Showing posts with label πυρκαγιές. Show all posts
Showing posts with label πυρκαγιές. Show all posts

Wednesday, November 11, 2015

dasarxeio.com: Ν.4345/2015 Τροποποιήσεις διατάξεων του ν. 4280/2014


Με το άρθρο 32 του ν. 4342/2015  που δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (ΦΕΚ Α´ 143/9-11-2015) τροποποιούνται διατάξεις του ν. 4280/2014 (Α´ 159). 

Πιο συγκεκριμένα:
Άρθρο 32
Τροποποιήσεις διατάξεων του ν. 4280/2014 (Α´ 159)

1. Η παράγραφος 1 του άρθρου 38 του ν. 998/1979, όπως ισχύει, αντικαθίσταται ως εξής: 

«1. Τα δάση και οι δασικές εκτάσεις, που καταστράφηκαν ή καταστρέφονται συνεπεία πυρκαγιάς, αποψίλωσης ή άλλης αιτίας, κηρύσσονται υποχρεωτικά ως αναδασωτέα ανεξαρτήτως της ειδικότερης κατηγορίας αυτών ή της θέσης στην οποία βρίσκονται. Της κήρυξης της αναδάσωσης εξαιρούνται εκτάσεις για τις οποίες, πριν την καταστροφή της δασικής βλάστησής τους από πυρκαγιά, έχει χορηγηθεί έγκριση επέμβασης σύμφωνα με τα οριζόμενα στο Κεφάλαιο Έκτο του παρόντος νόμου».

2. Η παράγραφος 4 του άρθρου 52 του ν. 4280/2014 τροποποιείται ως εξής:

«4. Aποφάσεις εκδοθείσες μέχρι την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου με τις οποίες κηρύχθηκαν δάση ή δασικές εκτάσεις ως αναδασωτέα λόγω καταστροφής τους από πυρκαγιά ανακαλούνται υποχρεωτικά με πράξη του αρμόδιου οργάνου ως προς το τμήμα αυτών που η απώλεια της δασικής βλάστησής του, πριν από την καταστροφή του από πυρκαγιά, είχε εγκριθεί με την έκδοση της έγκρισης επέμβασης σύμφωνα με τα οριζόμενα στο Κεφάλαιο Έκτο του νόμου 998/1979, όπως ισχύει. Ομοίως ανακαλούνται λοιπές πράξεις της διοίκησης που τυχόν εκδόθηκαν για την προστασία των εκτάσεων της παρούσας παραγράφου, καθ ́ ο μέρος αφορούν το ανωτέρω τμήμα αυτών. Μέχρι την ολοκλήρωση της προβλεπόμενης διαδικασίας για την ανάκληση της αναδάσωσης σύμφωνα με την παρούσα παράγραφο, δεν εκδίδονται διοικητικές πράξεις για την προστασία του τμήματος αυτού κατ’ εφαρμογή της δασικής νομοθεσίας.»


Thursday, September 20, 2007

Τι 'χες Γιάννη; Τι' χα πάντα

Mr Karamanlis has promised to tackle corruption and push through reforms. Fears are growing that recent forest fires in Greece may pave the way for illegal construction projects.

Corruption watchdog Transparency International has said preventing illegal development on formerly forested land ought to be a priority for the new
government.

(BBC)

Κατα τα άλλα, ο κ. Σουφλιάς δήλωσε κατά την "παράδοση" ότι Υπουργείο Περιβάλλοντος δεν μπορεί να δημιουργηθεί για τρία ακόμα χρόνια τουλάχιστον.
(Ειδησεογραφία των τελετών παράδοσης - παραλαβής υπουργείων)

Κύριε Σουφλιά, λυπάμαι αλλά η δήλωση σας αυτή αντιβαίνει προς την υπόσχεση του κου Καραμανλή. Αν δεν το καταλαβαίνετε και θέλετε εξήγηση, αρκεί να παραδεχτείτε πως το να συνυπάρχουν κάτω από την ίδια διοίκηση οι φορείς διαχείρισης των κατασκευστικών οραμάτων και εκείνοι της προστασίας του περιβάλλοντος, είναι εξ' ορισμού ΑΔΙΑΦΑΝΕΣ.

Όπως και να θελήσετε να δικαιολογηθείτε όμως, αυτό θα φανεί (και θα είναι) εμπαιγμός των πολιτών. Ξεκάθαρος εμπαιγμός.

Το είχαμε ξαναπεί σε προηγούμενο post πως

"
Η ΝΔ εμμένει σε μία πολιτική του 1950 όσον αφορά στο περιβάλλον που θέλει να το ενσωματώνει στον ίδιο διαχειριστή που ενσωματώνει και αυτούς που η έννοια "διαχείριση περιβάλλοντος" είναι ίδια με την έννοια "καταστροφή περιβάλλοντος". Επιφορτίζει με την ευθύνη διαχείρισης και προστασίας το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. Δηλαδή οι μηχανικοί (με πλήρη άγνοια της λειτουργίας και της ορθής διαχείρισης) θα αναλάβουν να διαφυλάξουν το πολυτιμότερο αγαθό της φύσης. Βάζουνε το λύκο να φυλάει τα πρόβατα.

Ας είναι όμως, όταν προτεραιότητα του εκλογικού σώματος δεν είναι το περιβάλλον, ούτε τα δάση (για την καταστροφή των οποίων όλοι μοιράζεστε μεγάλη ευθύνη) αλλά ότι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς, απλά αντικατοπτρίζετε την σύγχρονη έκπτωση των συνειδήσεων.

Πίστευα πως θα κάνετε τη διαφορά, σε σχέση με τους συναδέλφους σας που όντας λάτρεις του εφήμερου που κυριαρχεί στη χώρα, ανανέωσαν τις συμβάσεις των εποχικών πυροσβεστών για 5 χρόνια, καθιστώντας τους έτσι απλά, ομήρους για περισσότερο χρόνο.

Κρίμα γιατί πίστεψα προς στιγμήν πως είστε ο μοναδικός που ρεαλιστικά αντιμετώπισε το θέμα "Περιβάλλον" και "Δάσος" πιο ειδικά. Κρίμα, ειλικρινά.



Friday, August 31, 2007

Η Ευρώπη στις φλόγες. Η ΕΛλάδα στα κάρβουνα

Εικ. 1 Ελλάδα 1/6/2007 - 31/8/2007

Εικ. 2 Ευρώπη 1/8/2007 - 31/8/2007


Οι εικόνες προέρχονται από το σύστημα MODIS που σε συνεργασία με τη NASA εντοπίζει και παρακολουθεί τις δασικές πυρκαγιές ανά τον κόσμο. Αναφέρονται στον Αύγουστο του 2007 (από 1/8 έως 30/8) για την Ευρώπη και στο καλοκαίρι 2007 (1/6 - 31/8) για την Ελλάδα.

Ο ευρωπαϊκός νότος, πραγματικά έγινε κόλαση. Ακόμα και σε προστατευμένες περιοχές (βάσει συνθηκών)

Η διαφορά η οποία δε φαίνεται στο χάρτη, είναι η εξέλίξη μετά τις πυρκαγιές όπως και η αντιμετώπιση τους.

Ακόμα και αν δεχτούμε πως ο κοινός παρονομαστής για τα αίτια των πυρκαγιών αυτών, ήταν οι ακραίες θερμοκρασίες και η ακραια περυσινή ανομβρία, σε συνδυασμό με τους εποχικούς ανέμους που είναι σύνηθες φαινόμενο, αυτά ήταν γνωστά από το Μάρτιο, όταν ο ίδιος ο πρωθυπουργός δήλωνε "σε ετοιμότητα" για την αντιμετώπιση "ενδεχόμενων πυρκαγιών". Η ετοιμότητα αυτή, ειλικρινά δεν καταλαβαίνω τι περιελάμβανε. Καθαρισμούς; Διάνοιξη αντιπυρικών ζωνών; Εγκατάσταση πυροφυλακίων; Εξοπλισμό; Δασοπυροσβέστες; Τι;

Ενδιαφέρον προκαλεί, η κατάσταση στη νότια Γαλλία, η οποία δοκιμάστηκε εξίσου από υψηλότατες θερμοκρασίες. Τίποτα.

Τελικά ο βαθμός ετοιμότητας για την πρόληψη και δευτερευόντως την αντιμετώπιση ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΩΝ ΦΥΣΙΚΩΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΩΝ είναι και ο καθρέφτης του πολιτισμού μίας χώρας. Να τον χαιρόμαστε τον πολιτισμό μας (που ελάχιστα διαφέρει από τη βαρβαρότητα)

Τα αποτελέσματα γνωστά.

Friday, July 27, 2007

Όταν μιλούν οι αριθμοί, τα σχόλια περιττεύουν

Οκτώ άνθρωποι έσβησαν στις φλόγες

Οκτώ άνθρωποι, στην πλειοψηφία τους νέοι, ήταν μέχρι χθες το βράδυ τα τραγικά θύματα της πύρινης λαίλαπας που χτυπάει αλύπητα τη χώρα εδώ και περίπου έναν μήνα.

Δύο εργατοτεχνίτες, ο 37χρονος Θεοχάρης Καραζήσης και ο 42χρονος Χρήστος Κολοκοτρώνης, εγκλωβίστηκαν στις φλόγες και κάηκαν στην Αγιά της Λάρισας στις 28 Ιουνίου, σε μεγάλη φωτιά που είχε ξεσπάσει στον Κίσαβο. Τρεις εποχικοί δασοπυροσβέστες, οι Στέλιος Μαρκάκης 37 χρόνων, Ηρακλής Τζανάκης 40 και Νικήτας Κορομηλάς 34, έχασαν τη ζωή τους στις 11 Ιουλίου, όταν εγκλωβίστηκαν σε φαράγγι στο χωριό Δοξαρό του Δήμου Κουλούκωνα Ρεθύμνου. Δύο χειριστές πυροσβεστικού αεροσκάφους, ο σμηναγός Δημήτρης Στοϊλίδης 34 χρόνων και ο υποσμηναγός Γιάννης Χατζούδης 27 χρόνων, έχασαν τη ζωή τους στις 23 Ιουλίου, όταν το «Καναντέρ» που επέβαιναν κατέπεσε ενώ προσπαθούσε να σβήσει φωτιά στα Στύρα της Εύβοιας. Ενας 80χρονος αγρότης, στο χωριό Μαμούσια Αχαΐας, πέθανε χθες από ασφυξία, επειδή προφανώς δεν πρόλαβε να εγκαταλείψει το σπίτι του όταν αυτό είχε περικυκλωθεί από τις φλόγες.
(από την Ελευθεροτυπία της 26ης Ιουλίου 2007)

Ένας ακόμα απολογισμός, παράθεση αριθμών είναι και οι καμένες εκτάσεις. Ήδη μέχρι το τέλος της προηγούμενης εβδομάδας είχαν καεί 400.000 στρέμματα δάσους. Η εβδομάδα που διανύουμε ήταν πολύ πιο σκληρή όσον αφορά τις εκτάσεις. Κανείς δεν ξέρει πότε, πως και σε τι μέγεθος θα τελειώσει πια αυτή η κόλαση.

Όταν τον Μάιο έγραφα για τον αυξημένο κίνδυνο αυτό το καλοκαίρι δεν μπορούσα να φανταστώ για τι μεγέθη θα κουβεντιάζαμε, ένα μήνα πριν τη λήξη της περιόδου της φωτιάς. Ο αυξημένος κίνδυνος, λόγω ξηρού και θερμού χειμώνα και της προεκλογικής περιόδου που διανύουμε, τελικά αποτιμήθηκε στο κάψιμο του 1/8 των δασών μας. Αποτιμήθηκε σε 8 νεκρούς μέχρι στιγμής (και απεύχομαι να αυξηθεί ο αριθμός τους).

Δεν ξέρω πια τι να πω. Όλα θα αναλυθούν και θα σχολιαστούν ποικιλοτρόπως μετά τη λήξη του καλοκαιριού. Ας μη πάνε όλοι ήσυχοι για ύπνο μετά και ας μείνουν σε εγρήγορση. Ότι πληρώνουμε τώρα το πληρώνουμε για την αιώνια βλακώδη νιρβάνα που μας καταλαμβάνει μόλις ο κάθε κίνδυνος περάσει. Ας είναι φέτος αλλιώς. Τα σημεία όμως άλλα δείχνουν, από τώρα κιόλας:

Την απουσία εκπροσώπων της Πολιτικής Προστασίας, του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, της Περιφέρειας Αττικής και της ΔΕΗ από τη χθεσινή συνεδρίαση του Συντονιστικού Νομαρχιακού Οργάνου Αθηνών για την αντιμετώπιση των πυρκαγιών, που συνήλθε με απόφαση του υπουργού Εσωτερικών, κατέκρινε ο νομάρχης Αθηνών Γιάννης Σγουρός.


Tuesday, July 24, 2007

Οι ζωές που χάθηκαν - και πάλι

Απόγευμα στη Θεσσαλονίκη. Ζέστη ανείπωτη. Αποφορά δυσοίωνου μέλλοντος. Σε ένα διάλειμμα από την δουλειά και θεωρώντας το χρέος βαρύ, πέρασα από τη Νεάπολη, από τη Φανερωμένη, όπου τελούνταν η κηδεία ενός ακόμα πεσόντα στο πεδίο της κατάσβεσης.

Η ζέστη πνιγηρή. Η ατμόσφαιρα άρρωστη. Στεφάνια κομμάτων, πολιτικοί εκπρόσωποι. Κόσμος πολύς. Αναρρωτιέμαι αν οι νεκροί είχαν προλάβει να χαιρετίσουν τους δικούς τους ανθρώπους, αν είχαν προλάβει να πάνε διακοπές, αν είχαν προλάβει να τακτοποιήσουν τις εκκρεμότητες τους. Μα τι σκέψεις ήταν αυτές; Αλλά είπαμε. Κάνει ζέστη ανείπωτη. Το μυαλό σταματάει. Το λογικό υποκαθίσταται από ένα άρρωστο θυμικό, μία διάθεση μακάβρια, όσο και αυτό το καλοκαίρι.

Ο θρήνος για τους ανθρώπους, ο θρήνος για το δάσος, ο θρήνος για το μέλλον ανταγωνίζονται για να ιεραρχηθούν στην ψυχή μου. Στην ψυχή όλων. Όμως δεν είναι διαφορετικά πράγματα. Είναι ο ίδιος ακριβώς θρήνος, το ίδιο πένθιμο συναίσθημα, με άλλο όνομα κάθε φορά. Είναι το συναίσθημα που πνίγεται για να μη γίνει οργή. Οργή για τους μεταπράτες της ζωής μας. Οργή για τους μεταπράτες 5 ακριβών ζωών που χάθηκαν μέχρι σήμερα, αυτό το καλοκαίρι. Οργή για τον εαυτό μου που δεν μπορεί να οργιστεί πλέον.

Είμαστε λογικά όντα. Δεν μας κυβερνάει η οργή και ο θυμός. Η λογική μου όμως είναι ανήμπορη πια να ερμηνεύσει το γιατι.....

Saturday, July 21, 2007

Ενιαίος Φορέας Δασοπροστασίας

«Είναι ένα θέμα συζητήσιμο, αλλά δεν θα λείψει η Γενική Γραμματεία, δεν θα
λείψει το Πυροσβεστικό Σώμα, δεν θα λείψει η Τοπική Αυτοδιοίκηση, δεν θα λείψουν οι εθελοντές και ο στρατός από την αντιμετώπιση των πυρκαγιών», δήλωσε χθες ο υπουργός Δημόσιας Τάξης Β Πολύδωρας, απαντώντας σε σχετική ερώτηση του βουλευτή του ΚΚΕ Αν Σκυλλάκου στη Βουλή ।

Ποιος μπορεί να πει μετά πως υπάρχει πολιτική βούληση για αναδιάρθρωση της δασοπροστασίας; Ποιος μπορεί να μιλήσει για "επανίδρυση"; Κανείς.

Ο ενιαίος φορέας, δεν είναι κατ'ανάγκη αποκλειστικά δασοπυροσβεστικός ή δασοφύλακας. Όχι। Στην Έλλαδα εδώ και πολλά χρόνια η έννοια της καλλιέργειας του δάσους έχει εκλείψει. Τα δάση τα οποία καλλιεργόντουσαν (και δεν μιλάμε με την "γεωργική" έννοια του όρου, απολάμβαναν την προστασία των καλλιεργητών τους। Των ασκούντων την "Δασοκομική". Αφού εξαφανίστηκαν οι άνθρωποι αυτοί το δάσος πέρασε στην τελευταία φάση του πριν την εξαφάνιση. Αυτή που ζούμε σήμερα

Σε χώρες με ανεπτυγμένη την Εφαρμιοσμένη Δασοκομική, αυτό που ονομάζουν "Δασική Υπηρεσία" δεν είναι ττίποτα άλλο από τον αντίστοιχο ενιαίο φορέα ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ του δάσους. Του φορέα που βάζει τον "Ανθρωπο" μέσα στο δάσος, όχι για να το κάψει αλλά να το αγαπήσει και να το προστατέψει. Εδώ με την απηρχαιωμένη Δασική μας Υπηρεσία, με τη μουσειακή αντίληψη για το δάσος, δε στάθηκε δυνατό, να προσεγγίσει ο άνθρωπος τα δάση, για να τα αγαπήσει. Και να τα αποτελέσματα।

Μιλούσαμε κάποτε για υλοτόμους, ρητινοσυλλέκτες, παραδασόβιους πληθυσμούς, που προστατευαν το δάσος γιατί ήταν αυτό που τους συντηρούσε. Σε μία σύγχρονη οικονομία, δεν μπόρεσαν να επιβιώσουν αυτοί οι πληθυσμοί, γιατί πολύ απλά άλλαξε η σχέση των συντελεστών παραγωγής με τη ζήτηση.

Καλώς μέχρι εδώ, αλλά γιατί δεν μπόρεσε η Δασι΄κή Υπηρεσία, να προσαρμοστεί στις σύγχρονες κατευθύνσεις της κοινωνίας ως προς το δάσος, όπως γίνεται παντού όπου ζούνε πολιτισμένοι και νοήμονες άνθρωποι; Γιατί είναι τόσο γραφειοκρατική και τόσο αποστασιοποιημένη από την κοινωνία όσο καμία άλλη υπηρεσία। Γι' αυτό και μόνο χρειάζεται ένας ενιαίος φορέας, που να μην έχει ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ με τη Δασική Υπηρεσία, τη νοοτροπία της και τις αντιλήψεις της।

Νέοι άνθρωποι (γιατί οι νέοι αγαπούν το δάσος και τη φύση) με όρεξη και ιδέες απαιτούνται για τη στελέχωση του φορέα διαχείρισης δασών। Νέοι άνθρωποι εκπαιδευμένοι, που θα προτείνουν και θα υλοποιήσουν ιδέες διαχείρισης καινούργιες και προτωποριακές για την Ελλάδα αλλά σχετικά παλιές και δοκιμασμένες στις ΗΠΑ, στον Καναδά, στη Γερμανία।

Ο οικοτουρισμός για παράδειγμα, θα μπορούσε να συνδυαστεί με τη διαχείριση του δάσους και πιστεύω ακράδαντα πως θα ήταν αποτελεσματικότατος, στην πρόληψη ζημιών στο δάσος। Τα κονδύλια υπάρχουν (και υπήρχαν πάντοτε) ο φορέας υλοποίησης όμως έλειπε। Θα μπορούσε η T-Rex Δασική Υπηρεσία να διαχειριστεί τέτοια σχέδια; Δεν το νομίζω. Εδώ επιστρέφουν χρήματα από τις ενισχύσεις για αναδάσωση και προστασία του δάσους, θα τα κατάφερναν με τόσο "περίπλοκα" προγράμματα;

Ο ενιαίος φορέας για τα δάση είναι πια ανάγκη. Οι υπόλοιπες υπηρεσίες απλά λειτουργούν επικουρικά και αποχιακά. Η διαχείριση του δάσους όμως είναι μόνιμη ΑΝΑΓΚΗ ΟΧΙ ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ. Το ΚΚΕ το διέβλεψε και μπράβο.

Τι γράφω τώρα. Αφού όπως είπα στην αρχή, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΒΟΥΛΗΣΗ. Καλύτερα να προσλαμβάνουμε πυροσβέστες για να δουλεύουν και να μας ψηφίζουν παρά να επενδύσουμε σε έναν οργανισμό που θα προλαμβάνει και θα προσφέρει στην κοινωνία του μέλλοντος τα δάση που οι μικρόνοες πολιτικοί στέρησαν από την κοινωνία του παρόντος. Ημίμετρα και αποκλειστικά για κομματική εκμετάλλευση με τη δημιουργια στρατιών από πελάτες για το κάθε κυβερνητικό κόμμα.

Τα υπόλοιπα περιττεύουν.

Wednesday, July 18, 2007

Καίγεται η Ελλάδα; Ε και;

Θεάματα, πλούσια πυρολατρικά θεάματα κατακλυζουν τις οθόνες μας. Διαδηλώνουμε φωνάζουμε, τρέχουμε στις φωτιές. Προσωρινά. Όπως και οι λύσεις που δίνονται. Προσωρινές και εποχικές. Το ρηθέν "ουδέν μονιμότερο του προσωρινού" ισχύει παντού, εκτός από την περίπτωση της δασοπροστασίας.

Μόνιμη είναι η προσωρινή ραστώνη μας σαν λαός. Όχι σαν έθνος. Δεν καίγεται εθνικός πλούτος. Καίγεται ΛΑΪΚΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ γιατί λαϊκός πλούτος είναι η υγεία του λαού. Κι εμείς; Συγκινούμαστε. Το θυμικό μας βρίσκεται πια στα όρια του. Το συναισθηματικό μας, τα πέρασε τα όρια του. Το λόγικό μας; Είναι ακόμα στη νηπιακή του ηλικία. Απόδειξη; Πότε συμπεριφερθήκαμε λογικά, σαν λαός στις καταπατήσεις, τις εκχερσώσεις, τις πυρκαγιές όλα αυτά τα χρόνια; ποτέ. Τσιμέντο να γίνει.

Βλέπω το 8 μηνών μωρό μου και νιώθω ανήμπορος να του εξηγήσω (όταν θα κληθώ από τον ίδιο με την επίμονη ματιά του και το διεισδυτικό του βλέμμα) όχι γιατί δεν του άφησα τίποτα να χαρεί στη φύση που μόνο ακουστά θα την έχει, αλλά γιατί δεν έκανα τίποτα το αποτελεσματικό όταν η απώλεια της ελάμβανε χώρα। Τι θα του πω; Έφταιγαν οι πολιτικοί; Ναι, αλλά ποιος τους αναδεικνυε στη θέση αυτή; Έφταιγε η δασική υπηρεσία; Ναι αλλά τελικά ποιος την οργάνωνε; Έφταιγε η πυροσβεστική; Ναι, αλλά ποιος τη διοικούσε;

Όταν θα ακούει τις διηγήσεις μας, εμές των μεγάλων για τις ατελείωτες εκδρομές με τις μηχανές στο Μαίναλο, στον Πάρνωνα, στα Τζουμέρκα, στα Χάσια, στην Πάρνηθα, στα νησιά, τι θα σκέπτεται; Πως τα κρατήσαμε για πάρτη μας και γι' αυτόν τίποτα;

Θέλω να μεταναστεύσω, εγώ και η οικογένεια μου। Θαρρώ δεν υπάρχει πια τίποτα για να γίνει। Ουτε για να καεί.