφέρεια, άμα και η κεντρική κυβέρνηση σε ένα cresendo αντιπεριβαλλοντικής πολιτικής. Μίας πολιτικής που αποσκοπεί στο οικονομικό όφελος και τη δημιουργία ψευδών εντυπώσεων στο ανενημέρωτο εκλογικό κοινό, που θεωρεί την περίσσια τσιμέντου και οικοδομικής δραστηριότητας ως σημάδι προόδου και παραγωγό ωφέλειας για την κοινωνία.

Αποδείχθηκε με ατράνταχτα επιχειρήματα αλλά και παραδείγματα από το εξωτερικό πως η συνύπαρξη του ανθρώπου με το περιβάλλον και ειδικά με τις φλέβες ζωής που καλούνται ρέματα, είναι εφικτή αλλά κυρίως αναγκαία.

Καταδείχθηκε με κάθε τρόπο πως πίσω από τον υπερβάλλοντα ζήλο για την "αντιπλημμυρική θωράκιση" βρίσκεται η επιδίωξη της προστασίας αυθαιρετούχων και καταπατητών, δαπάναις του συνειδητοποιημένου πολιτικά και διαρκώς επιβαρυνόμενου με φόρους, ελληνικού λαού.

Περιβαλλοντικές κινήσεις από γειτονικούς δήμους αλλά και κινήσεις από άλλες περιοχές της Αττικής, με χρόνια δράση για την προστασία των άλλων ρεμάτων του τόπου (Ποδονίφτης, Πικροδάφνη, ρέμα εντός ΧΥΤΑ Γραμματικού, Κερατέα  κ.α) έδωσαν το παρόν και μπήκαν οι βάσεις για κοινή και πιο εντατική δράση, προς πάσα κατεύθυνση

Ήταν μία πολύ καλή συνάντηση που γέννησε ελπίδα και γέμισε τα πνεύματα με πάθος για την προστασία των τελευταίων βιοτόπων της πολύπαθης Αττικής, απέναντι σε πολιτικά δρώντα υποκείμενα, που όταν βλέπουν δάσος ποτάμι, ρέμα, παραλία, καταρράκτη, λίμνη σκέφτονται μόνο την "αξιοποίηση" με κάθε τρόπο. Αξιοποιώντας τα καταναλώνοντας τα και καταστρέφοντας κάθε δυνατότητα να κληροδοτηθούν και στις επόμενες γενιές και κυρίως κάθε δυνατότητα επιβίωσης οικοσυστήματος σε μία χώρα που καταρρέει ηθικά, οικονομικά, οικολογικά.

Sunday, January 7, 2018

Κ.Π.Α.Μ.Ρ.Ρ. εκδήλωση με θέμα «Σώζουμε το ρέμα- Σώζουμε Ζωές»

Στον απόηχο της πρόσφατης τραγωδίας στη Μάνδρα 
η Κίνηση για την προστασία και ανάδειξη του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας σας καλεί σε Εκδήλωση/Ανοιχτή συζήτηση με θέμα 

«Σώζουμε το ρέμα- Σώζουμε Ζωές» την Πέμπτη 25 Ιανουαρίου και ώρα 6μμ στο ξενοδοχείο Αύρα

Τα αίτια των πλημμυρών,  η περιβαλλοντική αξία  των ρεμάτων και το πώς οι σύγχρονες πρακτικές  διαχείρισης των ρεμάτων  μπορούν να σώζουν ανθρώπινες ζωές,  είναι κάποια από τα θέματα που θα αναδειχθούν από τους παρακάτω προσκεκλημένους ομιλητές:

1. Κώστας Κασσιός,  Ομότιμος Καθηγητής ΕΜΠ Τομέα Γεωγραφίας και Περιφερειακού Σχεδιασμού
2. Αντώνης Λαζαρής,  Βιολόγος
3. Δημήτρης Θεοδοσόπουλος,  Αγρονόμος Τοπογράφος Μηχανικός ΕΜΠ, Μελετητής Ιστορικού Δικτύου Ρεμάτων Αττικής, Εκπρόσωπος Συλλόγου «ΡΟΗ-Πολίτες Υπέρ των Ρεμάτων»
4. Ροδούλα Κωνσταντινίδου,  Περιβαλλοντολόγος, Εκπρόσωπος «Κίνησης για τη Διάσωση του ρέματος Πικροδάφνης»
5. Εμμανουέλα Τερζοπούλου, Εκπρόσωπος της «Κίνησης για την Προστασία και Ανάδειξη του Μ.Ρέματος Ραφήνας», Χημικός


Η Αφίσα της εκδήλωσης
______________________
Ξενοδοχείο ΑΥΡΑ - Αραφινιδών Αλών 3, Ραφήνα, Παραλία Ραφήνας, Λιμάνι Ραφήνας , 19009 Αττική, Ελλάδα,

Τηλ.: +30 22940 22780, Fax.: +30 22940 23320, Email: hotelavra@gmail.com



Wednesday, December 20, 2017

Λύκοι με ταυτότητα



Τα τελευταία χρόνια, από το 1999 και μετά, η εντατικοποίηση έτι περαιτέρω της  αστικοποίησης στην Αττική, έχει οδηγήσει σε καταστάσεις οι οποίες ξεφεύγουν από κάθε λογική ερμηνεία. Με τον όρο "λογική ερμηνεία" εννοώ την ενδεχόμενη ερμηνεία αποφάσεων και έργων της αυτοδιοίκησης ειδικότερα, οι οποίες να τεκμηριώνονται από την προφανή επιδίωξη του κοινού καλού, την αναβάθμιση του τόπου και τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης στο "φαιό Αττικό νταμάρι", κατά τον τετριμμένο αλλά αγαπημένο, λόγω του ποιητή που τον συνέθεσε, χαρακτηρισμό του τόπου.

Είναι γεγονός πως η Αττική έπασχε από υποδομές, όχι γιατί δεν υπήρχε πρόθεση να κατασκευαστούν, αλλά γιατί η ελληνική ιδιαιτερότητα του να οικοδομείται πρώτα (αυθαίρετα) μία περιοχή και μετά να ακολουθούν οι υποδομές της, δεν επέτρεπε την ορθή χωροθέτηση και ανάπτυξη υποδομών. 

Η πολιτική του "κλείνω το μάτι στον αυθαίρετο" για να "του τα πάρω" με τα πρόστιμα και στο τέλος να τον νομιμοποιήσω εις βάρος του περιβάλλοντος, αποτέλεσε τον χρυσό κανόνα της περιοχής με τον οποίο πλούτισαν εργολάβοι, μηχανικοί, υπηρεσίες, "ανεκτικοί" υπάλληλοι, δήμοι, κοινότητες, μαντράδες  και πλείστοι όσοι "ων ουκ έστιν αριθμός". Στο τέλος ερχόταν η "νομιμοποίηση" και την πλήρωνε η φύση του καημένου πια, τόπου.

Υπάρχουν περιπτώσεις παραχωρήσεων γαιών από το ελληνικό κράτος (από τις παραχωρήσεις προς τους πρόσφυγες του 1922 έως τις παραχωρήσεις προς τους παλιννοστούντες της δεκαετίας 1990-2000. Οι παραχωρήσει αυτές γρήγορα επεκτάθηκαν σε αρκετές περιπτώσεις. Οι πιο τρανές από αυτές είναι οι περιπτώσεις που τα παραχωρούμενα τμήματα επεκτάθηκαν προς τις συνταγματικά ορισμένες σήμερα, ως δημόσιες γαίες, δηλαδή τα ρέματα, τα ποτάμια, τις λίμνες, τις παραλίες κλπ. Θυμηθείτε την παράγραφο αυτή όταν ακούσετε πρώην δήμαρχο Ραφήνας στο βίντεο πιο πάνω, να μιλάει για παραχωρήσεις νόμιμες -από το 1934- δίπλα στο Μεγάλο Ρέμα, το οποίο βέβαια δεν ήταν οριοθετημένο τότε (αλλά ούτε και σήμερα). Εξακολουθούν όμως οι "επεκταθέντες και μη" παραχωρησιούχοι να κατέχουν γη που το Σύνταγμα θεωρεί δημόσια.

Επανερχόμαστε στο θέμα μας. Η έντονη λοιπόν πίεση της αστικοποίησης οδηγεί το δίχως άλλο στην αστικοποίηση του συνόλου σχεδόν του νομού Αττικής και όχι μόνο του μέχρι σήμερα υφιστάμενου πολεοδομικού συγκροτήματος πρωτευούσης 'η αλλιώς Αθήνας - Πειραιά - Προαστίων. Μεγάλωσαν τόσο πολύ οι πόλεις και οι "οικισμοί" που είναι έτοιμοι να μην αφήσουν ούτε τετραγωνικό μέτρο αδόμητο στον νομό Αττικής. Αυτή τη φορά όμως με πρότερη και υπερδιαστασιολογημένη επέκταση υποδομών. Πρόκειται για την ανάπτυξη που έχουν υποσχεθεί και που είναι η ίδια που οδηγούσε πάντα την παραγωγική μηχανή του τόπου. Αυτή ήταν και είναι (και δείχνει πως θα είναι και στο μέλλον) η οικοδομή. Τα όσα λέγονται για τον τουρισμό, είναι απλά ευφημισμοί και διαφημιστικά κολπάκια για να προβάλλουν οι υπουργοί τουρισμού το λαμπερό τους χαμόγελο..

Οικοδομικός οργασμός έρχεται εκ νέου στην τελευταία (;) αυτή φάση της Αττικής Μεταμόρφωσης. Με έργα οδοποιίας, συνοδά κατ' όνομα "αντπλημμυρικά", αλλαγές (επικαιροποιήσεις τις λένε) του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου της Αθήνας, επέκταση του νέου ΓΠΣ στα πέριξ, νέο ρυθμιστικό που να χωροθετεί τις νέες δραστηριότητες εκεί που βολεύει τους επενδυτές, παραχωρήσεις οικοδομικών συγκροτημάτων στο κέντρο και άλλα πολλά. Όλα προσανατολισμένα στον στόχο της συνολικής οικοδόμησης με την παράλληλη παροχή κάθε διευκόλυνσης προς τους "επενδυτές" και ταυτόχρονης αποστέρησης κάθε υπολείμματος φύσης, φυσικού περιβάλλοντος από τη μεγάλη μάζα που αποκαλείται κατ' ευφημισμό "λαός" εις μνήμην αυτού που θα έπρεπε να είναι, αλλά δεν είναι πια.

Μερικά τρανταχτά παραδείγματα είναι η γέννηση της "Αττικής -Αθηναϊκής- Ριβιέρας", η ανάπλαση του ιστορικού κέντρου (μήτρα προστιθέμενης αξίας), η εγκεκριμένη (σχεδιαζόμενη την αποκαλούν αλλά είναι ήδη εγκεκριμένη)  "επένδυση" του Ελληνικού, οι τεραστίου μεγέθους εγκαταστάσεις υποδομών στην ανατολική Αττική (ΧΥΤΑ Γραμματικού και ΚΕΛ Βορείων Μεσογείων μαζί με τα μικρότερα περιφερειακά), η επέκταση ΜΕΤΡΟ και προαστιακού και τώρα ξεκίνησε και η διαδικασία για τη  δυτική Αττική.

Για όλα τα παραπάνω θα απαιτηθούν χωματερές, χώροι απόθεσης και διάστρωσης προϊόντων εκσκαφών, δανειοθάλαμοι, φυσικοί οχετοί ομβρίων και υγρών αποβλήτων (οι τεχνητοί κοστίζουν), όλα σε μικρή απόσταση από τις θέσεις των έργων για να εξυπηρετούν την οικονομία των έργων. Κάποια που υπήρχαν (εξοφλημένα λατομεία πχ Γλυκών Νερών, Τουρκοβούνια κ.α.) πληρώθηκαν με τα προϊόντα εκσκαφών της Αττικής Οδού τότε, αποκαθιστώντας μάλιστα και την χαμένη από καιρό φυσιογραφία των περιοχών αυτών. Τώρα όμως, που έρχονται αυτά τα έργα τι θα γίνει;

Οι προτεινόμενες και σχεδιαζόμενες λύσεις είπαμε, δεν πρέπει να αποκλίνουν από τα όσα θέτει ως προαπαιτούμενα η οικονομία των έργων. Έτσι, για το Ελληνικό και τη "Ριβιέρα" θα βρεθούν δανειοθάλαμοι (δυσκολότερα) - αποθεσιοθέλαμοι (ευκολότερα) στον πολλάκις βιασμένο Υμηττό, για την επέκταση ΜΕΤΡΟ και προαστιακού να είναι καλά η Πεντέλη και το Γραμματικό, για τη δυτική Αττική τα προϊόντα εκσκαφών δείχνουν κατάλληλα για την κάλυψη και αποκατάσταση της Φυλής. Τα υγρά απόβλητα θα καταλήξουν στα διευθετημένα και μετασχηματισμένα σε αγωγούς ομβρίων με αυξημένη φέρουσα ικανότητα, επιλογή που είναι οικονομικότατη αφού για την αποστράγγιση των άπειρων δομημένων επιφανειών που θα προκύψουν θα χρειαστούν αποδέκτες των συλλεκτήρων ομβρίων, εξαρχής σχεδιασμένοι ως "ευρύχωροι". 

Οι δρόμοι θα πρέπει να είναι ικανοί να δεχτούν την κίνηση χιλιάδων δρομολογίων φορτηγών, μπαζάδικων. Με τη σημερινή κατάσταση προβλέπεται επανάληψη αλλά σε άλλη κλίμακα του κυκλοφοριακού εφιάλτη του 2004 στην Αθήνα αλλά και στην Αττική γενικότερα.

Όλα όσα περιγράφονται εδώ είναι η πραγματικότητα. Η σκληρή πραγματικότητα του σήμερα, που θα εξαφανίσει ότι απέμεινε στην Αττική από φυσικό περιβάλλον. Η Αττική είναι πια νεκρή. Αυτό που αναμένεται είναι η έκδοση της ληξιαρχικής πράξης του θανάτου της. Οι ιστορικοί του μέλλοντος θα ψάχνουν να βρουν πότε ξεκίνησε η καταστροφή, πότε μεγεθύνθηκε, πότε ολοκληρώθηκε. Ποιοι ήταν υπεύθυνοι. Γιατί δεν εξέτασαν άλλες λύσεις. Και άλλα πολλά, που είναι τελικά  μόνο για τους ιστορικούς αφού ποτέ δεν παραδειγματιστήκαμε από την ιστορία και την εμπειρία των παθόντων λαών και τόπων. 

Να γιατί η υπόθεση που με τόση θέρμη υποστηρίζουν τα μειράκια της κάθε αμείλικτης εξουσίας και που παραδειγματικά συμπυκνώνεται στην υπόθεση της εξαφάνισης του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας και την αντικατάσταση του από έναν αγωγό ομβρίων τε και ακαθάρτων είναι μία τελειωμένη υπόθεση.

Να γιατί δεν μπορεί να "κάτσουν σε ένα τραπέζι και να τα βρούνε οι αντιμαχόμενες πλευρές" όπως αφελώς (ή ιδιαιτέρως πονηρά) καταλήγει ο αφηγητής του παραπάνω βίντεο. Είναι σαν να κάθεται σε ένα τραπέζι ο λύκος και το αρνί, για να διαπραγματευτούν τον τρόπο που θα φάει ο πρώτος το δεύτερο.

Δεν υπάρχει περίπτωση κάποιος που γνωρίζει τι σημαίνει οικοσύστημα να δεχτεί τη "μερική καταστροφή" του, όπως και κανείς δεν θα θεωρούσε λογική τη δικαιολογία της "ολίγον έγκυος" ανήλικης κόρης του.

Η ιστορία του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας γεννάει θλίψη και απογοήτευση για τους ανθρώπους εκείνους που δεν βλέπουν (ή δεν θέλουν να δουν γιατί ενδεχομένως κερδίζουν) τη ζημιά που πρόκειται να προκληθεί στον τόπο τους. Ίσως γιατί με το αποκτημένο δια της χρησικτησίας δικαίωμα τους, νιώθουν ιδιοκτήτες του τόπου τους άρα και εξουσιοδοτημένοι από τις επόμενες γενιές να αποφασίζουν την καταστροφή 'η την επιβίωση του.

Οι λύκοι τελικά δεν χορεύουν όπως θα ήθελε ο παραγωγός του παραπάνω βίντεο. Οι λύκοι πεινούν και τρώνε. Οι ανθρώπινοι λύκοι όμως πεινούν περισσότερο, αλλά δεν σταματούν όταν κορεστεί η πείνα τους. 
Οι ανθρώπινοι λύκοι είναι αδηφάγα ζώα.

_____________________
Οι λύκοι έχουν μία αξιοπρέπεια όμως. Οι ανθρωπόμορφοι λύκοι και τα ανθρωπόμορφα όρνεα αντίθετα, δεν έχουν κανένα τέτοιο ενδοιασμό. Ψευδολογούν κραυγάζοντας πως "θέλουν την οικολογική αναβάθμιση του τόπου". 
Με τσιμέντα, συρματοκιβώτια και κάθε λογής συνδιαλλαγές που εξηγούν ένα μέρος της προσκόλλησης τους στο πρόχειρο και το απαράδεκτο (εάν αυτό είναι που τους φέρνει το όφελος στο πιάτο τους).






Tuesday, December 12, 2017

Silent Scream*

Οι φίλοι είναι πηγή έμπνευσης. Ακόμα και οι φίλοι που συναντάμε πια στο fb

Silent Scream Foto από τον Ntavelis Oresivios  

Στην Καμένη Γη, η πλειονότητα των αναρτήσεων έχει περιβαλλοντικό αντικείμενο, κίνητρο και πνεύμα. Η αποψινή ανάρτηση δεν είναι σχετική. Μάλιστα δεν θα υπήρχε η αποψινή ανάρτηση αν δεν έπεφτα πάνω σε μία ανάρτηση του φίλου (όχι μόνο στο facebook) Νταβέλη Ορεσίβιου. Στον Νταβέλη Ορεσίβιο που του αφιερώνω την αποψινή ανάρτηση, έτσι σαν αντάλλαγμα για την έμπνευση που μου πρόσφερε και που χρειαζόμουν για να ξεκινήσω να γράφω σαν μία προσπάθεια ψυχοθεραπείας, όντας υπερβολικά φορτισμένος με άλλα, επαγγελματικά θέματα.

Οι δυσκολίες που περνάει η χώρα και κυρίως η πλειονότητα των κατοίκων της, οι οποίοι στενάζουμε από την πρωτόγνωρη βαρβαρότητα, που βιώνουμε από τις κυβερνήσεις των τελευταίων 7-8 ετών (οι πιο παλιοί είχαν μεταποιήσει τη βαρβαρότητα σε ευδαιμονία για ηλίθιους) μας έχουν καταστήσει ανίκανους προς οτιδήποτε θα μας έσωζε από τον χειρότερο εαυτό μας. Τον εαυτό μας που  τον βλέπουμε να μας κυβερνά, τον εαυτό μας που πάει και ψηφίζει, τον εαυτό μας  που δέχεται αδιαμαρτύρητα τα χειρότερα και μάλιστα αυτοενοχοποιούμενος.

Όλα τα παραπάνω είναι γνωστά μα όχι εμπεδωμένα. Όχι συνειδητοποιημένα. Τα επαναλαμβάνουμε ως πληροφορία που δεν έγινε ποτέ κτήμα μας. Δεν έγινε ποτέ γνώση μας. Γι' αυτό είμαστε και εδώ που είμαστε (κατά το πιο διαδεδομένο κλισέ στην Ελλάδα του 2017)

Σχολίαζα σε φίλους και στο χωνί της εποχής, το fb, πριν από καιρό πως ο ΣΥΡΙΖΑ  έχει αποτύχει σε όλα ή σχεδόν σε όλα. Φαίνεται πως τα επίχειρα των αποτυχημένων στον τόπο αυτό, είναι η κατάταξη τους στις "υψηλές θέσεις" των δημοσκοπήσεων και ο χαρακτηρισμός τους ως κόμματα εξουσίας. Γιατί, τι άλλο γίνεται τόσα χρόνια με τους αποτυχημένους κάθε λογής; Η μοίρα τους είναι να κυβερνήσουν την έρημη χώρα, τους απελπισμένους (αλλά όχι αναξιοπαθούντες) κατοίκους της.

Σήμερα άκουγα μεταξύ σκέψεων και οδήγησης, σε ραδιοφωμικό σταθμό την μακάβρια απαρίθμηση των όσων φρικτών έχει διαπράξει ο ΣΥΡΙΖΑ. Είναι πραγματικότητα, που γελοίες προφάσεις τύπου "κατανέμουμε δικαιότερα τα βάρη" απλά καθιστούν το κυβερνητικό κόμμα και τους εκπροσώπους του περισσότερο φαιδρούς και αναξιόπιστους. Ίσως για να υπάρχει μία ισορροπία με τους φαιδρούς της απέναντι όχθης που μέσα στην αηδιαστική τους σιελόρροια,  ακονίζουν νύχια και δόντια για την πίτα που -νομίζουν πως- πλησιάζει.

Αλλά και γιατί να μην το νομίζουν;

Ποιος θα λησμονήσει την βαριά φορολογία δια χειρός Τσίπρα (του κατάκοπου των 17 ωρών), ποιος θα ξεχάσει την επίθεση στο δικαίωμα την απεργίας, ποιος θα ξεχάσει τις κατασχέσεις κατοικιών, λογαριασμών, ακινήτων και κινητών μέχρι εσωρούχου; 


Ποιος θα τολμήσει να μιλήσει για ριζοσπαστική αριστερά (με άλφα μικρό όπως το  μίκρυναν οι μικροί που το ατίμασαν), ποιος θα τολμήσει να ξαναμιλήσει για ελπίδα χωρίς να γελάσει πικρά; 

Ποιος αλήθεια θα δηλώνει χωρίς να ντρέπεται, πως στα χρόνια αυτά οι φτωχοί σταμάτησαν να γίνονται φτωχότεροι και οι πλούσιοι πλουσιότεροι;

Ποιος αλήθεια θα μπορεί να ισχυριστεί πως στα χρόνια αυτά προστατεύτηκε η εργασία ως αρετή της αριστεράς και δεν έγινε ορεκτικό στις μασέλες τραπεζιτών και ολιγαρχών;

Ποιος αλήθεια θα μπορεί να iσχυριστεί πως επιτέλους η αριστερά της οικολογίας προστάτευσε το περιβάλλον απέναντι σε όσους το επιβουλεύονται για να κερδίσουν;

Δεν μπορεί να είναι τόσο χάλια όλα. Τόση βαρβαρότητα μαζεμένη μόνο σε εφιάλτες υπάρχει. Σε όνειρα άσχημα, βίαια και αποτρόπαια. 

Ας ήταν να ξυπνήσουμε αύριο και να μην υπάρχουν Τσίπρας, Δραγασάκης  και οι αυλικοί τους. Να μην υπάρχουν Κούληδες με τη φρικτή συνοδεία τους από Αδώνιδες, Βορίδηδες και άλλα φαντάσματα ενός μαύρου παρελθόντος.

Τελικά, πόσα πρέπει να υποστούμε για να ξεπλύνουμε την αμαρτία του ότι πέφτουμε πάντα εύκολα θύματα λαοπλάνων και των υποτακτικών τους;

Θα πάψει ποτέ να είναι βουβή αυτή η κραυγή; (Silent Scream)
________________________________
*Ntavelis Oresivios post 

Sunday, December 3, 2017

Η καταστροφή της Μάνδρας, η απόφαση για το ρέμα Ραφήνας & η δεοντολογία των μηχανικών


«Η άναρχη και χωρίς σχεδιασμό οικιστική εξέλιξη των οικισμών, που δεν λαμβάνει υπόψη της το φυσικό ανάγλυφο, τα ρέματα και τη φυσική απορροή των υδάτων από τα βουνά, σε συνδυασμό με την αυθαίρετη δόμηση, οδηγεί σε πλημμυρικά φαινόμενα κατά την έντονη βροχόπτωση», τονίζει ο ερευνητής του ΕΜΠ κ. Μπακογιάννης, σημειώνοντας ότι δεν είναι τυχαίο πως μεγάλο μέρος των θυμάτων και των καταστροφών εντοπίστηκαν στα σημεία που τα δύο ρέματα, το ρέμα Σούρες βορειότερα και της Αγίας Αικατερίνης νοτιότερα, διατρέχουν τον οικιστικό ιστό της Μάνδρας.





της Αμαλίας Τόκα
Δημοτικής Συμβούλου
Δήμου Ραφήνας-Πικερμίου



Δεν είναι τυχαίο γιατί και οι πλημμύρες τα έτη 1977, 1988, ήταν καταστροφικές για τον οικιστικό ιστό της Ραφήνας με θύματα. Αυτό μάλιστα συνέβη πριν την εκτροπή του Ποδονίφτη! Πολλές μελέτες εκπονήθηκαν από τα ίδια γραφεία μελετών για την οριοθέτηση του ρέματος Ραφήνας, η πρώτη το 1984, ακολούθησαν 1996, 1998, 1999, 2009, 2010 (για την τμηματική οριοθέτησή του προκειμένου να κατασκευαστεί το ΚΕΛ).

Ας θυμηθούμε, ότι το 2008 με απόφαση το ΣτΕ ακύρωσε την χωροθέτηση του ΚΕΛ διότι δεν υπήρχε η συνολική οριοθέτηση του ρέματος Ραφήνας, το οποίο είναι χαρακτηρισμένο ιδιαίτερου περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος (ΦΕΚ 281/Δ/23-3-1993) και υδατόρεμα Α΄προτεραιότητας με τον νέο νόμο 4277/2014 (ΦΕΚ Α΄156) του Ρυθμιστικού Σχεδίου Αττικής.

Αυτές οι συνεχόμενες εκπονούμενες μελέτες, όμως ατελέσφορες (;) στην ουσία έδιναν χώρο κυρίως στις αυθαίρετες κατασκευές, στα μπαζώματα και στην άναρχη οικιστική ανάπτυξη. Το δε 2004 προστίθεται στην μεγάλη υδρολογική λεκάνη του ρέματος Ραφήνας η εκτροπή του ρέματος Ποδονίφτη με την κατασκευή της Αττικής οδού, όπου βλέπουμε ότι δεν εφαρμόστηκε ο όρος της ΚΥΑ 106131/21.1.2002 , ο όποιος έλεγε ότι για να γίνει η εκτροπή του Ποδονίφτη, προϋπόθεση ήταν η οριοθέτηση και διευθέτηση του ρέματος Ραφήνας, έγινε;; εφαρμόστηκε ο όρος; όχι.

Τώρα, μετά από τόσα χρόνια, προτείνεται μια νέα μελέτη (copy paste των προηγούμενων) διευθέτησης του ρέματος Ραφήνας, όπου εκεί πάνω θα «πατήσει» η οριοθέτησή του (όπως είπαν οι μελετητές), όπου βλέπουμε ιδιαίτερα στον οικιστικό ιστό της Ραφήνας να μην υπάρχουν απαλλοτριώσεις, να μην υπάρχουν οι απαιτούμενες διαπλατύνσεις τόσο στην κοίτη όσο και στην εκβολή του, να μην δίνουν δηλ. τον απαιτούμενο ζωτικό χώρο στο νερό και να ορίζονται τα όρια του ρέματος με βάση τις υπάρχουσες νόμιμες ή παράνομες κατασκευές και μπαζώματα. Έτσι η πλημμυρική ζώνη με βάση τις προηγούμενες (και του 2013) επικίνδυνες πλημμύρες να είναι έξω από τα όρια του σχεδιασμού τους.

Με αποτέλεσμα να καταργείται το φυσικό οικοσύστημα, και να προτείνεται —καθ΄όλο το μήκος του— ένας τεράστιος αγωγός ομβρίων με μπετά και σαρζανέτια όχι μόνον στα πρανή του αλλά και στην κοίτη του, με 750.000 κυβικά εκσκαφών, και κοπή όλων των δέντρων δηλ. να αντιμετωπίζεται το φυσικό οικοσύστημα όχι σαν μια ευκαιρία ανάδειξης και προστασίας του αλλά σαν ένα πρόβλημα.

Να προτείνεται μια Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων με αντιφάσεις, στα βασικά κριτήρια σχεδιασμού και του προγραμματισμού της κατασκευής των έργων.

Η μελέτη λέει ότι η συνολική απορροή στις εκβολές με βάση την υδρολογική μελέτη, για περίοδο επαναφοράς 50 έτη, είναι 585 κ.μ./s.

Στα κριτήρια σχεδιασμού λέει ότι: Ολοκλήρωση της αντιπλημμυρικής προστασίας θα επιτευχθεί με την κατασκευή του φράγματος ανάσχεσης στην πεδιάδα των Σπάτων και την ολοκλήρωση των λοιπών έργων διευθέτησης, με την κατασκευή φράγματος στην πεδιάδα των Σπάτων, μειώνεται η παροχή στην εκβολή σε ~458 m3/s, και είναι η μόνη λύση που επιτυγχάνει παροχή μικρότερη και από αυτή της υφιστάμενης κατάστασης.

Όμως, στον προγραμματισμό κατασκευής έργων αναφέρει :

Εκτιμάται ότι το φράγμα μπορεί να μελετηθεί σε οριστικό στάδιο και να κατασκευαστεί μετά από 10 χρόνια περίπου από την περαίωση των έργων διευθέτησης του ρέματος και το τελικό μέγεθός του να καθοριστεί με τα τότε δεδομένα.

Επίσης, στα κριτήρια σχεδιασμού είναι η εξέταση δυνατότητας διεύρυνσης της κοίτης εντός Ραφήνας, στη Α΄ φάση κατασκευής έργων.

Όμως στον προγραμματισμό έργων, το ακυρώνει, αναφέροντας:

Στο κατάντη τμήμα μεταξύ εκβολή και γέφυρας Λούτσας (~0+460) το ρέμα κινείται μεταξύ του πάρκου Καραμανλή και πολυκατοικιών στη δεξιά όχθη και της οδού Ευβοϊκού στην αριστερή. Οι δυνατότητες διεύρυνσης της διατομής είναι περιορισμένες.

Περί την Χ.Θ. 1+015 υπάρχει η πεζογέφυρα Ευβοϊκού (Μεγ. Πεύκου), με υφιστάμενο άνοιγμα ~10x4. Προβλέπεται η ανακατασκευή της. Η περιοχή είναι σε στροφή, δεξιά υπάρχουν ιδιοκτησίες με κτίσματα και αριστερά η οδός Ευβοϊκού. Υπάρχει έντονη στενότητα διέλευσης.

Ενώ δέχεται τη διεύρυνση ως αρχή σχεδιασμού, διευρύνει τη γέφυρα αλλά αρκείται στο υπόλοιπο κομμάτι να παραδεχτεί την έντονη στενότητα. Έτσι, αντί να αποκαταστήσει την κοίτη, δαπανά τεράστια ποσά σε διευθετήσεις της έντονα στενής κοίτης (λόγια του μελετητή) οδηγώντας σε φαινόμενα Μάνδρας.

Βλέπουμε λοιπόν την παραβίαση των αρχών-κριτηρίων σχεδιασμού με βάση τα οποία εκπονήθηκε η μελέτη, ζήτημα το οποίο και προβληματίζει …

Προβληματίζει η δεοντολογία των μηχανικών η οποία έχει σχέση τόσο με τις παραπάνω παραβιάσεις, όσο και με την ευκολία να αλλάζουν τους σχεδιασμούς τους (οι ίδιοι μελετητές) για τον τρόπο αντιμετώπισης των μεγάλων παροχών. Συγκεκριμένα στην προηγούμενη μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (η οποία ακυρώθηκε το 2013 για λόγους μη φιλικούς προς το περιβάλλον, οι οποίοι αφορούσαν και τον μη εμπλουτισμό του υδροφόρου ορίζοντα) είχαν προκρίνει την εκτροπή των μεγάλων παροχών του ρέματος μέσω σήραγγας ( μελέτη εγκεκριμένη και πληρωμένη) αποκλείοντας την κατασκευή φράγματος λόγω περιβαλλοντικών προβλημάτων και αρχαιολογικών ευρημάτων και λόγω της μεγάλης έκτασης της απαλλοτρίωσης 400 στρ.

Σήμερα αποκλείουν την σήραγγα και προκρίνουν το φράγμα ως αρχή σχεδιασμού και ότι είναι η μόνη λύση που επιτυγχάνει παροχή μικρότερη και από αυτή της υφιστάμενης κατάστασης.

Επίσης, στην μελέτη δεν προκρίνονται τα ορεινά υδρονομικά έργα, διότι δεν συμβάλλουν λέει στην αντιπλημμυρική προστασία, οπότε και δεν εντάσσονται στα προτεινόμενα έργα.

Γνωρίζουμε ότι από την κατακαμένη και αποψιλωμένη Πεντέλη πηγάζουν τόσο το ρέμα Ραφήνας όσο και ο Ποδονίφτης, πώς γίνεται να μην προκρίνονται τα ορεινά υδρονομικά έργα και να παραβλέπουμε τις πλείστες επιστημονικές θέσεις οι οποίες είδαν το φως της δημοσιότητας σε σχέση και με την πρόσφατη καταστροφική πλημμύρα στην Μάνδρα;


Όπως, του ομότιμου καθηγητή στον Τομέα Γεωγραφίας και Περιφερειακού Σχεδιασμού, διευθυντής στο Εργαστήριο Φυσικής Γεωγραφίας & Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, κ. Κασσιό , ο οποίος λέει ότι «η κύρια, βασική αλλά παραμελημένη αιτία στην πλημμύρα, αλλά και στην πλειονότητα των πλημμυρών που συμβαίνουν και θα συμβαίνουν, επικεντρώνεται στην κακή ή την πλήρη εγκατάλειψη της διαχείρισης της “λεκάνης απορροής” των ρευμάτων, των χειμάρρων και των ποταμών».

Και ότι η θεραπεία από τις πλημμύρες βρίσκεται μόνο στην αποκατάσταση με επιστημονικό, επαγγελματικό τρόπο των «λεκανών απορροής» των ρεμάτων, χειμάρρων και ποταμών, με μελετημένα από δασολόγους προγράμματα αναδασώσεων, έργων διευθέτησης χειμάρρων ορεινής υδρονομικής, με απόσβεση με ποικίλα φράγματα των χειμάρρων και ελάττωση της κλίσης αντισταθμίσεως, με σταθεροποίηση των πρανών με τεχνικά έργα και φυτεύσεις.

Με όλα αυτά και άλλα και με σημείο αναφοράς την πρόσφατη καταστροφική πλημμύρα στην Αττική η οποία κατέστρεψε μια πόλη και το κυριότερο είχε πολλούς νεκρούς, η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων για το ρέμα Ραφήνας κατά την άποψή μου θα έπρεπε να επιστραφεί, μας το υποδεικνύει η ίδια η μελέτη αναφέροντας ότι: «οι επιπτώσεις έχουν ως επί το πλείστον μόνιμο χαρακτήρα και είναι μερικώς αναστρέψιμες στην υδρόφιλη βλάστηση της παρόχθιας και παραρεμάτιας ζώνης ... Τα δε έργα διευθέτησης σε ρέματα που έχουν χαρακτηρισθεί ως ιδιαίτερου περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος φαίνεται καταρχήν ότι είναι αντίθετα με το πνεύμα του χαρακτηρισμού.»

Monday, November 27, 2017

Το Δημοτικό Συμβούλιο Ραφήνας αποφάσισε την καταδίκη του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 27/11/2017
ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ (21/11/17) ΡΑΦΗΝΑΣ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ 
ΤΗΝ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΡΕΜΑΤΟΣ ΡΑΦΗΝΑΣ


Με 18 ψήφους υπέρ και 6 κατά το Δημοτικό Συμβούλιο Ραφήνας γνωμοδότησε θετικά υπέρ την Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων της καταστροφής του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας. Για να εξασφαλίσει ο Δήμος αυτή την πλειοψηφία με μόνο ένα 25% απώλειες σε θετικές ψήφους, χρειάστηκε να επιστρατεύσει λυτούς και δεμένους: δύο μελετητές για την παρουσίαση, υποστηρικτική ομάδα των μελετητών από κάτω και εκπρόσωπο από πλευράς υπουργείου(ΥΠΥΜΕΔΙ). Όλοι αυτοί με τη βοήθεια της στενής ομάδας του Δημάρχου κ.Ευάγγελου Μπουρνούς ξετύλιξαν την εκφοβιστική τους κινδυνολογία προκειμένου να πείσουν τους δημοτικούς συμβούλους ακόμη και της ίδιας τους της παράταξης ότι αν δεν περάσει αυτή η μελέτη η Ραφήνα θα πνιγεί.

Και ενώ η αίθουσα ήταν γεμάτη από δημότες που ανησυχούν για το μέλλον του ρέματος σε σχέση τόσο με την οικολογική καταστροφή που θα επιφέρει η μελέτη όσο και με τις πλημμυρικές αντοχές του ρέματος, βρεθήκαμε αντιμέτωποι με την τουλάχιστον αυθάδη ομιλία του εκπροσώπου του υπουργείου κ.Αντ.Κοτσώνη απέναντι στους πολίτες και στους δημοτικούς συμβούλους και με την απροκάλυπτη πλέον ομολογία των μελετητών ότι το οικοσύστημα του ρέματος θα εξαφανιστεί δια παντός. Και αφού μετά το λογίδριό του (που έβγαλε εκτός εαυτού ακόμη και δημ. συμβούλους της «συμπολίτευσης») ο κ.Αντ.Κοτσώνης πήγε να αποχωρήσει ύστερα από παραίνεση του πρόεδρου του Δημ.Συμβουλίου, ο κόσμος που παρακολουθούσε εξαγριώθηκε και τον ανάγκασε να επιστρέψει και να μείνει ως την πρώτη πρωινή για να ακούσει τους πολίτες που επρόκειτο να μιλήσουν.

Οι πολυάριθμες ερωτήσεις πολιτών και φορέων απαντήθηκαν από τους μελετητές στην καλύτερη περίπτωση με προχειρότητα (χαρακτηριστικό άλλωστε που διακρίνει και την ίδια τη μελέτη τους) και στη χειρότερη παραποιήθηκαν ή δεν απαντήθηκαν καθόλου. Χαρακτηριστικά παραδείγματα ήταν η άγνοια των μελετητών για ύπαρξη μελέτης του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος που προτάσσει και χρηματοδοτεί την ανάκτηση και διατήρηση της φυσικής κοίτης ποταμών και ρεμάτων ως αποτελεσματικότερη απέναντι στην πλημμύρα και οικονομικότερη από τις εργολαβικές μεθόδους εγκιβωτισμού που εφαρμόζουν υπουργείο και περιφέρεια, η άγνοια κάποιων μεθόδων συγκράτησης νερού στα ορεινά και σταθεροποίησης των πρανών που αναφέρθηκαν από πολίτες και πολλά ακόμη…

Οι περισσότεροι από τους Δημοτικούς Σύμβουλους που υπερψήφισαν φάνηκε ότι δεν είχαν διαβάσει ούτε καν την «μη τεχνική περίληψη» της μελέτης γι’ αυτό και οι τοποθετήσεις τους περιορίστηκαν κυρίως σε προσωπικές ή επαγγελματικές ή άλλες ανεκδοτολογικές διηγήσεις. Αυτοί που στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων και καταψήφισαν την οριστική καταδίκη του φυσικού οικοσυστήματος του ρέματος άρα και της μοναδικής ελπίδας προστασίας μας από τις πλημμύρες ήταν οι κ.Βασιλόπουλος, Κατσούδα, Ξηντάρας, Στέφου,Τόκα, Φαφούτης. Όλοι οι υπόλοιποι συναίνεσαν στην απόφαση καταδίκης του Μεγάλου Ρέματος.

Η μάχη για τη διάσωση του Μεγάλου Ρέματος δεν τελειώνει εδώ. Μπροστά μας έχουμε το Περιφερειακό Συμβούλιο και φυσικά δυνατότητες προσφυγών τόσο σε διοικητικό όσο και σε νομικό επίπεδο. Η Κίνηση για την Προστασία και Ανάδειξη του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας καλεί όλους τους δημότες και κατοίκους του δήμου μας να συσπειρωθούν σε αυτή την προσπάθεια για να μην επιτρέψουμε να μετατραπεί η Ραφήνα σε άλλη μια Μάνδρα. 

Επισυνάπτουμε το βίντεο της τοποθέτησης της Κίνησης για την Προστασία και Ανάδειξη του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας στο Δημοτικό Συμβούλιο. 


Κίνηση για την Προστασία και Ανάδειξη του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας

Thursday, November 23, 2017

Ληξιαρχικές πράξεις

(αναδημοσίευση από το Δασαμάρι SOS

"Θάπτομεν τον Ιλισσό" : Μεταξάς - Κοτζιάς
Αθήνα 1937, κάλυψη Ιλισσού. 

Ο Διοικητής Πρωτευούσης (επί δικτατορίας Μεταξά) Κωνσταντίνος Κοτζιάς επισκέπτεται τα έργα της κάλυψης Ιλισσού. Στις αρχές του 20ού αιώνα ολόκληρη η περιοχή μεταξύ Ιλισσού και Υμηττού είχε κηρυχθεί αναδασωτέα και είχε φυτευτεί.

Στη δεκαετία του ’50, επί Κωνσταντίνου Καραμανλή, ολοκληρώθηκε η κάλυψη της κοίτης του ποταμού και τη θέση του ποταμού πήραν οι οδοί Μιχαλακοπούλου, Βασιλέως Κωνσταντίνου και Καλλιρρόης. Το έργο είχε ξεκινήσει το 1939 και το θεμελίωσε ο δικτάτορας Ιωάννης Μεταξάς με τη χαρακτηριστική φράση: «Θάπτομεν τον Ιλισσόν».

2017: Θάπτομεν το Μεγάλο Ρέμα

Ραφήνα 2017. Στη "διαβούλευση" για την οριοθέτηση του Μεγάλου Ρέματος, οι εικονιζόμενοι αιρετοί της Ραφήνας και του Πικερμίου γνωμοδοτούν υπέρ μιας Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων για έργα διευθέτησης που καταστρέφουν οριστικά τo Μεγάλο Ρέμα και το οικοσύστημά του.


Ο μη εκλεγμένος Δήμαρχος, ο Αντιδήμαρχος Τ.Υ. και ο Γεν. Γραμματέας


Ευ. Μπουρνούς - Π. Καλφαντής - Β. Πιστικίδης

Σύμβουλοι

Κ. Μώρος - Γ. Βουδούρης - Σ. Αραπκιλής

Χρ. Βλαχάκη

Γ. Κοκκόλης - Μ. Μάρκου Ρούσσου - Ηλ. Μικρόπουλος

Δ. Μισοκοίλης

Χ. Ζαφειρόπουλος - Α. Παλπατζής - Κ. Παπαθανασίου - Κ. Παροικάκης

Μ. Τσαγκαράκης - Γ. Χαχολάκης - Δ. Τσεβά Μήλα

Μ. Τσέρμου

Χ. Τσαλαπατάνης


Οι τοπικοί Πικερμίου

Φ. Αναστασίου - Α. Μπουράνης - Α. Χοβαρδάς

και οι τοπικοί σύμβουλοι Ραφήνας 

(ακόμα δεν υπάρχουν στοιχεία)


Σχόλιο της Καμένης Γης

Περιμέναμε τα χειρότερα από εκείνους που κερδίζουν χρήμα κάθε φορά που συντάσσουν και προωθούν μία απαράδεκτη μελέτη ή εκτελούν ένα καταστροφικό έργο. Δεν περιμέναμε όμως πως θα έχουν τη στήριξη του δήμου, εις βάρος του οποίου εγκληματούν. Ας είναι λοιπόν τα επίχειρα τους ανάλογα της στάσης τους

Αν ο νεκροθάφτης είναι μία μακάβρια μορφή γιατί ενταφιάζει τη Ζωή που "Ήταν", αυτά τα πρόσωπα είναι απεχθέστερα γιατί ενταφίασαν τη Ζωή που "Είναι", τη Ζωή που "Θα Είναι". Το παρόν και το μέλλον της Ζωής του τόπου. Του τόπου τους, όπως σε ένα οξύμωρο σχήμα, διαλαλούν.
Μέχρι η ίδια η Φύση, την οποία νομίζουν πως δάμασαν, να αποφασίσει το τέλος των πράξεων και των έργων τους.









Tuesday, November 21, 2017

Πλημμύρες. Αμιγώς πολιτικό φαινόμενο


Το επαναλαμβανόμενο σχεδόν κάθε χρόνο σκηνικό της καταστροφής καταδεικνύει ότι οι θάνατοι και οι καταστροφές δεν είναι μοιραίο αποτέλεσμα μιας μεγάλης βροχής, αλλά το φυσικό επακόλουθο μιας πολιτικής που δεν έχει στο επίκεντρό της τις πραγματικές ανάγκες του λαού και που δεν δίνει διάρα για την πραγματική αντιπλημμυρική θωράκιση, ούτε της πρωτεύουσας, ούτε πολλών άλλων περιοχών της χώρας, που μετατρέπονται σε λιμνοθάλασσες κάθε φορά που βρέχει. Είναι η πολιτική των δήθεν αντιπλημμυρικών έργων που φέρνουν οικονομικά οφέλη μόνο σε μελετητές και εργολάβους για τη μελέτη και την εφαρμογή μελετών απηρχαιωμένων και ξεπερασμένων που με κατάλληλα αυξημένους προϋπολογισμούς. Και η πολιτική αυτή έχει ονοματεπώνυμο.

Η πολιτική της πλημμύρας

Βασικά συστατικά της πολιτικής της πλημμύρας είναι τα παρακάτω, συνοψίζοντας τα επιγραμματικά σε ενέργειες της παρεούλας που αποτελείται από υπουργούς, περιφερειακούς, δημάρχους και αντιδημάρχους, μελετητές και εργολάβους σχετικών έργων.

Οι προαναφερθέντες  λοιπόν:

Προωθούν όπως κάνουν χρόνια τώρα, την αλόγιστη επέκταση των πόλεων προς όφελος κάποιων κερδοσκόπων, χωρίς την εξασφάλιση των αναγκαίων έργων υποδομής.

Επιτρέπουν οι όποιοι, ελάχιστοι στα μεγάλα αστικά κέντρα, ελεύθεροι δημόσιοι χώροι να καταπατούνται από μεγαλοεπιχειρηματίες, ή να παραχωρούνται σ’ αυτούς για να εκτελέσουν χρυσοφόρες επενδύσεις.

Επέτρεψαν και στη συνέχεια νομιμοποίησαν την κάλυψη των ρεμάτων και το κτίσιμο σε αυτά.

Νομιμοποιούν συνεχώς την αυθαίρετη δόμηση.

Νομοθετούν επιπλέον μια δασοκτόνα νομοθεσία, που οπλίζει τα χέρια των εμπρηστών, καταστρέφοντας τα δάση, γεγονός που εντείνει τα πλημμυρικά φαινόμενα.

Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι, ενώ παλιότερα το 80% του νερού της βροχής πήγαινε στο έδαφος και το 20% στη θάλασσα, τώρα τα ποσοστά αυτά να έχουν αντιστραφεί. Και συνεχίζουν με τις βάρβαρες διευθετήσεις τους που τις θέλουν γιατί τους φέρνουν χρήμα και οφέλη ενώ αποδεικνύονται άχρηστες για την προστασία του τόπου κι του πληθυσμού.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η περίπτωση της Αττικής, όπου 70 από τα 700 ρέματα που προϋπήρχαν δεν μπορούν πια ούτε να …εντοπιστούν! Σύμφωνα επίσης με τους επιστήμονες, τα ανοιχτά ρέματα στην Αττική έχουν σήμερα μειωθεί από το 1945 κατά 66%, και συγκεκριμένα από 1.280 χιλιόμετρα που ήταν έχουν φτάσει στα 434 χιλιόμετρα. Έχουν, δηλαδή «εξαφανιστεί» κοντά στα 850 χιλιόμετρα ρεμάτων! Αλλά και από τα ρέματα που παραμένουν ανοιχτά, τα περισσότερα έχουν υποστεί τόσες παρεμβάσεις, που δύσκολα πια μπορούν να επιτελέσουν το έργο τους, δηλαδή να κατευθύνουν τα νερά προς τη θάλασσα ή σε άλλους μεγαλύτερους αποδέκτες.

Χαρακτηριστικές είναι και οι περιπτώσεις της Ανατολικής Αττικής, που διαθέτει το 70% των ρεμάτων της Αττικής: Η πίεση για τσιμεντοποίηση που ασκείται, με τις ευλογίες των κυβερνήσεων, στις παραρεμάτιες περιοχές είναι τέτοια, που στις δύο από τις μεγαλύτερες σε έκταση λεκάνες απορροής της Ανατολικής Αττικής, αυτές του ρέματος της Ραφήνας και της Ραπεντώσας, η δασική βλάστηση μειώθηκε από το 40% και 60% το 1995, στο 4% και 10% αντίστοιχα σήμερα…


Έργα με παρωχημένες μελέτες

Πολλά από τα έργα αυτά εκτελούνται με μελέτες παρωχημένες, με αποτέλεσμα ακόμη κι όταν ολοκληρωθούν να μην μπορούν να παίξουν το ρόλο τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτό του Κηφισού. Πρόκειται για έργο που διευθετήθηκε και μετατράπηκε σε δρόμο (το γνωστό σε όλους τμήμα της Εθνικής οδού).

Το έργο ολοκληρώθηκε το 2004, λίγο πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες, αλλά με μελέτες του 1972, όταν η Αθήνα ήταν πολύ διαφορετική και οι ανάγκες πολύ μικρότερες, με αποτέλεσμα να μην είναι λίγοι αυτοί που φοβούνται ότι τα πλημμυρικά φαινόμενα που ζήσαμε στο παρελθόν θα τα ζήσουμε και στο μέλλον. Ήδη και χτες πολλοί οδηγοί στην Εθνική Οδό ταλαιπωρήθηκαν…

Στο εξωτερικό η νομοθεσία επιβάλλει την επικαιροποίηση των μελετών στον χρόνο έναρξης του έργου και μάλιστα, ειδικά για τις παρεμβάσεις σε υδάτινα συστήματα η νομοθεσία έχει εκσυγχρονιστεί και δεν συναντάμε μελέτες τύπου "Ραφήνας" ή "Πικροδάφνης" και άλλες τραγικές περιπτώσεις

Αποσπασματικά έργα

Αρκετά μεγάλα έργα που κατασκευάστηκαν στην Αττική τώρα συντελούν στην αύξηση της εμφάνισης πλημμυρών επειδή τα αντιπλημμυρικά έργα που τα συνόδευσαν όταν κατασκευάστηκαν, είναι είτε αποσπασμαικά και συχνά τυφλά (δίχως ικανό αποδέκτη) και για να προστατεύσουν μόνο αυτό καθ’ εαυτό το μεγάλο έργο. Δεν αναπτύχθηκε δηλαδή ένας σύγχρονος ολοκληρωμένος σχεδιασμός. Κλασικό παράδειγμα; Η εκτροπή του Ποδονίφτη στο ρέμα Ραφήνας και η λαβ΄ξη που έδωσε στους αγρίους για να θέλουν να καταργήσουν το ρέμα.

Στο πλαίσιο κατασκευής της Αττικής Οδού να διατέθηκαν από τον κρατικό προϋπολογισμό ποσά για αντιπλημμυρικά έργα εκατέρωθεν της διέλευσής της και συγκεκριμένα για την τοπική διευθέτηση των ρεμάτων που συναντά, όπως Σούρες, Μικρό Κατερίνη (στη Μάνδρα), Φυλής, Αχαρνών, Κηφισό, Βύρωνα, Αμαρουσίου, Χαλανδρίου, Παναγίτσας, Γέρακα, Λεονταρίου, Αγίου Ιωάννη, ωστόσο τα έργα αυτά δε συνοδεύτηκαν από τις αναγκαίες συνοδές σιαμορφώσεις, υδρονομικά στα ανάντη, κατεδαφίσεις και απαλλοτριώσεις κ.α., με αποτέλεσμα να προκαλούν αυτά και νέες πλημμύρες! Άσχετα αν έγιναν και αντιπλημμυρικά!

Τα αυθαίρετα

Σοβαρά πλημμυρικά φαινόμενα έχουμε όπου υπάρχει αυξημένος αριθμός αυθαιρέτων.  Το πρόβλημα επιτείνεται από το γεγονός ότι σε αρκετές από τις περιοχές αυτές δεν υπάρχει κατασκευασμένο δίκτυο ομβρίων.

Η αυτοδιοίκηση αντί να διώκει τους αυθαιρετούχους, τους στηρίζει σε κάθε επιπλέον αυθαιρεσία στην οποία προβαίνουν και έτσι όταν έρθει η πλημμύρα αναζητούν τους ενόχους οπουδήποτε αλλού εκτός από τον καθρέφτη τους και φυσικά τους φίλους τους, τους αυθαιρετούχους,

Δυστυχώς, κυβερνητικοί και άλλοι τοπικοί φορείς θεωρούν ή χαρακτηρίζουν εδώ και χρόνια δαπανηρά τα πραγματικά αντιπλημμυρικά έργα. Αυτά δεν είναι οι σκληρές και βάρβαρες ιευθετήσεις και τα τσιμεντώματα των ρεμάτων αλλά οι αποκαταστάσεις των κοιτών με απαλλοτριώσεις και κατεδαφίσεις δομών που εντείνουν αν δεν προκαλούν πλημμυρικά φαινόμενα. Στην πραγματικότητα όμως δε θεωρούν ακριβές τις εξυγιαντικές αυτές παρεμβάσεις, αλλά θεωρούν φτηνή τη ζωή και την περιουσία των πολιτών και κατ’ αυτούς η προστασία της δεν αξίζει το κόστος των έργων. 

Να, λοιπόν, γιατί όταν αφήνουμε την πολιτική στους "επαγγελματίες"  της, τα σπίτια μας πλημμυρίζουν…

Monday, November 20, 2017

Έμποροι του φόβου ΙΙ - Ο τρόμος απέναντι στους κλόουν


Όπως έγραφα σε παλαιότερη ανάρτηση μου στην Καμένη Γη, το κυριότερο μέσο και όπλο κατά της ανθρώπινης ζωής και λογικής, που χρησιμοποιούν οι αφανιστές της φύσης, οι ψευτοειδήμονες με τα τσιμεντωμένα μυαλά, που ονειρεύονται τσιμεντωμένα ρέματα, είναι ο φόβος. Εκμεταλλεύονται τα καταστροφικά αποτελέσματα των παρεμβάσεων που ονειρεύονται και σχεδιάζουν για να επιτείνουν τον φόβο απέναντι στις αντίθετες προτάσεις που θέλουν τον άνθρωπο σε πλήρη σύμπνοια με τη φύση. 

Το παράδοξο που εκτοξεύουν είναι προφανές πια. Κάποτε κοροϊδευαν τον κόσμο και τον έπειθαν πως το τσιμεντωμένο ρέμα θα τους γλιτώσει. Τα τελευταία τραγικά φαινόμενα τους ξεβράκωσαν. (βλ. συνέντευξη Δ. Θεοδοσόπουλου στον Real fm καιτον Β. Κουφόπουλο)

Ξεβρακώθηκαν μεν αλλά υπάρχουν και εκείνοι που νομίζουν πως ακόμα και τώρα μπορούν να κοροϊδεύουν. Μάλιστα, μέσα στην άγνοια τους αλλά με δεδομένο τον στόχο τους, αρθρογραφούν πρόχειρα και στρατευμένα (!!) και έτσι γίνονται ακόμα πιο …..., τέλος πάντων.

Αφορμή για την παρούσα ανάρτηση -συνέχεια εκείνης για το εμπόριο φόβου, ήταν ένα κείμενο που δημοσιεύτηκε σε τοπική ιστοσελίδα της Ραφήνας ενόψει του αυριανού δημοτικού συμβουλίου. Του δημοτικού συμβουλίου που δημοτικοί σύμβουλοι και διάφοροι άλλοι φερόμενοι ως δημοτικοί σύμβουλοι, θα δώσουν τη γνωμοδότηση τους για μία μελέτη, η οποία απειλεί να πνίξει τη Ραφήνα, τσιμεντώνοντας και ταπώνοντας το Μέγα Ρέμα και επιταχύνοντας παράλληλα την κίνηση του νερού μέσα του, ενώ μειώνεται και ο χρόνος συρροής του.

Το δημοσίευμα έχει τον ακόλουθο τίτλο

και είναι ένα προπαγανδιστικό κείμενο του αντιδημάρχου τεχνικών υπηρεσιών του δήμου Ραφήνας, του δήμου δηλαδή που έχει υψηλότατες επιδόσεις σε αντιπεριβαλλοντικές ενέργειες. Βέβαια είναι ένα προκατασκευασμένο κείμενο από τους μελετητές (πολύ πιθανόν αφού διαπνέεται από την ίδια προχειρότητα που διαπνέει τη μελέτη) που δεν θα αντέξουν να τους επιστραφεί η μελέτη ως απαράδεκτη, αν και οικονομικά τους συμφέρει να τους γυρνάνε μελέτες που επαναπροκηρύσσονται (sic)  και να τις επαναεκπονούν (sic) με copy paste των παλαιοτέρων.

Τέλος πάντων αφού ο συγγραφέας απλώσει το τρομερό κείμενο,  που διακρίνεται  βέβαια από εκφραστικό λογιοτατισμό και υποτίθεται πως παραθέτει προτάσεις, παίρνει τον μονόδρομο που έχει προκαθορίσει και λέει:

Το ρέμα σήμερα είναι σε άσχημη κατάσταση με πολλά μπαζώματα, καταπατήσεις, παράνομα κτίρια στην ζώνη του και συνεχείς επιχώσεις της κοίτης του από τα φερτά υλικά που παρασύρει με αποτέλεσμα τη σημαντική μείωση της ενεργού διατομής του, όπως φαίνεται στην κεντρική φωτογραφία στην γέφυρα Ευβοϊκού.
Με την παρούσα ενεργό διατομή, υπολογίστηκε από τους μελετητές ότι θα έχουμε πλημμύρες στη πόλη της Ραφήνας κάθε τρία –τέσσερα χρόνια και στην βροχόπτωση 50ετιας, δηλαδή 10-12 ώρες συνεχούς βροχής στην λεκάνη απορροής, θα πλημμυρίσουν 1000 στρέμματα και εκατοντάδες σπίτια στον ιστό της πόλης όπως φαίνεται στην 2η φωτογραφία με ποσότητες απορροών της τάξης των 500 μ3/δλδ (!!!)

Συνοδεύει τις παραπάνω σοφίες με το γνωστό σχέδιο που είχαμε δημοσιεύσει στους "Εμπόρους του φόβου Ι"


Το σκιάχτρο
Με λίγα λόγια λέει ο "σοφός" πως αν δεν το τσιμεντώσουμε, χαθήκαμε. Κουβέντα δεν λέει  για τις εναλλακτικές και κυρίως κουβέντα δεν αναφέρει για το ποιες είναι οι συμβατές με το περιβάλλον πρακτικές που ακολουθούνται στις πολιτισμένες χώρες. Τα όσα προτείνει ο μελετητής και ο φερόμενος ως «αντιδήμαρχος τεχνικών υπηρεσιών» είναι προτάσεις απηρχαιωμένες που εφαρμόζονται σε τριτοκοσμικές χώρες και ανήκουν σε μία μελέτη και μία φιλοσοφία που παλεύει να εφαρμόσει (μήπως γιατί την έχει έτοιμη;) ο ίδιος μελετητής, εδώ και 13 χρόνια

Αφού την είχε έτοιμη, γιατί να κάτσει και να μελετήσει πρώτα απ’ όλα τη διεθνή εμπειρία και να κάνει σεβαστές τις περιβαλλοντικές παραμέτρους; ΄Πασάρει την από το 2004 μελέτη του με ένα "τσίτι από το Μοναστηράκι" για να δείχνει φρέσκια, εγκρίνεται από τους χαχόλους, πληρώνεται και ωφελείται, δίχως δαπάνη.  100% κέρδος δηλαδή. Η «μελέτη» (η βασική της φιλοσοφία) υπάρχει και εδώ, σε παρουσίαση του 2004 σε ημερίδα του ΤΕΕ (μανία με αυτό το ρέμα Ραφήνας)



Με συμμάχους τον φόβο και ένα συμβούλιο που περιλαμβάνει μία εύκολα χειραγωγούμενη πλειοψηφία (πράγμα που έχει αποδειχθεί πολλάκις στο παρελθόν,  το Μεγάλο Ρέμα, ο τελευταίος ίσως σημαντικός οικότοπος της ανατολικής Αττικής θα γίνει παρελθόν. Δεν πρέπει να συμβεί αν πιστεύουμε ως ζούμε σε πολιτισμένη χώρα.



Τελειώνοντας με τους εμπόρους του φόβου, ήθελα να προβάλλω και την άλλη υπόσταση του φερόμενου ως αντιδημάρχου τεχνικών υπηρεσιών. Εκείνη του stand up comedian.


Ομολογώ [ως την αγνοούσα, διαβάζοντας όμως ότι κατάλαβε και προτείνει  την ανακάλυψα. Μεταφέροω με πλάγια γράμματα όσα αναφέρει στο διαφημιστικό  της μελέτης "πόνημα" του

Επίσης να προβλεφθούν δράσεις μάστευσης και επαναχρησιμοποίησης όμβριων υδάτων από τα κτίρια ώστε αυτά να μην καταλήγουν στο ρέμα, χρήση διαπερατών υλικών επικάλυψης στην οδοποιία και στις πλακοστρώσεις κοινοχρήστων χώρων και κατασκευή φυτεμένων δωμάτων στα κτίρια… Είναι μέτρα προς την σωστή κατεύθυνση και συμβατά με το περιβάλλον και ο Δήμος μας προκρίνει την εφαρμογή τους.

Συνειδητοποίησα το μεγάλο ταλέντο στην stand up comedy που έκρυβε η πόλη της Ραφήνας. Ένα ταλέντο που όμως δεν καταφέρνει να υποβαθμίσει την τραγική φύση αυτών που περιγράφει με τα ακραία κωμικά επιχειρήματα του.

Και μερικά ψέμματα του σοφού:

Με πλάγια γράμματα, πάλι το κείμενο του σοφού

1. Σημειώνω όπως φαίνεται και στην 4η φωτογραφία ότι το ρέμα Ραφήνας έως την Λ. Σπάτων είναι διευθετημένο με κοίτη σκυροδέματος διατομής 20 χ 4 μ περίπου, κατασκευασμένο ως παράλληλο αποστραγγιστικό έργο της Αττικής οδού.

Μάλλον δεν έχει πάει ποτέ του. Το ρέμα έχει σκυροδετηθεί κατά τμήματα μεν αλλά όχι στο σύνολο του. Αλλά λέγε λέγε,.......

2. Το ρέμα σήμερα είναι σε άσχημη κατάσταση με πολλά μπαζώματα, καταπατήσεις, παράνομα κτίρια στην ζώνη του και συνεχείς επιχώσεις της κοίτης του από τα φερτά υλικά που παρασύρει με αποτέλεσμα τη σημαντική μείωση της ενεργού διατομής του, όπως φαίνεται στην κεντρική φωτογραφία στην γέφυρα Ευβοϊκού

Και η διευθέτηση θα λύσει το θέμα; Ας καθαρίσουμε καταπατήσεις και παράνομες επιχωματώσεις και όλα θα έρθουν στο νόμιμο και φυσιολογικό. Η διευθέτηση απλά θα έρθει να προσθέσει και άλλες στενώσεις στις υπάρχουσες και επιπλέον θα καταστρέψει και το οικοσύστημα

3. Το ρέμα να οριοθετηθεί στην φυσική του κοίτη χωρίς έργα διευθέτησης .Η πρόταση οδηγεί σε απαλλοτριώσεις περίπου 3000 στρεμμάτων και 1000 κτιρίων που πρέπει να κατεδαφιστουν με απαγορευτικό οικονομικό και κοινωνικό κόστος.

Δηλαδή 15 χιλιόμετρα Χ 2 όχθες = 30 χιλιόμετρα όχθης. 30.000 μέτρα :1.000 σπίτια = 1 σπίτι κάθε 30 μέτρα. !!! Παράλογο; Δεν απαντάει, άρα λογικό!

3.000 στρέμματα; Τι στρέμματα είναι αυτά; Αγροτική γη; Να το δούμε, γιατί αν αναφέρεται σε αυθαίρετες κατασκευές, αυτές δεν απαλλοτριώνονται παρά μόνο ως γη.

4. Η επένδυση με συρματοκιβώτια η γεωπλέγματα δεν δημιουργεί νέο βιότοπο στο ρέμα. Είναι βέβαιο ότι οι οικοδομικές εργασίες διευθετησης,εκσκαφες και επενδυσεις,θα επηρεάσουν δραστικά την υπάρχουσα πανίδα και χλωρίδα και θα υπάρχει κοπή και απομάκρυνση μεγάλων φυλλοβόλων δέντρων από την κοίτη, αλλά στην μελέτη προβλέπεται η φύτευση 1300 νέων μεγάλων φυλλοβόλων δέντρων ….πλατάνια, λεύκες, ιτιές, ευκάλυπτοι, στις όχθες καθώς και φύτευση των συρματοκιβωτίων και των επιχωμάτων με θάμνους και έρποντα φυτά, άρα η πανίδα θα επανέλθει σε κάποιο βαθμό και σε βάθος χρόνου.

Ακριβώς αυτό που όλοι ξέρουν, πως οι ρεματοφονιάδες έχουν τόση σχέση με την έννοια οικοσύστημα όση ο φάντης με το ρετσινόλαδο. Με τα δεντράκια από το διπλανό φυτώριο θα αποκαταστήσουν οικοσύστημα ετών. Οι άνθρωποι είναι απολύτως επικίνδυνοι.

5. Να προβλεφθούν έργα ορεινής υδρονομείας (ΣτΣ sic) που περιορίζουν τις ροές άλλα και την μεταφορά φερτών από την λεκάνη στην εκβολή. Στην πρόσφατη πλημμύρα στην Μάνδρα η καταστροφή προσήλθε (sic) εκτός από τα νερά που κατέκλυσαν τα πεδινά και από την λάσπη που μεταφέρθηκε.

Εδώ ο φερόμενος ως αντιδήμαρχος τεχνικών υπηρεσιών συμφωνεί μαζί μας αφού αυτό λέμε. Πως τα έργα ορεινής υδρονομίας μειώνουν τη στερεοπαροχή και αυξάνουν τον χρόνο συρροής του νερού. Δηλαδή αποτρέπουν τις πλημμύρες στα κατάντη και τα ανάντη. Ευχαριστούμε σοφέ που μας δικαιώνεις. Μάλλον θα γνωμοδοτήσεις αρνητικά το βράδυ της Τρίτης 21/11

Και bonus track, μάθημα περί αποτελεσμάτων των παρεμβάσεων τύπου "αντιπλημμυρικά έργα" που μικραίνουν (διευθετούν) τις κοίτες των ρεμάτων: 


Δρακουμέλ, δεν μας τα λες καλά

Thursday, November 16, 2017

Έμποροι του φόβου

Χάραξη μονοδρόμων
Ακόμα δεν έχει κοπάσει το κύμα κακοκαιρίας που έπληξε το μεγαλύτερο ποσοστό της ελληνικής επικράτειας και όλοι στέκονται άφωνοι μπροστά στο γεγονός της απώλειας 15 ανθρώπινων ζωών στη δυτική Αττική, λόγω "κακοκαιρίας".

Άφωνοι στέκουν όσοι μπορούν να εννοήσουν το κόστος τηε απώλειας και την ευθύνη της αδράνειας, καθενός εκάστου όσο "έβλεπε τα τραίνα να περνούν". Όσο κατάπινε αμάσητα όσα του σερβίριζαν, όσο στεκόταν ενδεής μπροστά στον φρεσκοσερβιρισμένο τρόμο που χάριζαν οι στρατευμένοι ειδήμονες, σε συνεργασία με την κεντρική ή τις τοπικές διοίκηαη και αυτοδιοίκηση. Έτσι  προετοίμαζαν το έδαφος για να έλκουν υποστηρικτές και συνενόχους, στα μεγαλύτερα περιβαλλοντικά εγκλήματα που έλαβαν χώρα στην Ελλάδα, αλλά πιο πολύ στην Αττική, το σκηνικό των μεγαλύτερων περιβαλλοντικών κακουργημάτων.

Έτσι, έχει γίνει αντιληπτό σχεδόν από τους πάντες στην Ελλάδα (αφού είναι πια κοινή πεποίθηση στις περιβαλλοντικά προηγμένες χώρες) πως για την πρόληψη των πλημμυρικών φαινομένων στις αστικοποιημένες περιοχές μας, η λύση πια δεν είναι οι εντατικές διευθετήσεις, τα τσιμεντώματα των ρεμάτων, η καταστροφή των φυσικών κοιτών και όλα όσα εφαρμόζονται τα τελευταία χρόνια, δίχως συνείδηση και δίχως πραγματική γνώση. Η αντιμετώπιση των ρεμάτων πια είναι η αντιμετώπιση μίας οντότητας, τμήματος ζωντανού πλανητικού ιστού. Η απηρχαιωμένη αντίληψη πως ο άνθρωπος είναι το μέτρο των πάντων θα έστεκε εφόσον είχε εμπεδωθεί η Πρωταγόρεια φιλοσοφία που εννοούσε ότι ο άνθρωπος αποτελεί μέτρο της αλήθειας και της γνώσης μεν  αλλά όχι το μέτρο και τον κυβερνήτη του Σύμπαντος. Τη φράση του Πρωταγόρα, αν και σίγουρα την αγνοούν, την πήραν διάφοροι επιτήδειοι των καιρών και τη μετέτρεψαν σε εμπόρευμα. Εμπόρευμα που όταν βγήκε στην αγορά (διάβαζε ταΐστηκε στον όχλο) τους απέφερε εξουσία και οικονομικά οφέλη που δεν μπορούν να αγνοηθούν. Τους βόλευε και τους βολεύει ακόμα όσο υπάρχουν πρόθυμοι να υπηρετήσουν τους επιτήδειους αυτούς.

Ένα παράδειγμα, τρανταχτό είναι η Ραφήνα. Το λιμάνι της Ανατολικής Αττικής που εκτός από λιμάνι είναι και η περιοχή στην οποία εκβάλλει το σημαντικότερο ίσως ρέμα από τα ελάχιστα που απέμειναν στην Αττική, το Μέγα Ρέμα. Ένα ρέμα συνεχούς ροής, ένα ποτάμι δηλαδή που με τον κύριο ορεινό κλάδο του, τον Βαλανάρη (ρέμα συνεχούς ροής με καταρράκτες και φυσικούς αναβαθμούς) αποστραγγίζει μεγάλο μέρος της ανατολικής πλευράς του Πεντελικού βουνού. Το Μέγα Ρέμα είναι δημόσια γη όπως κάθε ρέμα σύμφωνα με το ελληνικό Σύναγμα. Εκτός από δημόσια γη, είναι και αγωγός νερού, αέρα, ζωής. Είναι ένα υδάτινο οικοσύστημα από μόνο του. Αυτά είναι η πραγματικότητα. Μία πραγματικότητα που έχει πραγματικούς εχθρούς.

Οι θιασώτες της τελευταία προτεινόμενης οριοθέτησης (που εν ονόματι της προχωρούν σε σκληρή διευθέτηση) αφενός προσπαθούν να καταργήσουν τον δημόσιο χαρακτήρα (αφού η διευθέτηση στέλνει εκτός οριοθέτησης δημόσιες καταπατημένες γαίες που περνάνε στους διακατόχους) αλλά και να εξαφανίσουν ένα μοναδικό οικοσύστημα (που προφανώς δεν μπορούν να το εμπορευτούν.

Μακάβρια χείρα βοηθείας έρχεται να δώσει στους θιασώτες της διευθέτησης (ο φερόμενος ως δήμαρχος, περιφερειακοί, μελετητές που εισπράττουν Χ2 την αμοιβή για την ίδια μελέτη κλπ) η πλημμύρα της δυτικής Αττικής και να χρησιμεύσει σαν ένα ακόμα φόβητρο για τους αδαείς, προκειμένου να υποστηριχθούν τα ανόσια σχέδια των εχθρών του ρέματος

Ενώ λοιπόν εξελίσσονται τα πλημμυρικά φαινόμενα στην δυτική Αττική, στην άλλη πλευρά του ορίζοντα, στην Ανατολή, οι "οραματιστές" του κέρδους και ειδικότερα του κέρδους που συνδυάζεται με εξυπηρετήσεις και χαϊδέματα προς την περιφερειακή και κεντρική εξουσία,  έχουν αρχίσει το απαίσιο προοίμιο των όσων καταστροφικών σχεδιάζουν. 

Σε ένα Crescendo εγωπάθειας και κενολογίας, ο φερόμενος ως δήμαρχος (στην ουσία ο εκτελών χρέη δημάρχου αντιδήμαρχος) άρχισε να εμέσσει απειλές (προειδοποιήσεις τις ονομάζει) για τους κινδύνους που επιφυλάσσει το Μέγα Ρέμα για την πόλη. Αυτό την ίδια ώρα που προωθεί (αγνοώντας τις επιπτώσεις) μελέτες που χτίζουν και περιορίζουν το ρέμα. Την ίδια ώρα που άπαντες οι νοήμονες συμφωνούν πως 

"Η μαρτυρία μιας πραγματικότητας που λέει ότι στην Αττική στα μέσα του 19ου αιώνα υπήρχαν 700 ποτάμια και ρέματα, αλλά το 2000 είχαν απομείνει 70 και σήμερα λιγότερα από 50, πιστοποιεί ότι αυτό που συμβαίνει δεν είναι «φυσικό» φαινόμενο. Η τσιμεντοποίηση 550 χιλιομέτρων ρεμάτων στην Αθήνα δεν είναι «φυσικό» φαινόμενο." (Ημεροδρόμος 15/11/2017)


και πως η ισορροπία που υπήρχε πρέπει ν αποκατασταθεί προκειμένου να υπάρξει ομαλή ροή και απαγωγή των όμβριων υδάτων και αποφυγή πλημμυρικων φαινομένων. Η διεθνής εμπειρία που εφαρμόζει την κατά το δυνατό αποκατάσταση (ή και διεύρυνση) της φυσικής κοίτης των ρεμάτων, είναι άτοπη. Ο φερόμενος ως δήμαρχος γνωρίζει καλύτερα!

Λέει ο φερόμενος ως δήμαρχος και έμπορος του φόβου, σε μια ακόμα προσπάθεια να τραβήξει την προσοχή, εκμεταλλευόμενος τις πλημμύρες της δυτική; Αττικής:  "Το πρόβλημα που υπάρχει είναι δυστυχώς το Μεγάλο Ρέμα το οποίο έχει να καθαριστεί εδώ και δύο χρόνια. Έχουμε ενημερώσει πολλές φορές την Περιφέρεια για το πρόβλημα, αλλά έως σήμερα δεν έχει προχωρήσει στις απαραίτητες ενέργειες. Παράλληλα ασυνείδητοι έχουν πετάξει στο Ρέμα μπάζα και ογκώδη αντικείμενα, επιτείνοντας το ήδη υπάρχον πρόβλημα" και εννοεί πως πρέπει να μπούνε άμεσα τα ερπυστριοφόρα μηχανήματα μέσα στο ρέμα και να το ξυρίσουν. Να επιταχυνθεί δηλαδή η κάθοδος του νερού προς τα κατάντη, εκεί που υπάρχουν κυρίως οι πλημμύρες.

Από την άλλη, θέλει και να το τσιμεντώσει για μεγαλύτερες ακόμα ταχύτητες.

Είτε με τον ένα τρόπο είτε με τον άλλο, το Μέγα Ρέμα Ραφήνας έχει ορκισμένους εχθρούς, εμπόρους φόβου και προαγωγούς ανόμων συμφερόντων εις βάρος του φυσικού περιβάλλοντος, εις βάρος του ίδιου του ανθρώπου.