Μάτειος Ίππος ή η αναβάθμιση της υπαιτιότητας

Φωτ: http://www.gasarxio.com

Το άρθρο που ακολουθεί δημοσιεύθηκε στον ιστότοπο http://www.dasarxeio.com στις 02.12.2018. Είναι γραμμένο από τον Δ. Η. Παπαστερίου, ομότιμο καθηγητή της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ και επισημαίνει την ύβρι, την αναβάθμιση της κοινωνικής υπαιτιότητας που βρήκε έρεισμα στην τραγωδία του Ιουλίου του 2018.

Εμείς επισημαίνουμε πως πρόκειται για αμφίστομο ύβρι, για δικέφαλο τέρας που καταδικάζει την Αττική και την χώρα ολόκληρη. Πρόκειται για ένα τέρας που τρέφεται τόσο από την πολιτική αγυρτεία της απόφασης να θυσιαστεί οριστικά το φυσικό περιβάλλον της Αττικής, όσο και την απαίσια ανάγκη να ξεπλύνει η κυβέρνηση τις δασοκτόνες επιδόσεις της, χαρίζοντας στο πολεοδομικό κήτος τις τελευταίες φυσικές ομορφιές της ανατολικής Αττικής. 

Στο ίδιο μενού των τεράτων ανήκει, εκτός από το Μάτι και η περίπτωση του Μεγάλου της Ραφήνας Ρέματος. Και ο μοχλός της προώθησης των δόλιων στόχων της μοχθηρής εκτελεστικής εξουσίας θεσπίστηκε πρόσφατα με την κατοχύρωση του επαγγελματικού δικαιώματος σύνταξης δασικής μελέτης σε …μηχανικούς με το ΠΔ 99/2018.

Ο λόγος στον καθηγητή Δ,Η. Παπαστερίου

Μάτειος Ίππος

Δημήτριος Η. Παπαστερίου,

Ομότιμος Καθηγητής Νομικής Σχολής ΑΠΘ

Ένας νέος οικιστικοκεντρισμός διέπει το άρθρο 5 ν. 4576/2018. Ρυθμιστικό αντικείμενο είναι οι εκτάσεις των περιοχών της Περιφέρειας Αττικής, οι οποίες υπέστησαν την πρωτοφανή ερήμωση από τις πυρκαγιές της 23ης και της 24ης Ιουλίου 2018. 

Δίνεται η εντύπωση ότι πρόκειται για την εισαγωγή ενός τοπικού δικαίου. Η οικεία Διεύθυνση Δασών ανακτά την αρμοδιότητα να εκδίδει βεβαιώσεις μη υπαγωγής στη δασική νομοθεσία κάθε φορά που συγκεκριμένη έκταση χαρακτηρίζεται ως μη δασική στο θεωρημένο δασικό χάρτη είτε περιλαμβάνεται στον αναρτημένο δασικό χάρτη είτε έχει εξαιρεθεί κατ’ άρθρο 23 του ν. 3889/2010. 

Είναι σαφής η παραπομπή στις λεγόμενες «οικιστικές πυκνώσεις», που επανέρχονται στην νομική επιφάνεια, τη φορά αυτή (και) στο Μάτι, αγνοώντας δύο αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας και εν αναμονή της εκδόσεως αποφάσεως από την Ολομέλειά του. 

Μια εκατόμβη νεκρών συνέχεται με το παραπάνω άρθρο του ν. 3889/2010 με Δούρειο Ίππο το Μάτι. Καμία αναφορά στο άρθρο 24 Συντάγματος. Παραγκωνίζεται, ως μη υπάρχον, το άρθρο 117, παρ. 3, Συντάγματος, για την υποχρεωτική αναδάσωση των εδαφών που κάηκαν. Ο Μάτειος Ίππος υπέρ των «οικιστικών πυκνώσεων». 

Η διελκυστίνδα αρμόδιου Υπουργείου και Συμβουλίου της Επικρατείας προοιωνίζεται λαμπρή. Θα αρκεί μια απλή αναφορά στη συγκεκριμένη παράγραφο 5 ν. 4576/2018 σε κάθε επόμενο νομοθέτημα για να γιγαντωθούν οι λεγόμενες «οικιστικές πυκνώσεις». Τα πραγματικά περιστατικά μπορεί να μην είναι τα ίδια. Μπορεί να υπάρχουν ή να μην υπάρχουν νεκροί. Αντί (της νομοθετικής) σιωπής, αντί (της αρμόζουσας δικαστικής) κραυγής, η ύβρις ορθώνεται και πάλι στο Μάτι. Η κοινωνική υπαιτιότητα, αναπαραγόμενη, αναβαθμίζεται.

Δημοσιεύτηκε στο dasarxeio.com | 02.12.2018

Γιατί τους σιχάθηκα, γιατί δεν τους πιστεύω, γιατί δεν τους θέλω.

Με έπεισαν για το ποιοι είναι. Πρόθυμα τους βοήθησα. Δεν ήταν τελικά αυτοί που έλεγαν πως είναι. 

Με έπεισαν για το με ποιους είναι. Πίστεψα πως είμαι κι εγώ μαζί τους. Έλεγαν ψέματα. Δεν ήμαστε ποτέ μαζί, σε καμία διεκδίκηση, σε κανέναν αγώνα. Το απέδειξαν τελικά πως ήταν πάντα απέναντι.

Με έπεισαν για το για το ποιους θα υποστηρίξουν. Ψέματα. Πάντα δολίως, υποστήριζαν τον δυνατό αλλά και τον ακίνδυνο για τα συμφέροντα τους και μόνο γι’ αυτά.

Με έπεισαν για τους αγώνες τους για την προστασία της φύσης, του περιβάλλοντος, του Συντάγματος και της Δημοκρατίας. Από την πρώτη μέρα έδειξαν το ψέμα. Με ένα κουρελιασμένο δημοψήφισμα και με το άπλωμα της πιο σκοτεινής νομοθεσίας για το περιβάλλον. Μοίρασαν ψέματα για οικολόγους, για παθολόγους, για δασολόγους και για όλους τους λόγους. Ψέματα και για συνταγματολόγους.

Ψέματα για ιδιωτικούς υπαλλήλους, ψέματα για δημοσίους υπαλλήλους, ψέματα για αυτοαπασχολούμενους, ψέματα ακόμα και για αργόσχολους.

Ψέματα, ψέματα, ψέματα. Πάντα στο πλευρό των δυνατών, των συντεχνιών τους και των αρπαχτών τους. Αυτοί που θα ήταν «το νέο» είχαν σαπίσει ήδη από καιρό, όπως δεν σάπισε ποτέ το σάπιο παλιό, που υποτίθεται πως το αντιμάχονταν.

Το χειρότερο είναι πως κι αυτοί έγιναν ότι και οι άλλοι. Σκουπίδια. Και τώρα ο δρόμος ανοίγει διάπλατος για τον φασισμό και τον ναζισμό των σημερινών ταγματαλητών. Παραφράζοντας τον Πλούταρχο θα μπορούσα να συνοψίσω πως στον αγαθό άνθρωπο για κανένα λόγο δεν γεννιέται φθόνος ούτε φόβος ούτε οργή ούτε μίσος. Μόνο αηδία. 

Ούτε ο φόβος του φασισμού όμως δεν μπορεί να με κάνει να δώσω ξανά χέρι βοηθείας σε τέτοιους αλήτες, σε τέτοιους ψεύτες, σε τέτοιους αλιτήριους. Ούτε και ο φόβος της εγειρόμενης νεοφιλελεύθερης σαπίλας. Άλλωστε και αυτοί το ίδιο φελλοί είναι και έρχονται να αρπάξουν και πάλι  με τη σειρά τους.

Τελικά όλα συντείνουν στο να αποδείξουν πως οι εκλογές είναι προσχηματικές. Επαναλαμβάνονται κατά περιόδους ως επίφαση δημοκρατίας, απλά για να πείθουν πως «ο λαός αποφασίζει». 

Στην Ελλάδα ζούμε την πιο μαύρη εκδοχή του μαύρου σκοταδιού που σκεπάζει την ήπειρο και τον πλανήτη  δίχως προοπτική καμία.

Νομιμοποίηση (υπό όρους) αυθαιρέτων σε δάση και αιγιαλό Το σενάρια για κτίσματα πριν και μετά το 1975

Το δάσος που περπάταγες, τώρα να το ξεχάσεις

ΒΗΜΑ της ΚΥΡΙΑΚΗΣ 3/6/2018 της Μάχης Τράτσα

Δύο νομικά «τείχη» υπήρχαν ως σήμερα για την υπεράσπιση δασών και αιγιαλού έναντι της αυθαίρετης δόμησης. Και τα είχε... θεμελιώσει με σαφήνεια σε αποφάσεις του το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ), ερμηνεύοντας το Σύνταγμα. Κανένα αυθαίρετο δεν μπορεί να τακτοποιηθεί αν έχει χτιστεί μέσα σε δασικές εκτάσεις ή στον αιγιαλό. Και τα δύο όμως τείνουν πλέον να καταρρεύσουν.

Η νομοπαρασκευαστική επιτροπή που έχει συστήσει το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΥΠΕΝ) για να εξετάσει τον τρόπο νομιμοποίησης των οικισμών αυθαιρέτων που έχουν «φυτρώσει» στα δάση (των λεγόμενων «οικιστικών πυκνώσεων») προσπαθεί να ισορροπήσει σε... τεντωμένο σκοινί. Ακόμη δεν έχει καταφέρει να λύσει τον «γόρδιο δεσμό» ώστε να προχωρήσει, χωρίς μπουλντόζα, η τακτοποίηση των δασικών αυθαιρέτων (άλλωστε έρχονται και εκλογές), ξεπερνώντας ταυτόχρονα και τον «σκόπελο» του ΣτΕ, καθώς με το Σύνταγμα καθίσταται σαφές ότι τα δάση που καταστρέφονται δεν χάνουν τον δασικό τους χαρακτήρα.

Και δεν είναι λίγες οι δασικές εκτάσεις που τσιμεντώθηκαν στο πέρασμα των χρόνων. Σύμφωνα με τα τελευταία επεξεργασμένα στοιχεία (Μάιος 2018) της εταιρείας Ελληνικό Κτηματολόγιο, 282.000 στρέμματα καταλαμβάνουν τα αυθαίρετα χωριά στα ελληνικά δάση. Αυτό καταγράφεται στους δασικούς χάρτες που έχουν μέχρι στιγμής κυρωθεί ή αναρτηθεί και αφορούν το 50% της έκτασης της χώρας. Τα νέα δεδομένα έρχονται να επιβεβαιώσουν την εκτίμηση του τέως αναπληρωτή υπουργού Περιβάλλοντος κ. Γιάννη Τσιρώνη (είχε θεσπίσει τη ρύθμιση για τις πυκνώσεις) για περίπου 700.000 στρέμματα αυθαίρετων δασικών οικισμών ανά την Ελλάδα.

Ακόμη και στη Γαύδο

Στην Αττική, σύμφωνα με το Κτηματολόγιο και με βάση τα στοιχεία που έχουν δώσει 55 δήμοι (από τους 66 συνολικά), οι πυκνώσεις καταλαμβάνουν 105.125 στρέμματα, με τις περισσότερες να βρίσκονται σε Μέγαρα, Μαραθώνα, Κρωπία και Ωρωπό, Μαρκόπουλο, Σαλαμίνα, Ραφήνα - Πικέρμι, Σπάτα - Αρτέμιδα, Φυλή, Ασπρόπυργο, Μάνδρα - Ειδυλλία.

Στη Θεσσαλονίκη τα αυθαίρετα δασικά χωριά απλώνονται σε 19.050 στρέμματα (σε πέντε από τους 13 δήμους όπου έχουν αναρτηθεί χάρτες) και στη Χαλκιδική σε 19.465 στρέμματα (κυρίως στους δήμους Σιθωνίας και Προποντίδας). Πλούσιοι σε πυκνώσεις είναι και άλλοι δήμοι, όπως Λουτρακίου - Περαχώρας - Αγίων Θεοδώρων (35.600 στρέμματα), Λιβαδειάς (8.023 στρέμματα), Πύλης Τρικάλων (4.232 στρέμματα) κ.λπ.

Ενδιαφέρον ωστόσο παρουσιάζουν και ορισμένες άλλες περιοχές, όπως τα Κεντρικά Τζουμέρκα, όπου εμφανίζονται οικιστικές πυκνώσεις σε έκταση 41.095 στρεμμάτων. Ή η Γαύδος, στην οποία δεν καταγράφονται περιοχές εντός εγκεκριμένων ορίων πόλεων ή οικισμών, παρά μόνο 64 στρέμματα οικισμών με σχέδια που στερούνται νόμιμης ισχύος, αλλά και 934 στρέμματα οικιστικών πυκνώσεων. Αξιοσημείωτο είναι επίσης το γεγονός ότι στην Κίμωλο οι εκτάσεις εντός σχεδίου και οι πυκνώσεις έχουν παρόμοια έκταση, 1.023 και 1.045 στρέμματα αντίστοιχα.

Το εντυπωσιακό είναι ότι, συνολικά σε σύνολο 250 δήμων, περί τα 4 εκατ. στρέμματα βρίσκονται εντός ορίων πόλεων ή οικισμών, 2,1 εκατ. στρέμματα σε περιοχές με μη εγκεκριμένα σχέδια και 282.000 στρέμματα καταλαμβάνουν οι αυθαίρετοι οικισμοί σε δάση.

Με «άξονα» το 1975

Η νομοπαρασκευαστική επιτροπή έχει καταλήξει σε κάποιες βασικές κατευθύνσεις που πρέπει να έχει η ρύθμιση για τις πυκνώσεις. Οπως αναφέρουν στο «Βήμα» στελέχη του ΥΠΕΝ, η σκέψη είναι να υπάρξει ένας... χρονικός διαχωρισμός των παράνομων δασικών κτισμάτων.

Οσα ολοκληρώθηκαν πριν από τις 9.6.1975 (ημερομηνία έναρξης ισχύος του Συντάγματος) θα εξαιρούνται, υπό προϋποθέσεις, οριστικά από την κατεδάφιση έναντι ενός τιμήματος το οποίο θα μπορεί να καταβάλλεται σε δόσεις. Για όσα ανεγέρθηκαν αργότερα, η πρόταση που έχει τεθεί από τα μέλη της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής είναι να δοθεί παράταση της διατήρησής τους για κάποια χρόνια, με την καταβολή ενός υψηλότερου τιμήματος. Με άλλα λόγια, για αυτά τα δασικά αυθαίρετα η σκέψη είναι να «μετατεθεί» στο απώτερο μέλλον η επίλυση του ζητήματος.

Προκειμένου η ρύθμιση να μην αντιμετωπίσει συνταγματικά εμπόδια, θα αναζητηθεί ένα είδος «δασικού ισοζυγίου». Δηλαδή, τα ποσά των προστίμων θα διατίθενται για την αποκατάσταση δασικών εκτάσεων, για δασικά έργα, αναδασώσεις κ.λπ. Το αν η νομιμοποίηση των αυθαιρέτων στις πυκνώσεις θα γίνει με μεταφορά συντελεστή δόμησης, μέσω της Τράπεζας Γης, όπως ισχύει σήμερα για τα αυθαίρετα με μεγάλες παραβάσεις, ακόμη δεν έχει αποφασιστεί. Αλλωστε, η Τράπεζα ακόμη δεν λειτουργεί, αν και θεσμοθετήθηκε το 2013.

Ως το φθινόπωρο

Το υπουργείο έχει πλέον μικρό χρονικό διάστημα για να καταλήξει στο τελικό κείμενο της ρύθμισης, καθώς το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο του έδωσε παράταση ως το φθινόπωρο για να ετοιμάσει το σχετικό σχέδιο νόμου. Το περασμένο καλοκαίρι το Ε' Τμήμα του ΣτΕ είχε κρίνει αντισυνταγματική τη ρύθμιση για την οριοθέτηση των οικιστικών πυκνώσεων και την εξαίρεσή τους από τη διαδικασία ανάρτησης των δασικών χαρτών, αλλά λόγω της σοβαρότητας της υπόθεσης είχε παραπέμψει την υπόθεση στην Ολομέλεια. Η εκδίκαση, η οποία είχε οριστεί για τις 5 Μαΐου, τελικά αναβλήθηκε για τις 10 Οκτωβρίου.

Ο όρος των «οικιστικών πυκνώσεων» εμφανίστηκε για πρώτη φορά στον Ν. 4389/16, ο οποίος τροποποιούσε τη διαδικασία κατάρτισης των δασικών χαρτών. Σύμφωνα με αυτόν, οι δασικοί οικισμοί αυθαιρέτων πρέπει να οριστούν από τους δήμους, προκειμένου να εξαιρεθούν από τη διαδικασία ανάρτησης των δασικών χαρτών και να εξεταστούν σε μεταγενέστερο χρόνο. Σύμφωνα με τον νομοθέτη, ο διαχωρισμός των πυκνώσεων έχει ως στόχο τον περιορισμό του αριθμού των αντιρρήσεων που υποβάλλουν οι πολίτες και την επιτάχυνση της τελικής κύρωσης των δασικών χαρτών που αποτελεί και μνημονιακή υποχρέωση.

Ως σήμερα το Ελληνικό Κτηματολόγιο έχει καταρτίσει δασικούς χάρτες για το 55% της έκτασης της χώρας. Από αυτούς έχουν κυρωθεί οι χάρτες για το 33% της επικράτειας (με «τρύπες», καθώς οι πυκνώσεις εξαιρούνται), έχει ξεκινήσει η διαδικασία ανάρτησης για το 17% και απομένουν να αναρτηθούν εκείνοι που αντιστοιχούν στο 5%. Για το υπόλοιπο 45% δεν υπάρχουν χάρτες και έχει προκηρυχθεί ο διαγωνισμός για την κατάρτισή τους.

Τακτοποίηση και πάνω στο κύμα

Μετά τις προσπάθειες για την τακτοποίηση των αυθαίρετων δασικών οικισμών, η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ προσανατολίζεται και στη νομιμοποίηση παράνομων κτισμάτων σε αιγιαλό και παραλία. Σύμφωνα με το υπό επεξεργασία σχέδιο νόμου του υπουργείου Οικονομικών, η σύνταξη του οποίου βρίσκεται στην τελική ευθεία, δίνεται δυνατότητα για τακτοποίηση αυθαιρέτων ιδιωτών (έχουν προηγηθεί ρυθμίσεις για ιδιοκτησίες του δημόσιου ή του ευρύτερου δημόσιου τομέα) πάνω στο... κύμα. Ειδικότερα, για τη διατήρηση ή μη αυθαιρέτων που έχουν κατασκευαστεί από ιδιώτες, στους οποίους έχει παραχωρηθεί η χρήση αιγιαλού ή παραλίας, θα αποφασίζει ο υπουργός Οικονομικών. Μάλιστα, το ίδιο προβλέπεται και για παράνομα κτίσματα που έχουν κατασκευάσει ιδιώτες που εκμεταλλεύονται παραλία ή αιγιαλό χωρίς καμία άδεια, αρκεί να προηγηθεί διακανονισμός για την αποζημίωση με την κτηματική υπηρεσία και να είναι στατικά επαρκές.

Είναι αξιοσημείωτο ότι ακόμη παραμένει σε εκκρεμότητα η χάραξη του αιγιαλού. Σήμερα μόνο το 20% αποσπασματικών τμημάτων του αιγιαλού είναι οριοθετημένο, αν και η «Προκαταρκτική Οριογραμμή του Αιγιαλού» είχε ολοκληρωθεί το 2008. Η αποτύπωση της ακτογραμμής και η κύρωσή της έχει πλέον μετατεθεί από το υπουργείο Οικονομικών για τα τέλη του 2018.

Silent Scream*

Οι φίλοι είναι πηγή έμπνευσης. Ακόμα και οι φίλοι που συναντάμε πια στο fb

Silent Scream Foto από τον Ntavelis Oresivios  

Στην Καμένη Γη, η πλειονότητα των αναρτήσεων έχει περιβαλλοντικό αντικείμενο, κίνητρο και πνεύμα. Η αποψινή ανάρτηση δεν είναι σχετική. Μάλιστα δεν θα υπήρχε η αποψινή ανάρτηση αν δεν έπεφτα πάνω σε μία ανάρτηση του φίλου (όχι μόνο στο facebook) Νταβέλη Ορεσίβιου. Στον Νταβέλη Ορεσίβιο που του αφιερώνω την αποψινή ανάρτηση, έτσι σαν αντάλλαγμα για την έμπνευση που μου πρόσφερε και που χρειαζόμουν για να ξεκινήσω να γράφω σαν μία προσπάθεια ψυχοθεραπείας, όντας υπερβολικά φορτισμένος με άλλα, επαγγελματικά θέματα.

Οι δυσκολίες που περνάει η χώρα και κυρίως η πλειονότητα των κατοίκων της, οι οποίοι στενάζουμε από την πρωτόγνωρη βαρβαρότητα, που βιώνουμε από τις κυβερνήσεις των τελευταίων 7-8 ετών (οι πιο παλιοί είχαν μεταποιήσει τη βαρβαρότητα σε ευδαιμονία για ηλίθιους) μας έχουν καταστήσει ανίκανους προς οτιδήποτε θα μας έσωζε από τον χειρότερο εαυτό μας. Τον εαυτό μας που  τον βλέπουμε να μας κυβερνά, τον εαυτό μας που πάει και ψηφίζει, τον εαυτό μας  που δέχεται αδιαμαρτύρητα τα χειρότερα και μάλιστα αυτοενοχοποιούμενος.

Όλα τα παραπάνω είναι γνωστά μα όχι εμπεδωμένα. Όχι συνειδητοποιημένα. Τα επαναλαμβάνουμε ως πληροφορία που δεν έγινε ποτέ κτήμα μας. Δεν έγινε ποτέ γνώση μας. Γι' αυτό είμαστε και εδώ που είμαστε (κατά το πιο διαδεδομένο κλισέ στην Ελλάδα του 2017)

Σχολίαζα σε φίλους και στο χωνί της εποχής, το fb, πριν από καιρό πως ο ΣΥΡΙΖΑ  έχει αποτύχει σε όλα ή σχεδόν σε όλα. Φαίνεται πως τα επίχειρα των αποτυχημένων στον τόπο αυτό, είναι η κατάταξη τους στις "υψηλές θέσεις" των δημοσκοπήσεων και ο χαρακτηρισμός τους ως κόμματα εξουσίας. Γιατί, τι άλλο γίνεται τόσα χρόνια με τους αποτυχημένους κάθε λογής; Η μοίρα τους είναι να κυβερνήσουν την έρημη χώρα, τους απελπισμένους (αλλά όχι αναξιοπαθούντες) κατοίκους της.

Σήμερα άκουγα μεταξύ σκέψεων και οδήγησης, σε ραδιοφωμικό σταθμό την μακάβρια απαρίθμηση των όσων φρικτών έχει διαπράξει ο ΣΥΡΙΖΑ. Είναι πραγματικότητα, που γελοίες προφάσεις τύπου "κατανέμουμε δικαιότερα τα βάρη" απλά καθιστούν το κυβερνητικό κόμμα και τους εκπροσώπους του περισσότερο φαιδρούς και αναξιόπιστους. Ίσως για να υπάρχει μία ισορροπία με τους φαιδρούς της απέναντι όχθης που μέσα στην αηδιαστική τους σιελόρροια,  ακονίζουν νύχια και δόντια για την πίτα που -νομίζουν πως- πλησιάζει.

Αλλά και γιατί να μην το νομίζουν;

Ποιος θα λησμονήσει την βαριά φορολογία δια χειρός Τσίπρα (του κατάκοπου των 17 ωρών), ποιος θα ξεχάσει την επίθεση στο δικαίωμα την απεργίας, ποιος θα ξεχάσει τις κατασχέσεις κατοικιών, λογαριασμών, ακινήτων και κινητών μέχρι εσωρούχου; 

Ποιος θα τολμήσει να μιλήσει για ριζοσπαστική αριστερά (με άλφα μικρό όπως το  μίκρυναν οι μικροί που το ατίμασαν), ποιος θα τολμήσει να ξαναμιλήσει για ελπίδα χωρίς να γελάσει πικρά; 

Ποιος αλήθεια θα δηλώνει χωρίς να ντρέπεται, πως στα χρόνια αυτά οι φτωχοί σταμάτησαν να γίνονται φτωχότεροι και οι πλούσιοι πλουσιότεροι;

Ποιος αλήθεια θα μπορεί να ισχυριστεί πως στα χρόνια αυτά προστατεύτηκε η εργασία ως αρετή της αριστεράς και δεν έγινε ορεκτικό στις μασέλες τραπεζιτών και ολιγαρχών;

Ποιος αλήθεια θα μπορεί να iσχυριστεί πως επιτέλους η αριστερά της οικολογίας προστάτευσε το περιβάλλον απέναντι σε όσους το επιβουλεύονται για να κερδίσουν;

Δεν μπορεί να είναι τόσο χάλια όλα. Τόση βαρβαρότητα μαζεμένη μόνο σε εφιάλτες υπάρχει. Σε όνειρα άσχημα, βίαια και αποτρόπαια. 

Ας ήταν να ξυπνήσουμε αύριο και να μην υπάρχουν Τσίπρας, Δραγασάκης  και οι αυλικοί τους. Να μην υπάρχουν Κούληδες με τη φρικτή συνοδεία τους από Αδώνιδες, Βορίδηδες και άλλα φαντάσματα ενός μαύρου παρελθόντος.

Τελικά, πόσα πρέπει να υποστούμε για να ξεπλύνουμε την αμαρτία του ότι πέφτουμε πάντα εύκολα θύματα λαοπλάνων και των υποτακτικών τους;

Θα πάψει ποτέ να είναι βουβή αυτή η κραυγή; (Silent Scream)
________________________________
*Ntavelis Oresivios post 

Η ανάπτυξη - παντοπωλείο, ήρθε για να μείνει*

Τσουνάμι fast track επενδύσεων

Οι φυσικοί πόροι κοστολογούνται, αποκτούν μια αγοραία αξία, αποξενώνονται από την ηθική τους αξία και εντάσσονται στη χρηματιστηριακή αγορά. 

Η εκμετάλλευσή τους δεν διαφέρει από την κατανάλωσή των κοινών προϊόντων ενός παντοπωλείου.

Γ. Σμπώκος - υπεύθυνος της Επιτροπής Περιβάλλοντος του Δικηγορικού Συλλόγου Ηρακλείου 

Στην Κρήτη, πρώτο απ' όλα τα χωροταξικά των ελληνικών περιφερειών, αναθεωρείται το δικό της. Το μοντέλο που επιτάσσουν οι καιροί και οι επιθυμίες των μεγάλων επενδυτών. Ένα μοντέλο που απ ότι δείχνουν τα πράγματα (διάβαζε ΜΜΕ) είναι το μοντέλο για το οποίο διψάει και πεινάει η καθημαγμένη χώρα μας. Καλωσήρθε το δολάριο έλεγε η παλιά ταινία που εξωράιζε την τότε πραγματικότητα, με πρωταγωνιστές τους ναύτες του 6ου στόλου και τις εξαθλιωμένες, φτωχές πλην-όμως-τίμιες, απασχολούμενες στην Τρούμπα.

Ρύπανση παραλιών

Είναι αλήθεια πως έχει γίνει τρομερή προεργασία. Ακόμα και αν μας θεωρούν πτωχευμένους υπανθρώπους, τα think tanks της Δύσης, μας προετοίμασαν με κάποιο τακτ, με έναν τρόπο που χρησιμοποιούν και στις "προηγμένες" χώρες τους για πείθουν και να χαλιναγωγούν την κοινή γνώμη. Μέθοδοι επιβολής τύπου Αφρικής δεν μπορούσαν να εφαρμοστούν εδώ, τουλάχιστον στα φανερά και κραυγαλέα. Αντίθετα, για την Ελλάδα χρησιμοποιείται εδώ και χρόνια το όπλο της στατιστικής, το "ζύγι της φτώχειας" (οι δείκτες) και εν μέρει και τον εκφοβισμό (όπου δεν πίπτει λόγος), για να πειστούν οι ιθαγενείς πως "ένα τσουνάμι επενδύσεων είναι αναγκαίο για να βγούμε από την κρίση".

Ένα τσουνάμι επενδύσεων, που όπως κάθε τσουνάμι, κάθε παλιρροϊκό κύμα, χτυπάει δίχως διάκριση την απροστάτευτη ακτογραμμή, δίχως να μπορεί να προβλεφθούν οι συνέπειες του. 

Συνθήκες "απροστάτευτης ακτογραμμής", προκειμένου να μεγιστοποιηθούν οι επιπτώσεις, προετοιμάζονται και για τη χώρα δυστυχώς, εν αναμονή του τσουνάμι επενδύσεων. Ξεκινώντας από την Κρήτη σήμερα και προχωρώντας και στην υπόλοιπη χώρα. Δεν υπάρχει πιο τρανή απόδειξη γι΄αυτό από τις αντιφάσεις που εντοπίζονται μέσα στο πρώτο δείγμα αναθεώρησης χωροταξικού. Αυτό της Κρήτης.  Το δίχτυ αυτό των αντιφάσεων, κάποιοι το αποκαλούν "συνθήκες παντοπωλείου" και την αναμενόμενη -ανοργάνωτη και αρύθμιστη έως ληστρική- ανάπτυξη, "ανάπτυξη παντοπωλείο**"

Αντιφάσεις εγγενείς σε ένα σύστημα που επιδιώκει τη μεγιστοποίηση παραγωγής και κατανάλωσης άμεσα και με κάθε κόστος. Το αποτέλεσμα παραπέμπει σε παντοπωλείο. Προωθούνται τα συμφέροντα όλων των κλάδων χωρίς η ανάπτυξη του ενός να θίγει τη δραστηριότητα του άλλου. Ανεξάρτητα αν σωρεύονται οι επιπτώσεις σε διοίκηση, κοινωνία ή περιβάλλον.

Το περιβάλλον είναι το τελευταίο που μπορεί να απασχολεί τους κατοίκους μίας πτωχευμένης (με όρους των οίκων αξιολόγησης) χώρας. Και αυτοί που έχουν αναλάβει την "έξοδο στο φως" αδιαφορούν για το περιβάλλον, ακόμα ακόμα και για το μέλλον. Το έχουν αποδείξει άλλωστε, πως δεν ορρωδούν προ ουδενός, προκειμένου να εξυπηρετήσουν τον στόχο που έχει τεθεί άνωθεν. Εφαρμόζουν απάνθρωπες πολιτικές, παράλληλα ψευδόμενοι για τους εμπνευστές τους, παραποιούν τα αποτελέσματα των πολιτικών τους ονομάζοντας τα "δίκαια" κλπ

Δεν ορρωδούν ούτε και προ των κινδύνων που εγείρονται από τις αντιφάσεις με τις οποίες γέμισαν (ή θα γεμίσουν) τα νέα χωροταξικά σχέδια.

Έτσι, ενώ σχεδιάζεται η εξόρυξη πετρελαίου προωθούνται οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Η κυβέρνηση υπογράφει τρία συμβόλαια για την εκμετάλλευση υδρογονανθράκων σε δύο χερσαία και ένα θαλάσσιο οικόπεδο με τις διαδικασίες fast track, δηλαδή χωρίς διαβούλευση, χωρίς εγκρίσεις των αρμοδίων υπηρεσιών, κατευθείαν από το κεντρικό κράτος με μια Υπουργική Απόφαση. Ταυτόχρονα αναθέτει μελέτη για τον χωροταξικό σχεδιασμό της περιφέρειας Κρήτης που υπηρετεί κατ΄ αποκλειστικότητα τη βιομηχανική παραγωγή ενέργειας.

Οι αντιφάσεις δεν περιορίζονται στο "μπάτε σκύλοι αλέστε" των σχεδιαζόμενων επενδυτικών σχεδίων. Στο άρθρο του Γ. Σμπώκου στην ΕΦΣΥΝ (βλ. σχετικό σύνδεσμο στο τέλος) ο συντάκτης εντοπίζει ακόμα δύο συστημικές, δύο δομικές αντιφάσεις που αποτελούν βάση αιτιολόγησης ληστρικών συμπεριφορών. 

• Μία είναι η σύγκρουση δύο ρυθμιστικών πλαισίων. Των διατάξεων του ΓΟΚ που απαγορεύουν την αυθαίρετη δόμηση και των διατάξεων του ν. 4178/13 που επιτρέπουν την αυθαίρετη δόμηση. 
• Άλλη, ευρωπαϊκή αντίφαση, είναι το ευρωπαϊκό πλαίσιο εμπορίας ρύπων που απελευθερώνει τις εκπομπές ρύπων και το πρωτόκολλο του Κιότο που περιορίζει τις εκπομπές ρύπων.

Οι αντιφάσεις δεν είναι τυχαίες, ούτε μεμονωμένες. Είναι εγγενείς σε ένα σύστημα που επιδιώκει τη μεγιστοποίηση του κύκλου εργασιών, άμεσα και με κάθε κόστος. Αυτό άλλωστε δεν εννοεί και ο Τσίπρας στις αναρτήσεις του στα twitter και άλλα Social Media;

Δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να καταλάβουμε τι σημαίνει "ανάπτυξη παντοπωλείο" από τη μελέτη των περιπτώσεων εφαρμογής της ανά τον κόσμο. Σήμερα και χθες. 

Από τα χρόνια της Αναγέννησης, μετά τις μεγάλες γεωγραφικές ανακαλύψεις, όταν αποψιλώθηκαν δάση στην Καραϊβική και τη νότια Αμερική, στην Ινδονησία και την Ινδία για να καλλιεργηθεί ζαχαροκάλαμο από την τότε αποικιοκρατία μέχρι τις σημερινές αποψιλώσεις δασών στη Βραζιλία για την καλλιέργεια καλαμποκιού για την παραγωγή αιθανόλης και γενικά βιοκαυσίμων, αντλούμε τα αντιπροσωπευτικότερα παραδείγματα της "ανάπτυξης παντοπωλείο". Εκεί η νομοθεσία προσαρμόστηκε στην αντίληψη "ότι θέλει ο πελάτης που έχει πάντα δίκιο" (ένας πελάτης του παντοπωλείου είναι και ο "επενδυτής"). 

Όταν λοιπόν, μόνες τους οι χώρες παραδίδονται στις διαθέσεις των αποκαλούμενων "στρατηγικών επενδυτών", εκείνοι τρίβουν τα χέρια τους και ετοιμάζονται να ψωνίσουν τζάμπα. Μη γελιέστε όταν ισχυρίζονται οι κυβερνήσεις του ξεβρακώματος (και οι αντιπολιτεύσεις που ανταγωνίζονται τις πρώτες σε ξεβράκωμα) μαζί με τους πελάτες τους και τα δικά τους μέσα, πως πληρώνουν ακριβά και αναζητούν "καλύτερες προσφορές". Πάντα αυτά θα λέει ο πελάτης για να κρατήσει τις τιμές χαμηλά και για να του γίνονται όλα τα χατίρια. Μέχρι που στο τέλος δεν θα αφήσει ούτε την ανάμνηση του τόπου που παρέλαβε προς "αξιοποίηση".

Όλα τα παραπάνω μοιάζουν υπερβολικά, μα δεν είναι. Στην Ελλάδα είχαμε κάποτε 5 χωροταξικά σχέδια (οργάνωση των δραστηριοτήτων και θεσμικός θώρακας για να μην είμαστε ξέφραγο αμπέλι). Είχαμε το χωροταξικό σχέδιο για τη Βιομηχανία, το -ελαστικότατο- χωροταξικό σχέδιο για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, το χωροταξικό των φυλακών, το χωροταξικό των ιχθυοκαλλιεργειών και ο χωροταξικό της "βαριάς βιομηχανίας" όπως τετριμμένα απιοκαλείται ο τουρισμός. Το χωροταξικό του τουρισμού ακυρώθηκε από το Συμβούλιο της Επικρατείας γιατί παραβίαζε σαφώς το Σύνταγμα σε θέματα προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος, ειδικά δασών, αιγιαλών κλπ

Δεδομένης της έλλειψης χωροταξικού σχεδιασμού για τις μείζονες και ρυπογόνες δραστηριότητες αλλά και λόγω της έλλειψης διαχειριστικών σχεδίων προστατευόμενων περιοχών (με ελάχιστες εξαιρέσεις όπως τα θαλάσσια πάρκα και συγκεκριμένες περιοχές (Δέλτα Έβρου, Δαδιά, Βάλια Κάλντα κλπ) αναμένεται το τσουνάμι (των "επενδύσεων ντε) να πλήξει ανεπανόρθωτα τη χώρα. Θα βοηθήσει όσο μπορεί και το εξουσιαστικό δίπολο κυβέρνησης - αντιπολίτευσης.

Όσα επισημαίνει ο κ. Σμπώκος για την Κρήτη, ισχύουν στο μέγιστο μέρος της χώρας. Απλά, η Κρήτη προγραμματίστηκε να πέσει πρώτη. Επιτρέπονται σε όλη τη χώρα «στρατηγικές» επενδύσεις με το νόμο 3894/2010 (fast track) χωρίς προηγούμενη έγκριση περιβαλλοντικών όρων. Αρκεί η έκδοση της σχετικής ΚΥΑ. Ο δρόμος είναι ανοιχτός και τα σκυλιά δεμένα. Αν ο "επενδυτής" δεν μπαίνει στο μαγαζί που έχει ανοίξει διάπλατα τις πόρτες του, είναι γιατί καταλαβαίνει πως μπορεί αν κερδίσει κάτι ακόμα/ Και όσο το καταλαβαίνει θα πιέζει και θα το ζητάει. Και θα το δίνουν.

Το φάντασμα του πάλαι ποτέ Συνασπισμού της Αριστεράς της Οικολογίας και των Κινημάτων αποδεικνύεται ικανότατο στην υλοποίηση του χειρότερου εφιάλτη που είδε ποτέ η πενθούσα στο διηνεκές, Περσεφόνη. 

______________________________________________

*   Εφημερίδα Συντακτών 13/9/2017

**  ΧΩΡΟΤΑΞΙΚΟ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ-Πρώτη εφαρμογή του μοντέλου «ανάπτυξη παντοπωλείο»

***Ακτή Ελεφαντοστού: Αποψίλωση των δασών και απώλεια ενδιαιτημάτων λόγω της βιομηχανίας σοκολάτας

«Γήπεδο Μελισσανίδη» δεν μπορεί και δεν πρόκειται να χτιστεί" (Μας τάραξαν στη ...νομιμότητα)

Οικόπεδο προς ανέγερση ή οικόπεδο προς επέκταση;

Αναδημοσίευση από την εφημερίδα ΚΟΝΤΡΑ (15/7/2017)

Το ιδιοκτησιακό είναι το αξεπέραστο εμπόδιο για τον καπιταλιστή Δ. Μελισσανίδη και τη συμφερόντων του «Δικέφαλος 1924» Κατασκευαστική ΑΕ, που θέλει να «σηκώσει» γήπεδο στο οικόπεδο που έχει παραχωρηθεί στο ερασιτεχνικό αθλητικό σωματείο ΑΕΚ. Οπως γράφαμε και στο προηγούμενο φύλλο, αν ο «μεγάλος ΑΕΚτζής» ήθελε να φτιάξει γήπεδο που «θα ανήκει στην ΑΕΚ και στον κόσμο της», θα προσπαθούσε να βγάλει άδεια στο όνομα της ΑΕΚ. Αυτός όμως δε θέλει γήπεδο για την ΑΕΚ, αλλά γήπεδο-επιχείρηση. Την Ερασιτεχνική ΑΕΚ δεν είναι καθόλου σίγουρος ότι θα μπορεί πάντοτε να την ελέγχει, ενώ η «Δικέφαλος 1924» είναι δικό του μαγαζί. Γι' αυτό θέλει να βγάλει άδεια στο όνομα της εταιρίας του, ώστε για μισό αιώνα (49 χρόνια) να εκμεταλλεύεται αποκλειστικά αυτή το γήπεδο.

Επειδή κάποια «πουλάκια» στα δεντράκια της οδού Αμαλιάδος τιτιβίζουν ότι περιμένουν να φύγει με άδεια η προϊσταμένη της ΔΑΟΚΑ, Θ. Γαλάνη, για να υπογράψει την παράνομη άδεια ο υπηρεσιακός παράγοντας που θα την αντικαταστήσει, ξεκαθαρίζουμε για μια ακόμα φορά πώς έχει το θέμα, για να μην μας πουν μετά ότι δεν τους προειδοποιήσαμε. Κατά διαβολική σύμπτωση, ο επόμενος δρόμος από την Αμαλιάδος, όπου στεγάζονται οι αρμόδιες υπηρεσίες του ΥΠΕΝ, είναι η οδός Βατοπεδίου. Ας έχουν κατά νου τον αυτονόητο συνειρμό όσοι «τείνουν ευήκοον ους» στα παράνομα κελεύσματα της πολιτικής ηγεσίας.

Μπλόκο εξαρχής

♦ Στις 8 Αυγούστου του 2014, ο προϊστάμενος της ΔΟΚΚ, Γ. Μανούρης, διαβίβασε αντίγραφο άρθρου της εφημερίδας μας, που του είχαμε καταθέσει, σε μια τεράστια λίστα αποδεκτών (υπουργό, αναπληρωτή υπουργό, γενικό γραμματέα, γενικό διευθυντή Πολεοδομίας, διευθυντές Πολεοδομικού Σχεδιασμού και Νομοθετικού Εργου, Οργανισμό Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας) «για ενημέρωσή σας και για τυχόν περαιτέρω ενέργειες». «Είμαστε βέβαιοι, ότι η ΔΟΚΚ δεν πρόκειται να κάνει οποιαδήποτε ενέργεια, αν προηγουμένως δεν πάρει απαντήσεις απ’ όλους τους παραλήπτες του εγγράφου της, για τα ζητήματα νομιμότητας που εγείρει το δημοσίευμά μας» γράφαμε τότε.

♦ Στις 29 Αυγούστου του 2014, ο προϊστάμενος της ΔΟΚΚ έστειλε στη «Δικέφαλος 1924» ΑΕ το υπ' αρ. Πρωτ. 39151 έγγραφο, στο οποίο αναφερόταν στην αίτησή της για έκδοση έγκρισης δόμησης και τόνιζε: «Προκειμένου η υπηρεσία μας να προβεί σε περαιτέρω έλεγχο, σας γνωρίζουμε ότι είναι απαραίτητο να προσκομιστούν τα δικαιολογητικά με τα οποία τεκμηριώνεται το δικαίωμα υποβολής της παραπάνω σχετικής αιτήσεως». Με άλλα λόγια, ο προϊστάμενος της αρμόδιας υπηρεσίας έλεγε πως δεν πρόκειται να ελέγξει κανένα στοιχείο του φακέλου, αν προηγουμένως η «Δικέφαλος 1924» ΑΕ δεν προσκομίσει έγγραφα που να αποδεικνύουν ότι έχει δικαίωμα να εμφανίζεται ως φορέας υλοποίησης του έργου.

♦ Πολύ σύντομα, η ΔΟΚΚ συγχωνεύτηκε με μια άλλη Διεύθυνση και δημιουργήθηκε η ΔΑΟΚΑ, στην οποία ως προϊσταμένη τοποθετήθηκε η Θ. Γαλάνη, ενώ ο Γ. Μανούρης τοποθετήθηκε σε διεύθυνση-ψυγείο. Συνεχίζοντας το ρεπορτάζ μας, απευθυνθήκαμε στη ΔΑΟΚΑ με αίτησή μας στις 19.11.2014 (την οποία συμπληρώσαμε με νέα αίτηση και κατάθεση εγγράφων στις 3.12.2014), ζητώντας πληροφορίες για την εξέλιξη του θέματος. Στις 8.12.2014, με το υπ' αρ. Πρωτ. 53835 έγγραφό της, η ΔΑΟΚΑ μας ενημέρωσε -μέσω του Γραφείου Τύπου του υπουργείου- ότι «από την “Δικέφαλος 1924“ υπεβλήθησαν την 7.11.2014 συμπληρωματικά στοιχεία και ο σχετικός φάκελος ελέγχεται από την Υπηρεσία μας (…) ο φάκελος είναι σε διαδικασία ελέγχου και έχει ζητηθεί ήδη η συνδρομή του Αυτοτελούς Τμήματος Νομοθετικής Πρωτοβουλίας και Εργου του Υπουργείου μας όσον αφορά στο ιδιοκτησιακό καθεστώς και τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της Αθλητικής Ενωσης Κωνσταντινουπόλεως».

Τα «συμπληρωματικά στοιχεία» ήταν ένα κουρελόχαρτο της Ερασιτεχνικής ΑΕΚ, που ισχυριζόταν ότι έχει παραχωρήσει το οικόπεδο στη «Δικέφαλος 1924». Οτι ήταν κουρελόχαρτο δεν το λέμε εμείς. Το είπε το Αυτοτελές Τμήμα Νομοθετικής Πρωτοβουλίας και Εργου, με το υπ' αρ. Πρωτ. 5522/6.2.2015 έγγραφό του προς τη ΔΑΟΚΑ, στο οποίο επεσήμαινε  ότι το έγγραφο της Ερασιτεχνικής ΑΕΚ εκτός του ότι είναι «απλό ενημερωτικό έγγραφο», δεν αναφέρει «κανένα στοιχείο για το ποιος ή ποιες συμβάσεις έχουν υπογραφεί για το σκοπό της παραχώρησης κατά χρήση της έκτασης» κτλ. Αυτό το κουρελόχαρτο χρησιμοποιήθηκε από τη ΔΑΟΚΑ ως πρόσχημα για ν' αλλάξει την τακτική που είχε χαράξει η ΔΟΚΚ («πρώτα θα μας αποδείξετε ότι δικαιούστε να ζητήσετε άδεια και μετά θ' ανοίξουμε τον φάκελο») και ν' αρχίσει να εξετάζει το φάκελο, όπως πίεζαν οι άνθρωποι του Μελισσανίδη και η τότε πολιτική ηγεσία του υπουργείου (Ι. Μανιάτης).

♦ Στις 12.2.2015 απευθυνθήκαμε με αίτησή μας στην προϊσταμένη της ΔΑΟΚA, Θ. Γαλάνη, ζητώντας να μας δώσει το προαναφερθέν έγγραφο του Αυτοτελούς Τμήματος Νομοθετικής Πρωτοβουλίας και Εργου. Μας απάντησε την επομένη ο αρμόδιος για τις αδειοδοτήσεις τμηματάρχης Νίκος Μπίας, λέγοντάς μας ότι το έγγραφο του Αυτοτελούς Τμήματος «δεν έχει πρωτοκολληθεί ως εισερχόμενο στη Διεύθυνσή μας» και εφόσον επειγόμαστε να το ζητήσουμε απευθείας από το Αυτοτελές Τμήμα!

♦Γνωρίζοντας την απάντηση του Αυτοτελούς Τμήματος Νομοθετικής Πρωτοβουλίας και Εργου, η πλευρά Μελισσανίδη έσπευσε να οργανώσει τη γενική συνέλευση-παρωδία της Ερασιτεχνικής, στις 3.2.2015, η οποία ενέκρινε (χωρίς καν να διαβαστεί!) το παράνομο παραχωρητήριο.

♦ Αυτό το παραχωρητήριο ουδέποτε θεωρήθηκε από το Αυτοτελές Τμήμα Νομοθετικής Πρωτοβουλίας και Εργου ως νόμιμη πράξη που μετατρέπει τη «Δικέφαλος 1924» ΑΕ σε φορέα υλοποίησης του έργου. Θέλοντας να αποφύγει την πίεση, το Αυτοτελές Τμήμα εισηγήθηκε στον υπουργό Γ. Σταθάκη να υποβληθεί σχετικό  Ερώτημα στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους. Ξέροντας ότι το ΝΣΚ έχει προ ετών γνωμοδοτήσει (Γνωμοδότηση 112/2006, που έχει γίνει αποδεκτή από τον υφυπουργό Οικονομικών και άρα η εφαρμογή της είναι υποχρεωτική), ότι τα ακίνητα που παραχωρεί το Δημόσιο σε αθλητικά σωματεία είναι πράγματα εκτός συναλλαγής, που παραχωρούνται για κοινωφελή σκοπό, και γι' αυτό δεν μπορούν να παραχωρηθούν σε οποιονδήποτε τρίτο, πολλώ δε μάλλον σε ένα κερδοσκοπικό νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου (όπως η «Δικέφαλος 1924» ΑΕ), ο Σταθάκης επέστρεψε το Ερώτημα χωρίς να το υπογράψει. Και αποφάσισε να παρακάμψει το Αυτοτελές Τμήμα Νομοθετικής Πρωτοβουλίας και Εργου και να συγκεντρώσει την πίεση πάνω στη ΔΑΟΚΑ, ώστε να κάνει αυτή δεκτό το παράνομο παραχωρητήριο και να εκδώσει Εγκριση και Αδεια Δόμησης στο όνομα της «Δικέφαλος 1924» ΑΕ.

Αυτό είναι εν συντομία το ιστορικό. Κατόπιν αυτού ρωτάμε: υπάρχει υπηρεσιακός παράγοντας στη ΔΑΟΚΑ που θα δεχτεί να διαπράξει αυτή την παρανομία; Να νομιμοποιήσει τη «Δικέφαλος 1924» ΑΕ ως φορέα υλοποίησης του έργου, πράγμα που δεν έκανε το Αυτοτελές Τμήμα Νομοθετικής Πρωτοβουλίας και Εργου, στο οποίo η ίδια η ΔΑΟΚΑ απευθύνθηκε, και εν γνώσει του ότι το ζήτημα εκκρεμεί και σε δικαστικό επίπεδο, μετά από αγωγή που άσκησαν μέλη της Ερασιτεχνικής ΑΕΚ (αναμένεται η απόφαση του δικαστηρίου);

Δυο ιδιοκτήτες στο Κτηματολόγιο!

Το παραχωρητήριο είναι παράνομο και για έναν επιπλέον λόγο, που τον ανακαλύψαμε πρόσφατα. Διότι στο Κτηματολόγιο, μέχρι τώρα, το οικόπεδο είναι γραμμένο σε δύο ιδιοκτήτες, όπως μπορείτε να δείτε στις σχετικές καταγραφές που δημοσιεύουμε. Τα 26,126 στρέμματα είναι γραμμένα ως ιδιοκτησία 100/100 του Σωματείου ΑΕΚ και τα 2,966 στρέμματα είναι γραμμένα ως ιδιοκτησία 100% του Ελληνικού Δημοσίου!

Τι «μεταβίβασε» η ΑΕΚ στην εταιρία του Μελισσανίδη; 

Το οικόπεδο που είχε με το παραχωρητήριο του 1934 (που κι αυτό δεν έχει δικαίωμα να το παραχωρήσει) και μαζί και την έκταση που ανήκει στο Ελληνικό Δημόσιο; Ακόμα και σ' αυτό το επίπεδο, τα έκαναν μπάχαλο οι «φωστήρες» του Μελισσανίδη. Και τώρα τρέχουν ν' αλλάξουν τις εγγραφές στο Κτηματολόγιο. Ελα, όμως, που τα 2,966 στρέμματα έχουν παραχωρηθεί κατά χρήση στην ΑΕΚ και η χρήση δεν εγγράφεται στο Κτηματολόγιο (μόνο η κυριότητα εγγράφεται).

Και τα 26,126 στρέμματα κατά χρήση παραχωρήθηκαν το 1934, αλλά το 1947 -άγνωστο με ποια διαδικασία- η ΑΕΚ τα μετέγραψε στο Υποθηκοφυλακείο. Από τα κεντρικά του Κτηματολόγιου επιχειρείται να αλλάξει η ιδιοκτησία της ΑΕΚ στα 26,126 στρ. και να τα εγγράψουν κι αυτά ως ιδιοκτησία του Δημοσίου, με το επιχείρημα ότι κακώς γράφτηκαν στο Υποθηκοφυλακείο. Πώς μπορεί να γίνει αυτό, μετά την πάροδο 70 ετών; Η διαδικασία, έτσι που πάνε να την κάνουν, είναι προφανώς παράνομη και καλά θα κάνουν οι υπεύθυνοι του Κτηματολόγιου να «μαζευτούν».

Σε κάθε περίπτωση, λοιπόν, το παραχωρητήριό τους είναι άχρηστο και εξ αυτού του λόγου και τυχόν έκδοση άδειας στο όνομα της «Δικέφαλος 1924» ΑΕ θα βαρύνεται με επιπλέον αδικήματα. 

ΜΕ ΘΡΑΣΟΣ ΧΙΛΙΩΝ ΧΙΜΠΑΤΖΗΔΩΝ 

Ο προϊστάμενος της Διεύθυνσης Οδικών Υποδομών, Δημήτριος Τασιόπουλος, αρνείται να μας δώσει την απάντηση σε δύο αιτήσεις που έχουμε υποβάλει στην υπηρεσία (αρ. πρωτ.  3101/7.6.2017 και 3180/12/6.2017). Η απάντηση έχει συνταχθεί από την εισηγήτρια, έχει υπογραφεί από τον προϊστάμενο του Τμήματος  Μελετών Οδοποιίας και Κυκλοφοριακών Μελετών, Εμμανουήλ Παπαδόπουλο, όπως ο ίδιος μας διαβεβαίωσε, και βρίσκεται για υπογραφή στο γραφείο του διευθυντή. Σε τηλεφωνική μας επικοινωνία, ο Δ. Τασιόπουλος μας είπε ότι δεν πρόκειται να μας δώσει την απάντηση που έχει συντάξει η υπηρεσία, γιατί έχουμε κάνει μηνυτήρια αναφορά σε βάρος του! Θα την δώσει στον εισαγγελέα, μας είπε.

Είναι… ευχάριστο το ότι ο Δ. Τασιόπουλος έχει συνειδητοποιήσει ότι σύντομα θα καταστεί κατηγορούμενος και άρχισε να προετοιμάζεται, όμως αυτό δεν του δίνει το δικαίωμα να συνεχίσει να παρανομεί και σ' άλλον τομέα. Η αίτησή μας προς την υπηρεσία του υποβλήθηκε είκοσι μέρες πριν από τη μηνυτήρια αναφορά μας στον εισαγγελέα. Είναι υποχρεωμένος σε κάθε περίπτωση να απαντήσει και η χρονική προθεσμία των τριάντα ημερών που θέτει ο νόμος ως ανώτατο όριο για να απαντούν οι δημόσιες υπηρεσίες στους πολίτες που απευθύνονται σ' αυτές έχει ήδη παρέλθει. Την απάντηση -που όπως είπαμε έχει συνταχθεί από την εισηγήτρια και έχει υπογραφεί από τον τμηματάρχη- ο Δ. Τασιόπουλος θα μας τη δώσει, θέλει δε θέλει. Για την ακρίβεια, δεν έχει το δικαίωμα να μη θέλει. Κι όπως γνωρίζει, μετά από τόσα χρόνια στη δημόσια διοίκηση, υπάρχει και ο εισαγγελέας. Υπήρξαν και άλλοι στο παρελθόν, που παρίσταναν το «βαρύ πεπόνι», αλλά με μια εισαγγελική παραγγελία «έστρωσαν».

ΤΟΥΣ ΕΔΩΣΕ ΚΑΝΟΝΙΚΑ

«Συγγνώμη και θα ήταν και παράλειψη, τον μεγάλο αγώνα και την προσπάθεια που κάνει ο υπουργός, ο κ. Φλαμπουράρης. Τεράστια προσπάθεια, που αν δεν ήταν αυτός, όχι άδεια δεν θα μας είχαν δώσει, αλλά θα μας είχαν πάρει και το χωράφι. Τεράστια προσπάθεια. Και θέλω όλη η οικογένεια της ΑΕΚ να το ξέρει. Οπως επίσης θέλω να ευχαριστήσω και τον κ. Σπίρτζη ο οποίος ενέργησε γρήγορα και μας έβγαλε τις υψομετρικές διαφορές. Και τα λέω αυτά γιατί θέλω ο κόσμος της ΑΕΚ να ξέρει ποιοι πραγματικά βοήθησαν για να φτάσουμε εδώ που φτάσαμε σήμερα».

Δημήτριος Μελισσανίδης, στην (αραία, αραία, να φαινόμαστε καμιά σαρανταρέα) «γενική συνέλευση» της Ερασιτεχνικής ΑΕΚ.  Τι δουλειά έχει ο υπουργός Επικρατείας, Φλαμπουράρης, με το γήπεδο Μελισσανίδη στη Νέα Φιλαδέλφεια; Καμιά απολύτως. Είναι παντελώς αναρμόδιος. Η μόνη «αρμοδιότητά» του πηγάζει από τις σχέσεις που δημιούργησε με τον Μελισσανίδη, όταν την άνοιξη του 2014 -ενόσω ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν στην αντιπολίτευση- έκανε μυστικές συναντήσεις με τον καπιταλιστή και τους ανθρώπους του, στα γραφεία του ομίλου Μελισσανίδη (ο Φλαμπουράρης συνοδευόταν από τον Στρατούλη, τότε ΣΥΡΙΖΑ, νυν ΛΑΕ). Ερχεται, λοιπόν, σήμερα ο ίδιος ο Μελισσανίδης και ξεμπροστιάζει τον Φλαμπουράρη, αποκαλύπτοντας τις παρεμβάσεις του για να βγει μια παράνομη άδεια (που ακόμα δεν έχει βγει και δεν μπορεί να βγει, για τους λόγους που μπορείτε να διαβάσετε στις διπλανές στήλες).

ΦΑΤΑΟΥΛΙΣΜΟΣ, ΑΝΩΤΑΤΟ ΣΤΑΔΙΟ ΤΟΥ ΠΑΡΑΣΙΤΙΚΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ
«Βρέθηκε ένας τρελός που λέγεται Μελισσανίδης, να βάλω τα ωραία μου χρήματα (…) Το γήπεδο δεν έχει ιδιοκτήτη. Το γήπεδο θα ανήκει στον κόσμο της ΑΕΚ». 

Δημήτριος Μελισσανίδης και πάλι, στην ίδια «γενική συνέλευση» της Ερασιτεχνικής ΑΕΚ. Κανένας βέβαια από τους  «αραία, αραία, να φαινόμαστε καμιά σαρανταρέα» δεν τόλμησε να τον ρωτήσει πόσα λεφτά έχει βάλει (αυτοί μόνο να χειροκροτούν επιτρέπεται). Εμείς θυμόμαστε μόνο την περιβόητη αύξηση μετοχικού κεφαλαίου της «Δικέφαλος 1924» Κατασκευαστική ΑΕ, που «ζητούσε»  29.000.000 ευρώ και συγκέντρωσε μόνο 1.802.910 ευρώ (μόλις 6,21%)! Αυτά είναι τα «ωραία του χρήματα». Αλλο «κάνω παιχνίδι με το real estate» και άλλο «βάζω τα ωραία μου χρήματα». Οσο για την ιδιοκτησία του σχεδιαζόμενου γηπέδου, αυτό θα ανήκει για μισόν αιώνα στην εταιρία «Δικέφαλος 1924» Κατασκευαστική ΑΕ, της οποίας το 98,5% του αρχικού μετοχικού κεφαλαίου ανήκει στον Μελισσανίδη τζούνιορ. Τα υπόλοιπα είναι σανός για κατσίκες.

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ
Την υπεράσπιση του Αλεξίου («πρόεδρος» Ερασιτεχνικής ΑΕΚ) ανέλαβε ο Μελισσανίδης, αλλά εξελίχθηκε σε πολιτική αγωγή εναντίον αυτού του «αξιόλογου ανθρώπου». Καταρχάς, είπε ότι «τον τρέχουνε στους εισαγγελείς» (άρα, ψέματα αυτά που έγραφε το aek365.com, ότι δεν υπάρχει δίωξη).  Δεν είπε, όμως, ποιος τον τρέχει στους εισαγγελείς. Να σας το πούμε εμείς. Τον φάκελο στην Εισαγγελία έστειλε ο υφυπουργός Αθλητισμού, Γιώργος Βασιλειάδης. Και γιατί «οι εισαγγελείς» άσκησαν ποινική δίωξη σε βαθμό κακουργήματος; 

Οταν το ποδόσφαιρο της ΑΕΚ έπεσε στην ερασιτεχνική κατηγορία (με σχεδιασμό του Μελισσανίδη), «τα έσοδα που είχε η ΑΕΚ από τα διαρκείας, τα έσοδα του ΟΠΑΠ, τα εισιτήρια μας και τα λοιπά πήγαιναν στον Ερασιτέχνη. Τους καλεί τώρα ο Εισαγγελέας. Πήγαν όλοι οι κύριοι αυτοί στον εισαγγελέα και τους ρωτούν, τι γίνανε αυτά τα δέκα εκατομμύρια, τον Ασλανίδη, το Διοικητικό Συμβούλιο. Δηλαδή, είναι να τρελαινόμαστε. Τρέχουν όλο το βράδυ από εισαγγελείς σε εισαγγελείς να αποδείξουν αυτό που όλοι καταλαβαίνετε». 

Αυτό που «όλοι καταλαβαίνουν» είναι πως τα λεφτά πήγαιναν αποκλειστικά στην ποδοσφαιρική ομάδα, ώστε ο Μελισσανίδης να μη βάλει δεκάρα «από τα ωραία του τα λεφτά». Κι η Ερασιτεχνική δεν πλήρωνε ούτε τα νοίκια των γραφείων της, ούτε τους εργαζόμενους. Ε. αυτό είναι το κακούργημα!

_______________________________

Λίγη φαντασία χρειάζεται

Χαμηλό ισοζύγιο δάσους

Στην εφημερίδα "Δημοκρατία" δημοσιεύτηκε συνέντευξη του Σ. Φάμελλου στον δημοσιογράφο Β Παπακωνσταντόπουλο, όπου ο υπουργός ξεκαθαρίζει πως " δεν πρόκειται να υπάρξουν επεκτάσεις οικισμών και εντάξεις στο σχέδιο πόλης για τις περιοχές με οικιστικές πυκνώσεις" 

ενώ παράλληλα προειδοποιεί τους δημάρχους που ακόμα δεν έχουν στείλει τα στοιχεία των οικιστικών πυκνώσεων, να το κάνουν προκειμένου οι περιουσίες των πολιτών να μη βρεθούν στον αέρα. Αναγνωρίζει δηλαδή το δικαίωμα που γεννήθηκε είτε από καταπάτηση είτε από αυθαίρετη δόμηση ως περιουσία.

Πρώτη ενέργεια: Η μοιρασιά της ρετσινιάς αλλά και της εκλογικής πελατείας

Προκειμένου να μη φορτωθεί μόνος το έγκλημα, να μη φάει μόνος τη λέζα, ο πονηρούλης υπουργός, υπενθυμίζει και τον ρόλο των δημάρχων, λέγοντας 

"Οι πολίτες που ανησυχούν μπορούν από τώρα να πηγαίνουν στις υπηρεσίες δόμησης και, με βεβαίωση από την υπηρεσία ότι το κτίσμα τους είναι εντός σχεδίου, μπορούν να μην πληρώνουν τέλη στην αντίρρησή τους. Δυστυχώς, δεν μπορώ να πω το ίδιο για τους πολίτες που έχουν ακίνητο σε περιοχή όπου δυνάμει μπορεί να κηρυχθεί πύκνωση, γιατί εκεί χρειάζεται απόφαση του δημοτικού συμβουλίου. Εκεί είναι κρίσιμη η απόφαση των δημάρχων. Υπάρχει σοβαρή ανησυχία για τις κατοικίες σε περιοχές πύκνωσης, αν ο δήμος δεν πάρει απόφαση, διότι ο πολίτης θα αναγκαστεί να κάνει αντίρρηση και να επιβαρυνθεί με το κόστος, να βρει μελετητές, συμβούλους και να περιμένει τη γνωμάτευση της επιτροπής, που δεν μπορούν να γνωρίζουν εκ των προτέρων αν θα τους δικαιώσει. Αρα δημιουργούνται σοβαρό πρόβλημα και αμφισβήτηση δικαιώματος του πολίτη. Θα επικοινωνήσουμε και προσωπικά με τους δημάρχους για να τους εξηγήσουμε την κρισιμότητα του ζητήματος."


Εννοείται πως αυτό, μόνο πρόβλημα δεν αποτελεί αφού οι δήμαρχοι ανά την Ελλάδα είναι πρωταθλητές στις καταπατήσεις και βέβαια οι καλύτεροι σύμμαχοι των αυθαιρετούχων αφού σε αυτούς βλέπουν μία πρόσφορη πολιτική πελατεία, μία παρακαταθήκη πελατών για το μέλλον. Με μια τουφεκιά ο υπουργός εξασφάλισε την πελατεία τόσο τη δική του όσο και των δημάρχων

Δεύτερη ενέργεια: Το οικονομικό όφελος από το ξεπούλημα της δημόσιας δασικής γης χρηματοδοτεί ό,τι άλλο πλην αυτού που θα όφειλε

Αφού θα πληρώσουν οι πελάτες (αυθαιρετούχοι και καταπατητές), καλό θα ήταν για τον εξωραϊσμό της υπόθεσης, οι πόροι αυτοί να κατευθύνονταν στην ενίσχυση της δασοπροστασίας, της δασοπυρόσβεσης και της διαχείρισης, μπας και γλιτώσει ότι απομείνει από τις φωτιές και τη δασοκτόνο νομοθεσία-τέρας των οικολόγων της κυβέρνησης και του περιβαλλοντικού μνημονίου. Αυτό θα ήταν καλό και για τον ίδιο τον Τσίπρα και τον οικολόγο υπουργό του, προκειμένου  να μη καταφεύγει σε ευχολόγια δίχως νόημα όπως αυτά που εκστόμισε στην επίσκεψη του στο κλιμάκιο της 383 Μοίρας Ειδικών Επιχειρήσεων και Αεροπυρόσβεσης στην Ελευσίνα*.

Εφόσον αναγνωρίζει πως το ζήτημα των πυρκαγιών είναι  επείγον όσον αφορά τον κόσμο της Πυροσβεστικής αλλά και τα μέσα που διαθέτουν και αφού έφτασε στο σημείο να ξεπουλάει τα ελληνικά δάση σε αυθαιρέτους, ας κατευθύνει τους πόρους από τα δάση που θα εκχερσωθούν, νόμιμα πια χάριν της νομοθεσίας του, προς τη σωτηρία των δασών που απομένουν, Αλλά ποιος νοιάζεται; Πόσο μάλλον ο πρόεδρος του πάλαι ποτέ Συνασπισμού της Αριστεράς της Οικολογίας και των Κινημάτων. Οι νεκροί δε νοιάζονται για τίποτε.

Η φαντασία ενός οικολόγου δεν έχει όρια. Μετά τις πυκνώσεις κάθε τύπου, έρχεται και το "ισοζύγιο δάσους" 

Τα παραπάνω τα περιμέναμε μέσες-άκρες, αφού ετοιμάζει μαζικές ανακηρύξεις πολεοδομικών ενοτήτων μέσα σε δάση με το ψευδώνυμο "οικιστικές πυκνώσεις". Αυτό όμως που αποτελεί απόδειξη της τρομερής φαντασίας του υπουργού (κοντράρεται στα ίσα με τον "οικολόγο" Τσιρώνη) είναι ο νεολογισμός "Ισοζύγιο Δάσους".

Λέει ο αν. υπουργός:

"Θα σεβαστούμε την όποια απόφαση του ΣτΕ για τις οικιστικές πυκνώσεις..."

αλλά

"...θα ξεκινήσει νομοθετική επεξεργασία νέου πλαισίου για την επίλυση των οικιστικών πυκνώσεων. Αυτό σημαίνει ότι θα ετοιμάσουμε νόμο με πολεοδομικά και δασικά εργαλεία, που θα περιέχει δηλαδή και τη διαδικασία ελέγχου δόμησης αλλά και το ισοζύγιο δάσους, ώστε να δοθεί λύση για τις περιοχές των πυκνώσεων με θεσμικά εργαλεία...." Αξιοθαύμαστο το να μιλάς χωρίς να λες κάτι. Αλήθεια, ποιος ορίζει το "ισοζύγιο δάσους" για κάθε περιοχή;

 "Δεν θα πρέπει να συγχέουν οι πολίτες την επίλυση της σχέσης δάσους και κατοικίας με τη νομιμοποίηση επεκτάσεων και εντάξεων στο πολεοδομικό σχέδιο. Δεν είναι το ίδιο. Οι περιοχές πυκνώσεων δεν θα μπουν στο σχέδιο, απλά θα αποκτήσουν νομιμότητα ως προς τη δασική νομοθεσία. Συνδυάζοντας τις νέες διατάξεις για τη δόμηση με αυτές για το δάσος, θα υπάρξει μια διαδικασία για την επίλυση του ζητήματος των περιοχών οικιστικής πύκνωσης, πιθανόν με Προεδρικά Διατάγματα, αλλά ας μη συγχέουμε αυτή την επίλυση, που θα αφορά τις καταστάσεις χρήσεων και περιβάλλοντος, με τις επεκτάσεις οικισμών. Κάποιοι δήμαρχοι δήλωσαν ότι δεν θέλουν οι οικιστικές πυκνώσεις να γίνουν επεκτάσεις οικισμών και γι’ αυτό δεν συνεργάζονται για τους δασικούς χάρτες. Δεν έχουν δίκιο… Θα έχουν απλά μια χρήση ελεύθερη από τους περιορισμούς της δασικής νομοθεσίας. Στη συνέχεια, κάθε δήμος θα κρίνει αν θα αξιοποιήσει κάποιο πολεοδομικό εργαλείο."

Κάποιος κοροϊδεύει κάποιον ή κάποιους. Η οικιστική πύκνωση όπως τα λέει ο οικολόγος υπουργός δεν θα ενταχθεί σε σχέδιο αλλά παράλληλα δεν θα υπόκειται στις "αγκυλώσεις" της δασικής νομοθεσίας. Δηλαδή, θα εξυπηρετείται από τς υποδομές που προβλέπονται για τα πολεδομικά συγκροτήματα δίχως να ανήκουν σε αυτά; Και αν δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν από τις υποδομές των ΠΣ, τι νόημα έχει η εξαίρεση τους από τους δασικούς χάρτες; Και αν  όντως εξυπηρετούνται, πως δεν παραβιάζεται η δασική νομοθεσία αφού η εγκατάσταση -κυρίως εναερίων- δικτύων τάσης απαγορεύεται και επιτρέπεται μόνο για πυλώνες και μετά από ειδική μελέτη; 

Συνοψίζοντας, γιατί οι ευφάνταστοι νεολογισμοί που θύμισαν ΠΑΣΟΚ** των αρχών του 80 μας οδήγησαν πολύ μακριά, με τις "οικιστικές/αγροτικές  πυκνώσεις" οι οικολόγοι κυβερνώντες κατάφεραν

1. Να αποκτήσουν εκλογική πελατεία, τη στιγμή μάλιστα που κοιτούν το πάτωμα

2, Να αποκτήσουν συμμάχους στην "αυτοδιοίκηση" (λέμε τώρα) που είναι ότι πιο οικείο στην πολιτική του πελατεία και μάλιστα να τους έχουν έτοιμη μία καλή παρακαταθήκη ψηφοφόρων για τις ερχόμενες εκλογές

3. Να μαζέψουν λεφτά ξεπουλώντας τη χώρα (τον δασικό της πλούτο)  για την ικανοποίηση ακόμα μία φορά των δανειστών και των τραπεζών τους και να αδιαφορήσουν ακόμα μία φορά για τα πραγματικά  προβλήματα λαού και χώρας. Εδώ μάλιστα το ξεπούλημα μοιάζει και αγαθοεργία αφού ο δέκτης της δασικής γης είναι ο καταπατητής ιθαγενής και όχι κάποιο fund!

Δεν παλεύονται οι άνθρωποι. Είναι εκατό χρόνια μπροστά και μας κοροϊδεύουν,

____________________

*Είπε και τις γνωστές και αχαρακτήριστες κουβέντες περί ακήρυχτου πολέμου κλπ όπως πάντα, όταν έρχεται εκείνη η αμήχανη στιγμή

** Αιθεροβάμων, ακουμπάμε τους τρομοκράτες, αναδόμηση, ετεροχρονισμένη ΑΤΑ, ο θυρωρός της πολυκατοικίας, όποιος διαφωνεί να κατέβει από το τραίνο, έθεσεν εαυτόν εκτός κόμματος  και χιλιάδες άλλοι Πασοκικοί νεολογισμοί

Αρχή άνδρα δείκνυσι (Βίας ο Πριηνεύς 625-540 π.Χ.)

Με άλλα λόγια: Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι, ούτε προέρχεται από τον  Συνασπισμό  της Αριστεράς, των Κινημάτων και της Οικολογίας.   – Το οικολογικό μνημόνιο

Το παλιό logo άλλαξε προς το ρεαλιστικότερο

Τώρα, τι υπότιτλος είναι αυτός για ανάρτηση σε ιστολόγιο που ασχολείται με το φυσικό περιβάλλον και ειδικότερα με τη δασική πράξη, δεν μπορώ να το ερμηνεύσω. Απλά, μου βγήκε αυθόρμητα,  αναλογιζόμενος τα περιβαλλοντικά εγκλήματα που έχουν σχεδιαστεί και εκτελεστεί από πρόσωπα που κάποτε χρησιμοποιούσαν σαν πολιτική και ηθική ομπρέλα, τον παραπάνω τίτλο.

Ο καιρός πέρασε και οι «συνθήκες ωρίμασαν» και εκείνο το ευρύ Κίνημα του Συνασπισμού (που ομολογώ πως το αντιμετώπιζα με ισχυρή δόση καχυποψίας  μέχρι που σαν κορόιδο αποφάσισα να ενταχθώ κι εγώ),  ήρθε στην εξουσία, πάνω σε υβριδικό όχημα με δύο κινητήρες, έναν δεξιό και έναν (όπως αποδείχθηκε) επίσης δεξιό. Και το αρχαίο ρητό του Βίαντα του Πριηνέως «Αρχή άνδρα δείκνυσι» επαληθεύτηκε, πιστοποιώντας τη σοφία ενός από τους επτά Σοφούς.  Απεκαλύφθη δηλαδή πως ο ΣΥΡΙΖΑ ουδεμία σχέση είχε με τον παλαιό Συνασπισμό και μάλιστα αποτελούσε νέα μορφή, αυτών ακριβώς  που αντιπολιτευόταν ο τότε Συνασπισμός.

Ο ΧΥΤΑ ξερνάει στη θάλασσα

Το βόμβα Αμιάντου στο Δρέπανο

Ο άρχοντας των ΚΕΛ

Αν αρχίσουμε να απαριθμούμε αντιπεριβαλλοντικές πολιτικές, ο κατάλογος δεν θα έχει τελειωμό. Από τους δύο νόμους τακτοποίησης αυθαιρέτων (2015-2017), στο όνομα της συγκέντρωσης χρημάτων από το ξεπούλημα της γης και των οικολογικά αναντικατάστατων χρήσεων της (ουδέν μονιμότερον του προσωρινού και δεν πιστεύω να περιμένετε τώρα την επιβεβαίωση του λαϊκού ρητού)

Οικιστικές πυκνώσεις αλλά πριν από αυτές, πάγωμα των κατεδαφίσεων (που ήταν ήδη de facto κατεψυγμένες)  μέχρι να εμπνευστούν οι  «δαιμόνιοι εκ των οικολόγων πρασίνων»  τις οικιστικές πυκνώσεις. Και βέβαια τις μαζικές εξαιρέσεις από τους δασικούς χάρτες. Τους αποχαρακτηρισμούς μεγάλων εκτάσεων δάσους και δασικών εκτάσεων

Τσιρώνης

Βοσκοτοπάρχης

Νέος νόμος για τα βοσκοτόπια που τα προωθεί έναντι του δάσους αφού αποτελούν πυλώνα ανάπτυξης ενώ το δάσος  είναι εστία οικονομικής ασθένειας και εμπόδιο σε κάθε αναπτυξιακό όραμα.

Σε περιφερειακό επίπεδο, προώθηση όπως όπως, προτάσεων παλαιών περιφερειακών αρχών για χωροθετήσεις ΧΥΤ Επικινδύνων Αποβλήτων,  ΧΥΤΑ και ΚΕΛ, με προχειρότητα και με μελέτες γραμμένες στο γόνατο.  Όλα αυτά, ο νεκρός πια Συνασπισμός, τα αντιμαχόταν με σθένος και επιστημονική επάρκεια χάρις την επιστημονική επάρκεια παλιών στελεχών του. Ο ΣΥΡΙΖΑ και τα (αυτό-) διοικητικά του βλαστάρια  άλλαξαν στρατόπεδο, στο όνομα Μνημονίων, Συμφωνιών και του αγαπημένου τους και προσοδοφόρου «ρεαλισμού». Εκτός από τον ΧΥΤΑ Γραμματικού (που αποτελεί λαμπρό παράδειγμα πολιτικής «ζεϊμπεκιάς», μπορούμε να προσθέσουμε την προετοιμασία για την εγκατάσταση ΧΥΤΕΑ, εκτός από τη Μεγαλόπολη (που υπήρξαν αντιδράσεις) και στο Δρέπανο της Αχαϊας, στο παλιό εργοστάσιο αμιάντου της Αμιαντίτ. Και αυτό μόλις 15 χλμ από την Πάτρα και δίπλα σε κολυμβητική παραλία. Αλλά αυτό δεν αποτελεί πρόβλημα, αφού και το ΚΕΛ της Ραφήνας θα διαχέει κολοβακτηρίδια στον Νότιο Ευβοϊκό, την ίδια ώρα που μας διαβεβαιώνουν (εν χορδαίς και οργάνω με την προθυμότατη δημοτική αρχή) πως η εγκατάσταση μπορεί να πετύχει το τέλειο. Αλλά το τέλειο δεν είναι για τον κόσμο, ούτε για τον Νότιο Ευβοϊκό αλλά μόνο  για τη θεωρία. Άλλωστε όποιος θέλει το τέλειο, το πληρώνει.

Όλα τα παραπάνω έχουν σαν κύρια πηγή τους τα μνημόνια που υπογράφονται βροχηδόν τα τελευταία χρόνια, χωρίς να στερεύουν όμως και άλλες πιο σκοτεινές πηγές (Άλσος Νέας Φιλαδελφείας και γήπεδο που θα χρηματοδοτήσει η Περιφέρεια). 

Για τους ΧΥΤΑ και ειδικότερα για τους ΧΥΤΕΑ υπάρχει μάλιστα πρόβλεψη στο δεύτερο μνημόνιο (των…Σαμαροβενιζέλων  ντε). Πάντως είναι να απορεί κανείς με την  πίεση για τη δημιουργία των 5 ΧΥΤΕΑ από το 2^ο μνημόνιο και τις σχετικέ εγκυκλίους. Τι θα θάψουν εκεί μέσα; Πόσα επικίνδυνα απόβλητα έχει παραγάγει η –ανύπαρκτη- ελληνική βιομηχανία;

Το ίδιο και η πίεση για την ανάπτυξη ΧΥΤΑ (που το βαφτίζουν ΧΥΤΥ για να μη τους κράξουν). Την ίδια ώρα που όλη η Ευρώπη έχει προσανατολιστεί σε άλλους τρόπους διαχείρισης απορριμμάτων, η Ελλάδα πιέζεται για να αναπτύξει χώρους ταφής αποβλήτων, επικινδύνων και λιγότερο επικινδύνων. Γιατί;

Ένας καχύποπτος θα έλεγε πως η οικολογία των μνημονίων προωθεί την καταστροφή στις χώρες της τελευταίας ευρωπαϊκής ταχύτητας, προκειμένου να μπορέσουν και εκείνες της πρώτης ταχύτητας να κρατήσουν το περιβάλλον τους καθαρό,  στέλνοντας το βαρύ φορτίο στους κατεστραμμένους και φτωχούς. Σε μικρότερη κλίμακα δηλαδή, αυτού που γίνεται παγκοσμίως σήμερα, από την εξαγορά δικαιωμάτων εκπομπών αερίων ρύπων των φτωχών  από τους πλούσιους,  μέχρι την απευθείας  διοχέτευση επικινδύνων αποβλήτων των πλουσίων προς τις φτωχές χώρες, πολλές φορές και δίχως ανταποδοτικό ωφέλημα. Λες και υπάρχει ανταπόδοση για την απόθεση του καρκίνου στην αυλή σου (βλ. τα ντόπια παραδείγμαυτα)

Και όλα αυτά με την υποστήριξη των τελευταίων μνημονιακών κυβερνήσεων. Από εκείνη την κωμωδία του ΓΑΠ, τον Παπαδήμιο Φρανκεστάιν, τη φρίκη των Σαμαροβενιζέλων και μέχρι τη σημερινή, ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ περιβαλλοντική τραγωδία.

Κάποτε είχαμε μία ελπίδα (που ερχόταν νομίζαμε). Τώρα χάθηκε και αυτή. Δεν ξέρω τι θα γίνει στην οικονομία και πόσο μπορεί να ελαφρύνει η σκλαβιά που βιώνουμε αλλά το σίγουρο είναι πως η Ελλάδα των νησιών, των παραλιών, των βουνών φεύγει. Και αφήνει στη θέση της έναν τόπο υποδοχής όλων εκείνων των υλικών που στην υπόλοιπη Ευρώπη θεωρούνται απορρίμματα.  Θα μείνουν νησίδες φυσικού περιβάλλοντος βέβαια αλλά μόνο για τους ολίγους. 

Και φοβάμαι πως οι ολίγοι θα είναι ολίγιστοι.

Ο τοίχος της ντροπής (The Wall of Shame)

Ήταν Φεβρουάριος του 2015 όταν μία ομάδα πολιτών της Ραφήνας με επικεφαλής τον Δήμαρχο Βασίλη Πιστικίδη, επισκέφτηκε τον νέο Υπουργό Περιβάλλοντος, κ. Τσιρώνη. Η ατζέντα ήταν καυτή και αφορούσε την κατεδάφιση οικίας εντός του οικισμού Περιβολάκια Ραφήνας. 

Την αποστολή αποτελούσαν εκτός από τον Δήμαρχο, ο πρόεδρος του συλλόγου «Θερινή Διαμονή» και πρόεδρος της Ομοσπονδίας Συλλόγων Περιβολάκια Ραφήνας, κ. Πέτρος Σαντ, οι Βουλευτές, Πάντζας και Χαϊκάλης, ο ιδιοκτήτης της προς κατεδάφιση οικίας και ο δικηγόρος του.

Έτσι αρχίζει ένα δημοσίευμα-μνημείο και ύμνος στον καταπατητή του αττικού δάσους. Είναι από τις περιπτώσεις που δεν μιλάμε για τον καταπατητή εκτάσεων που υπάγονταν σε μία από τις εκτάσεις εφαρμογής των υποπαραγράφων του άρθρου 3 του Ν. 998/79 ώστε να μας χαρακτηρίσουν τρελούς (συνήθης χαρακτηρισμός όσων επιμένουν στην ανάγκη προστασίας του περιβάλλοντος) αλλά για τον καταπατητή του δάασους, όπως αυτό ορίζεται και από τον πιο πρόσφατο και πι αντιδασικό νομοθέτημα, της νομολογίας της "κρίσης" (της μνημονιακής δηλαδή νομοθεσίας).

Σήμερα, έχοντας διανύσει σχεδόν το μισό 2017, έχουμε υποστεί βροχή αλλεπάλληλων νόμων "της κρίσης", όπως ο αντισυνταγματικός με τη δικαστική βούλα 4014/11 και ο "συνταγματικά ανεκτός" 4178/13 (οι τακτοποιητικοί των αυθαιρέτων), ο 4067/12 (ο τακτοποιητικός του τακτοποιητικού), ο 3852/10 (το Καλλικρατικό ζημιάρικο χεράκι που έσβησε πρόστιμα), ο 4042/12 που επιτρέπει πλέον τον αποχαρακτηρισμό χορτολιβαδικών και βραχωδών εκτάσεων, ο 4067/12 με το μπόνους δόμησης μέχρι και 35%!!! ακόμα και σε πρώην δάση και δασικές εκτάσεις, ο 4092/12 με τη δυνατότητα παραχώρησης παραλιών για τη δημιουργία νέας χρήσης, ονόματι "παραθεριστικό χωριό", τον νόμο 4179/2013 που μειώνει στα 50 μέτρα (από τα 100 μέτρα που ίσχυαν έως τότε) η ελάχιστη απόσταση κτιρίων από τον αιγιαλό στα τουριστικά χωριά. Σε μία χώρα που δεν έχει καν οριοθετημένο αιγιαλό στο 90% της ακτογραμμής της.

Το 2015 ήρθε και ο νόμος για τις βοσκήσιμες γαίες, ο 4351/2015 ο οποίος ουσιαστικά θέτει τα δάση στην υπηρεσία της κτηνοτροφίας.

Ο ορισμός του δάσους είχε γίνει πια λάστιχο διαρκώς συρρικνούμενο, μέχρι εξαφανίσεως. Το προεδρικό διάταγμα 32/2016 πήγε να επαναπροσδιορίσει τους ορισμούς. Μάλιστα εισήγαγε κι άλλες έννοιες (πχ φρυγανική έκταση) αλλά στάθηκε  μάλλον εργαλείο για τους περαιτέρω άρπαγες.

Έτσι, έρχεται το επιστέγασμα της όλης επιχείρησης, ο Ν 4389/2016 με τις οικιστικές πυκνώσεις και τον θρίαμβο του αυθαιρετούχου και ακολουθεί ο 4467/17 που αποτελεί το αποκορύφωμα των δασικών μνημονίων, αφαιρώντας ακόμα και αναδασωτέες εκτάσεις από τις προστατευόμενες και επιβάλλοντας μία έννοια "φορητότητας" του δάσους σαν να αντισταθμίζεται η εκχέρσωση 4 στρεμμάτων στην Πεντέλη με την αναδάσωση 4 στρεμμάτων στον Παρνασσό. Ο στόχος τους βέβαια είναι οφθαλμοφανής.

Οικιστικές πυκνώσεις, γεωργικές πυκνώσεις αλλά κυρίως μαφιόζικες πυκνώσεις προσαρμοσμένες στο πνεύμα της εποχής που τα πάντα πρέπει να πουληθούν, που τα πάντα έχουν μόνο οικονομική αξία αφού καμία άλλη αξία τους δεν αναγνωρίζεται ως ωφέλεια.

Ενδεικτικά ο (δασολόγος) υπουργός Β. Αποστόλου, ο εμπνευστής του προαναφερθέντος Ν.4351/2015 σχολίαζε για τις πυκνώσεις του Τσιρώνη 

"Θέλω κλείνοντας να εκφράσω τη διαφωνία μου με τις απόψεις που προτείνουν λύσεις τύπου οικιστικών πυκνώσεων και ιωδών πολυγώνων, αλλά και οριζόντιων αποχαρακτηρισμών. Αν εφαρμοστούν τέτοιες λύσεις, τότε όχι μόνο κάθε χωράφι θα είναι και μια πύκνωση, οπότε θα υπάρχουν ολόκληρες περιοχές που δεν θα έχει μείνει δασικός χάρτης, αλλά και κάθε αποχαρακτηρισμός ενδέχεται να μεταβληθεί σε εργαλείο επιβράβευσης των καταπατητών γιατί δεν μπορεί να γίνει διαχωρισμός των εκχερσωμένων αγρών σε επιλέξιμες αγροτικές εκτάσεις και σε καταπατήσεις οικιστικού χαρακτήρα. Δεν θέλουμε σε καμία περίπτωση να χρησιμοποιηθεί ο αγροτικός χώρος ως πρόσχημα για να αποχαρακτηριστούν εκτάσεις που είναι πραγματικά δασικές"

Βέβαια αργότερα εμπνεύστηκε τις ...αγροτικές πυκνώσεις μιμούμενος τον ...οικολόγο υπουργό, αλλά αυτό είναι άλλο!!!

Ζούμε την ολοκληρωτική καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος της χώρας. Και όχι στο όνομα της ανάπτυξης που οι σύγχρονες αντιλήψεις την θέλουν αειφόρο. Ζούμε την καταστροφή με όρους ληστρικής, αμιγώς καπιταλιστικής και στο μέτρο αυτό εξοντωτικής, ανάπτυξης δραστηριοτήτων και βραχύβιων έργων, που μετά το τέλος της ζωής τους θα αφήσουν σωρούς από μπάζα και ερείπια, θλιβερά ενθυμήματα μίας "ανάπτυξης" που ποτέ δεν ήρθε, θλιβερή εικόνα του αγαθού που χάθηκε μαζί με τις βεβαρυμένες πια ζωές μας.

Και όλα αυτά με την αυτονόητη κατάργηση του δικαίου που βασίζεται σε κανόνες που υποτάσσουν το δημόσιο συμφέρον στις ανάγκες του ιδιωτικού κέρδους. Πάντα κάτω από τις επευφημίες αυθαιρετούχων και αυθαιρετούντων, πολιτών και αξιωματούχων. Οι ένοχοι έχουν ονόματα. Ελπίζω να μη ξεχαστούν αλλά να μείνουν εσαεί χαραγμένα στη μνήμη και σε ένα ξεχωριστό, άυλο μνημείο. 

Σε έναν άυλο τοίχο της ντροπής

________________________

Διαβάστε και εδώ (1), (2), (3), (4), (5) και χιλιάδες δημοσιεύματα σε διαδίκτυο και άλλα μέσα.

Αξίζει να επισημάνουμε πως στο κείμενο που πανηγυρίζει την δικαίωση των καταπατητών, η Δασική Υπηρεσία και γενικά οι διώκτες των καταπατητών έχουν θέση δίπλα σε απατεώνες δασολόγους και πολιτικούς που εκπροσωπούν σκοτεινά συμφέροντα ενώ η "ομοσπονδία" των καταπατητών και των συμπαραστατών τους εμφανίζονται ως άγγελοι της κάθαρσης και αγωνιστές του λαού.

Φωνάζει ο κλέφτης δηλαδή! 

Κρατήστε τα ονόματα των ενόχων στη μνήμη σας. Η λήθη και η αδιαφορία μας έφτασαν εδώ. Δεν πρέπει να τις αφήσουμε να μας πάνε ακόμα πιο κάτω.