Μετά τις πυρκαγιές τι; - Μέρος ΙΙ

Κορμοσειρές στο ανατολικό Πεντελικό (πηγή www.rpn.gr

Διαβάζοντας τα τοπικά νέα από τον τοπικό ενημερωτικό ιστότοπο http://wwww.rpn.gr , μία πολύ ενδιαφέρουσα ανάρτηση με ημερομηνία 8/12/2018 αναρωτιόταν αν «αυτά τα "ρετάλια" στα κορμοδέματα θα μας προφυλάξουν απο τις πλημμύρες;».

Πράγματι η πρώτη εντύπωση από τις φωτογραφίες που συνόδευαν την ανάρτηση, ήταν πως μάλλον το ερώτημα ήταν ρητορικό και η εύλογη απάντηση του είναι ΟΧΙ. Αυτό εκ πρώτης όψεως βέβαια .

Το καλοκαίρι, αμέσως μετά τις φονικές πυρκαγιές της ανατολικής Αττικής, είχαμε συζητήσει το τι θα έπρεπε να γίνει σύμφωνα με την διεθνή εμπειρία και πρακτική, καθώς και σύμφωνα με τα όσα επιτάσσει η επιστήμη της Δασολογίας και ειδικά του κομματιού εκείνου, που ασχολείται με την προστασία των ορεινών όγκων από τη διάβρωση μετά από πυρκαγιές και τα αντίστοιχα δασοτεχνικά έργα. 

Σε άλλον ενημερωτικό ιστότοπο με εδρα τη Ραφήνα, το http://www.kirkinews.gr  αλλά και στο προσωπικό μου ιστολόγιο Καμένη Γη, είχα δημοσιεύσει μία αδρομερή περιγραφή των όσων είθισται να ακολουθούν μετά τις δασικές πυρκαγιές, προκειμένου να προστατευτεί το έδαφος και να μην απομακρυνθεί με την επιφανειακή διάβρωση, παίρνοντας μαζί του και όλο το πολλαπλασιαστικό υλικό που περιέχει εντός του.

Πραγματικά, η εντύπωση που επικρατούσε σε όλο τον πληθυσμό, ήταν πως το θέμα είχε ληφθεί σοβαρά υπόψη. Κάτι παρατράγουδα που ακολούθησαν με την μαζική επίθεση των κατοίκων στα πεύκα, ζωντανά και νεκρά και η υλοτομία τον πάντων με ταυτόχρονη διάθεση τους ως καυσόξυλα, δεν είναι αντικείμενο της παρούσας ανάρτησης.

Παρά λοιπόν τα παρατράγουδα, δασεργάτες είχαν κληθεί και εργάζονταν. Μπορεί με καθυστέρηση, αλλά εργάζονταν. Το ερώτημα, που η απάντηση του καλείται και να προσδιορίσει τις πιθανές επιπτώσεις, είναι το εάν οι κορμοσειρές (κορμοδέματα κατά τη διαδεδομένη τηλεοπτική ορολογία) κατασκευάστηκαν και τοποθετήθηκαν κατόπιν μελέτης. Εκεί είναι που η σημερινή εικόνα δείχνει να μη συμφωνεί.

Ενδεικτικές ποστάσεις κορμοσειρών (πηγή Ινστιτούτο
Μεσογειακών Δασικών Οικοσυστημάτων και Τεχνολογίας
 Δασικών Προϊόντων. Δρ Γ. Μπαλούτσος

Πιο συγκεκριμένα, σε γενικές γραμμές και με την παραδοχή της συνέχειας του εδαφικού υλικού σε όλη την καμένη έκταση, για κλίσεις  περί το 15%, κορμούς διαμέτρου 15- 20 εκατοστών, η απόσταση κορμοσειράς από κορμοσειρά θα έπρεπε να είναι περί τα 4 μέτρα. Καλό θα ήταν να γίνει μία διερεύνηση, μία επμέτρηση των εργασιών, τόσο όσον αφορά την ποσότητα των κορμοσειρών, τον όγκο του ξύλου που χρησιμοποιήθηκε, τον όγκο που απομακρύνθηκε, αλλά κυρίως να διαπιστωθεί το ποιοτικό χαρακτηριστικό της επάρκειας των κατασκευών. Δεν είναι ώρες να το αφήνουμε στην τύχη και μετά οι γνωστοί ανευθυνοϋπεύθυνοι να αναζητούν εξιλαστήρια θύματα, προκειμένου να πέσουν οι ευθύνες οπουδήποτε πλην στους ώμους των ιδίων.

Ότι και να έχει γίνει, ανεξάρτητα αν κατασκευάστηκαν σωστά ή έχουν ελαττώματα (που βέβαια αν είναι έτσι πρέπει άμεσα να αποκτασταθούν, όλα τα αντιδιαβρωτικά και αντιπλημμυρικά θα είναι τελικά άχρηστα αν δεν σχεδιαστεί και υλοποιηθεί η ΑΝΑΔΑΣΩΣΗ του ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΥ ΠΕΝΤΕΛΙΚΟΥ.

Δίχως δασωμένες πλαγιές, οι υπώρειες θα ζουν πάντα υπό τον φόβο της πλημμύρας. Οι κυβερνώντες αποφάσισαν να εγκαταστήσουν στα δάση "οικιστικές πυκνώσεις". Η Περιφέρεια τσιμεντώνει τα ρέματα, στενεύοντας τα και αυξάνοντας τον κίνδυνο πλημμύρας. Οι δήμοι τρέχουν να κάνουν χατήρια σε αυθαιρετούχους και καταπατητές δημόσιας δασικής γης. Όλα δείχνουν πως η πλημμύρα είναι θέμα χρόνου και τίποτα δεν θα τη σταματήσει, με την πορεία που έχει πάρει ο τόπος. Καμία αναδάσωση, καμία αποκατάσταση του πληγωμένου βουνού.

Δεν θα γελάμε όταν έρθει η πλημμύρα, αλλά και τότε πάλι, οι ένοχοι θα κραυγάζουν την αθωότητα τους για να πείσουν. Ποιους; Τους πρόθυμους με το αζημίωτο βεβαια και η πορεία προς τον περιβαλλοντικό όλεθρο θα συνεχίζεται..

Πρόληψη στην Αττική: Μην ανησυχείτε, έλαβαν τα μέτρα μας

Αναλογιζόμενος την επόμενη φάση και τα αναγκαία προληπτικά μέτρα που πρέπει να ληφθούν, προκειμένου να αποφύγουμε νέα τραγωδία σκέφτομαι πως έτσι γεννιέται άλλος ένας λόγος που η φυγή των Ελλήνων στο εξωτερικό δεν θα σταματήσει ποτέ.

Τα γεγονότα

Η πυρκαγιά στο Μάτι ξεκίνησε από το Νταού Πεντέλης. Ξεκίνησε από τυχαίο λόγο; 

Ξεκίνησε από εγκληματική αμέλεια κάποιου ανεγκέφαλου, που ήθελε σώνει και καλά να βάλει φωτιά καλοκαιριάτικα για να ψήσει, να κάψει χόρτα ή ότι άλλο; 

Ξεκίνησε από σπινθήρα πυλώνα της ΔΕΗ; 

Πρόκειται για εμπρησμό με πρόθεση και σχέδιο; 

Ποτέ δεν θα μάθουμε την απόλυτη αλήθεια γιατί οι εξουσίες προτιμούν να μας ταϊζουν με βολικά ψέματα ή με κατάλληλα τροποποιημένες αλήθειες.  Ειδικά η λεγόμενη τέταρτη εξουσία, η οποία έχει αναπτύξει και ιδιαίτερες, άκρως πειστικές τεχνικές για να χαλιναγωγεί την κοινή (και ως εκ τούτου πόρνη) γνώμη.

Προς συνεισφορά της Καμένης Γης (τίτλος ιστολογίου) προς την Καμένη Γη (τους καμένους τόπους) και την αλήθεια, να σημειώσουμε πως στην περιοχή η οποία καταδεικνύεται ως τόπος ανάφλεξης, δεν υπάρχει πυλώνας της ΔΕΗ, σε ικανότατη απόσταση.

Το εικαζόμενο σημείο εκκίνησης της φωτιάς

Καμένο δέντρο 

αλλά πίσω του (Δυτικά) ζωντανοί θάμνοι

Επίσης, το γεγονός ότι στον τόπο ανάφλεξης το αποτέλεσμα της φωτιάς είναι μερικά καμένα δέντρα και θάμνοι και πως μόνο όταν η φωτιά βρήκε την οδού που της προσέφερε το ρέμα της Νταού, δυνάμωσε και άφησε πολύ εντονότερο αποτύπωμα. 

Για του λόγου το αληθές επισυνάπτω και τις πιο πάνω φωτογραφίες από τις αλλεπάλληλες επισκέψεις στους πύρινους δρόμους, που κάναμε με φίλους και περίεργους -όπως κι εγώ- να μάθουμε τι ήταν αυτό που έκανε μία πυρκαγιά 10.760 στρεμμάτων να αφήσει χειρότερο αποτύπωμα από μία 200.000 στρεμάτων, εκείνη του 2009, που έκαψε την Αττική από Γραμματικό έως Παλλήνη.

Το ρέμα της Νταού. Η οδός της φωτιάς

Ζω τον τόπο 50 χρόνια και είναι πολύς καιρός που λέω (και το πιστεύω) πως το ειδοποιό χαρακτηριστικό μας, ημών των Ελλήνων, είναι η αδυναμία να σχεδιάσουμε κάτι από την αρχή έως το τέλος και να το υλοποιήσουμε «όπως σχεδιάστηκε». Αυτό που λειτουργικά μοιάζει με αδυναμία, στην κρίσιμη στιγμή μπορεί να γίνει και πλεονέκτημα, αφού η εξοικείωση με τον αυτοσχεδιασμό μπορεί να αποδώσει πραγματικά έξυπνες και αποτελεσματικές λύσεις όταν τα πάντα βρίσκονται σε αδιέξοδο. 

Αυτό ισχύει όταν ικανοί άνθρωποι που είναι γνώστες του αντικειμένου οι ίδιοι, διαχειρίζονται την κρίση, είτε απλοί διαχειριστές είναι αρκετά έξυπνοι ώστε να αφήσουν τον ειδικό να κάνει τη δουλειά του. Να διαχειριστεί δηλαδή ως ειδικός την κρίση. Όταν ο συνδυασμός είναι αντίστροφος (και συνήθως είναι γιατί οι διαχειριστές θεωρούν εαυτούς βλακωδώς, εξορισμού ικανούς) τότε το κακό παίρνει διαστάσεις τραγωδίας. Στην καμένη χώρα, αυτόν τον τελευταίο συνδυασμό τον ζήσαμε πολλές φορές και στο πρόσφατο και στο απώτερο παρελθόν, σε κρίσεις και βέβαια οδηγηθήκαμε σε τραγωδίες. Από το αιώνια προβληματικό πολιτικό μας αισθητήριο, που συγχέει την πολιτική επάρκεια με τη φιλία, τη συγγένεια, την καταγωγή, το ρουσφέτι, την υπόσχεση, τις χρηματοδοτήσεις και με ότι είναι πιο άσχετο, προκειμένου να επιλέξουμε τον πολιτικά  επαρκή, μέχρι την κατάρτιση σχεδίων εκτίμησης κινδύνου και πρόληψης του, σε επίπεδο πόλης, οικισμού, γειτονιάς, ακόμα και σπιτιού. 

Μας βολεύει να αγνοούμε ότι ο στρατηγικός σχεδιασμός που γίνεται από υπουργεία και γενικές γραμματείες, βασίζεται στην ύπαρξη και ορθή εφαρμογή ανάλογων σχεδίων στα χαμηλότερα διοικητικά ή πληθυσμιακά υποσύνολα. 

Μας βολεύει περισσότερο αν γίνουμε και δήμαρχοι, περιφερειάρχες, αντιδήμαρχοι και αντιπεριφερειάρχες, γιατί από εκεί θα αντλήσουμε το θράσος που χρειάζεται για να μιλήσουμε στα μαζικά μέσα εξημέρωσης, να κλαφτούμε σαν την τελευταία γυναικούλα που ζητά οίκτο για την αδικία που «μας έκατσε στη βάρδιά μας» ή «για το sms που δεν μας έστειλαν τώρα μας ρίχνουν την ευθύνη». Θέλει θράσος για να προσβάλεις τον πολίτη στα μούτρα του, θέλει θράσος και μειωμένο ηθικό ανάστημα για να λες στον κόσμο πως ενώ καιγόταν η πόλη σου περίμενες εντολή για να κάνεις κάτι. Θέλει αναισθησία να ισχυρίζεσαι  πως οι υπεύθυνοι τη πολιτικής προστασίας περίμεναν από την πυροσβεστική ή την αστυνομία να τους δώσουν εντολή και μέχρι τότε απλά περίμεναν, ενώ ο τόπος και οι άνθρωποι είχαν γίνει παρανάλωμα.

Ένα από τα πιο αηδιαστικά αλλά και ανησυχητικά πια, γεγονότα που ακολούθησαν την Αττική Τραγωδία της 23/7/2018 είναι πως ενώ έχουν περάσει 25 ημέρες από την πυρκαγιά και ο κίνδυνος που παραμονεύει μέσα στις ερχόμενες φθινοπωρινές μέρες, είναι πια πασιφανής, καμία ουσιαστική προληπτική ενέργεια δεν λαμβάνει χώρα.  Αυτός ο σημαντικός κίνδυνος είναι οι πλημμύρες και η έντονη απορροή νερού και φερτών, από τα ρημαγμένα δάση που δεν μπορούν να κρατήσουν ούτε μία χούφτα εδάφους.  Φέρνω στον νου μου τα πρώτα μέτρα μετά τις πυρκαγιές στην Πάρνηθα, για την πρόληψη των καταστροφών. Μάλιστα είχα γράψει και ένα κείμενο στο τοπικό μέσο της Ραφήνας, το kirkinews.gr ελπίζοντας να θυμίσω στους «ιθύνοντες» τι είχε σώσει την κατάσταση τότε. Σφάλμα μέγα.  Πως θα μπορούσαν αυτοί που κατέκαψαν τον τόπο με τη ανευθυνότητα και την αδιαφορία τους, να προβλέψουν και να προχωρήσουν σε αποδεδειγμένα αποτελεσματικά μέτρα; Αυτά γίνονται μόνο στις αμερικάνικες ταινίες, ειδικά αυτές που απευθύνονται σε παιδιά μέχρι 10 ετών.

Αντί λοιπόν ο φιλόλογος αντιπεριφερειάρχης σε συνεργασία με τους συνενόχους του δημάρχους να αντιγράψουν τις τεχνικές του 2007, οι οποίες απέδωσαν στον τομέα της συγκράτησης των νερών στα ανάντη της Πάρνηθας και της σημαντικής μείωσης της απορροής, πήραν τον υπουργό εθνικής άμυνας, μαζί με τις στολές παραλλαγής που ταιριάζουν στην περίπτωση και έβγαλαν μεγάλα χωματουργικά μηχανήματα της ΜΟΜΚ(αμμένου) για να σαρώσουν το Μέγα Ρέμα από Σπάτα μέχρι Ραφήνα. Να καθαρίσουν την κοίτη από βλάστηση που θα επιβράδυνε το φαινόμενο και να εξασφαλίσουν στην πλημμυρική απορροή υψηλές ταχύτητες.

Μάλιστα καμαρώνουν σε φωτογραφίες στο facebook αλλά όταν θα εισπράξουν τα επίχειρα των πράξεων τους, θα αναζητούν άλλο φταίχτη γιατί οι ίδιοι ….ποτέ δεν φταίνε.

Εκκαθαρίσεις ρεμάτων από την Περιφέρεια Αττικής

Μέχρι στιγμής έχουν αφήσει καμένες κλίσεις εκτεθειμένες στις δυνάμεις τα αιολικής διάβρωσης (προς το παρόν). Παράλληλα κόβουν κορμούς που θα ήταν κατάλληλοι για μέτρα προστασίας των κλίσεων και τους σκορπάνε από εδώ και από εκεί. Μαζί με τους νεκρούς κορμούς κόβουν και ζωντανούς αλλά μάλλον αυτό γίνεται γιατί δεν υπάρχει κανείς σχετικός επί τόπου για να κρίνει. 

Σημασία έχει τελικά πως με την αδιαφορία τους, θα χαθεί το πολύτιμο έδαφος που περιέχει τους σπόρους της αναγέννησης του δάσους, αλλά και θα καταλήξει ως φερτά υλικά στα ρέματα και τους οχετούς, θα δημιουργήσει πλημμυρικά φαινόμενα και ο φιλόλογος με τη Δούρου (όταν εμφανιστεί) και τον Μπουρνούς θα αρχίσουν τα τσιμεντώματα ρεμάτων και της φύσης. Της ίδιας φύσης ποιυ έκαψαν με την αδιαφορία και το ελάχιστο μέγεθος τους.

Κλίσεις σε Καλλιεχνούπολη και Βουτζά.

Στο τέλος, η πρόληψη για την προστασία από τις πλημμύρες επαφίεται στα χέρια θρησκευτικών λειτουργών, κάθε θρησκείας, οι οποίοι φιλότιμα προχωρούν σε καθημερινές προσευχές προκειμένου να περάσουμε ένα φθινόπωρο και έναν χειμώνα με όσο γίνεται πιο ήσυχες, απαλές βροχές. Δίχως ραγδαία φαινόμενα και επικίνδυνες καταστάσεις. Φήμες που θέλουν να χοροστατούν στις δεήσεις οι Δούρου, Φιλίππου, Μπουρνούς, Ψινάκης και Μάρκου θεωρούνται ανυπόστατες

Δελτίο Τύτπου της Κίνησης για την Προστασία και Ανάδειξη του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας για το show Καμμένου, Φιλίππου, Μπουρνούς

Δελτίο Τύπου 27/7/2018

Η ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΤΟΥ ΦΥΣΙΚΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ, ΟΙ ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΥΘΥΝΟΦΟΒΟΙ ΔΙΟΙΚΟΥΝΤΕΣ ΠΟΥ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ…

(…ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟ SHOW ΚΑΜΕΝΟΥ-ΦΙΛΙΠΠΟΥ-ΜΠΟΥΡΝΟΥΣ ΣΤΟ ΡΕΜΑ)

Το πλήγμα που δέχθηκε η Αν.Αττική δεν ήταν αναπόφευκτο. Δεν ήταν αποτέλεσμα μιας ακόμη θεομηνίας, όπως προσπαθούν να μας πείσουν οι διοικούντες αυτή τη χώρα.

Οι τεράστιες δασικές εκτάσεις που έγιναν στάχτη αφήνοντας πίσω τους πάνω από 100 νεκρούς ανθρώπους, χιλιάδες νεκρά ζώα, κατεστραμμένες περιουσίες και νεκρή φύση ήταν αποτέλεσμα ενός  συνδυασμού παραγόντων σε επίπεδο κεντρικής και τοπικής διοίκησης. Ήταν αποτέλεσμα της πολιτικής επιλογής  απαξίωσης του φυσικού περιβάλλοντος , των περικοπών των δαπανών για την προστασία περιβάλλοντος και πολιτών και της έλλειψης πρωτοβουλίας και υπευθυνότητας αυτών που μας διοικούν.

Απαξίωση του φυσικού περιβάλλοντος

Η συστηματική καταστροφή και κακοποίηση του περιβάλλοντος από τις εκάστοτε κυβερνήσεις, αλλά και την τοπική αυτοδιοίκηση προς όφελος μεγάλων και μικρών οικονομικών συμφερόντων με την παράλληλη συλλογή ψήφων, έχει μακρά ιστορία σε τούτη τη χώρα. Να μιλήσουμε για τις αμέτρητες πυρκαγιές που έχουμε ζήσει; Για την μετατροπή των καμένων (και κηρυγμένων αναδασωτέων) δασικών εκτάσεων σε οικισμούς; Να μιλήσουμε για τη συστηματική μετατροπή των ρεμάτων σε κλειστούς ή ανοιχτούς οχετούς ομβρίων; Για τη συστηματική καταπάτηση και αυθαίρετη δόμηση(με την ανοχή και υποστήριξη των αρχών) δασικών εκτάσεων και ρεμάτων; Για τις νομοθεσίες που νομιμοποιούν τις καταπατήσεις; Να μιλήσουμε για πρωτοποριακές ορολογίες οικιστικών πυκνώσεων μέσα σε δάση; Για εκτροπές ποταμών και υδροηλεκτρικά έργα που καταστρέφουν τα οικοσυστήματα; Για εξορύξεις χρυσού και υδρογονανθράκων που ισοπεδώνουν ολόκληρες περιοχές;  Για ρίψεις μπάζων και ξερών σε ρέματα και δρόμους εντός δασικών εκτάσεων από δήμους και ιδιώτες; Για τα σχέδια παράδοσης των παραλιών μας σε επιχειρηματικά συμφέροντα. Αναρίθμητα τα παραδείγματα. Από πού να αρχίσεις και που να τελειώσεις.

Περικοπές δαπανών για τους πολίτες και το περιβάλλον

Κι ενώ οι πολεμικές δαπάνες αυξάνονται σε σημείο που να είμαστε η τρίτη χώρα σε πολεμικές δαπάνες σε σχέση με το ΑΕΠ, οι κοινωνικές δαπάνες και οι δαπάνες για την πρόληψη και προστασία του περιβάλλοντος συνεχώς μειώνονται.

Οι δαπάνες για την πρόληψη των φυσικών καταστροφών μειώνονται διαρκώς. Το δασαρχείο απαξιώνεται, οι δασοφύλακες έχουν καταργηθεί, καθαρισμοί δασών δε γίνονται, απαλλοτριώσεις ευάλωτων πληθυσμών δε συζητούνται καν (προτιμάται η πολιτική ομηρία αντί της μετακίνησης αυτών). Όσο για τις δαπάνες για καταστολή των φαινομένων μια από τα ίδια. Ο στόλος της πυροσβεστικής δεν ανανεώνεται,  τα εναέρια μέσα δασοπυρόσβεσης δεν επισκευάζονται, οι πυροσβέστες ελαττώνονται, οι δήμοι αποφεύγουν τις προσλήψεις ακόμη και συμβασιούχων τριμήνου, οι στόλοι των δήμων παραμένουν απαρχαιωμένοι.

Όσο για τοπικά σχέδια πολιτικής προστασίας για διαφυγή πληθυσμών, εκκενώσεις περιοχών συνήθως δεν υπάρχει ίχνος. Και όταν υπάρχει, συνήθως είναι copy paste ενός παλιού σχεδίου που δεν εφαρμόζεται πάνω στον πανικό και την έλλειψη πρακτικής άσκησης  εφαρμογής του.

Τέλος, οι μονάδες Περιβάλλοντος, Πρασίνου, Πολιτικής Προστασίας των δήμων λειτουργούν ακόμη χειρότερα   κι από τις υπόλοιπες υπηρεσίες των Δήμων.

Έλλειψη πρωτοβουλίας και υπευθυνότητας των διοικούντων

Αν εξαιρέσει κανείς το δήμο Αθηναίων που πήρε την πρωτοβουλία και έπραξε αυτό που έπρεπε, δηλαδή να εκκενώσει την κατασκήνωση στον Αγ.Ανδρέα, όλοι οι υπόλοιποι διοικούντες (κρατικές υπηρεσίες, περιφέρεια Αν.Αττικής, δήμοι Ραφήνας κ Μαραθώνα) κοιτιόντουσαν μεταξύ τους και ο ένας  περίμενε εντολές από τον άλλο, ενώ ο κόσμος ήδη είχε αρχίσει να καίγεται. Δεν υπήρχε κανένα σχέδιο, δεν υπήρξε καμιά πρωτοβουλία, ο δήμαρχος Ραφήνας έκανε περιοδεία στα δελτία και κόσμος αφέθηκε στην τύχη του να τρέχει να σωθεί. Για να μη μιλήσουμε για τη συνέχεια στα δελτία ειδήσεων όπου ο ένας έριχνε τις ευθύνες στον άλλο. Δυστυχώς αυτή ήταν η εικόνα. Τόσο λυπηρή…

Όλα αυτά ήταν εγκληματικές επιλογές και εγκληματικά λάθη. Όμως κανείς δε βγήκε να αναλάβει τις ευθύνες που του αναλογούν. Αντίθετα, όλοι προσπαθούν να μας πείσουν ότι έπραξαν το καλύτερο, ότι δεν υπήρχαν άλλες επιλογές, ότι το φαινόμενο για μια ακόμη φορά δεν μπορούσε να αντιμετωπιστεί.

Όλοι εμείς που θρηνούμε για τις ανθρώπινες και φυσικές απώλειες, για τους συγγενείς, τους φίλους, τα ζώα, το περιβάλλον, γνωρίζουμε ότι τα πράγματα δεν είναι έτσι. 

Στο χέρι μας είναι αυτή τη φορά να μην αφήσουμε τα πράγματα να συνεχιστούν όπως πριν, να τιμωρήσουμε αυτούς που ευθύνονται και να διεκδικήσουμε τόσο την άμεση αποζημίωση των πληγέντων όσο και την αποκατάσταση του τόπου μας.

·       Με άμεσο σχεδιασμό και προγραμματισμό αναδάσωσης των καμένων περιοχών (νέων και παλαιών)

·       Με άμεση πραγματοποίηση ορεινών υδρονομικών για να μην κινδυνέψουμε από πλημμύρες το χειμώνα και για να δώσουμε τη δυνατότητα στη φύση να αποκαταστήσει από μόνη της μέρος της καταστροφής

·       Με άμεση απόσυρση του έργου εγκιβωτισμού του Μεγάλου Ρέματος που, λόγω της καταστροφής του οικοσυστήματός του θα επιβαρύνει επιπλέον την περιοχή τόσο με πλημμυρικά φαινόμενα όσο και με αλλαγή του κλίματος (αύξηση θερμοκρασίας, ατμοσφαιρικών ρύπων κλπ)

·       Με άμεση απόσυρση του νόμου περί οικιστικών πυκνώσεων μέσα στα δάση, που θα οδηγήσει ξανά σε ανάλογες τραγωδίες

και με άλλα μέτρα γρήγορης αποκατάστασης του περιβάλλοντος και της ποιότητας ζωής μας που δέχθηκε ένα βαρύ πλήγμα.

Το σημερινό show Καμένου, Φιλίππου και Μπουρνού που έβαλαν μπουλντόζες μέσα στο Μεγάλο Ρέμα για να ολοκληρώσουν την καταστροφή που άφησαν να εκτυλιχθεί την περασμένη Δευτέρα , όχι μόνο δεν μας προστατεύει από τυχόν πλημμύρες, αντίθετα μας κάνει πιο ευάλωτους σε αυτές. Η βλάστηση της κοίτης και των πρανών είναι η μόνη που μπορεί να συγκρατήσει νερό και φερτά, ενώ η αποψίλωσή της  οδηγεί σε μεγαλύτερες πΑΡΟΧΈΣ και ταχύτητες αυτών μέσα στην πόλη μας.

Αυτό που θα μας προστατέψει σήμερα είναι η ΑΜΕΣΗ (εντός του καλοκαιριού) υλοποίηση έργων ορεινής υδρονομίας στις καμένες περιοχές. Για να συγκρατηθούν νερό και φερτά στα ορεινά. Για να μειωθεί η παροχή νερού στο ρέμα. Για να συγκρατήσουμε την όποια οργανική ύλη απέμεινε στον τόπο της και να διευκολύνουμε τη φυσική αναγέννηση των δασών.

ΑΦΗΣΤΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΗ ΓΗ ΗΣΥΧΗ...

Κίνηση για την Προστασία & Ανάδειξη του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας

                                                                                                                   megalorema@gmail.com

Άνθρωποι και ανθρωπάκια

Κινέτα: 60.000 στρέμματα καμένου δάσους

Ραφήνα, Βουτζάς, Μάτι: 12.760 στρέμματα καμένου δάσους και 85+ νεκροί 

«Είχε δοθεί εντολή για εκκένωση του Νέου Βουτζά»,

«για την εκκένωση του κάθε δήμου, αρμόδιος είναι ο δήμος και το σχέδιο των δήμων. Η Περιφέρεια Αττικής έχει 66 δήμους, δεν προβλέπεται να έχει σχέδια εκκένωσης για τους δήμους. Η Αυτοδιοίκηση είναι ακριβώς αυτό, αυτοδιοίκηση, δεν μπορεί να ελέγξει ο ένας τον άλλον. Η Περιφέρεια λοιπόν δεν θα μπορούσε με τίποτα να πάει στον κάθε δήμο και να κάνει εκκένωση. Απαγορεύεται, δεν μπορεί. Ενημερώνεται από την Πυροσβεστική που παίρνει την απόφαση και ενημερώνει τους δήμους για την εκκένωση».

«Ήμουν τόσο εγώ όσο και ο δήμαρχος επιτόπου, ήρθε ο κ. Σιώνης και είπε μπροστά μας "ποιου είναι η περιοχή;". Ο δήμαρχος είπε "είναι δικιά μου" η περιοχή, και η απάντηση ήταν "από τη στιγμή που είναι δικιά σου η περιοχή, απομάκρυνε τον κόσμο". Και του λέω "ναι δήμαρχε, πρέπει να φύγει ο κόσμος". Αυτό ειπώθηκε, αυτό έγινε, στον δήμο της Ραφήνας, στο Νέο Βουτζά, στη φωτιά πάνω».

Περιφερειακή σύμβουλος Πολιτικής Προστασίας, Γιάννα Τσούπρα, στον ραδιοφωνικό σταθμό «Στο Κόκκινο 105,5» 26/5/2018

«Ουδέποτε δόθηκε εντολή για εκκένωση οικισμών στη Ραφήνα από τους αρμόδιους»

«Αυτό δεν συνέβη ποτέ. Δεν επικοινώνησε κανένας μαζί μου. Η φωτιά έφτασε σε μισή ώρα στη θάλασσα. Μην προσπαθούν κάποιοι να μεταθέσουν ευθύνες»,

«Να μου πει κάποιος ποιος μου την έδωσε» (την εντολή εκκένωσης)

Βαγγέλης  Μπουρνούς από εκπομπή του ΣΚΑΙ  και ερωτηθείς για το εάν η περιφερειακή σύμβουλος πολιτικής προστασίας, κυρία Τσούπρα έδωσε εντολή εκκένωσης

Ο δήμαρχος Ραφήνας επιμένει ότι ουδέποτε συνέβη κάτι τέτοιο. «Να μου πει κάποιος ποιος μου την έδωσε», επισήμανε, υποστηρίζοντας ότι με την κυρία Τσούπρα, αν και βρέθηκαν δια ζώσης, δεν αντάλλαξαν κουβέντα και δεν κατάφεραν να μιλήσουν.

Προφανώς δεν μπορεί να ισχύουν και οι δύο δηλώσεις. Κάποιος ή κάποια ψεύδεται, προσπαθώντας να πετάξει στον άλλο την ευθύνη και το αιώνιο άγος, το αισχρό στίγμα της ανικανότητας να πάρει μία απόφαση που θα έσωζε κόσμο. Η επίκληση μάρτυρα της συνομιλίας εκ μέρους της Τσούπρα, δείχνει πως μάλλον έχει δίκιο, αλλά αυτό είναι το τελευταίο που ενδιαφέρει σχετικά με τη διαφωνία των «ιθυνόντων. Αντ’ αυτού, ανίκανοι και ως εκ τούτου μοιραίοι, οδήγησαν σχεδόν 100 ανθρώπου στον θάνατο με έναν από τους πιο βάναυσους τρόπους, οδήγησαν κι άλλες εκατοντάδες στον πόνο, στο κενό της απώλειας των δικών τους ανθρώπων και τελικά στην καταδίκη να ζήσουν την υπόλοιπη ζωή τους, φέροντας το δυσβάσταχτο αυτό κενό.

Ανθρωπάκια, ταπεινού ηθικού αναστήματος που δεν δέχονται με κανέναν τρόπο τα λάθη τους, όσο ολέθρια και αν ήταν αυτά. Γραφειοκράτες εκεί που τους βολεύει, ευέλικτοι εκεί που δεν θέλουν να αφήσουν ίχνη των πράξεων τους.

Η γραφειοκρατία που γεννά η κατανομή αρμοδιοτήτων στα επίπεδα μίας δομής, είναι ένα χρήσιμο εργαλείο για την διοίκηση προκειμένου να εξασφαλίζει την διαφάνεια, αλλά κυρίως την ιχνηλασιμότητα αποφάσεων και πράξεων των στελεχών της δομής αυτής.  Για παράδειγμα, τα διάφορα πρότυπα ποιότητας, που εφαρμόζονται στις δομές, όπως τα περιώνυμα ISO standards. Στις δημόσιες – περιφερειακές – δημοτικές δομές, συνήθως  δεν υπάρχουν, αλλά και αν υπήρχαν, σε μία κατάσταση όπως αυτή της καταστροφής της 23^ης Ιουλίου 2018, τι θα μπορούσαν να αποτυπώσουν; Τίποτα μάλλον. Έτσι, αφού δεν υπάρχει καταγραφή ενεργειών των αρμοδίων, μπορεί ο καθένας να λέει ότι θέλει. Το βλέπουμε άλλωστε στη διάσταση των θέσεων μεταξύ Τσούπρα (περιφέρεια) και Μπουρνούς (δήμος).

Το ηθικό έλλειμμα οδηγεί τους αντιπαρατιθέμενους συνήθως στην αναζήτηση γραφειοκρατικών ερεισμάτων, προκειμένου να δικαιολογήσουν την αδικαιολόγητη αδράνεια τους. Ας κάνουμε κι εμείς εδώ την ίδια αναζήτηση, μήπως μας χρειαστεί να καταλάβουμε τελικά την αξία των ανθρώπων. Όχι το ποιος έχει δίκιο, γιατί το να καυγαδίζεις πάνω σε μία τέτοια τραγωδία, σε καθιστά μειωμένης αξίας από μόνο του.

Διαβάζουμε λοιπόν στον Καλλικράτη (τον νόμο 3852 του 2010 «Νέα Αρχιτεκτονική της Αυτοδιοίκησης και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης») και στο άρθρο 82, παράγραφος (ζ)

‘Αρθρο 82 «Αρμοδιότητες του προέδρου της τοπικής κοινότητας»

ζ) καταγράφει τα μέσα και το ανθρώπινο δυναμικό που μπορεί να συμβάλλει στην αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών και είναι υπεύθυνος της ομάδας πυρασφάλειας της τοπικής κοινότητας. Για την κατάρτιση του σχεδίου  πρόληψης πυρκαγιών και άλλων φυσικών καταστροφών συνεργάζεται με τα αρμόδια όργανα του δήμου ενώ κατά τη διάρκεια επιχειρήσεων αντιμετώπισης πυρκαγιών ή φυσικών καταστροφών τίθεται στη διάθεση των αρμοδίων αρχών,

Στο χαμηλότερο επιτελικό επίπεδο, ο πρόεδρος ή η προεδρίνα  των τοπικών συμβουλίων των δημοτικών ενοτήτων (αφού ο Καλλικράτης αυτές θεωρεί ως τοπικές κοινότητες), αφού ήδη έχει συνεργαστεί με τα αρμόδια όργανα του δήμου και έχει καταρτίσει  σχέδιο πρόληψης και αντιμετώπισης (!) πυρκαγιών, τίθεται στη διάθεση των αρμοδίων αρχών. Ποιες είναι οι αρμόδιες αρχές; Με την κοινή λογική, κατά περίπτωση πρέπει να εννοούνται η Πυροσβεστική, η Αστυνομία, η Πολιτική Προστασία του δήμου, η Πολιτική Προστασία της περιφέρειας και άλλες αρχές.

Πάντως οι πρόεδροι των τοπικών συμβουλίων ενώ έχουν από τον νόμο αρμοδιότητες, δεν λειτουργούν αυτοβούλως. Αυτό εννοείται με τη φράση «τίθενται στη διάθεση». Μπορούν να κατηγορηθουν για ανικανότητα, μαζί με τους υπόλοιπους αρμοδίους του δήμου,  μόνο στο κομμάτι της έλλειψης πρόληψης και της μη κατάρτισης σχεδίου αντιμετώπισης φυσικών καταστροφών.

‘Αρθρο 97 «Υπηρεσιακές Μονάδες των δήμων»

Ας προχωρήσουμε στο κεφάλαιο ΣΤ΄ΜΕΤΑΒΙΒΑΖΟΜΕΝΕΣ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΕΣ ΣΤΟΥΣ ΔΗΜΟΥΣ. Εκεί και στο άρθρο 97 διαβάζουμε πως στις υπηρεσιακές μονάδες των δήμων υπάγεται και η μονάδα  της παραγράφου (θ) δηλαδή η υπηρεσιακή μονάδα Περιβάλλοντος - Πολιτικής Προστασίας. Πολύ σωστά, ο νομοθέτης παντρεύει στην ίδια μονάδα το περιβάλλον με την πολιτική προστασία αφού η αποτελεσματικότητα της δεύτερης βρίσκεται σε άμεση σχέση με τα πρώτο. Όσο υποβαθμίζεται η σχέση του δήμου με το περιβάλλον, τόσο μειώνεται η αποτελεσματικότητα της πολιτικής προστασίας. Αρχίζει λοιπόν και διαφαίνεται το ποιος ήταν λοιπόν ο πιο αδύναμος κρίκος της αυτοαποκαλούμενης αυτοδιοικητικής ιεραρχίας.

Η μονάδα Περιβάλλοντος – Πολιτικής Προστασίας ενός δήμου, πέρα από το προφανές, δηλαδή την κατάρτιση του σχεδίου  πρόληψης πυρκαγιών και άλλων φυσικών καταστροφών σε συνεργασία με τους προέδρους των δημοτικών ενοτήτων, είναι και υπεύθυνη για την εφαρμογή του. Δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς, αο΄τε και επιδέχεται ελεύθερη ερμηνεία, αφού αυτός που εφαρμόζει ένα τόσο κρίσιμο σχέδιο πρέπει να είναι και ο συντάκτης του.

Στον δήμο Ραφήνας λοιπόν, δεν υπήρξε σχέδιο πρόληψης και αντιμετώπισης πυρκαγιών και άλλων φυσικών καταστροφών. Και αφού δεν υπήρχε, τι θα εφαρμοζόταν την Δευτέρα 23/7/2018  το απόγευμα, ακόμα και αν είχε τα κατάλληλα στελέχη;

Ακόμα και αν υπήρχε σχέδιο αντιμετώπισης πυρκαγιών ή φυσικών καταστροφών, αυτό εκθέτει περισσότερο τον δήμο και τον "άρχοντα" του αφού το σχέδιο αυτό ποτέ δεν εφαρμόσηκε. 

Ήταν οι τηλεοπτικές εμφανίσεις που απαιτούσαν χρόνο και δε προλάβαινε να ασχοληθεί κανείς με την αντιμετώπιση του κινδύνου.

Τα υπόλοιπα είναι προφάσεις εν αμαρτίαις, δοσμένες με το γνωστό θράσος του ενόχου, που προσπαθεί να φορτώσει την ενοχή και την απαξία όπου βρει πιο εύκολα.

Είναι όμως η περιφέρεια Αττικής αθώα;

Διαβάζουμε από τον Ν.3852/2010 το κεφάλαιο Ε΄ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΕΣ στο  Άρθρο 186 «Αρμοδιότητες Περιφερειών» και την παράγραφο Θ, που αναφέρεται στους σχετικούς τομείς αρμοδιότητας της Περιφέρειας:

Θ. Πολιτικής Προστασίας και Διοικητικής Μέριμνας,

Περιλαμβάνονται

1. Ο συντονισμός και η επίβλεψη του έργου της πολιτικής προστασίας για την πρόληψη, ετοιμότητα, αντιμετώπιση και αποκατάσταση των καταστροφών, εντός των ορίων της εδαφικής της περιφέρειας, στο πλαίσιο και του ν. 3013/2002 (ΦΕΚ 102 Α΄), όπως ισχύει.

2. Η ευθύνη για την εφαρμογή του ετήσιου εθνικού σχεδιασμού πολιτικής προστασίας, κατά το σκέλος που τα οικεία προγράμματα, μέτρα και δράσεις εφαρμόζονται σε επίπεδο περιφέρειας.

3. Η διατύπωση εισηγήσεων για το σχεδιασμό πολιτικής προστασίας της περιφέρειας, προκειμένου να αποτελέσουν αντικείμενο της εισήγησης για τον ετήσιο εθνικό σχεδιασμό πολιτικής προστασίας από τη Διυπουργική Επιτροπή.

4. Η υποβολή εισήγησης στον Γενικό Γραμματέα Πολιτικής Προστασίας για την έκδοση απόφασης κήρυξης κατάστασης έκτακτης ανάγκης πολιτικής προστασίας, στις περιπτώσεις τοπικών καταστροφών

………………………………………..

Και ακολουθεί κατάλογος κι άλλων αρμοδιοτήτων, από αυτές που ανατίθενται για να αναβαθμιστεί ο θεσμός αλλά δεν εκτελούνται, πράγμα που τελικά οδηγεί στην υποβάθμιση.

Εδώ αξίζει να αναφέρουμε την ταυτόχρονα με την πυρκαγιά της Ραφήνας εξελισσόμενη περίπτωση, εκείνη της Κινέττας. Εκεί που αρμόδιες ήταν δύο περιφέρειες (Δυτικής Αττικής και Πελοποννήσου) και δύο δήμοι (Μεγαρέων και Λουτρακίου Περαχώρας) όπου η προληπτική εκκένωση που δόθηκε τόσο από τον αντιπεριφερειάρχη Πελοποννήσου Πελοπίδα  Καλλίρη, όσο και από τον δήμαρχο Μεγαρέων, Γρ. Σταμούλη, έσωσε τον κόσμο ενώ οι καταστροφές στα σπίτια είναι πραγματικά μεγάλες.

Αν αντιπαραβάλλουμε την στάση των Καλλίρη (Πελοπόννησος) και Σταμούλη (Μέγαρα- Αττική) με εκείνη των Μπουρνούς – Ψινάκη και Τσούπρα (όλοι από Αττική) καταλαβαίνουμε αμέσως τα μεγέθη και την ικανότητα των ανθρώπων.

Κάθε σύγκριση μεταξύ των πρωταγωνιστών συμφορών που συνέβησαν ταυτόχρονα, στον ίδιο τόπο, κάτω από παρεμφερείς συνθήκες, είναι απογοητευτική για την πλευρά των διοικούντων δήμους και περιφέρειες της ανατολικής Αττικής. Εκείνοι που κατάφεραν και έσωσαν τον κόσμο τους, είτε γιατί είχαν σχέδιο είτε γιατί είχαν ικανότητα, ακόμα δουλεύουν με σύστημα και ηρεμία προκειμένου να προχωρήσουν στις σχετικές αποκαταστάσεις.

Εκείνοι [που η ανικανότητα ή η αδιαφορία τους οδήγησαν σε πανωλεθρία, αφού πρώτα κραύγασαν παντού το πλας΄το και όψιμο ενδιαφέρον τους, άρχισαν να κατηγορούν ο ένας τον άλλο, αντί να δεχτούν και να δηλώσουν με θάρρος την ενοχή τους. Αυτό θα είχε ως άμεση συνέπεια την παραίτηση τους βέβαια αλλά αυτό είναι κάτι που μάλλον δεν αφορά τους συγκεκριμένους.

Όταν δε, περισσεύει η μικροψυχία και η ηθική ασημαντότητα, το πράγμα κορυφώνεται μέχρι να περάσει ο καιρός, να ξεχαστεί και στο τέλος να επανέλθουν στις θέσεις τους, διεκδικώντας εκ νέου την εμπιστοσύνη ημών των επιλησμόνων πολιτών.

______________________

Το παραπάνω άρθρο δημοσιεύτηκε και στην ηλεκτρονική επιθεώρηση http://www.atticavoice.gr 

Χωρίς άλλο σχόλιο

Καλλιτεχνούπολη 17:50

Καλλιτεχνούπολη 18:15

Μάτι 22:00

Μάτι 22:15

Νέος Βουτζάς 21:10

Πεντέλη 23/7/2018

Αποτίναξε τον δασικό βραχνά του τελικά, το Οχυρό Πολιτών και οι άνθρωποι του .....

Οικολογία η ευπώλητη ΙΙ. Ακόμα και ο νεκροθάφτης του Μεγάλου Ρέματος, δηλώνει προστάτης του περιβάλλοντος

Προστάτης του Περιβάλλοντος!

-εδώ δηλώνει "Αριστερός". στο "Προστάτης του Περιβάλλοντος" θα κωλώσει;

Έγραφα σε προηγούμενη ανάρτηση για τον "οικολόγο" αντιπεριφερειάρχη βορείου τομέα Αθήνας, τον θαυμαστή των χωματουργικών μηχανημάτων, τον εκκαθαριστή των ρεμάτων Καραμέρο, που αντί να αξιοποιήσει τη διεθνή εμπειρία προς όφελος του τόπου, των κατοίκων του αλλά -έστω και με αποδεκτή για την περίπτωση υστεροβουλία-  και του εαυτού του, προάγοντας έργα που θα αποκαταστήσουν φυσικές κοίτες ρεμάτων, θα εξαφανίσουν τον πλημμυρικό κίνδυνο και θα μείνουν στην ιστορία της τοπικής διοίκησης, αυτός καμαρώνει τη φυσική καταστροφή που προωθεί στα ρέματα της Αττικής. Μαζί βέβαια προωθεί καi τη δική του καταστροφή, αλλά ως κοινός πολιτικάντης, απλά το αγνοεί.

Χθες, 3/6/2018, σε τοπικό μέσο ανακάλυψα άλλο ένα προπαγανδιστικό μαργαριτάρι, με την λατρευτική εικόνα του άλλου αντιπεριφερειάρχη, εκείνου της ανατολικής Αττικής, σε πρώτο πλάνο και σε περίοπτη θέση.

Σιχαίνομαι τις αγιογραφίες πολιτικών και άλλων παραγόντων και θα την  προσπερνούσα κι αυτήν, αλλά στάθηκα εκτός από περίεργος και τυχερός. Τυχερός στάθηκα γιατί εμπλούτισα τη συλλογή μου από κείμενα ξεπλύματος περιβαλλοντικών εγκλημάτων και εγκληματιών από επαγγελματίες του είδους.

Μεταξύ άλλων θαυμαστών, αναφέρει το κείμενο αναβάπτισης ενός από τους νεκροθάφτες του Μεγάλου Ρέματος (ακολουθεί απόσπασμα από το κείμενο με προσθήκη αριθμών ιεράρχησης προτεραιοτήτων από τον Συντάκτη)

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ποιοί είναι οι τομείς που εστιάζετε;

    

Π. Φιλίππου: [1]Αποχέτευση, [2]Αντιπλημμυρική προστασία, [3]Αθλητικές υποδομές – αναβάθμιση αθλητικών εγκαταστάσεων, [3]Παιδικοί σταθμοί – Αναβάθμιση σχολείων, [4]Οδοποιία, [5]Πολιτισμός (πολιτιστικές εκδηλώσεις και ανάδειξη ιστορικών – αρχαιολογικών μνημείων), [6]Διαχείριση απορριμμάτων, [7]Μεταφορά Μαθητών, [8]Ανάδειξη και προώθηση του πρωτογενούς τομέα, [9]τουριστική ανάδειξη της Ανατολικής Αττικής,  [10]Πρόγραμμα Καταπολέμησης Κουνουπιών, [11]Κοινωνική Πολιτική (με ανάληψη δράσεων σε κρίσιμα θέματα κοινωνικού χαρακτήρα), [12]Προστασία του Περιβάλλοντος (με έμφαση στην εξυγίανση του Ασωπού) κ.α. Σε πρώτη προτεραιότητα έχουν τεθεί από την Περιφέρεια τα αντιπλημμυρικά έργα και για τον λόγο αυτό όλες οι ώριμες μελέτες που υποβλήθηκαν από τους δήμους για το συγκεκριμένο ζήτημα, εγκρίθηκαν και εντάχθηκαν στο Πρόγραμμα  Εκτελεστέων Έργων για να ξεκινήσει η υλοποίησή τους, ώστε να θωρακιστούν οι περιοχές της Ανατολικής Αττικής και να αποφευχθούν οι καταστροφικές πλημμύρες του παρελθόντος.

Δεν θα παρατηρήσω πως το περιβάλλον ιεραρχείται τελευταίο. Αυτό έχει αποδειχθεί στην πράξη αφού με απηρχαιωμένες μελέτες και μεθόδους που εφαρμόζονταν 50 χρόνια πριν, ο αρχαιολόγος αντιπεριφερειάρχης σχεδιάζει αντιπλημμυρικά που αποδεδειγμένα έπνιξαν την Αττική, αλλά και στο εξωτερικό έχει πάψει να ακολουθούνται ανάλογοι σχεδιασμοί. Ο αρχεαιολόγος επιμένει σε απηρχαιωμένες μεθόδους αφού αυτό ξέρει και αυτό επιβάλλεται προκειμένου να εξυπηρετήσει και παράλληλους σχεδιασμούς, ενδεχομένως.

Ενώ λοιπόν το τελευταίο μεγάλο ρέμα με τεράστια οικολογική σημασία οδεύει προς αφανισμό με τη βούλα του "έμπειρου" αντιπεριφερειάρχη, αυτός με περισσό θράσος προωθεί ένα προκατασκευασμένο προπαγανδιστικό κείμενο αγιοποίησης του, που μεταξύ των εννοιών του περιλαμβάνει στην τελευταία θέση, την προστασία του περιβάλλοντος. Αυτός που δεν έχει κάνει τίποτα στην κατεύθυνση της προστασίας αλλά έχει οργιάσει στην κατεύθυνση του αφανισμού του φυσικού περιβάλλοντος. 

Να προσθέσουμε εδώ κσι την αναφορά του "προστάτη του περιβάλλοντος" αγιογραφούμενου Φιλίππου, στον ΧΥΤΑ Γραμματικού που το παρουσιάζει ως "...νέα, φιλική προς το περιβάλλον, πρακτική, εναρμονισμένη με τις ισχύουσες Ευρωπαϊκές οδηγίες και τη σχετική νομοθεσία.", ξεχνώντας βέβαια να αναφέρει πως και η Ευρωπαϊκή αλλά και η ελληνική νομοθεσία απαγορεύουν την εγκατάσταση ΧΥΤΑ πάνω σε ρέματα που θα οδηγήσουν τα κατασταλλάγματα της πρώτης βροχής, στην παραλία Σέσι του Γραμματικού. Αυτό μόνο σαν δείγμα της δράσης του προστάτη του περιβάλλοντος αντιπεριφερειάρχη. Αλήθεια, έψαξε καθόλου τις νέες πρακτικές στη διαχείριση απορριμμάτων ή "πουλάει" ως καινούργιο αυτό που έξω θεωρείται ήδη  απαράδεκτο; 

Οι διαμορφωτές της κοινής γνώμης (τα γνωστά ερπετά που καλούνται και "image makers" υποστηρίζουν πως η γλώσσα που χρησιμοποιεί ένας υποψήφιος δεν μπορεί να υπερβαίνει κάποια επίπεδα ως προς τις λέξεις, τις εκφράσεις, ακόμα και τις εικόνες που ενδεχομένως περιγράφει. Τα πάντα πρέπει να περιστρεφονται γύρω από έναν (συνήθως χαμηλό) μέσο όρο. 

Η φτήνια και η περιφρόνηση στη μνήμη των κατοίκων της Αττικής, που εκπέμπεται από την "υπέρ Φιλίππου" αγιογραφία δεν τιμάει ούτε τον "υποψήφιο" αλλά κυρίως αποτελεί προσβολή στο πρόσωπο των ψηφοφόρων. 

Στις επόμενες εκλογές θα μάθουμε τελικά αν η υπέρ Φιλίππου αγιογραφία είχε μετρήσει καλύτερα το κοινό στο οποίο απευθύνεται. 

__________________________
Γενικό σχόλιο: Αν εξαιρέσουμε την "αντιπλημμυρική" καταστροφή και τον αποχετευτικό όλεθρο, τίποτα άλλο δεν έχει γίνει. Λες και ανάλαβε για να καθαρίσει με συγκεκριμένες υποθέσεις.