Φύση υπό προθεσμία

Απώλειες δάσους στην Ελλάδα (Global Forest Watch 2015)

Διαβάζω στην Εφημερίδα των Συντακτών το Σάββατο 31/10/2015 στο άρθρο του Γ. Φ. Ιωαννίδη, δικηγόρου και  τ. γ.γ. Υπουργείου Εσωτερικών πως 

"Με το νομοσχέδιο για τα «προαπαιτούμενα», που συζητείται με διαδικασίες-εξπρές, επιχειρείται, κατά προφανή παράβαση του Συντάγματος, η δραματική υποβάθμιση της προστασίας των δασών.

Συγκεκριμένα με το άρθρο 32 παρ. 1 αυτού καταργείται πλέον η υποχρέωση αναδάσωσης των δασών και δασικών εκτάσεων που έχουν με οποιονδήποτε τρόπο αποψιλωθεί, εκχερσωθεί ή καταπατηθεί και η αναδάσωση θα επιβάλλεται πλέον μόνο για τις καμένες από πυρκαγιά εκτάσεις....."

Eπίσης στο Πρώτο Ψέμα, ο selfie ποταμίσιος Γ. Αμυράς, προτρέπει "βγάλτε μία selfie με τα δάση για να τα θυμάστε", πάλι με το ίδιο αιτιολογικό. Στο newsbomb, γράφει αντίθετα πως ήδη από την προηγούμενη μέρα (30/10) ο Π. Σκουρλέτης είχε πάρει πίσω την ύποπτη διάταξη (την ξεκάθαρα εκ προθέσεως ανόσιας και εγκληματικής προστεθείσα διάταξη στα "προαπαιτούμενα").΄

Αναζητώντας σήμερα στη διαβούλευση εκείνη, τις επίμαχες διατάξεις, δεν έχει απομείνει ίχνος της.

Γνωρίζοντας από πείρα πως στην Ελλάδα, το φυσικό περιβάλλον και η προστασία του δεν αποτελούσε ποτέ προτεραιότητα μας, ούτε δική μας ούτε βέβαια καμίας από τις κατ' εικόνα και ομοίωση μας, εκλεγμένες κυβερνήσεις μας, έχω την έντονη αίσθηση πως η ρύθμιση θα επανέλθει με άλλο τρόπο και από άλλο δρόμο. Δεν μπόρεσε να μπει μέσα στο άρμα των προαπαιτούμενων του Οκτωβρίου, θα μπει στο επόμενο μπουκέτο με προαπαιτούμενα ή με υπό ψήφιση "αναπτυξιακή" νομοθεσία. Πάντα αυτό το Κράτος, ομοζυγωτός δίδυμος της Βίας κατά τον Αισχύλο, ήταν συνεργός, αρωγός και υπηρέτης αυτών που "μπορούσαν", αυτών που ονομάζονται "επενδυτές" αυτών που ορέγονται τη μετατροπή του δημοσίου αγαθού, του κοινού πλούτου σε δικό τους κέρδος.

Ο δρόμος ούτως ή άλλως έχει ανοίξει με τους νόμους του 2014. Τον 4258 (για τα υδατορέματα που στο τελευταίο άρθρο του έχει και τη νομιμόποίηση "οικισμού" αυθαιρέτων στη Νέα Ζωή) και τον 4280 (τον δασικό) αλλά και τους προηγούμενους τους αποκαλούμενους και "αναπτυξιακούς" που κατάργησαν την ισχυρότερη, έστω και διαρκώς βαλλόμενη νομοθεσία προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος και ειδικά του δάσους (998/79). Για να μη θυμηθούμε και τους 3889/2010, τον 3937/2011 και άλλα νομικά κοσμήματα.

Οι πιέσεις ήταν τόσο ισχυρές που με το άρθρο 32 του ν/σ που απέσυρε ο Π. Σκουρλέτης, τροποποιούνταν ακόμα και άρθρα του δασοκτόνου 4280/14. Η κατακραυγή ήταν τέτοια που αφύπνισε ακόμα και το νεκρωμένο από τον Ιούλιο (ίσως και νωρίτερα) αριστερό φιλότιμο της κυβέρνησης. Πλήθος διακατοχών στην Αττική, σε εκτάσεις που χυδαία αποκαλούνται "φιλέτα", τόσο ως προς την ιδιοκτησία αλλά και ως προς τη χρήση, θα έβρισκαν το δρόμο προς την πολεοδόμηση και τον προσπορισμό υψηλότατων κερδών, τόσο από επιτήδειους ιδιώτες όσο και από ομάδες - αγέλες αρπακτικών (συνεταιρισμοί, εκκλησία κλπ). Αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας ή ακόμα και του Ευρωπαϊκού δικαστηρίου θα χτυπούσαν σε μία αλλαγή νομοθεσίας που περιμένουν όλα αυτά τα τσακάλια, τα αρπακτικά της γης, της φύσης και τελικά και του μέλλοντος του τόπου και των ανθρώπων. Εδώ μάλιστα, ο δίδυμος της Βίας, το Κράτος τηρεί μία ανόσια στάση μη υλοποιώντας αποφάσεις αναδάσωσης και αποκατάστασης κατεστραμμένων δασών και δασικών εκτάσεων. Το παράδειγμα του ανατολικού Πεντελικού είναι χαρακτηριστική περίπτωση. Σε αδελφική πλην όμως σιωπηρή, ομόνοια με τα αρπακτικά της γης, δεν εφαρμόζει τον ισχύοντα νόμο για τις αναγκαστικές μετά από καταστροφή αναδασώσεις, ακόμα και όταν τα ανώτατα δικαστήρια το έχουν ξεκαθαρίσει απορρίπτοντας αιτήσεις ιδιωτών και οικοδομικών συνεταιρισμών για την άρση των αποφάσεων περί αναδάσωσης των δημοσίων δασικών εκτάσεων που οι αιτούντες προσπαθούν να βάλουν στο χέρι.

Η βέβαιη επιστροφή. Η προσπάθεια δεν τελειώνει ποτέ

Θα επιστρέψει το άρθρο 32 ή τουλάχιστον το πνεύμα του σε άλλο πακέτο. Θα επιστρέψει με άλλη μορφή. Ως προαπαιτούμενο, ως αναπτυξιακός νόμος, ως τροπολογία, ως κάτι. Βρισκόμαστε στην οδό της αποψίλωσης των περιττών δασών, ειδικά εκείνων της Αττικής αφού η γη επί της οποίας φύονται, αποτιμάται πολύ ψηλά στα χρηματιστήρια. Αποτιμάται πολύ ψηλότερα από το δάσος, από τη φύση από τη ζωή και το μέλλον των ανθρώπων που άλλωστε είναι επίσης περιττοί κόκκοι σκόνης πάνω στη χρυσή οικοπεδική γη που καλύπτεται από άχρηστη βλάστηση και ακόμα πιο ενοχλητική πανίδα. 

Ζούμε σε μία χώρα υπό προθεσμία. Το μέλλον έχει γκρίζο. Πολύ γκρίζο. 

  

Τα δικά μας μνημόνια

Ελληνοπρεπής, μνημονιακός  σχεδιασμός

Πολλά χρόνια πριν την έναρξη εφαρμογής μνημονίων οικονομικού - λογιστικού τύπου και πρωτοφανούς νεοφιλελεύθερης αγριότητας (χαρακτηριστικής των θεραπαινίδων του νεοφιλελευθερισμού τραπεζών) στην Ελλάδα είχε ξεκινήσει  μία άλλη διαδικασία απομείωσης αξιών. Μία εσωτερική υποτίμηση που όμως αφορούσε την αξία των ανθρώπων, την αξία της ζωής, την αξιοπρέπεια και τον πολιτισμό. Υποτίμηση της αξίας του μέλλοντος και του ανθρώπου. 

Η παλιά υποτίμηση είχε τους ίδιους στόχους με την τωρινή. Είχε τους ίδιους θύτες, αλλά περισσότερα θύματα από τη σημερινή. Επειδή όμως η χώρα ζούσε τον sui generis καπιταλισμό της, το ανατολίτικο κοσμοπολίτικο όραμα της, η υποτίμηση εκείνη είχε την προσαρμοσμένη στις συνθήκες της εποχής, μορφή. Ήταν δηλαδή ένα άγραφο μνημόνιο κατανόησης της βαρβαρότητας, ως στόχου και ως μέσου πιστοποίησης, της πλαστικής κοινωνικής επιτυχίας του ιδιώτη.

Και εξηγούμαι.

Τις δεκαετίες του 60 και του 70, η "ανάπτυξη" του 8% είχε τη ρίζα της στην "ανοικοδόμηση με κάθε κόστος" και στην εισαγωγή συναλλάγματος μεταναστών . Φυσικά, πάλι το κόστος της μετανάστευσης και της μετατροπής των ανθρώπων σε αναλώσιμα της κεντροευρωπαϊκής φάμπρικας, ήταν αδιάφορο μπροστά στο επίτευγμα της τιθάσευσης της φτώχειας των παραγωγών του πλούτου του 8%. Τότε, πάνω στα θεμέλια του μετεμφυλιοπολεμικού κράτους, κατασκευάστηκε η υπερδομή  των δύο πυλώνων της ελληνικού τύπου, ανάπτυξης και του ελληνικού τύπου "εκσυγχρονισμού". Η αντιπαροχή και η εμπορευματοποίηση της ίδιας της χώρας, του ίδιου του κλίματος, του τοπίου, της φύσης, αποφασίστηκε πως ήταν οι δρόμοι της ανάπτυξης της χώρας.

Σήμερα, που ζούμε το δικό μας εξελικτικό στάδιο της μετάβασης από τον Homo habilis, η (υπό αμφισβήτηση) εθνική βαριά βιομηχανία, που κατά τους γνωστούς  μύωπες παπαγάλους είναι είτε ο τουρισμός ή ο πολιτισμός, έχει πάρει τη θέση της ατμομηχανής της οικονομίας, στο σύγχρονο λεξιλόγιο του οικονομίστικου καθωσπρεπισμού. Στην πραγματικότητα, η βαρβαρότητα είναι που έχει γίνει πρόταση ανάπτυξης από τους λίγους ισχυρούς, ή από τα πολλά παράσιτα των ισχυρών, οι οποίοι με προσωπεία "επενδυτών" και "οραματιστών", έχουν στήσει ήδη τραπέζι περιμένοντας να σερβιριστεί από τον υπηρέτη νόμο, ζεστό ζεστό, το σύνολο των φυσικών αποθεμάτων της χώρας που πεθαίνει.

Ξαναζεί η αντιπαροχή, η μόνη διαδικασία που έδωσε ρυθμούς ανάπτυξης ικανού μεγέθους. Δώσε δάση, πάρε οικόπεδα - Δώσε οικόπεδα, πάρε διαμερίσματα. Έτσι σήμερα οι μεγάλοι επενδυτικοί όμιλοι φέρονται ως μικροαστοί του 60, μόνο που αντί για διαμερίσματα, απλά αντέχουν να παίρνουν ολόκληρα ξενοδοχειακά συγκροτήματα, με ρέματα, με δάση που μετατρέπονται σε golf courts. 
Ο κάθε καπιταλιστής δουλεύει στη δική του κλίμακα.

Όπως ζούμε σήμερα την απομείωση των αξιών και τη συγκέντρωση της παγωμένης εργασίας που καλείται κεφάλαιο στα χέρια των ολίγων, έτσι και τότε οι αιώνιες και πραγματικές αξίες των φυσικών αποθεμάτων υπέστησαν απομείωση για να καταλήξουν στα χέρια των λίγων προς εκμετάλλευση. Εκμετάλλευση που μόλις σταμάτησε να είναι κερδοφόρα, παρατήθηκε. Κάθε εκμετάλλευση (αξιοποίηση καλείται κατά το ήπιο) πρόκειται να εγκαταλειφθεί εφόσον δεν "γράφει" καλά στο ταμπλό του χρηματιστηρίου "τουριστικών μονάδων".

Κατεστραμμένες εκτάσεις που φιλοξένησαν ξενοδοχειακές μονάδες. παρατήθηκαν στη μοίρα τους, φορτώνοντας σε εμάς (στους φανατισμένους με την ανάπτυξη ιθαγενείς) και τις επόμενες γενιές τη ζημιά, από τη μείωση των αξιών, την καταστροφή των φυσικών αποθεμάτων. Τα παραδείγματα πολλά, τα περισσότερα σε παραλιακές κωμοπόλεις της Ελλάδας που ο ξεπεσμός τους έφερε και τη λήθη αυτού που προϋπήρχε* και θυσιάστηκε στο βωμό της ανάπτυξης. Μήπως το ίδιο δεν έγινε, ακόμα πιο έντονα και σκληρά και στην Ισπανία με τα κουφάρια των "συνθέτων τουριστικών καταλυμάτων" να είναι σπαρμένα εκεί που κάποτε υπήρχαν δάση, βράχια και παραλίες μοναδικού κάλλους; Βέβαια εκεί είναι πιο πρόσφατα και πιο έντονα, τα γεγονότα αυτά. Από την καντίνα που στήνει ένας δήμος σε μία παραλία, αδιαφορώντας για την όχληση της πανίδας, τη ρύπανση από τα απόβλητα, την αλλοίωση του τοπίου, μέχρι το τεράστιο τουριστικό κατάλυμα που καταλαμβάνει δασικές εκτάσεις, λίμνες, ρέματα, κορυφές, η απόσταση είναι πιο μικρή από ότι νομίζουμε. Αυτό φαίνεται με την εγκατάλειψη του "αξιοποιημένου χώρου" μετά το πέρας της κάθε παραχώρησης / εκμετάλλευσης. Η καντίνα θα καταφέρει να καταστρέψει μία παραλία. Το κατάλυμα, ένα βουνό, μία πόλη ή και έναν νομό της χώρας. Το ίδιο ισχύει και για τις καταπατημένες εκτάσεις, τις σπαρμένες με αυθαίρετα. Η καταστρεπτική τους δυνατότητα δεν εστιάζεται στον τόπο ανέγερσης αλλά και σε όλη την περιοχή που αναπτύσσονται τα δίκτυα πρόσβασης της, ηλεκτροδότησης της, ύδευσης της και ακόμα χειρότερα, αποχέτευσης της.
Η κάθε αξιοποίηση / εκμετάλλευση έχει τη δική της καταστρεπτική δυνατότητα. Το δικό της μερίδιο στην καταστροφή του μέλλοντος μας.

Εκτός από την οργανωμένη καταστροφή που έφερνε και φέρνει εδώ και χρόνια, αυτό το δικό μας μνημόνιο, μία σειρά από άλλα παλιότερα κατορθώματα, μας θυμίζει πως πάντα μαζί με το μνημόνιο αυτό ζούσαμε. Η συμβίωση ετών με το δικό μας μνημόνιο παρουσίασε επιτεύγματα  χαρακτηριστικά του Homo expansi barbarus. Του ιθαγενούς της ελληνικής επικράτειας. Είναι επιτεύγματα αλλά και συμπτώματα της βαρβαρότητας μας, που δεν περίμενε το πρότυπο βαρβαρότητας (το μνημόνιο) για να εκφραστεί αλλά επικρατούσε ήδη στη χώρα. 
Τώρα συνεχίζει να υπάρχει και ελέω μνημονίου, αναμένεται η επίταση της.

Μερικές όψεις της βαρβαρότητας του δικού μας μνημονίου

Το δικό μας μνημόνιο, πάντα ήθελε τα δημόσια δάση να καίγονται και να μετατρέπονται σε δασικές εκτάσεις. Πάντα, ο χαρακτηρισμός "δημόσιος" γινόταν αντιληπτός ως "αδέσποτος - ελεύθερος ιδιοκτήτη" στη χώρα μας. Σύμφωνα και με το δικό μας αλλά και με το ξένο μνημόνιο, οτιδήποτε δημόσιο πρέπει να εξαφανιστεί. Εμείς ως πρωτοπόροι είμαστε στη φάση υλοποίησης της μνημονιακής αυτής επιταγής, από το 1970.

Ο άλλος όρος που ήταν και ακατανόητος και μισητός ως αντιμνημονιακός (αφού δεν φέρνει κέρδος) είναι ο όρος "δάσος". Έτσι. με τη φωτιά, οι οπαδοί του δικού μας μνημονίου κατάφερναν να μετατρέπουν τα δάση σε "δασικές εκτάσεις" και να αδυνατίζουν σημαντικά και το δημόσιο χαρακτήρα τους.

Ο δημόσιες δασικές εκτάσεις (δεδομένης της έλλειψης δασολογίου – κτηματολογίου), περνούσαν στην επόμενη φάση όπου (ακόμη) μπαίνουν σε εφαρμογή παράνομες μέθοδοι μετατροπής των δασικών εκτάσεων σε αγροτικές, σε οικόπεδα και σε εκτάσεις για εκμετάλλευση)**. Στην "αναπτυξιακή" (διάβαζε εγκληματική) επιχείρηση της -πολυετούς- επιβολής του δικού μας μνημονίου, συμμετέχουν πολύ ικανοί μαχητές όπως καταπατητές και εμπρηστές, βοηθούμενοι από οικοδομικούς συνεταιρισμούς, δικηγόρους, ενίοτε και από φορείς τοπικής αυτοδιοίκησης και την Εκκλησία (υπόθεση Βατοπεδίου). Αυτή είναι μια τακτική που εφαρμόσθηκε επανειλημμένα στην πράξη και πέτυχε, όπως στον Υμηττό, στην Πεντέλη, στην Πάρνηθα, στη Χαλκιδική και την υπόλοιπη Ελλάδα.  
Βέβαια για τους κατοίκους του ανατολικού Πεντελικού, οι μαχητές αυτοί ακόμα δίνουν τον εγκληματικό και ατιμωτικό για κάθε άνθρωπο, αγώνα τους.

Ο Λ. Ρακιντζής -Γεν. Επιθ/της Δημ. Διοίκησης, μας ενημερώνει για όλα τα παραπάνω μπουμπούκια, πως μόνο στο λεκανοπέδιο  Αττικής υπάρχουν 300.000 αυθαίρετες οικοδομές, ενώ για όλη την Ελλάδα ξεπερνούν το 1.000.000. Τα αυθαίρετα στα  παράλια της Αττικής προς Σούνιο, στην Πεντέλη,  στη Διασταύρωση της Ραφήνας,  οι αυθαίρετες κατασκευές στην παραρεμάτια (αλλά και στην "ενδορεμάτια" ζώνη -κοίτη για να μείνουμε στα του δήμου μας). 

Γιατί είναι όλα συμφωνημένα στην υλοποίηση του δικού μας μνημονίου;

Με το μάτι του Google Earth, εντοπίζουμε οικοδομές πλήρεις μέσα σε ρέματα στους οικισμούς πέριξ του Πικερμίου ή της Ραφήνας και με το Street view βλέπουμε πως τα αυθαίρετα αυτά (τριώροφα ενίοτε) διαθέτουν και υποδομή οχετών για την διέλευση του ρέματος, αν τύχει και περάσει από εκεί (μόνο που δεν θα τους ρωτήσει ούτε το πότε θα περάσει ούτε και το πως).

Το Google Earth και το Stret view τα βλέπουν. Οι δασικές αρχές και να τα δουν, τα ξεχνάνε γρήγορα. Πως άλλωστε να θυμάσαι ένα τριώροφο σε δάσος ή ένα άλλο μέσα σε ρέμα; Εϊναι άλλωστε τόσα πολλά. Ας μη ξεχνάμε ότι το σκάνδαλο Βατοπεδίου αναδείχθηκε γιατί το αποφάσισαν τα ΜΜΕ. Όχι γιατί το αποφάσισε κάποιος ελεγκτής. Το δικό μας μνημόνιο είναι συμφωνημένο εδώ και χρόνια. 

Ο φόβος πιστός βοηθός στην επιβολή και του δικού μας μνημονίου

Στη χώρα μας συχνά  βιώνουμε καταστροφές από πλημμύρες σε πόλεις, χωριά, σε έργα πολιτισμού, τις οποίες τα ΜΜΕ, αλλά και παράγοντες του τόπου αποδίδουν σε έλλειψη έργων προστασίας στον κάμπο. Αυτό είναι ένα μεγάλο ψεύδος. Ένα ψέμα που δικαιολογεί μόνο τη διακήρυξη εργολαβιών καθαρισμού ρεμάτων ή αντιπλημμυρικών έργων στο ... πουθενά. Είναι απλά, η εφαρμογή του δόγματος πως ο εμφυτευμένος φόβος, κάνει ακόμα και τη χειρότερη επιλογή, να μοιάζει ως "η μόνη λύση".

Οι καταστροφές από τις πλημμύρες (ακόμα και μέσα στην "ήπια" Αττική) θα ήταν ολέθριες αν δεν είχε προηγηθεί ένα σημαντικό έργο της δασικής υπηρεσίας με δασοτεχνικά και φυτοκομικά έργα διευθέτησης*** των χειμάρρων στη χώρα μας τις δεκαετίες πριν το 1980.  Την περίοδο εκείνη κατασκευάσθηκαν χιλιάδες φράγματα βάρους και τοίχοι υποστήριξης των χειμάρρων, πετρόκτιστα, πραγματικά έργα τέχνης  τα οποία τιθάσευσαν τους χείμαρρους.  Σήμερα ακολουθείται η μέθοδος της "διευθέτησης" προκειμένου να μην υποστούν μείωση χρηματιστηριακών αξιών γης, διάφοροι διάσημοι "οικισμοί" συνεταιρισμών και "οργανισμών". Και οι μέθοδοι διακρίνονται από τη βαρβαρότητα του μπετού με την αισθητική παιχνιδάδικου JUMBO, του serazzanetti (μία μόδα που αποκαλείται από αναλφάβητους "οικολογική μέθοδος" σαν το φριζαρισμένο μαλλί των 80's ή το παντελόνι καμπάνα των '70s)

Τις προηγούμενες δεκαετίες, η δασική υπηρεσία που διαχειριζόταν τα ορεινά ύδατα, είχε την ολιστική θεώρηση διαχείρισης. Με έργα δασοτεχνικά, αναδασώσεις λεκάνης, αναβαθμούς από πέτρα. Ιδρύθηκαν δεκάδες δασικά φυτώρια σε όλα τα Δασαρχεία και υλοποιούταν ένα συνεχές πρόγραμμα αναδασώσεων.   Σήμερα, έκλεισαν όλα τα δασικά φυτώρια (στο σύνολο πάνω από 40 σε όλη την Ελλάδα) και σταμάτησαν οι αναδασώσεις. Αυτό και μόνο το δεδομένο αποκαλύπτει την δασοκτόνα δασική πολιτική των κυβερνήσεων που την σχεδίασαν, την υλοποίησαν και εξακολουθούν δίχως ντροπή, να την εφαρμόζουν. 

Μία ακόμα επιλογή των κυβερνήσεων που προηγήθηκαν και ΔΥΣΤΥΧΩΣ και της παρούσας, είναι η εξυπηρέτηση τεραστίων  συμφερόντων, μέσω:  

της μη ύπαρξης δασικών χαρτών και δασικού κτηματολογίου (κάνοντας πάμπλουτους πάσης φύσεως καταπατητές δασικών εκτάσεων και δασών τα οποία μετατράπηκαν σε οικόπεδα φιλέτα  και εκτάσεις προς αξιοποίηση).

των πυρκαγιών με τις οποίες οι εμπρηστές – καταπατητές άλλαζαν τον χαρακτήρα του δάσους σε δασική έκταση και στη συνέχεια σε έκταση προς εκμετάλλευση. 

της ανοχής στην παράνομη δόμηση σε δασικές εκτάσεις και δάση. Με την τακτική αυτή είναι αδύνατος ο χωροταξικός σχεδιασμός και η ανάπτυξη αλλά εξυπηρετούνται οι πελατειακές σχέσεις που αποφέρουν ψήφους και μάσα..

Τα δικά μας μνημόνια λοιπόν ήταν, είναι και δυστυχώς θα είναι για πολλά χρόνια εδώ γιατί εμείς το θέλουμε και γιατί πάντα το θέλαμε. Θα είναι εδώ ακόμα και όταν τα ξένα θα έχουν φύγει. Για αυτό το τελευταίο, δεν είμαι και πολύ σίγουρος  γιατί βλέπω ξένους "στρατηγικούς επενδυτές"  να έχουν ήδη μεθύσει από όρεξη, όταν ανακαλύπτουν τι δυνατότητες έχουν εδώ, με την τεχνογνωσία και την εμπειρία που διαθέτουμε οι ιθαγενείς, στην υλοποίηση εδώ και χρόνια, του ελληνικού μνημονίου - πρωτοκόλλου καταστροφής της χώρας.
______________________________

Μόλις έπεσε στην αντίληψη μου και το συνημμένο οξύμωρο. 
Η καταστροφή έχει συντελεστεί ήδη.

______________

*

Παράδειγμα τα παλιά ξενοδοχεία σε λουτροπόλεις (πλησίον ή και εντός αρχαιολογικών χώρων), χτισμένα βράχια σε νησιά, οι αμμοθίνες με τα αυθαίρετα στην Ηλεία και πολλές ακόμα περιπτώσεις που ξεχάστηκαν

**

Ι. Κακαράς, τ. καθηγητής ΤΕΙ Θεσσαλίας

***
Σε πρότυπα που καμία σχέση δεν έχουν με αυτό που εννοούν σήμερα "διευθέτηση"

Η καταστροφή ως σημείο κανονικότητας

Η προσωποποίηση της κανονικότητας

Από το blog της κίνησης Δασαμάρι SOS, αλίευσα την παρακάτω είδηση. Θα αποτελούσε σκάνδαλο σε "μία κανονική χώρα"* αλλά όπως ξέρουμε και από επίσημα χείλη** η Ελλάδα δεν είναι τέτοια.

Η "επιστροφή στην κανονικότητα" λοιπόν, για την οποία τόσο πολύ προσπαθούν Έλληνες και ξένοι εταίροι μας, συνοδεύεται με κάτι παράξενες πρωτοβουλίες που δεν απασχολούν τα δελτία των 8 και ως εκ τούτου, δεν απασχολούν και την κοινή γνώμη.

Διαβάστε λοιπόν το παρακάτω ποστ της 17ης Νοεμβρίου στο Δασαμάρι SOS και προσπαθήστε να μαντέψετε ποιο είναι το επόμενο κρίσιμο για την υγεία και το μέλλον, δημόσιο περιουσιακό στοιχείο του ελληνικού λαού αλλά και αναπόσπαστο τμήμα του φυσικού περιβάλλοντος, το οποίο θα εκποιηθεί/παραχωρηθεί/ξεπουληθεί.

Όμορφος κόσμος ηθικός, αγγελικά πλασμένος

http://dasamarisos.blogspot.gr/2014/11/blog-post_17.html

_________________________
*Ρήση επισήμων χειλέων
**Τα ίδια με τα προηγούμενα

Τραπεζική Οικολογία

Η Βάλια Κάλντα που πάντα ονειρευόμασταν

Διαβάζω στο ΒΗΜΑ και την αναδημοσίευση στο Briefing News, τα παρακάτω ανατριχιαστικά:

"Τη λίστα με τα 12 προαπαιτούμενα της τρόικας για την εκταμίευση των υπό-δόσεων (1 δισ. ευρώ η καθεμία) προς την Ελλάδα παρουσιάζει το Βήμα.

Στη λίστα περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων η δρομολόγηση της μείωσης των επικουρικών συντάξεων (με εφαρμογή της ρήτρας μηδενικού ελλείμματος), η κατάργηση του συνόλου των φόρων υπέρ τρίτων, η μείωση των περιθωρίων κέρδους των φαρμακείων και ο νόμος για τη χρηματοδότηση των πολιτικών κομμάτων (καταπολέμηση διαφθοράς).

Στην ίδια συνεδρίαση αναμένεται να εγκριθεί και τυπικά η τμηματική καταβολή της συνολικής δόσης των 8,3 δισ. ευρώ, να παρουσιαστεί 10σέλιδο προσχέδιο για την ανάπτυξη και να τεθεί για πρώτη φορά επισήμως από την ελληνική πλευρά το θέμα της έναρξης των διαδικασιών για την ελάφρυνση του χρέους.

Η δόση των 8,3 δισ. ευρώ «σπάει» σε 6,3 δισ. ευρώ που αναμένεται να εκταμιευθούν άμεσα και σε δύο υπό-δόσεις του 1 δισ. ευρώ η καθεμία. 

Οπως φαίνεται στο έγγραφο που εξασφάλισε «Το Βήμα» κάθε υπο-δόση συνδέεται με 6 προαπαιτούμενες δράσεις.

Το τελικό σχέδιο της λίστας των προαπαιτούμενων θα οριστικοποιηθεί σήμερα στις Βρυξέλλες και αναμένεται να δημοσιοποιηθεί τις επόμενες ημέρες μαζί με το συνολικό κείμενο της συμφωνίας με την τρόικα.

Τα προαπαιτούμενα του Μαΐου

Σύμφωνα με το σχέδιο, τα 6 προαπαιτούμενα που πρέπει να ολοκληρωθούν ως το τέλος Μαΐου (για το 1 δισ. ευρώ του Ιουνίου) είναι τα εξής:

1. Ψήφιση του νόμου για το υπαίθριο εμπόριο (κατατέθηκε στη Βουλή).
2. Ψήφιση του νόμου για την αδειοδότηση των επενδύσεων και του νόμου για τον χωροταξικό σχεδιασμό.
3. Συμπλήρωση της λίστας με τους φόρους και τις χρεώσεις υπέρ τρίτων.
4. Ψήφιση νόμου με τον κώδικα συμπεριφοράς για τα κρατικά και κυβερνητικά στελέχη με στόχο την καταπολέμηση της διαφθοράς (εκκρεμεί από τον Απρίλιο).
5. Κοινή Υπουργική Απόφαση για το συμψηφισμό της επιστροφής του ΦΠΑ και των οφειλών προς τα Ασφαλιστικά Ταμεία.
6. Ψήφιση νόμου για την ιατροφαρμακευτική κάλυψη των ανασφάλιστων πολιτών και για τη μείωση των περιθωρίων κέρδους των φαρμακείων.

Τα προαπαιτούμενα του Ιουνίου

Σύμφωνα με το ίδιο έγγραφο, τα 6 προαπαιτούμενα που πρέπει να ολοκληρωθούν ως το τέλος Ιουνίου (για το 1 δισ. ευρώ του Ιουλίου) είναι τα εξής:

1. Υιοθέτηση νομοθεσίας για τη συγχώνευση υπό το Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης (ΕΤΕΑ) όλων των Επικουρικών Ταμείων και εφαρμογή της ρήτρας μηδενικού ελλείμματος από 1.1.2015 για όλα τα Ταμεία που δεν ανήκουν αυτή τη στιγμή στο ΕΤΕΑ. 
2. Ψήφιση του νόμου για τα δάση.
3. Ψήφιση πολυνομοσχεδίου για την απλοποίηση των διαδικασιών και τη μείωση των διοικητικών βαρών στο Δημόσιο.
4. Κατάργηση από 1.1.2015 των κοινωνικών πόρων (φόροι υπέρ τρίτων κλπ.) που χρηματοδοτούν τις επικουρικές συντάξεις Ταμείων αρμοδιότητας του υπουργείου Εργασίας.
5. Ψήφιση του νόμου για τη μικρή ΔΕΗ (κατατέθηκε στη Βουλή) και για την εκκαθάριση όλων των ληξιπρόθεσμων χρεών του Δημοσίου προς την ΔΕΗ.
6. Ψήφιση του νόμου για τη χρηματοδότηση των κομμάτων και νομοθεσίας για τη «δήλωση και την παρακολούθηση των περιουσιακών στοιχείων» με στόχο την καταπολέμηση της διαφθοράς."

Πρόκειται για καταιγίδα, Πρόκειται για πυρπόληση κάθε έννοιας και ουσίας, κοινωνικού κράτους, πρόκειται για ακόμα μία επίθεση κλίμακας, σε κάθε τι που έκανε τον αβίωτο πλέον βίο των ιθαγενών ημών. να μοιάζει ακόμα βιώσιμος. Έστω και αν δεν είναι εδώ και χρόνια, τέτοιος.

Στο ιστολόγιο αυτό όμως, ασχολούμαστε με το φυσικό περιβάλλον και περισσότερο δε, με το δάσος, τη φυσική δομή που ο σύγχρονος άνθρωπος, την έχει εντάξει στους εχθρούς του. Όχι στην θεωρία και στα λόγια αλλά  στην πράξη. Αυτό διαπιστώνεται ακόμα μία φορά, διαβάζοντας το προαπαιτούμενο Ιουνίου, αριθμός 2. "Ψήφιση του νόμου για τα δάση" λέει ο μονεταριστής ηλίθιος. Ο κυβερνών ηλίθιος που γνωρίζει μόνο την καπιταλιστική πρόταση της οικονομίας και αγνοεί την πραγματική οικονομία, της φύσης και του μη μετρήσιμου.

Για όσους δεν είναι εξοικειωμένοι με τους νόμους που έχουν περάσει από διαβούλευση και αφορούν τα δάση και το φυσικό περιβάλλον, να αναφέρουμε :

α. Το θαυμαστής οικολογικής ευαισθησίας και ανθρωπιστικής αντίληψης σχέδιο νόμου με τίτλο «Δασικά οικοσυστήματα:Ορισμοί, μέτρα προστασίας, ανάπτυξης και διαχείρισης», το οποίο έφερε στη διαβούλευση το ΥΠΕΚΑ του Καλαφάτη, τον Σεπτέμβριο του 2013. Εδώ είναι και η σελίδα της δημόσιας διαβούλευσης που μπορείτε να διαβάσετε το πόσο επιτυχής (και με "διάρκεια") ήταν. Εκτός του ότι και πάλι με νόμο επιχειρείται . κατάλυση του Συντάγματος (το άρθρο 24 που θυμάστε τι είχε γίνει το 2008-2009) καταργεί όλον τον Ν. 998/1979, τον νόμο που στεκόταν πάντα, ασπίδα νομικής προστασίας του δάσους και του φυσικού περιβάλλοντος γενικότερα.

Μπορείτε να το διαβάσετε για να καταλάβετε τι σημαίνει "Μνημονιακός Δασονόμος". Με παρόμοια νομοθετήματα (ή και χωρίς καν τη επίφαση νομιμότητας για την καταστροφή, "αξιοποιήθηκαν" παραγωγικά τροπικά δάση. Η ληστρική εκμετάλλευση, είναι στο DNA του καπιταλισμού. Η ληστρική εκμετάλλευση του φυσικού πλούτου των υποτελών, γιατί οι "προηγμενοι" πρέπει να διατηρήσουν κάτι για τους δικούς τους, μέχρι που τα αφεντικά τους θα ορεχτούν και αυτά.

Ενδεικτικά αναφέρω μερικά θέματα που "λύνει" το συγκεκιμένο σχέδιο:

Το  αιώνιο πρόσχημα και δόλωμα, είναι η  ανάπτυξη και η προσέλκυση "επενδυτών". 
Ο μνημονιακός δασονόμος παραδίδει τα δάση στις ορέξεις πάσης φύσεως καταπατητών, επιτρέποντας την οικοδόμηση ακόμη και μέσα σε προστατευόμενες περιοχές. Διαβάστε το άρθρο 49:

Άρθρο 49

Εγκαταστάσεις τουριστικού χαρακτήρα

1. Επιτρέπεται η επέμβαση σε δάση, δασικές εκτάσεις και δημόσιες γαίες των παραγράφων 5α και 5β του άρθρου 3 του παρόντος για τη δημιουργία τουριστικών εγκαταστάσεων και εγκαταστάσεων ειδικής τουριστικής υποδομής των παραγράφων 1 Α και 3, αντιστοίχως, του άρθρου 2 του ν. 2160/1993 (Α΄- 118), όπως ισχύει, καθώς και εγκαταστάσεων αξιοποίησης ιαματικών πόρων.

2. Επίσης επιτρέπεται στις ανωτέρω εκτάσεις η εγκατάσταση σύνθετων τουριστικών καταλυμάτων της περίπτωσης Γ β της παραγράφου 1 του ως άνω άρθρου 2 του ν. 2160/1993 ως και γηπέδων γκολφ, μονάδων ιαματικής θεραπείας και κέντρων ιαματικού τουρισμού - θερμαλισμού της ανωτέρω περίπτωσης Γ, όπως ισχύει μετά την τροποποίηση της με το άρθρο 2 του ν. 4179/2013 (ΦΕΚ 175 Α). 

Στο ίδιο άρθρο παραθέτει και εξαιρέσεις αλλά και αυτές μπορούν να ενταχθούν στην "ανάπτυξη" με προϋπόθεση την ύπαρξη περιβαλλοντικής μελέτης [έτσι αναφέρεται αντί του ορθού Μελέτης Περιβαλλοντικών επιπτώσεων]

Επιπλέον θα μπορούν να οικοδομηθούν και τα καμένα, αφού δεν προβλέπεται η υποχρέωση κήρυξης ως αναδασωτέας κάθε έκτασης «….που απώλεσε τη δασική της βλάστηση από οποιαδήποτε αιτία».

Ο νομοθέτης  ακυρώνει κάθε προηγούμενη νομοθεσία για την προστασία των δασών. Επιτρέπει μέσα σε δάση και δασικές εκτάσεις, εγκαταστάσεις μόνιμων κτηνοτροφικών μονάδων, εργοστάσιων άντλησης και εμφιάλωσης νερού, εγκαταστάσεις βιομηχανιών κοπής και επεξεργασίας ξύλου ή βιομηχανιών που έχουν ως πρώτη ύλη το ξύλο και εγκαταστάσεις συστημάτων εναλλακτικής διαχείρισης απορριμμάτων. 

Ενδεικτικά, το άρθρο 46:

Άρθρο 46 
Εξαιρετικός χαρακτήρας επιτρεπτών επεμβάσεων σε αναδασωτέες εκτάσεις 
 1. Στα δάση και στις δασικές εκτάσεις περί των οποίων το άρθρο 117 § 3 του Συντάγματος, ουδεμία επιτρέπεται επέμβαση προβλεπόμενη από τις διατάξεις του παρόντος Κεφαλαίου ή από άλλη διάταξη, με εξαίρεση τα  αναφερόμενα στις διατάξεις της παραγράφου 1 του άρθρου 48, των παραγράφων 1, 3, 4 και 5 του άρθρου 53,  της παραγράφου 1 του άρθρου 54, της παραγράφου 1 του άρθρου 55 και της παραγράφου 5 του άρθρου 57 του παρόντος κεφαλαίου καθώς και στις διατάξεις του άρθρου 16 του παρόντος νόμου. 

2. Για την πραγματοποίηση των προβλεπομένων από τις ανωτέρω διατάξεις επεμβάσεων σε αναδασωτέες  εκτάσεις δεν απαιτείται άρση της αναδάσωσης. 


3. Ενόψει του εξαιρετικού χαρακτήρα των ανωτέρω επεμβάσεων η σχετική εγκριτική απόφαση πρέπει να  αιτιολογείται ειδικώς, με κριτήρια αναφερόμενα τόσο στην ιδιαίτερη σημασία του έργου, ασυνδέτως προς την  επιδίωξη αποδοτικότερης για το φορέα του έργου οικονομικής εκμετάλλευσης, όσο και στην απόλυτη  αναγκαιότητα εκτέλεσής του στην αναδασωτέα έκταση πριν από την πραγματοποίηση της αναδάσωσης, με  γνώμονα αφενός την ανάγκη προστασίας του δασικού οικοσυστήματος και αφετέρου την εξυπηρέτηση του  δημόσιου σκοπού στον οποίο αποβλέπει το έργο.  

Εξαιρετικός χαρακτήρας, οριζόμενος από ουδόλως εξαιρετικούς ανθρώπους (μόνο βιολογικά αναφέρονται ως τέτοιοι)

Όπως μπορεί να δει και ο αναγνώστης του νομοσχεδίου:
Επιτρέπεται επίσης, η επέμβαση στα δάση με σκοπό τη δημιουργία σύνθετων τουριστικών καταλυμάτων σε συνδυασμό με έργα τουριστικής υποδομής, καθώς και η εγκατάσταση μονάδων ιαματικής θεραπείας και κέντρων ιαματικού τουρισμού. 

Επιτρέπεται επίσης, η κατασκευή αεροδρομίων, τεχνητών λιμνών, φραγμάτων, ΧΥΤΑ, πάρκων κεραιών και κεραιών ρ/τ μέσων, αθλητικών εγκαταστάσεων και εκπαιδευτήριων, σωφρονιστικών καταστημάτων και κέντρων υποδοχής μεταναστών. 

Επιτρέπεται η δημιουργία επιχειρηματικών πάρκων [με το δάσος να χαρακτηρίζεται ως χώρος πρασίνου, ]

Επιτρέπεται η διάνοιξη εθνικών και επαρχιακών δρόμων καθώς και η κατασκευή σιδηροδρομικών γραμμών. 

Επιτρέπεται η χάραξη διαδρομών για τη διεξαγωγή αγώνων μηχανοκίνητου αθλητισμού. 

Επιτρέπει την άρση της αναδάσωσης αμέσως μόλις αυτή εκτελεστεί (!)


Επιτρέπεται και οι σκαπτικές εργασίες για την ανεύρεση θησαυρού. Μεταξύ άλλων πολλών, που επιτρέπονται, δεν κηρύσσεται αναδασωτέο δάσος ή δασική έκταση των οποίων ενεκρίθη νομίμως η μεταβολή του για εξυπηρέτηση σκοπού δημοσίου συμφέροντος*.

Επισκεφθείτε, εκτός από τον ιστότοπο του ΥΠΕΚΑ και τη διαβούέυση που σας παραπέμπω στις προηγούμενες παραγράφους, και τις θέσεις άλλων επιστημόνων και επαγγελματιών, με μεγάλη γνώση και εμπειρία. Όπως εδώ

β. Νόμος για τα δάση μπορεί να χαρακτηριστεί  και το σύνολο των προβλεπομένων από το τριπλό νομοσχέδιο του Στουρνάρα, με τις ρυθμίσεις για τις παραχωρήσεις δημοσίων κτημάτων. Είναι το διαβόητο νομοσχέδιο που περιλαμβάνει και την "οριοθέτηση" του Αιγιαλού. εκ νέου, με προβλέψεις παραχώρησης σε ξενοδοχεία, τουριστικές εγκαταστάσεις κλπ και καμία πρόβλεψη που να περιλαμβάνει τη δημόσια χρήση του φισικού αυτού πλούτου.

Ομοίως και ο νόμος περί απλών (λέμε τώρα) παραχωρήσεων δημοσίων γαιών, προκειμένου να εξασφαλίζει ο "επενδυτής" τη δυνατότητα είτε αποκλειστικής χρήσης παραλιών είτε ανέγερσης και αποκλειστικής χρήσης τουριστικών εγκαταστάσεων ακόμα και μέσα σε εθνικούς δρυμούς. Με το συνδυασμό των προβλεπόμενων από τα νομοσχέδια που αναφέρουμε εδώ, είναι απλά θέμα προσδιορισμού του στόχου και χρηματοδότησης του για να επιτευχθεί η ληστρική εκμετάλλευση δασών και παραλιών εις βάρος των μελλοντικών γενεών. 
Με την επίφαση της νομιμότητας, πάντα. Νομότυπα ναι, νόμιμα ποτέ.

γ. Ο τρίτος και -μάλλον αόρατος- μνημονιακός πυλώνας της επερχόμενης καταστροφής, είναι οι αναμενόμενες παραχωρήσεις λιμανιών και λιμενικών εγκαταστάσεων. Κάτω από την κατ' όνομα παραχώρηση του κάθε λιμανιού, παραχρείται και μία σημαντική έκταση, η οποία είναι η χερσαία ζώνη του εκάστοτε λιμένα. Και καλά, η χερσαία ζώνη του Πειραιά, δεν περιλαμβάνει ακτές κολύμβησης (ή αυτές είναι πια μικρού ενδιαφέροντος). Περιλαμβάνει όμως την ζώνη του τείχους του Πειραιά. Αλλά και τα αρχαία είναι προς παραχώρηση. Η Ραφήνα που η χερσαία της ζώνη περιλαμβάνει και ακτές αλλά και παραθαλάσσιο δάσος, είναι πιο "αξιοοποιήσιμη" στην  κατεύθυνση αυτή. Το ίδιο -περίπου- και το Λαύριο. 

δ. Δεν παραβλέπουμε και δεν ξεχνάμε και το σχέδιο νόμου που πέρασε από τη διαβούλευση (και έμεινε σχεδόν ά θ ι κ τ ο**) για τα ρέματα, που ότι "ενοχλητικό" βαφτίστηκε συλλήβδην ασήμαντη μισγάγγεια. Ρέμα μικρό, επιφανειακό που δεν συμμετέχει στον υδρολογικό κύκλο, έστω της περιοχής που εντοπίζεται. Αυθαίρετα και δίχως αιτιολόγηση. Απλά είναι θέμα μεγέθους. Ο νόμος 4258/2014 όπως ονομάστηκε το νομοθετικό αραβούργημα, που είναι τόσο πολύπλοκο ώστε να καταντάει εγκληματικό για το φυσικό περιβάλλον, είναι πια νόμος του -ξεπουλημένου- κράτους. Αποτελεί δε, άλλον έναν μοχλό "ανάπτυξης" όπως περιγράφουν πια την υπονόμευση του μέλλοντος μας.

Η ελληνική βιώσιμη ανάπτυξη έχει στόχο. Την έρημο.

Συνοψίζω παραθέτοντας τον πολύ καλό, αρχικό σχολιασμό του νομοσχεδίου "Δασικά Οικοσυστήματα....", από τον Κρίτωνα Αρσένη, ευρωβουλευτή, τον Οκτώβριο του 2013

«Είναι ντροπή και προσβολή για την δημοκρατία μας ότι την ημέρα που η κοινωνία μας πληροφορήθηκε την δολοφονία του Παύλου Φύσσα, το Υπουργείο Περιβάλλοντος έθεσε σε διαβούλευση σχέδιο νόμου που επιτρέπει τη μαζική δόμηση μέσα σε δημόσια και ιδιωτικά δάση, ακόμα και μέσα σε προστατευόμενες περιοχές. Το έθεσαν σε διαβούλευση για μια εβδομάδα, ακριβώς την εβδομάδα που η κοινωνία μας είναι εστιασμένη στην αναζήτηση λύσης απέναντι στη φασιστική απειλή. Βάζοντας σε κίνδυνο τον τουρισμό μας, τη δημόσια υγεία και το περιβάλλον, θέλουν να περάσουν εν κρυπτώ τη διάλυση της δασικής νομοθεσίας και να επιτρέψουν την εγκατάσταση σε δασικές εκτάσεις βιοτεχνιών, εγκαταστάσεις διαχείρισης λυμάτων, απορριμμάτων, μπαζών, τυροκομείων, σφαγείων και φυλακών. Επιπλέον, επιδιώκουν να καταργήσουν την απαγόρευση δόμησης στα καμένα, αφού δίνουν την δυνατότητα άρσης μιας αναδάσωσης, όταν κριθεί ότι ο σκοπός της έχει επιτευχθεί, προκειμένου η δασική έκταση να μπορεί να «αξιοποιηθεί». 


Κρίτων Αρσένης – Ανεξάρτητος ευρωβουλευτής 22-10-2013

_______________________________
*Δεν είναι προς το δημόσιο συμφέρον η προστασία της φύσης, του τόπου και της υγείας   

** Άθικτο θα περάσει και το "Δασικά Οικοσυστήματα κλπ" το είπε και η τρόικα