Καταγγελία για παραβάσεις του Δήμου Ραφήνας στη Δημοτική Επιτροπή Διαβούλευσης

Οι φορείς που δραστηριοποιούνται με επίκεντρο -και όχι μόνο- τον δήμο Ραφήνας Πικερμίου

· «Κίνηση για την Προστασία & Ανάδειξη του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας»,

· Ανεξάρτητη πρωτοβουλία πολιτών «Δασαμάρι S.O.S.»,

· Κινηματογραφική λέσχη Πικερμίου «Cine Σχολειό»,

όντες μέλη της δημοτικής επιτροπής διαβούλευσης Ραφήνας Πικερμίου, μετά τα όσα έλαβαν χώρα στη συνεδρίαση της 21^ης Ιουνίου 2018 με θέμα «Γνωμοδότηση επί του Επιχειρησιακού Σχεδίου Στρατηγικής Ανάπτυξης του Παραλιακού Μετώπου», προχώρησαν στην καταγγελία της, αλλά και του Δήμου για σειρά παραβάσεων και λαθροχειριών.

Πιο συγκεκριμένα

Καταγγέλεται ο Δήμος Ραφήνας-Πικερμίου σχετικά με τη συνεδρίαση της Δημοτικής Επιτροπής Διαβούλευσης (Δ.Ε.Δ.) που διεξήχθη στις 21/6/2018 με θέμα «Γνωμοδότηση επί του Επιχειρησιακού Σχεδίου Στρατηγικής Ανάπτυξης του Παραλιακού Μετώπου» και συγκεκριμένα περί:

1/ αντικανονικής διαδικασίας της Δ.Ε.Δ.,

2/ παραποίησης των Πρακτικών αρ. 01/2018 με Αρ.Πρωτ. 8173/26.06.18,

3/ μη ανάρτησης των Πρακτικών αρ. 01/2018 με Αρ.Πρωτ. 8173/26.06.18 στη Διαύγεια.

Επακόλουθο αίτημα ακύρωσης της εν λόγω γνωμοδότησης.

Όπως δηλώνουν και τεκμηριώνουν οι καταγγέλλοντες:

Στα παραπάνω αναφερόμενα Πρακτικά και που μας εστάλησαν από το Δήμο την 6^η Ιουλίου 2018 μαζί με σχετικές επιστολές Συλλόγων (επισυνάπτεται e-mail και πρακτικά) αναφέρεται: «Κι αφού οι ενδιαφερόμενοι παριστάμενα μέλη-ομιλητές της Δημοτικής Επιτροπής Διαβούλευσης είχαν λάβει το λόγο κι είχαν καταθέσει τις απόψεις τους, ο πρόεδρος της Επιτροπής προχώρησε σε καταμέτρηση των θετικών και αρνητικών τοποθετήσεων. Το αποτέλεσμα αυτής της καταμέτρησης ήταν είκοσι δύο (22) θετικές ψήφοι και τρείς (3) αρνητικές ψήφοι»

Καταγγέλλουμε τα παρακάτω:

(α) Κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης δεν πραγματοποιήθηκε καμία καταμέτρηση και δεν ανακοινώθηκε κανένα αποτέλεσμα ψηφοφορίας. Αντίθετα, τόσο ο πρόεδρος της Δ.Ε.Δ. κ. Μπουρνούς,  όσο και ο Γενικός Γραμματέας κ. Πιστικίδης δηλώσαν σαφώς ότι στόχος της συνεδρίασης ήταν η συλλογή απόψεων και παρατηρήσεων προκειμένου αυτές να ληφθούν υπόψη για την κατάρτιση του οριστικού Επιχειρηματικού Σχεδίου. Η καταμέτρηση αρνητικών και θετικών τοποθετήσεων σε καμία περίπτωση δεν υποκαθιστά την ψηφοφορία ούτε ισοδυναμεί με αυτή, πολύ δε περισσότερο σε χρόνο μεταγενέστερο  της συνεδρίασης δεν αποτελεί ψηφοφορία διότι: 1/ Η ψήφος πρέπει να είναι μια σαφής δήλωση του ψηφίσαντος (ναι/όχι/λευκό) και όχι αποτέλεσμα της υποκειμενικής αξιολόγησης μιας τοποθέτησης.

(β) Ακόμη και οι λιγοστές γνωμοδοτήσεις που επισυνάφθηκαν στα Πρακτικά (επισυνάπτονται)  κατετέθησαν γραπτώς εκ των υστέρων (25-28/6/2018, όπως φαίνεται από τους Α.Π. του Δήμου), θεωρώντας σκόπιμο εφόσον δεν ερωτηθήκαμε στη Δ.Ε.Δ., να πάρουμε θέση στο θέμα για το οποίο προσκληθήκαμε («Γνωμοδότηση επί του Επιχειρησιακού Σχεδίου Στρατηγικής Ανάπτυξης του Παραλιακού Μετώπου», Αρ.Πρωτ. 7467/12.06.18).

(γ) Η πρόσκληση στη Δ.Ε.Δ. (Αρ.Πρωτ. 7467/12.06.18) ανέφερε ως θέμα τη γνωμοδότηση επί του «Επιχειρησιακού Σχεδίου Στρατηγικής Ανάπτυξης του Παραλιακού Μετώπου». Ομως το κείμενο των 295 σελίδων που μας απέστειλαν για διαβούλευση δεν ήταν το «Επιχειρησιακό Σχέδιο...». Και ο πρόεδρος της Δ.Ε.Δ. κ. Μπουρνούς και ο γ.γ. κ. Πιστικίδης παραδέχτηκαν κατά τη συνεδρίαση ότι "αυτό το κείμενο δεν είναι μελέτη, παρά μόνο ένα προσχέδιο", κάτι που άλλωστε είναι εμφανές και στον τίτλο του κειμένου: «Παροχή Υπηρεσιών Υποστήριξης για την Κατάρτιση Επιχειρησιακού Σχεδίου...». Επομένως το ίδιο το αντικείμενο της συνεδρίασης της Δ.Ε.Δ. απείχε μακράν του αναφερόμενου στην πρόσκληση «Επιχειρησιακού Σχεδίου...».

 (δ) Στην πρόσκληση για τη συνεδρίαση της Δ.Ε.Δ., δεν υπήρχε εισήγηση παρά μόνο το κείμενο των 295 σελίδων με όνομα αρχείου «ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΓΙΑ ΟΔΠΖ ΡΑΦΗΝΑΣ 6.6.18» (επισυνάπτεται το e-mail), το οποίο δεν συμπεριλάμβανε τα Παραρτήματα (Ι, ΙΙ, ΙΙΙ, IV, V, VI, VII) ούτε σχετικούς χάρτες. Συνεπώς δεν υπήρχαν πλήρη στοιχεία προκειμένου να γνωμοδοτήσουμε.

(ε) Από τις 12/6/18 μέχρι και την παραμονή της διαβούλευσης 20/6/18 μας εστάλησαν δύο επιπλέον αρχεία:

• «ΤΕΛΙΚΟ ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΓΙΑ ΟΔΠΖ ΡΑΦΗΝΑΣ 6.6.18 (1)» (στις 18/6/18, επισυνάπτεται το e-mail)
• «Τελ. ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΓΙΑ ΟΔΠΖ ΡΑΦΗΝΑΣ 6.6.18 (1)»(στις 20/6/18, επισυνάπτεται το e-mail).

Χωρίς καν να επισημαίνονται οι τυχόν αλλαγές μέσα στις 295 σελίδες, κατέστη αδύνατη η παρακολούθηση του οριστικού κειμένου πάνω στο οποίο καλούμασταν να γνωμοδοτήσουμε.

 (στ) Στην Επιτροπή Διαβούλευσης δεν προσκλήθηκαν υπηρεσιακώς οι επικεφαλής των δημοτικών παρατάξεων οι οποίοι έχουν δικαίωμα τοποθέτησης στις συνεδριάσεις της Δ.Ε.Δ., ούτε, από όσο γνωρίζουμε, είχαν λάβει γνώση του κειμένου του Επιχειρησιακού Σχεδίου «ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΓΙΑ ΟΔΠΖ ΡΑΦΗΝΑΣ 6.6.18»

 (ζ) Τα Πρακτικά της παραπάνω συνεδρίασης Δ.Ε.Δ. δεν δημοσιεύθηκαν στη Διαύγεια.

Κατόπιν όλων των ανωτέρω ζητούμε την ακύρωση της γνωμοδότησης της Δ.Ε.Δ.

Επισημάνσεις – πρόσθετες πληροφορίες

Παρά την αναβολή που ζητήθηκε εκ μέρους της Κίνησης για την Προστασία και Ανάδειξη του Μεγάλου Ρέματος, ώστε να ξεκαθαριστούν όλα αυτά υα θολά και εκκρεμή ζητήματα

Παρά τις διαμαρτυρίες (έγγραφες αλλά και προφορικές) από την ανεξάρτητη πρωτοβουλία πολιτών «Δασαμάρι SOS και την κινηματογραφική λέσχη Πικερμίου, η συνεδρίαση διεξήχθη. Και όχι μόνο διεξήχθη καταχρηστικά αλλά οι παραβάσεις και οι παρατυπίες συνεχίστηκαν και με τα πρακτικά της συνεδρίασης.

Είναι η πολλοστή φορά, που με τα όσα συμβαίνουν μέσα στην δημοτική επιτροπή διαβούλευσης Ραφήνας Πικερμίου, ευτελίζεται ένας από τους δημοκρατικότερους θεσμούς του νόμου για τη νέα αρχιτεκτοική των δήμων του 2010, του γνωστού Καλλικράτη. Η καταγγελία των κακώς κειμένων έχει σκοπό να βοηθήσει στην αναβάθμιση του θεσμού  και την κατάδειξη όσων, με συμπεριφορές ανάρμοστες και λαθροχειρίες, προσπαθούν να μετατρέψουν έναν δήμο 20.000 πολιτών, σε τσιφλκίκι τους.

Το πλήρες κείμενο της καταγγελίας και όλα τα συνημμένα κείμενα – τεκμήρια της καταγγελίας μπορείτε να τα διαβάσετε ή και να τα μεταφορτώσετε από αυτόν τον σύνδεσμο

Έρχονται εκλογές. Ο αμοραλισμός ως προσόν.

"O Λούλα σπούδασε 4 χρόνια κι έγινε πρόεδρος
Εγώ είμαι ημιαναλφάβητος αλλά είμαι πιο πολύψηφισμένος.
Εσύ αρρωσταίνεις για να μελετάς. Γιατί;;; Γίνε πολιτικός!"

Tiririca - Βραζιλιάνος κλόουν και εκλεγμένος βουλευτής

Τι κοινό μπορεί να έχει μια Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ), μία συγκαλυμμένη (για τον φόβο του γιαουρτιού) τεχνική πρόταση καταστροφής διευθέτησης ρέματος και ένα μνημόνιο καταστροφής σωτηρίας μίας χώρας;

Απάντηση¨Και τα τρία, όσο καταστροφικά και αν είναι, βρίσκουν πάντα πρόθυμους που θα τα στηρίξουν και θα τα εγκρίνουν. Και οι πρόθυμοι αυτοί εντοπίζονται μέσα στο σώμα εκείνων που έχει εκλέξει ο ίδιος ο χειμαζόμενος λαός για να τον κυβερνήσουν και να του προσφέρουν μια καλύτερη ζωή. 

Η διαπίστωση είναι κτηνωδώς κυνική, αλλά έτσι είναι και η αληθινή πολιτική (Realpolitik) στην Ελλάδα. Ο λαός είναι μόνο για να εκλέγει τους υπηρέτες των άλλων και μάλιστα των ισχυρών, σε μία παραδοξότητα που όμως χρειάζεται για να αποκτήσει το "έτσι θέλω" των δημαρχάκων, των περιφερειαρχίσκων και των υποποδίων τους, δημοκρατικό άλλοθι.

Για να γίνει κάποιος ωφελημένος ως πρόθυμος υποστηρικτής ανόσιων σχεδιασμών, πρέπει να τηρεί κάποιες ιδιοσυστασιακές προδιαγραφές. Πρέπει δηλαδή να είναι:

• Αποστασιοποιημένος από κάθε έννοια ηθικής
• Αδιάφορος για το κοινό καλό αλλά να πείθει τον περίγυρο για το αντίθετο
• Ουσιαστικά αμόρφωτος. Στο τυπικό μπορεί να είναι κάτοχος πέντε πτυχίων ουσιαστικά όμως η αδιαφορία του για τα κοινά τον καθιστά ιδιώτη (με την αρχαία έννοια)
• Στερούμενος ενσυναίσθησης, δηλαδή να μην εννοεί το πως θα νιώσει και το τι θα υποστεί ο συμπολίτης του ή το σύνολο από την απόφαση που θα λάβει και χαρακτηρίζεται από άγνοια στην οποία τν οδήγησε η αδιαφορία
• Θρασύς. Γιατί το θράσος είναι το καλύτερο προπέτασμα που καλύπτει όλα τα προαναφερθέντα. Συν τοις άλλοις, το θράσος είναι τυπικό χαρακτηριστικό  του δοκησίσοφου μεν, επιτυχημένου αιρετού δε.
• Ελαφρώς ή βαρέως βλάκας. Συνώνυμο του ιδιώτη βέβαια αλλά η ιδιωτεία ως μεμονωμένη ιδιότητα μπορεί να προκρίνει πολλούς σε υψηλές θέσεις εξουσίας ή έστω κρίσιμης και αποφασιστικής δυνατότητας γνωμοδότησης, δίχως να είναι απαραίτητο να εκφράζονται, να μιλάνε ή να επικοινωνούν.

Για να μην καταντήσω αφοριστικός, ήθελα να ξεκαθαρίσω πως υπάρχουν και εκείνοι οι χαρακτήρες που δεν διαθέτουν το σύνολο των παραπάνω "εκλογικών αρετών" αλλά μέρος αυτών. Πολλές φορές δεν χρειάζεται κανείς να έχει παραπάνω από τις προαναφερθείσες αρετές, από όσες αρκούν κατά περίπτωση, για να τον αναδείξουν πρόεδρο, δήμαρχο, δημοτικό σύμβουλο, περιφερειακό σύμβουλο, περιφερειάρχη, βουλευτή κλπ. Έτσι σχηματίζεται το δίπολο της εκλογικής επιτυχίας, που συνήθως έχει στην άλλη άκρη την αντιληπτική ικανότητα του εκλογικού σώματος, η οποία συνδιαμορφώνει τη δόκιμη εικόνα του υποψηφίου μαζί με τις σχετικές αρετές του. Όσο πιο μικρή αυτή η ικανότητα, τόσο λιγότερες αρετές απαιτούνται από έναν υποψήφιο, τόσο μεγαλύτερη η ένταση της φωνής και βέβαια της παρουσίας, του ίδιου του υποψηφίου.

Τέλος πάντων. Θα μπορούσε κανείς να γράφει μέρες, μήνες, χρόνια για αυτόν τον τύπο ανθρώπου αλλά εδώ το θέμα αν και πολύ συναφές είναι λίγο διαφορετικό. Τι είναι αυτό λοιπόν που κάνει έναν σύμβουλο, έναν βουλευτή, να εγκρίνει, να γνωμοδοτήσει θετικά στα χειρότερα και τα πιο καταστροφικά για το μέλλον του τόπου και του ιδίου, ψηφίσματα; Η απάντηση θα βασανίζει για πάντα τον τόπο που κυλάει μέχρι σήμερα το Μέγα Ρέμα και τα συμβάλλοντα ρέματα του, καθώς και τον λαό που τον κατοικεί. 

Πριν μερικά χρόνια ο υπουργός Χρυσοχοϊδης δήλωνε πως δεν είχε διαβάσει το μνημόνιο αλλά με περισσό θράσος (ποιώντας την ανάγκη "φιλοτιμία") το ψήφισε. Επιβεβαίωσε έτσι το τι χρειάζεται κάποιος για να "ανέβει ψηλά" που λέει και η παροιμιώδης φράση. Μεταξύ μας, ο υπουργός Χρυσοχοϊδης δεν είπε κάτι παράξενο. Σε όλα τα μνημονιακά κοινοβούλια, πόσοι ήταν εκείνοι που διάβασαν; Ελάχιστοι. Αλλά διάβασαν ή δεν διάβασαν, εφόσον άνηκαν στην κυβερνητική πλειοψηφία, ψήφιζαν αυτό που διατείνονταν πως έφτυναν.

Το ίδιο και στο περιφερειακό συμβούλιο Αττικής όπου τα μέλη κάποιου πάλαι ποτέ πολιτικού σχηματισμού της Αριστεράς, της Οικολογίας και των Κινημάτων έφτασαν να φτύνουν όλα όσα κάποτε αποτελούσαν ιδεολογικούς πυλώνες τους και να επιλέγουν τα ακριβώς αντίθετα, όσα δηλαδή αποτελούσαν λόγο κολασμού των κάποτε ιδεολογικών τους αντιπάλων. Είναι πολλοί αυτοί που δεν επέλεξαν την έντιμη οδό της παραίτησης και γονάτισαν μπροστά στο δέλεαρ του να τους αποκαλούν αντιπεριφερειάρχες, Περιφερειακούς Συμβούλους της πλειοψηφίας, προέδρους κλπ.

Βέβαια υπάρχουν και εκείνοι που δεν καταλάβαιναν τα όσα συνέβαιναν γύρω τους είτε γιατί δεν τους ενδιέφερε είτε γιατί ....δεν διάβασαν.

Όπως και να το κάνουμε μία χώρα διοικείται από μία πολιτική ελίτ που στην πλειονότητα της απαρτίζεται από ανθρώπους με τα παραπάνω χαρακτηριστικά. Και αυτοί οι άνθρωποι διαμορφώνουν το παρόν και το μέλλον. Όπως και η περιφερειακή σύμβουλος Αττικής της πλειοψηφίας η οποία μαζί και με άλλους συναδέλφους της έκρινε την τύχη του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας κατ' εντολή του αφεντικού της και δίχως να διαβάσει, να σχηματίσει άποψη και να εκφράσει κρίση, σύμφωνα με τις ικανότητες της. Τις ικανότητες της τις οποίες εκτίμησε το αφελές εκλογικό σώμα και την εξέλεξε

Σίγουρα δεν σας ξενίζει η ομολογία "Δεν Διάβασα" Την έχετε ξανακούσει. Όσο φρικαλέο και αν ακούγεται από το στόμα αιρετού, που ψηφίστηκε για να διαβάζει, να κρίνει να επιχειρηματολογεί, είναι πραγματικότητα. Τους πραγματικούς αυτούς τύπους ανθρώπου τους ξέρετε. Τους έχετε δει σε τοπικά, δημοτικά συμβούλια, σε περιφερειακά -καλή ώρα- στο κοινοβούλιο (ο υπουργός Χρυσοχοϊδης η αφελώς ομολογημένη περίπτωση). Τους ξέρετε γιατί είναι σάρκα από τη σάρκα της κοινωνίας. Μίας κοινωνίας που δεν διαβάζει, δεν ασχολείται, δεν κρίνει παρά μόνο εξουσιοδοτεί. Εξουσιοδοτεί προφανώς αχρείους για να εξουσιάζουν ερήμην της κοινωνίας και εις βάρος αυτής συνήθως.

Ο Βραζιλιάνος κλόουν-βουλευτής Tiririca,
έντιμα ομολογεί πως "Χειρότερα δεν γίνεται"*

Εκλογές έρχονται. Τα ίδια σκηνικά θα παιχτούν και πάλι. Θυμηθείτε. Αν εμείς είμαστε σώφρονες την ώρα της ψήφου, ίσως όταν μία άμεση δημοκρατία εγκατασταθεί, πιθανόν αυτή η βορβορώδης κατάσταση να αλλάξει. 

_______________
*Εδώ οι κλόουν δεν ντύνονται ως κλόουν, σαν τον Tiririca και επιπλέον ισχυρίζονται πως "καλύτερα δεν γίνεται"

Πλημμύρες. Αμιγώς πολιτικό φαινόμενο

Το επαναλαμβανόμενο σχεδόν κάθε χρόνο σκηνικό της καταστροφής καταδεικνύει ότι οι θάνατοι και οι καταστροφές δεν είναι μοιραίο αποτέλεσμα μιας μεγάλης βροχής, αλλά το φυσικό επακόλουθο μιας πολιτικής που δεν έχει στο επίκεντρό της τις πραγματικές ανάγκες του λαού και που δεν δίνει διάρα για την πραγματική αντιπλημμυρική θωράκιση, ούτε της πρωτεύουσας, ούτε πολλών άλλων περιοχών της χώρας, που μετατρέπονται σε λιμνοθάλασσες κάθε φορά που βρέχει. Είναι η πολιτική των δήθεν αντιπλημμυρικών έργων που φέρνουν οικονομικά οφέλη μόνο σε μελετητές και εργολάβους για τη μελέτη και την εφαρμογή μελετών απηρχαιωμένων και ξεπερασμένων που με κατάλληλα αυξημένους προϋπολογισμούς. Και η πολιτική αυτή έχει ονοματεπώνυμο.

Η πολιτική της πλημμύρας

Βασικά συστατικά της πολιτικής της πλημμύρας είναι τα παρακάτω, συνοψίζοντας τα επιγραμματικά σε ενέργειες της παρεούλας που αποτελείται από υπουργούς, περιφερειακούς, δημάρχους και αντιδημάρχους, μελετητές και εργολάβους σχετικών έργων.

Οι προαναφερθέντες  λοιπόν:

Προωθούν όπως κάνουν χρόνια τώρα, την αλόγιστη επέκταση των πόλεων προς όφελος κάποιων κερδοσκόπων, χωρίς την εξασφάλιση των αναγκαίων έργων υποδομής.

Επιτρέπουν οι όποιοι, ελάχιστοι στα μεγάλα αστικά κέντρα, ελεύθεροι δημόσιοι χώροι να καταπατούνται από μεγαλοεπιχειρηματίες, ή να παραχωρούνται σ’ αυτούς για να εκτελέσουν χρυσοφόρες επενδύσεις.

Επέτρεψαν και στη συνέχεια νομιμοποίησαν την κάλυψη των ρεμάτων και το κτίσιμο σε αυτά.

Νομιμοποιούν συνεχώς την αυθαίρετη δόμηση.

Νομοθετούν επιπλέον μια δασοκτόνα νομοθεσία, που οπλίζει τα χέρια των εμπρηστών, καταστρέφοντας τα δάση, γεγονός που εντείνει τα πλημμυρικά φαινόμενα.

Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι, ενώ παλιότερα το 80% του νερού της βροχής πήγαινε στο έδαφος και το 20% στη θάλασσα, τώρα τα ποσοστά αυτά να έχουν αντιστραφεί. Και συνεχίζουν με τις βάρβαρες διευθετήσεις τους που τις θέλουν γιατί τους φέρνουν χρήμα και οφέλη ενώ αποδεικνύονται άχρηστες για την προστασία του τόπου κι του πληθυσμού.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η περίπτωση της Αττικής, όπου 70 από τα 700 ρέματα που προϋπήρχαν δεν μπορούν πια ούτε να …εντοπιστούν! Σύμφωνα επίσης με τους επιστήμονες, τα ανοιχτά ρέματα στην Αττική έχουν σήμερα μειωθεί από το 1945 κατά 66%, και συγκεκριμένα από 1.280 χιλιόμετρα που ήταν έχουν φτάσει στα 434 χιλιόμετρα. Έχουν, δηλαδή «εξαφανιστεί» κοντά στα 850 χιλιόμετρα ρεμάτων! Αλλά και από τα ρέματα που παραμένουν ανοιχτά, τα περισσότερα έχουν υποστεί τόσες παρεμβάσεις, που δύσκολα πια μπορούν να επιτελέσουν το έργο τους, δηλαδή να κατευθύνουν τα νερά προς τη θάλασσα ή σε άλλους μεγαλύτερους αποδέκτες.

Χαρακτηριστικές είναι και οι περιπτώσεις της Ανατολικής Αττικής, που διαθέτει το 70% των ρεμάτων της Αττικής: Η πίεση για τσιμεντοποίηση που ασκείται, με τις ευλογίες των κυβερνήσεων, στις παραρεμάτιες περιοχές είναι τέτοια, που στις δύο από τις μεγαλύτερες σε έκταση λεκάνες απορροής της Ανατολικής Αττικής, αυτές του ρέματος της Ραφήνας και της Ραπεντώσας, η δασική βλάστηση μειώθηκε από το 40% και 60% το 1995, στο 4% και 10% αντίστοιχα σήμερα…

Έργα με παρωχημένες μελέτες

Πολλά από τα έργα αυτά εκτελούνται με μελέτες παρωχημένες, με αποτέλεσμα ακόμη κι όταν ολοκληρωθούν να μην μπορούν να παίξουν το ρόλο τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτό του Κηφισού. Πρόκειται για έργο που διευθετήθηκε και μετατράπηκε σε δρόμο (το γνωστό σε όλους τμήμα της Εθνικής οδού).

Το έργο ολοκληρώθηκε το 2004, λίγο πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες, αλλά με μελέτες του 1972, όταν η Αθήνα ήταν πολύ διαφορετική και οι ανάγκες πολύ μικρότερες, με αποτέλεσμα να μην είναι λίγοι αυτοί που φοβούνται ότι τα πλημμυρικά φαινόμενα που ζήσαμε στο παρελθόν θα τα ζήσουμε και στο μέλλον. Ήδη και χτες πολλοί οδηγοί στην Εθνική Οδό ταλαιπωρήθηκαν…

Στο εξωτερικό η νομοθεσία επιβάλλει την επικαιροποίηση των μελετών στον χρόνο έναρξης του έργου και μάλιστα, ειδικά για τις παρεμβάσεις σε υδάτινα συστήματα η νομοθεσία έχει εκσυγχρονιστεί και δεν συναντάμε μελέτες τύπου "Ραφήνας" ή "Πικροδάφνης" και άλλες τραγικές περιπτώσεις

Αποσπασματικά έργα

Αρκετά μεγάλα έργα που κατασκευάστηκαν στην Αττική τώρα συντελούν στην αύξηση της εμφάνισης πλημμυρών επειδή τα αντιπλημμυρικά έργα που τα συνόδευσαν όταν κατασκευάστηκαν, είναι είτε αποσπασμαικά και συχνά τυφλά (δίχως ικανό αποδέκτη) και για να προστατεύσουν μόνο αυτό καθ’ εαυτό το μεγάλο έργο. Δεν αναπτύχθηκε δηλαδή ένας σύγχρονος ολοκληρωμένος σχεδιασμός. Κλασικό παράδειγμα; Η εκτροπή του Ποδονίφτη στο ρέμα Ραφήνας και η λαβ΄ξη που έδωσε στους αγρίους για να θέλουν να καταργήσουν το ρέμα.

Στο πλαίσιο κατασκευής της Αττικής Οδού να διατέθηκαν από τον κρατικό προϋπολογισμό ποσά για αντιπλημμυρικά έργα εκατέρωθεν της διέλευσής της και συγκεκριμένα για την τοπική διευθέτηση των ρεμάτων που συναντά, όπως Σούρες, Μικρό Κατερίνη (στη Μάνδρα), Φυλής, Αχαρνών, Κηφισό, Βύρωνα, Αμαρουσίου, Χαλανδρίου, Παναγίτσας, Γέρακα, Λεονταρίου, Αγίου Ιωάννη, ωστόσο τα έργα αυτά δε συνοδεύτηκαν από τις αναγκαίες συνοδές σιαμορφώσεις, υδρονομικά στα ανάντη, κατεδαφίσεις και απαλλοτριώσεις κ.α., με αποτέλεσμα να προκαλούν αυτά και νέες πλημμύρες! Άσχετα αν έγιναν και αντιπλημμυρικά!

Τα αυθαίρετα

Σοβαρά πλημμυρικά φαινόμενα έχουμε όπου υπάρχει αυξημένος αριθμός αυθαιρέτων.  Το πρόβλημα επιτείνεται από το γεγονός ότι σε αρκετές από τις περιοχές αυτές δεν υπάρχει κατασκευασμένο δίκτυο ομβρίων.

Η αυτοδιοίκηση αντί να διώκει τους αυθαιρετούχους, τους στηρίζει σε κάθε επιπλέον αυθαιρεσία στην οποία προβαίνουν και έτσι όταν έρθει η πλημμύρα αναζητούν τους ενόχους οπουδήποτε αλλού εκτός από τον καθρέφτη τους και φυσικά τους φίλους τους, τους αυθαιρετούχους,

Δυστυχώς, κυβερνητικοί και άλλοι τοπικοί φορείς θεωρούν ή χαρακτηρίζουν εδώ και χρόνια δαπανηρά τα πραγματικά αντιπλημμυρικά έργα. Αυτά δεν είναι οι σκληρές και βάρβαρες ιευθετήσεις και τα τσιμεντώματα των ρεμάτων αλλά οι αποκαταστάσεις των κοιτών με απαλλοτριώσεις και κατεδαφίσεις δομών που εντείνουν αν δεν προκαλούν πλημμυρικά φαινόμενα. Στην πραγματικότητα όμως δε θεωρούν ακριβές τις εξυγιαντικές αυτές παρεμβάσεις, αλλά θεωρούν φτηνή τη ζωή και την περιουσία των πολιτών και κατ’ αυτούς η προστασία της δεν αξίζει το κόστος των έργων. 

Να, λοιπόν, γιατί όταν αφήνουμε την πολιτική στους "επαγγελματίες"  της, τα σπίτια μας πλημμυρίζουν…

Έμποροι του φόβου ΙΙ - Ο τρόμος απέναντι στους κλόουν

Όπως έγραφα σε παλαιότερη ανάρτηση μου στην Καμένη Γη, το κυριότερο μέσο και όπλο κατά της ανθρώπινης ζωής και λογικής, που χρησιμοποιούν οι αφανιστές της φύσης, οι ψευτοειδήμονες με τα τσιμεντωμένα μυαλά, που ονειρεύονται τσιμεντωμένα ρέματα, είναι ο φόβος. Εκμεταλλεύονται τα καταστροφικά αποτελέσματα των παρεμβάσεων που ονειρεύονται και σχεδιάζουν για να επιτείνουν τον φόβο απέναντι στις αντίθετες προτάσεις που θέλουν τον άνθρωπο σε πλήρη σύμπνοια με τη φύση. 

Το παράδοξο που εκτοξεύουν είναι προφανές πια. Κάποτε κοροϊδευαν τον κόσμο και τον έπειθαν πως το τσιμεντωμένο ρέμα θα τους γλιτώσει. Τα τελευταία τραγικά φαινόμενα τους ξεβράκωσαν. (βλ. συνέντευξη Δ. Θεοδοσόπουλου στον Real fm καιτον Β. Κουφόπουλο)

Ξεβρακώθηκαν μεν αλλά υπάρχουν και εκείνοι που νομίζουν πως ακόμα και τώρα μπορούν να κοροϊδεύουν. Μάλιστα, μέσα στην άγνοια τους αλλά με δεδομένο τον στόχο τους, αρθρογραφούν πρόχειρα και στρατευμένα (!!) και έτσι γίνονται ακόμα πιο …..., τέλος πάντων.

Αφορμή για την παρούσα ανάρτηση -συνέχεια εκείνης για το εμπόριο φόβου, ήταν ένα κείμενο που δημοσιεύτηκε σε τοπική ιστοσελίδα της Ραφήνας ενόψει του αυριανού δημοτικού συμβουλίου. Του δημοτικού συμβουλίου που δημοτικοί σύμβουλοι και διάφοροι άλλοι φερόμενοι ως δημοτικοί σύμβουλοι, θα δώσουν τη γνωμοδότηση τους για μία μελέτη, η οποία απειλεί να πνίξει τη Ραφήνα, τσιμεντώνοντας και ταπώνοντας το Μέγα Ρέμα και επιταχύνοντας παράλληλα την κίνηση του νερού μέσα του, ενώ μειώνεται και ο χρόνος συρροής του.

Το δημοσίευμα έχει τον ακόλουθο τίτλο

Παναγ. Καλφαντής για το Μεγάλο Ρέμα: Προέχει η διαφύλαξη ανθρωπίνων ζωών και περιουσιών σε συνδυασμό με την διαφύλαξη του φυσικού περιβάλλοντος

και είναι ένα προπαγανδιστικό κείμενο του αντιδημάρχου τεχνικών υπηρεσιών του δήμου Ραφήνας, του δήμου δηλαδή που έχει υψηλότατες επιδόσεις σε αντιπεριβαλλοντικές ενέργειες. Βέβαια είναι ένα προκατασκευασμένο κείμενο από τους μελετητές (πολύ πιθανόν αφού διαπνέεται από την ίδια προχειρότητα που διαπνέει τη μελέτη) που δεν θα αντέξουν να τους επιστραφεί η μελέτη ως απαράδεκτη, αν και οικονομικά τους συμφέρει να τους γυρνάνε μελέτες που επαναπροκηρύσσονται (sic)  και να τις επαναεκπονούν (sic) με copy paste των παλαιοτέρων.

Τέλος πάντων αφού ο συγγραφέας απλώσει το τρομερό κείμενο,  που διακρίνεται  βέβαια από εκφραστικό λογιοτατισμό και υποτίθεται πως παραθέτει προτάσεις, παίρνει τον μονόδρομο που έχει προκαθορίσει και λέει:

Το ρέμα σήμερα είναι σε άσχημη κατάσταση με πολλά μπαζώματα, καταπατήσεις, παράνομα κτίρια στην ζώνη του και συνεχείς επιχώσεις της κοίτης του από τα φερτά υλικά που παρασύρει με αποτέλεσμα τη σημαντική μείωση της ενεργού διατομής του, όπως φαίνεται στην κεντρική φωτογραφία στην γέφυρα Ευβοϊκού.

Με την παρούσα ενεργό διατομή, υπολογίστηκε από τους μελετητές ότι θα έχουμε πλημμύρες στη πόλη της Ραφήνας κάθε τρία –τέσσερα χρόνια και στην βροχόπτωση 50ετιας, δηλαδή 10-12 ώρες συνεχούς βροχής στην λεκάνη απορροής, θα πλημμυρίσουν 1000 στρέμματα και εκατοντάδες σπίτια στον ιστό της πόλης όπως φαίνεται στην 2η φωτογραφία με ποσότητες απορροών της τάξης των 500 μ3/δλδ (!!!)

Συνοδεύει τις παραπάνω σοφίες με το γνωστό σχέδιο που είχαμε δημοσιεύσει στους "Εμπόρους του φόβου Ι"

Το σκιάχτρο

Με λίγα λόγια λέει ο "σοφός" πως αν δεν το τσιμεντώσουμε, χαθήκαμε. Κουβέντα δεν λέει  για τις εναλλακτικές και κυρίως κουβέντα δεν αναφέρει για το ποιες είναι οι συμβατές με το περιβάλλον πρακτικές που ακολουθούνται στις πολιτισμένες χώρες. Τα όσα προτείνει ο μελετητής και ο φερόμενος ως «αντιδήμαρχος τεχνικών υπηρεσιών» είναι προτάσεις απηρχαιωμένες που εφαρμόζονται σε τριτοκοσμικές χώρες και ανήκουν σε μία μελέτη και μία φιλοσοφία που παλεύει να εφαρμόσει (μήπως γιατί την έχει έτοιμη;) ο ίδιος μελετητής, εδώ και 13 χρόνια. 

Αφού την είχε έτοιμη, γιατί να κάτσει και να μελετήσει πρώτα απ’ όλα τη διεθνή εμπειρία και να κάνει σεβαστές τις περιβαλλοντικές παραμέτρους; ΄Πασάρει την από το 2004 μελέτη του με ένα "τσίτι από το Μοναστηράκι" για να δείχνει φρέσκια, εγκρίνεται από τους χαχόλους, πληρώνεται και ωφελείται, δίχως δαπάνη.  100% κέρδος δηλαδή. Η «μελέτη» (η βασική της φιλοσοφία) υπάρχει και εδώ, σε παρουσίαση του 2004 σε ημερίδα του ΤΕΕ (μανία με αυτό το ρέμα Ραφήνας)

Με συμμάχους τον φόβο και ένα συμβούλιο που περιλαμβάνει μία εύκολα χειραγωγούμενη πλειοψηφία (πράγμα που έχει αποδειχθεί πολλάκις στο παρελθόν,  το Μεγάλο Ρέμα, ο τελευταίος ίσως σημαντικός οικότοπος της ανατολικής Αττικής θα γίνει παρελθόν. Δεν πρέπει να συμβεί αν πιστεύουμε ως ζούμε σε πολιτισμένη χώρα.

Τελειώνοντας με τους εμπόρους του φόβου, ήθελα να προβάλλω και την άλλη υπόσταση του φερόμενου ως αντιδημάρχου τεχνικών υπηρεσιών. Εκείνη του stand up comedian.

Ομολογώ [ως την αγνοούσα, διαβάζοντας όμως ότι κατάλαβε και προτείνει  την ανακάλυψα. Μεταφέροω με πλάγια γράμματα όσα αναφέρει στο διαφημιστικό  της μελέτης "πόνημα" του

Επίσης να προβλεφθούν δράσεις μάστευσης και επαναχρησιμοποίησης όμβριων υδάτων από τα κτίρια ώστε αυτά να μην καταλήγουν στο ρέμα, χρήση διαπερατών υλικών επικάλυψης στην οδοποιία και στις πλακοστρώσεις κοινοχρήστων χώρων και κατασκευή φυτεμένων δωμάτων στα κτίρια… Είναι μέτρα προς την σωστή κατεύθυνση και συμβατά με το περιβάλλον και ο Δήμος μας προκρίνει την εφαρμογή τους.

Συνειδητοποίησα το μεγάλο ταλέντο στην stand up comedy που έκρυβε η πόλη της Ραφήνας. Ένα ταλέντο που όμως δεν καταφέρνει να υποβαθμίσει την τραγική φύση αυτών που περιγράφει με τα ακραία κωμικά επιχειρήματα του.

Και μερικά ψέμματα του σοφού:

Με πλάγια γράμματα, πάλι το κείμενο του σοφού

1. Σημειώνω όπως φαίνεται και στην 4η φωτογραφία ότι το ρέμα Ραφήνας έως την Λ. Σπάτων είναι διευθετημένο με κοίτη σκυροδέματος διατομής 20 χ 4 μ περίπου, κατασκευασμένο ως παράλληλο αποστραγγιστικό έργο της Αττικής οδού.

Μάλλον δεν έχει πάει ποτέ του. Το ρέμα έχει σκυροδετηθεί κατά τμήματα μεν αλλά όχι στο σύνολο του. Αλλά λέγε λέγε,.......

2. Το ρέμα σήμερα είναι σε άσχημη κατάσταση με πολλά μπαζώματα, καταπατήσεις, παράνομα κτίρια στην ζώνη του και συνεχείς επιχώσεις της κοίτης του από τα φερτά υλικά που παρασύρει με αποτέλεσμα τη σημαντική μείωση της ενεργού διατομής του, όπως φαίνεται στην κεντρική φωτογραφία στην γέφυρα Ευβοϊκού

Και η διευθέτηση θα λύσει το θέμα; Ας καθαρίσουμε καταπατήσεις και παράνομες επιχωματώσεις και όλα θα έρθουν στο νόμιμο και φυσιολογικό. Η διευθέτηση απλά θα έρθει να προσθέσει και άλλες στενώσεις στις υπάρχουσες και επιπλέον θα καταστρέψει και το οικοσύστημα

3. Το ρέμα να οριοθετηθεί στην φυσική του κοίτη χωρίς έργα διευθέτησης .Η πρόταση οδηγεί σε απαλλοτριώσεις περίπου 3000 στρεμμάτων και 1000 κτιρίων που πρέπει να κατεδαφιστουν με απαγορευτικό οικονομικό και κοινωνικό κόστος.

Δηλαδή 15 χιλιόμετρα Χ 2 όχθες = 30 χιλιόμετρα όχθης. 30.000 μέτρα :1.000 σπίτια = 1 σπίτι κάθε 30 μέτρα. !!! Παράλογο; Δεν απαντάει, άρα λογικό!

3.000 στρέμματα; Τι στρέμματα είναι αυτά; Αγροτική γη; Να το δούμε, γιατί αν αναφέρεται σε αυθαίρετες κατασκευές, αυτές δεν απαλλοτριώνονται παρά μόνο ως γη.

4. Η επένδυση με συρματοκιβώτια η γεωπλέγματα δεν δημιουργεί νέο βιότοπο στο ρέμα. Είναι βέβαιο ότι οι οικοδομικές εργασίες διευθετησης,εκσκαφες και επενδυσεις,θα επηρεάσουν δραστικά την υπάρχουσα πανίδα και χλωρίδα και θα υπάρχει κοπή και απομάκρυνση μεγάλων φυλλοβόλων δέντρων από την κοίτη, αλλά στην μελέτη προβλέπεται η φύτευση 1300 νέων μεγάλων φυλλοβόλων δέντρων ….πλατάνια, λεύκες, ιτιές, ευκάλυπτοι, στις όχθες καθώς και φύτευση των συρματοκιβωτίων και των επιχωμάτων με θάμνους και έρποντα φυτά, άρα η πανίδα θα επανέλθει σε κάποιο βαθμό και σε βάθος χρόνου.

Ακριβώς αυτό που όλοι ξέρουν, πως οι ρεματοφονιάδες έχουν τόση σχέση με την έννοια οικοσύστημα όση ο φάντης με το ρετσινόλαδο. Με τα δεντράκια από το διπλανό φυτώριο θα αποκαταστήσουν οικοσύστημα ετών. Οι άνθρωποι είναι απολύτως επικίνδυνοι.

5. Να προβλεφθούν έργα ορεινής υδρονομείας (ΣτΣ sic) που περιορίζουν τις ροές άλλα και την μεταφορά φερτών από την λεκάνη στην εκβολή. Στην πρόσφατη πλημμύρα στην Μάνδρα η καταστροφή προσήλθε (sic) εκτός από τα νερά που κατέκλυσαν τα πεδινά και από την λάσπη που μεταφέρθηκε.

Εδώ ο φερόμενος ως αντιδήμαρχος τεχνικών υπηρεσιών συμφωνεί μαζί μας αφού αυτό λέμε. Πως τα έργα ορεινής υδρονομίας μειώνουν τη στερεοπαροχή και αυξάνουν τον χρόνο συρροής του νερού. Δηλαδή αποτρέπουν τις πλημμύρες στα κατάντη και τα ανάντη. Ευχαριστούμε σοφέ που μας δικαιώνεις. Μάλλον θα γνωμοδοτήσεις αρνητικά το βράδυ της Τρίτης 21/11

Και bonus track, μάθημα περί αποτελεσμάτων των παρεμβάσεων τύπου "αντιπλημμυρικά έργα" που μικραίνουν (διευθετούν) τις κοίτες των ρεμάτων: 

Δρακουμέλ, δεν μας τα λες καλά

Το παιγνίδι της καταπάτησης: παρατήρηση για τον τρόπο ύπαρξης του νόμου στην Ελλάδα

Τα τελευταία επεισόδια του νεοελληνικού σήριαλ "Οι Αυθαίρετοι" (ποιος θυμάται άραγε τον έξοχο ΜήτSOS στο ρόλο του αεριτζή και γραφικού δικηγόρου) γυρίζεται στη γειτονιά μας. Στον δήμο μας για την ακρίβεια. Με πρωταγωνιστές λαμπρούς αστέρες της πολιτικής ζωής. Βουλευτές, αντιπεριφερειάρχες, δημάρχους, που πάνε και στη στενή για να διατρανώσουν τη φιλολαϊκή τους πρόθεση.

Λαμπροί αστέρες παρελαύνουν από την καθημερινότητα μας με φόντο χωματουργικά μηχανήματα μικρής έως μέσης ισχύος. Ένα φόντο κίτρινο που έρχεται σαν φυσική διαδοχή των σκηνικών που κάποτε τα κατέκλυζε μόνο το ενοχλητικό πράσινο. Είναι φρέσκα τα παραδείγματα προάσπισης της κλεμμένης από το δημόσιο μέλλον προοπτικής. Για να μη μακρυγορώ, ο αναγνώστης μπορεί να διαβάσει εδώ, εδώ, εδώ και εδώ. Το ζήτημα των αυθαιρέτων, πέρα από το ότι έγινε αντικείμενο αξιοποίησης προς τον προσπορισμό φόρων παντός τύπου (ΕΝΦΙΑ, ΤΑΠ, Ειδικό Πρόστιμο Διατήρησης) έγινε και πεδίο ανάδειξης "φιλολαϊκών αρχόντων" και "φίλων του αναξιοπαθούντος  ιδιοκτήτη τριώροφου αυθαιρέτου" Τα παραδείγματα άφθονα και σε κάθε επίπεδο αυτοδιοίκησης ή ακόμα και σε επίπεδο νομοθετικής (βουλευτές) ή εκτελεστικής εξουσίας.

Το φαιδρό αλλά και τραγικό φαινόμενο της προάσπισης της παρανομίας από τους θεματοφύλακες της νομιμότητας δεν θα μπορούσε να μην είναι ελληνικό. Όχι γιατί στη χώρα μας είμαστε γαλαντόμοι. Είναι γιατί στη χώρα μας μας ενδιαφέρει μόνο το δικό μας, το εφήμερο παρόν και όχι το τι μέλλον θα επιστρέψουμε στα παιδιά μας (που όπως λέει και ο γνωστός αφορισμός μας το εμπιστεύτηκαν).

Από τον Απρίλιο και τον Μάιο του 2014, στο περιοδικό "Σύγχρονα Θέματα" είχε δημοσιευτεί το άρθρο - σχόλιο του Γ. Φαράκλα, καθηγητή Πολιτικής φιλοσοφίας

στο Τµήµα Πολιτικής Επιστήµης καὶ Ἱστορίας στην Πάντειο. Το άρθρο είχε τον πιο πάνω τίτλο και το αναδημοσιεύω γιατί είναι ένα κείμενο που μπορεί να δώσει λαβές για σκέψεις. Επίσης είναι ένα γραπτό τεκμήριο του γιατί η χώρα μας έφτασε εδώ που έφτασε και γιατί ποτέ κανένας δε θα δώσει μία δεκάρα για τον διπλανό του. Ούτε καν για το ίδιο του το παιδί. Γιατί δεν θα σχηματίσουμε ποτέ λαό παρά μία αγέλη μικρών, πολύ μικρών "εγώ". Γιατί ζούμε το παραμύθι εκούσια. Γιατί φτιάχνουμε το παραμύθι που μας τρέφει και όταν αυτό καεί υπό το φως της πραγματικότητας τότε, αντί να συνειδητοποιήσουμε τι μας συνέβη, αναζητούμε το νέο παραμύθι.

Προσέξτε στο συνημμένο άρθρο την εξής παράγραφο:

Παρίσταται μιὰ άλλου τύπου προσποίηση. Η εξουσία διαφωνεί χωρὶς να το εννοεί. Αντί να προτάξει το σχέδιο πόλεως, περιμένει νὰ νομιμοποιήσει εκ των υστέρων την, ως τότε παράνομη, δόμηση. Στην πρώτη περίπτωση, ὅταν εξετάζαμε το παιγνίδι από την μεριά του ιδιώτη, ἡ προσποίηση γεννούσε μιὰ δύναμη που αρχικά δεν υπήρχε. Σε αυτή την περίπτωση, δηλαδή όταν εξετάζουμε το ίδιο παιγνίδι από την σκοπιά της εξουσίας, ἡ προσποίηση δεν γεννά δύναμη, ενισχύει μια δύναμη που προϋπάρχει. Δεν είναι μπλόφα, είναι παζάρι.

Κλείνω εδώ, με την παράθεση του επίκαιρου σήμερα για την ανατολική Αττική, άρθρου το Γ. Φαράκλα