Οικολογία, η ευπώλητη! - Ο οικολόγος αντιπεριφερειάρχης και η νέα Αττική

Με δέος ο αντιπεριφερειάρχης Καραμέρος θαυμάζει ένα ερπυστριοφόρο σκαπτικό

Πάντα ήταν ένα best seller  ανάμεσα στις συνιστώμενες ενέργειες προβολής και αυτοπροβολής  όλων εκείνων που διψούν για ανάδειξη μέσω της πολιτικής. Η οικολογία ως έννοια, από την οψιμότερη φάση της δεκαετίας του 1980 και μετά,  αποτελούσε έναν πυλώνα οικοδόμησης πολιτικής καριέρας. Είτε αποτελούσε πραγματική έννοια και γνώμονα λήψης πολιτικών αποφάσεων για τους σοβαρότερους, είτε αποτελούσε απλά επίφαση για την πλειονότητα των φελλών, που ανταγωνίζονται στην ικανότητα επίπλευσης στον παγκόσμιο πολιτικό ωκεανό ή στη μικρή μας, ελληνική πολιτική μπάρα*.

Όταν ακούω «Οικολόγος» κουμπώνομαι. Όχι γιατί πιστεύω πως η επιλογή της πολιτικής θέσης της οικολογίας είναι λάθος αλλά γιατί ξέρω από πρώτο χέρι,  πως ελάχιστοι είναι οι οικολόγοι που κατανοούν την οικολογία ως πολιτική θέση, ενώ άπειροι είναι αυτοί που την εργαλειοποιούν σε μία διαδικασία που τέλος και σκοπό έχει την προσωπική τους και μόνο ανάδειξη. Φυσικά αυτοί οι δεύτεροι γελοιοποιούνται συστηματικά αφού οι πράξεις τους βρίσκονται διαρκώς σε αντιδιαμετρική θέση με τον  λόγο τους. Μοιάζουν δε οι θέσεις τους με εκείνες των «απέναντι» των οπαδών της ανθρώπινης κυριαρχίας. Των αναπτυξιοπλήκτων και αναπτυξιολάγνων.

Ζούμε σε μία εποχή που η ανάγκη να διαμορφώσουμε έναν οικολογικά συμβατό τρόπο ζωής  δεν επιδέχεται αμφισβήτηση  πια. Μπορεί οι εξουσιαστές του πλανήτη να έχουν επιβάλει μία φιλολογία που να αμφισβητεί τα ακραία περιβαλλοντικά προβλήματα, αλλά μπροστά στα γεγονότα δεν έχουν απάντηση και σφυρίζουν αδιάφοροι. Από την άλλη, η προφανής ανάγκη οικολογικής προσαρμογής των δραστηριοτήτων μας και της ζωής μας γενικότερα, χρησιμοποιείται ως πεδίο εφαρμογής πολιτικής διαφήμισης. Χαρακτηριστική περίπτωση είναι εκείνη των στελεχών του πάλαι ποτέ «Συνασπισμού της Αριστεράς, της Οικολογίας και των Κινημάτων» που μόλις πέτυχαν την άνοδο τους σε εξουσιαστικές θέσεις,  απεμπόλησαν τόσο τα Κινήματα, όσο και την Αριστερά και φυσικά την Οικολογία.  Ειδικά στην περιφέρεια Αττικής, η υιοθέτηση αντιπεριβαλλοντικών θέσεων και η ανάπτυξη ενός συγκεκριμένου σχεδιασμού, στόχο έχει τη μετατροπή του συνόλου της Αττικής σε ένα βιομηχανικό τόπο. Αρωγός στην υλοποίηση του σχεδίου αυτού είναι το «νέο» ρυθμιστικό σχέδιο της Αττικής (2021) το οποίο χαρακτηρίζεται από την ανάπτυξη των οδικών και σιδηροδρομικών αξόνων που θα συνδέουν ταχύτατα τα κέντρα οικονομικής δραστηριότητας που προβλέπονται, όπως και τα νέα οικιστικά κέντρα. Όλα αυτά δεν θα γίνουν βέβαια δίχως περιβαλλοντικό, αλλά και πολιτισμικό κόστος. Οι αλλοιώσεις που αναμένονται είναι μεγάλες  και μη αναστρέψιμες, αλλά με τη συνέργεια πρόθυμων μελετητών, δουλοπρεπών αυτοδιοικητικών και ικανών διαφημιστών, αυτά ξεπερνιούνται. Το επιχείρημα πως η οικολογική θεώρηση είναι αντίθετη στην ανάπτυξη ως γενική έννοια, είναι μόνο για μωρά (ή για ξεμωραμένους).

Μία έννοια που είχε γίνει καραμέλα στη φάση ανάπτυξης του πολιτικού μάρκετινγκ, τόσο του κεντρικού πολιτικού σχηματισμού του ΣΥΡΙΖΑ όσο και των άλλων κομμάτων, αλλά και των αυτοδιοικητικών σχηματισμών τους, ήταν η λεγόμενη «Αειφόρος Ανάπτυξη» δηλαδή με λίγα λόγια, η ανάπτυξη εκείνη που δεν ζημιώνει το περιβάλλον (ή δεν του προκαλεί ανεπανόρθωτες ζημιές) και εξασφαλίζονται έτσι πρόσοδοι και οφέλη στο διηνεκές. Στην περίπτωση μας, δεν αναφερόμαστε μόνο στο φυσικό περιβάλλον αλλά σε όλους τους τύπους περιβάλλοντος που εξασφαλίζουν την ισορροπία μεταξύ έμβιων, αβιοτικών, κοινωνικών, πολιτικών  και πολιτισμικών παραγόντων. Δεν άργησε να αποδειχθεί στην πράξη πως επρόκειτο για γράμμα κενό. Για ένα ακόμα ψέμα με λαϊκίστικη  στόχευση,  στα πλαίσια της ανάπτυξης του  πολιτικού μάρκετινγκ. Δεν υπάρχει καλύτερο παράδειγμα από τη στάση της περιφέρειας Αττικής απέναντι στα τελευταία ρέματα του τόπου. Παντού στο εξωτερικό και στο πνεύμα της αειφόρου ανάπτυξης, τα ρέματα διανοίγονται και αποκαλύπτονται. Παραχωρείται χώρος στο νερό δηλαδή όπως εύστοχα το τοποθετεί το βίντεο συμπαραγωγή ευρωπαϊκών φορέων και κινήσεων για τα ποτάμια και τα ρέματα. Στην Ελλάδα αντίθετα, οι κάποτε υποστηρικτές της «αειφόρου ανάπτυξης» τώρα είναι τώρα θιασώτες της «ανάπτυξης με κάθε κόστος» της εξαφάνισης της φύσης και της ολοκληρωτική; αντικατάστασης του φυσικού περιβάλλοντος με ένα νέο, τεχνητό και φυσικά ουδόλως αειφόρο, αφού είναι «κλειστό», δίχως στεγανά και σε απόλυτη δυσαρμονία με το ευρύτερο φυσικό περιβάλλον.

Άλλο παράδειγμα είναι ο χώρος «υγειονομικής» ταφής απορριμμάτων στο Γραμματικό. Πέρα από τα αποδεδειγμένα πια, ψέματα που προέβαλε η περιφερειακή υποψήφια προκειμένου να αναλάβει τη θέση της περιφερειάρχισσας, υπάρχουν και οι «για όλες τις χρήσεις» μελετητές. Δεν μπορώ να χαρακτηρίσω επιστήμονες που «εξαφανίζουν» ρέματα από χάρτες προκειμένου να εξυπηρετήσουν τους στόχους που τους θέτουν τα αφεντικά τους. Γιατί στην περίπτωση του Γραμματικού –έχοντας μάλλον την εμπειρία από την υπόθεση του ΚΕΛ Βορείων Μεσογείων που κόλλησε στο Μεγάλο Ρέμα- προτίμησαν να εξαφανίσουν το ρέμα από τους χάρτες προκειμένου να εγκαταστήσουν τη χωματερή τους, εκεί ακριβώς. Και δεν βρίσκουν και περιβαλλοντικές επιπτώσεις από τη χωματερή παρόλο που σε κάθε βροχή το Σέσι γεμίζει από λάσπη της θέσης μελλοντικής χωματερής.

Και στις δύο περιπτώσεις, του Γραμματικού (όσο αφορά τα στερεά απόβλητα) όσο και του ΚΕΛ Βορείων Μεσογείων (κατ’ ευφημισμόν  ΚΕΛ Ραφήνας) αποδεικνύεται πόσες εκατοντάδες χρόνια πίσω βρίσκεται η χώρα και πόσο ανήθικα  φέρθηκε η σημερινή περιφερειακή αρχή, η οποία αντί να προχωρήσει σε σύγχρονες και κοινωνικά επωφελείς λύσεις στη διαχείριση των αποβλήτων, προτίμησε να λειτουργήσει εξυπηρετώντας συγκεκριμένους στόχους που απείχαν από τις προεκλογικές της θέσεις και να σταθεί απέναντι στο κοινωνικό συμφέρον. Φυσικά οι προπαγανδιστικοί μηχανισμοί δούλεψαν στην κατεύθυνση που ήθελε η περιφέρεια και η κεντρική εξουσία αλλά ο μεγαλύτερος αντίπαλος τους παραμένει ο ίδιος  ο εαυτός τους. Ο εαυτός τους όπως ήταν πριν από μόλις μία πενταετία, όταν στήριζε λύσεις ήπιες στην κατεύθυνση της προστασίας της φύσης, της  αειφορίας, της εξασφάλισης του κοινωνικού συμφέροντος και της κοινωνικής ειρήνης και ευημερίας.

Όπως γράφω και στην αρχή, αυτοί που εξελέγησαν με θέσεις διαφορετικές από αυτές που έχουν σήμερα, οι «επαγγελματίες πρώην οικολόγοι» συχνά γελοιοποιούνται. Τελευταίο παράδειγμα που συνάντησα και γέλασα (αν και ήταν μάλλον τραγικό) ήταν μία περίεργη συνάντηση «εργασίας» του αντιπεριφερειάρχη Βόρειου Τομέα Αθηνών  Καραμέρου, με αντιπροσωπεία του συλλόγου Προστασίας Περιβάλλοντος και Ρεματιάς Πεντέλης – Χαλανδρίου. Αντικείμενο της συνάντησης ήταν  η "επικαιροποίηση της οριοθέτησης όλης της ρεματιάς καθώς και η εκπόνηση ενιαίας υδραυλικής μελέτης εναρμονισμένη με τους περιορισμούς του ισχύοντος Προεδρικού Διατάγματος προστασίας της ρεματιάς".

Αρχικά μοιάζει σαν μία συνάντηση ουσιαστική. Εκεί όμως είναι που αρχίζει η μνήμη να διαλύει το όμορφο δημοσιοσχεσίτικο πλεκτό.

Ανατρέχω σε επιστολή (ΑΠ 640 - 6/3/2017) της τότε προέδρου κας Δάνου ΅προς τον αντιπεριφερειάρχη  Καραμέρο με θέμα «Ρεματιά Πεντέλης – Χαλανδρίου», όπου σημειώνεται μεταξύ άλλων:

……………………………………………………………………..

Με βάση τα ανωτέρω και στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων σας τα θέματα που χρήζουν άμεσης αντιμετώπισης είναι:

• Οριοθέτηση του Ρέματος στο σύνολό του, για τη διασφάλιση ενιαίας υδραυλικής και περιβαλλοντικής μελέτης, η οποία θα λαμβάνει υπόψη και τη διατήρηση του φυσικού σχηματισμού. Το ρέμα είναι ένα σύνολο από αλληλοεξαρτώμενα στοιχεία και είδη που δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται αποσπασματικά. Τέλος,  είναι προφανές ότι τεχνικά έργα σε ένα μικρό κομμάτι του ρέματος, δεν μπορούν να εξασφαλίσουν αντιπλημμυρική προστασία με λογική 50ετίας που οι σύγχρονες μελέτες επιβάλλουν.
• Δημιουργία Διαδημοτικού Φορέα διαχείρισης πάγιο αίτημα του συλλόγου μας, για τη διασφάλιση της συνοχής του σχεδιασμού, της επίβλεψης και εντέλει της προστασίας του ρέματος.
• Ενιαία ανάπλαση και αποκατάσταση των παραρεμάτιων χώρων
• Αποκατάσταση της φυσικής κοίτης
• Υποβοήθηση της βλάστησης με φυτεύσεις που θα σέβονται τη γηγενή χλωρίδα.
• Καθαρισμός καθόλη τη διάρκεια του έτους με ήπια μέσα (χωρίς τη χρήση βαρέων οχημάτων) αποφεύγοντας την περίοδο Μαρτίου-Σεπτεμβρίου (λόγω αναγκών της ορνιθοπανίδας).
• Αποκατάσταση, από την τεχνική σας υπηρεσία, των σημείων που έχουν υποστεί καθίζηση λόγω πλημμυρών και εγκυμονούν κινδύνους για τους πολίτες (πχ Ροδοδάφνης και Κορυτσάς στο Πολύδροσο Αμαρουσίου έμπροσθεν της παιδικής χαράς, σημείο που παραμένει πλημμελώς φυλασσόμενο με συρματόπλεγμα εδώ και 5 χρόνια!! παρά τις οχλήσεις μας).
• Ανάπλαση και φύτευση, του εναπομείναντα χώρου της Ρεματιάς μετά τη διάνοιξη της οδού Φραγκοκλησιάς, περίπου 10 στρεμμάτων που αποψιλώθηκε για τα έργα, ώστε να αποκατασταθεί κατά το δυνατόν το τοπίο που παραμένει επί πολλά χρόνια αφύτευτο, υποβαθμίζοντας τη γύρω περιοχή και αλλοιώνοντας το περιβάλλον της ρεματιάς και το οποίο έχουμε ζητήσει με έγγραφό μας από τις 17/12/2014  αρ.πρωτ.598
• Έγκαιροι ψεκασμοί για την αποφυγή ύπαρξης κουνουπιών.
• Αντιμετώπιση των θεμάτων, ρύπανσης και ασφάλειας παράνομων παροχετεύσεων

…………………………………………………………………….

Ο «οικολόγος» αντιπεριφερειάρχης απάντησε με έργα κυρίως. Ειδικά στο κομμάτι που είναι τονισμένο (bold) και αφορά στον καθαρισμό των ρεμάτων με ήπια μέσα και με σεβασμό στην πανίδα της περιοχής, οι φωτογραφίες μιλάνε από μόνες τους για την οικολογική τυο αλά και την πολιτική του τοποθέτηση. 

Ήδη, από το 2015, οι καθαρισμοί ρεμάτων στον βόρειο τομέα της Αττικής (και αλλού αλλά εδώ αναφερόμαστε στη συγκεκριμένη περίπτωση) γίνονταν με βαριά χωματουργικά μηχανήματα. Το Λυκόρεμα Πεντέλης είναι μία κραυγαλέα περίπτωση

  

Ήπιο μέσο καθαρισμού ρεμάτων (φωτ ΕΦΣΥΝ 19/10/2015) - Λυκόρεμα Πεντέλης

Επιθεώρηση εργοταξίου με επίσημο ένδυμα

...γιατί το safety jacket είναι για το στούντιο

Καθαρισμός ρέματος - έργο της περιφέρειας Αττικής

Επιπλέον η ενιαία θέση της περιφερειακής διοίκησης (στην οποία υπάγεται ο οικολόγος)  υπέρ της τσιμεντοποίησης των ρεμάτων, καθώς και της εγκατάστασης συρματοκιβωτίων (σκληρές διευθετήσεις) είναι σε διαμετρικά αντίθετη θέση από εκείνη του συλλόγου, οποίος ζητά αποκατάσταση της φυτικής κοίτης και υποβοήθηση της βλάστησης.Η θέση της περιφέρειας άλλωστε δηλώθηκε ξεκάθαρα με την προώθηση "τελικών λύσεων" σε σημαντικά ρέματα της Αττικής με τσιμεντοποίηση και αντικατάσταση της φυσικής κοίτης με τσιμεντένιους οχετούς.

Παρά λοιπόν την αποδεδειγμένα εχθρική προς τιο περιβάλλον στάση της περιφέρειας και του «οικολόγου» αντιπεριφερειάρχη, ο ίδιος συνεχίζει να μοσχοπουλάει οικολογία και δημοκρατία επί τη ευκαιρία της συνάντησης με εκπροσώπους του συλλόγου της Ρεματιάς Πεντέλης Χαλανδρίου.

Και μάλιστα «Ο Γιώργος Καραμέρος συμφώνησε στην πρόταση του συλλόγου για την εκπόνηση μιας μελέτης βάσης για την ιστορική εξέλιξη της χλωρίδας κατά μήκος της ρεματιάς με στόχο την ενιαία ανάπλασή της ανεξάρτητα από το φορέα υλοποίησης» γιατί το να προσφέρεις καθρεφτάκια** για να εξασφαλίζεις τη συναίνεση ακόμα και στους πιο ακραίους σχεδιασμούς, ήταν πάντα μία επιτυχημένη τακτική.

Αξίζει να σταθούμε στο σημείο όπου «ο αντιπεριφερειάρχης εξέφρασε προβληματισμούς για τη σύσταση φορέα διαχείρισης της ρεματιάς, που εκκρεμεί από το 1995, εάν δεν προβλέπονται ουσιαστικές αρμοδιότητες, ενώ δεσμεύτηκε να αντιμετωπίσει ζητήματα που έθεσε η αντιπροσωπεία του Συλλόγου και αφορούν, μεταξύ άλλων: στην αποκατάσταση του πρανούς επί των οδών Κορυτσάς και Ροδοδάφνης, στο Πολύδροσο Αμαρουσίου, στις αναγκαίες αποκαταστάσεις σαρζανετιών που έχουν καταστραφεί, στην αποκατάσταση φθορών στο γεφυράκι μεταξύ Νέου Αμαρουσίου και Βριλησσίων, στον καθαρισμό του Βαθυρέματος στην Πεντέλη και στις φυτεύσεις των πρανών, που κατέστρεψαν οι φωτιές το 2004 και το 2007 στο Πολύδροσο, αλλά και του εναπομείναντα ελεύθερου χώρου μετά από τη διάνοιξη της οδού Φραγκοκλησιάς. Βάζετε στοίχημα πως τα σαρζανέτια θα επανακατασκευαστούν, το γεφυράκι θα μεγεθυνθεί, ενώ φυτεύσεις δεν πρόκειται να γίνουν; Ας ετοιμαστούμε να υποδεχτούμε τα ερπυστριοφόρα του αντιπεριφερειάρχη στο Βαθύρεμα, στο Λυκόρεμα ή ακόμα και στον Βαλανάρη. 

Οι άνθρωποι της περιφέρειας πουλάνε οικολογία, πουλάνε νοιάξιμο και έχουν την ίδια άνεση να υποσχεθούν στους κατοίκους αναδάσωση του Πεντελικού  όπως και να δεσμευτούν για την «παραχώρηση προς αξιοποίηση» στους "επενδυτές" και μάλιστα στο σύνολο του.

Υπάρχει ένας σχεδιασμός όπως προαναφέραμε, που περιγράφεται (και) από το ρυθμιστικό Αθήνας - Αττικής (Ν.4277/2014). Οι κάτοικοι δεν ρωτήθηκαν, η διαβούλευση ήταν ανύπαρκτη. Η γενική πορεία είναι προς την ελαχιστοποίηση της μη "αποδοτικής οικονομικά" φύσης με την παράλληλη μεγέθυνση ρυπογόνων και εντατικών δραστηριοτήτων. Η περιφέρεια, που καβάλησε και το άρμα της οικολογίας για να αναρριχηθεί, είναι ο φανατικότερος θιασώτης της πορείας προς τον αφανισμό της Αττικής φύσης και του τοπίου. Αναζητά ή κατασκευάζει έντεχνα (με τη βοήθεια και αυτοδιοικητικών που δεν έχουν ιδεολογική συνάφεια) συναίνεση 'η ανοχή. Έρχονται έργα και η εξασφάλιση (ή η κατασκευή στην ανάγκη) συναίνεσης είναι το πολυτιμότερο κεφάλαιο σε αυτούς τους καιρούς.

____________________________

*    Μπάρα = η λιμνούλα
** Εν προκειμένω, μελέτες που εκπονούνται για να κλείσουν στόματα και δεν πρόκειται να αξιοποιηθούν ουσιαστικά ποτέ.

Επισκεφθείτε και 
Ρέματα της Αττικής: o καθαρισμός που μπορεί να φέρει πλημμύρες
Η νέα... μάχη του Μαραθώνα για τα σκουπίδια
Πνίγουν με τσιμέντο τα τελευταία ρέματα
Κρίνεται η τύχη του ρέματος Πικροδάφνης
Σβήνουν από τον χάρτη το Μεγάλο Ρέμα Ραφήνας
Μια απάντηση στον κύριο σύμβουλο

και άλλα πολλά

Ένας, δύο, χιλιάδες αχυράνθρωποι

Τι ευφάνταστη λέξη! Αχυράνθρωπος. Σα να είναι βγαλμένη από παιδικό παραμύθι, σα να θέλει να περιγράψει τη φύση την ίδια, πλασμένη στο ανθρώπινο σχήμα, στην ανθρώπινη μορφή. Σα να αναφέρεται στην πρόδηλη σχέση του ανθρώπου με τη φύση, αφού ο ίδιος ο άνθρωπος, ο αχυράνθρωπος είναι φτιαγμένος από το ίδιο, το πιο ευαίσθητο και άκρως φθαρτό υλικό, το άχυρο. Αλίμονο όμως. Η λέξη δεν συνδέεται ούτε με ευαισθησίες, ούτε με παιδικά παραμύθια.

Σύμφωνα με το λεξικό συνωνύμων και αντιθέτων της Lexigram, αχυράνθρωπος είναι το [ετεροκίνητο άτομο που υπηρετεί τα σχέδια και τους σκοπούς άλλου ή άλλων]. 

Ο όρος «αχυράνθρωπος» (straw man) είναι ένας βαθύτατα πολιτικός όρος. Αναφέρεται σε ανθρώπους μειωμένων πολιτικών προσόντων, με αδύναμη, ρηχή προσωπικότητα και χαμηλή αυτοεκτίμηση, που κάποια παράκεντρα εξουσίας ή οικονομικά συμφέροντα τον τοποθετούν σε κάποια θέση ευθύνης ώστε να ελέγχουν τον ίδιο και κατ’ επέκταση όλο το σύστημα, εξυπηρετώντας, ουσιαστικά, τα δικά τους συμφέροντα*.

Είναι ανατριχιαστικότερη η αίσθηση που δημιουργείται στο άκουσμα των συνωνύμων της λέξης «αχυράνθρωποε». Λακές, Βαλές, Σμπίρος, Εξάρτημα, Υποχείριο, Ενεργούμενο, Ανδρείκελο, Μαριονέτα, Πιόνι και άλλα «εύσχημα και εύηχα».

Δεν θα άξιζε να ασχοληθεί κανείς με τα άτομα εκείνα που προσδιορίζονται ως αχυράνθρωποι, αν δεν αποτελούσαν συστατικά στοιχεία του διοικητικού μηχανισμού, σε όλα σχεδόν τα επίπεδα διοίκησης στη χώρα. Οι κυβερνητικοί αλλά και αντιπολιτευόμενοι αχυράνθρωποι εντοπίζονται σε όλους τους χώρους όπου ασκείται διοίκηση, αλλά είναι σχεδόν αόρατοι αφού πρόκειται συνήθως  για ανθρώπους μάλλον αδιάφορους. Άχρωμους, άοσμους και άγευστους πλην όμως ικανούς διεκπεραιωτές  των υποθέσεων στις οποίες αναμιγνύονται.  Είναι οι μόνες περιπτώσεις που η άγνοια και η ρηχότητα του νου τους αποτελεί προσόν. Προσόν για έναν άσχημο και όζοντα ρόλο.

Στα πιο χαμηλά επίπεδα διοίκησης, οι αχυράνθρωποι είναι ενοχλητικότεροι, για τους νοήμονες βέβαια. Είναι ενοχλητικότεροι γιατί είναι μέρη της καθημερινότητας του πολίτη και εφόσον μιλάμε για τα χαμηλότερα επίπεδα διοίκησης, όπως η αυτοδιοίκηση, οι αχυράνθρωποι είναι μέρος της καθημερινότητας του δημότη. Τους βρίσκει κανείς παντού. Είναι πρόεδροι οργανισμών, σωματείων, ιθύνοντες υπηρεσιών, ακόμα ακόμα και δημοτικοί σύμβουλοι.  Ενίοτε, όταν οι καιροί γιγαντώνουν τις σχέσεις διαπλοκής συμφερόντων με πολιτικούς, αχυράνθρωποι είναι  και δήμαρχοι, αντιπεριφερειάρχες ή και -σπανιότερα- περιφερειάρχες. Φυσικά και υπουργοί ή πρωθυπουργοί μπορεί να αποτελούν ενεργούμενα άλλων, πολιτικά ή οικονομικά ισχυρότερων, αλλά αυτό είναι μία ακραία περίπτωση που δεν συμβαίνει στην Ελλάδα…..

Πολύ συχνή είναι η εμφάνιση των αχυρανθρώπων στον τομέα των Μαζικών Μέσων Ενημέρωσης, του τύπου, έντυπου και ηλεκτρονικού εθνικού και κυρίως, τοπικού.

Δια των αχυρανθρώπων οι κάθε λογής εξουσίες εδραιώνονται, σχεδόν παγιώνονται και γι’ αυτό ο ρόλος τους αν και δυσώδης, δεν παύει να είναι καθοριστικός. Το μεγάλο μειονέκτημα ων σμπίρων όμως, είναι το ότι επειδή δεν διαθέτουν προσωπικότητα και είναι πάντα ετεροκίνητοι, είναι άτομα μειωμένης εμπιστοσύνης και γι’ αυτό άλλωστε οι καθοδηγητές τους δεν πρόκειται ποτέ να τους εμπιστευτούν σε κάποιο ρόλο  παραπάνω από τον ρόλο της μαριονέτας. Οι πιο έξυπνοι από τα ανθρώπινα αυτά εργαλεία το γνωρίζουν αυτό και το αποδέχονται. Οι πιο ανόητοι διατηρούν φιλοδοξίες που γρήγορα  διαψεύδονται και τότε αρχίζει η καταστροφή τους. Καμία φορά παρασέρνουν και τα αφεντικά τους αλλά αυτό σπανίως επιτρέπεται να συμβεί.

Αφορμή για το παραπάνω  κείμενο ήταν μία μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων για έργα κακοποίησης του Μεγάλου Ρέματος στη Ραφήνα. Συνειρμοί γεννήθηκαν σχετικά με τις αντίστοιχες ΜΠΕ για έργα διευθέτησης του Βαλανάρη, της Πικροδάφνης και άλλων ρεμάτων. Πάντα υπό το εύηχο όνομα της «οριοθέτησης» που πάντα συνοδεύεται από έργα διευθέτησης, Σκληρά και βάρβαρα. 

Όλες αυτές οι μελέτες βασίζονται απαραίτητα σε μία στρατιά από πρόθυμους αχυρανθρώπους, πρόθυμα ενεργούμενα αλλότριων συμφερόντων.

Είμαι σίγουρος πως πολύ σύντομα θα τους ξαναδώ μπροστά μου

__________________________

*Από το ιστολόγιο του Ν. Δερεδάκη

Άφωνοι φορείς, άβουλες υπηρεσίες και ...βραβεία οικολογικής αδιαφορίας

Καλό μήνα! Μιας και άλλαξε ο μήνας, να θυμηθώ πως στις 25 του περασμένου μήνα κατατέθηκε μία καταγγελία με πολλούς αποδέκτες, για εξόφθαλμες παραβάσεις της περιβαλλοντικής νομοθεσίας στον ποταμό Βαλανάρη (θα τον λέω ποταμό γιατί έτσι είναι)

Η καταγγελία στάλθηκε στις 25/8/2017 προς τους ακόλουθους αποδέκτες:

- Ειδική Γραμματεία Επιθεώρησης Περιβάλλοντος και Ενέργειας

- Σώμα Επιθεωρητών Περιβάλλοντος

- Δ/νση Υδάτων της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αττικής

- Δήμος Ραφήνας-Πικερμίου

- Σύνδεσμος Δήμων για την Προστασία και Ανάπλαση του Πεντελικού

και κοινοποιήθηκε και στον

- Σύλλογο ΡΟΗ – Πολίτες υπέρ των ρεμάτων

Κανονικά, λόγω της φύσης, του μεγέθους και της σύνθεσης της παρανομίας, θα έπρεπε να υπάρξει άμεση και έντονη αντίδραση από όλους τους αποδέκτες, πλην όμως ακόμα δεν έχουμε γίνει μάρτυρες κάποιας σοβαρής αντίδρασης από υπηρεσίες, φορείς ή ΟΤΑ πλην ενός e mail από τον πρόεδρο του ΣΠΑΠ, ο οποίος ενημερώνει πως:

....έχουμε λάβει την καταγγελία σας και θα σας ενημερώσουμε άμεσα για τις ενέργειές μας προς τους αρμόδιους φορείς .

Βλάσσης Σιώμος Πρόεδρος Σ.Π.Α.Π.

Θα μπορούσε βέβαια να δει ο πρόεδρος πως οι αρμόδιοι φορείς είναι επίσης αποδέκτες της καταγγελίας, άρα ενημερωμένοι. Αλλά δεν πειράζει, καλό είναι να ενημερώνονται από πολλούς μήπως και αυτό τους διεγείρει.

Όσον αφορά τον πιο κοντινό στο ζήτημα. Τον δήμο Ραφήνας....

Η στάση του ήταν αναμενόμενη. Αδιαφορία και σιγή. Όπως επί χρόνια αδιαφορούσε για την άλλη παραβίαση που είχαμε καταγγείλει, δηλαδή την απόθεση μπάζων στο Μεγάλο Ρέμα στο ύψος του νεκροταφείου Ραφήνας. Χρόνια την παρατηρούσε και δεν έκανε τίποτα. Με την καταγγελία και την κινητοποίηση συλλογικοτήτων, ο υπεύθυνος θορυβήθηκε και τα μάζεψε. Κατόπιν η περιοχή αφέθηκε απροστάτευτη και σήμερα διάφοροι την χρησιμοποιούν ως χώρο στάθεμευσης αυτοκινήτων. Και ο δήμος..... μοιράζει βραβεία "Οικόπολις"

Ακόμα μία φορά λοιπόν, επιβεβαιώνεται η παντελής αδιαφορία υπηρεσιών, φορέων και κυρίως ΟΤΑ, από την κραυγαλέα απουσία τους σε ένα σοβαρότατο ζήτημα παραβίασης της περιβαλλοντικής νομοθεσίας.

Δεν πρόκειται για κάτι καινούργιο.Είναι γνωστό το δείγμα γραφής μίας δημοτικής αρχής που ενδιαφέρεται για το περιβάλλον ΜΟΝΟ ΣΕ ΕΠΙΠΕΔΟ ΕΙΚΟΝΑΣ, ήτοι σε απονομές αγαλματιδίων και άλλα κενόδοξα και μάταια ενώ παράλληλα αποφασίζει ή εγκρίνει μεταβολές σε κοίτες ρεμάτων, εγκαταστάσεις συρματοκιβωτίων τερατώδους όγκου, διευρύνσεις οχετών, διευθετήσεις ρεμάτων, προκειμένου να "βολέψει και να προστατέψει" αυθαίρετα  και άλλα απαράδεκτα.  με την οίηση του "φωτεινού παντογνώστη".

Φυσικά και δεν ενδιαφέρεται, ούτε για το περιβάλλον ούτε για τη νομιμότητα. 

Το φυσικό περιβάλλον είναι καλό εφόσον εξασφαλίζει φωτογραφίες

Εντύπωση επίσης προκαλεί η εξίσου κραυγαλέα απουσία των κρατικών υπηρεσιών. Αλλά και αυτοί τελευταία έχουν δείξει ποιοι είναι, άλλη μια φορά. 

Ας περιμένουμε. Η ελπίδα λένε, πεθαίνει τελευταία, μαζί με τα ρέματα και τα ποτάμια που μας έχουν απομείνει στην Αττική της ακριβής γης και των φτηνών αυτοδιοικητικών συνειδήσεων.

Ρέμα Βαλανάρη Πεντέλης. Καταγγελία για έμφραξη κοίτης και παράνομη υδροληψία. Καταγγέλεται και παράνομη απόρριψη μπάζων

Στις 25/8/2017 κατατέθηκε η ακόλουθη καταγγελία από την Κίνηση για την Προστασία και Ανάδειξη του Μεγάλου Ρέματος και την Ανεξάρτητη Πρωτοβουλία Πολιτών Δασaμάρι SOS, στους φορείς και οργανισμούς που περιλαμβάνονται στη λίστα αποδεκτών.
Μαζί κατατέθηκαν και οι συνημμένες φωτογραφίες

Χάρτης εντοπισμού των παράνομων ενεργειών (Google Earth)

Μπάζα και κλαδέματα στοιβάζονται εδώ και χρόνια δίπλα στην όχθη του Βαλανάρη

Σάκοι με άμμο φράσσουν τη ροή του ποταμού

Δημιουργείται λιμνούλα με στάσιμο νερό

Και μέσω καναλιού ενισχυμένου με σακιά...

και σωλήνων πολυαιθυλενίου, το νερό του Βαλανάρη
οδηγείται σε κτήματα του Πικερμίου

Ο Βαλανάρης προσελκύει το ενδιαφέρον περιβαλλοντικών οργανώσεων

πηγή: Δασαμάρι SOS

Τις ομορφιές του Βαλανάρη γνώρισαν τα μέλη της Ελληνικής Εταιρίας Προστασίας της Φύσης στην εκδρομή που έκαναν το Σάββατο 13 Φεβρουαρίου στο Πικέρμι και τη Ραφήνα.

Η περιήγηση στο ρέμα ξεκίνησε στο σημείο της συμβολής του Βαλανάρη με το ρέμα Δασαμάρι και περιέλαβε πεζοπορία δίπλα στο ρέμα μέχρι το πέτρινο γεφυράκι και τον Νερόμυλο καθώς και επίσκεψη στον δίδυμο καταρράκτη του Βαλανάρη. Τους εκδρομείς της ΕΕΠΦ υποδέχτηκαν φίλοι της ανεξάρτητης πρωτοβουλίας πολιτών Δασαμάρι S.O.S., τους ξενάγησαν στη φύση του Πικερμίου και τους ενημέρωσαν για τις απειλές που δέχεται η δασική και αναδασωτέα έκταση Δασαμάρι καθώς και τα ρέματα Βαλανάρης και Δασαμάρι που την οριοθετούν, από ιδιωτικά συμφέροντα ή από τις καταστρεπτικές παρεμβάσεις και σχέδια του Δήμου Ραφήνας και της Περιφέρειας Αττικής.

Η μέρα πλαισιώθηκε με επίσκεψη στην έκθεση παλαιοντολογικών ευρημάτων Πικερμίου και ξενάγηση από τον Γεώργιο Θεοδώρου, Καθηγητή Παλαιοντολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Συμπληρώθηκε δε με βόλτα στην εκβολή του Μεγάλου Ρέματος στη Ραφήνα και πεζοπορία ως την παραλία Μαρίκες και το Ασκηταριό με ξενάγηση από τον βιολόγο Αντώνη Λαζαρή.

Η εκδρομή ολοκληρώθηκε, εξ ίσου ευχάριστα, με φαγοπότι στη γωνιά του Τόρβα.

Ντοκιμαντέρ για τον Βαλανάρη, τη φλέβα ζωής του ανατολικού Πεντελικού

Μετά από αλεπάλληλα προβλήματα στη φιλοξενία του ντοκιμαντέρ για τον Βαλάνάρη, στο dailymotion, αποκαταστάθηκε η λειτουργία και απ' ότι είδαμε είναι πια διαθέσιμο.

Το ανεβάζουμε και το κοινοποιούμε στους φίλους με την υπενθύμιση και την επισήμανση πως οι τόποι που θα θαυμάσουν στο ντοκιμαντέρ αυτό, αποτελούν στόχο οικοπεδοποίησης, με την παραδοσιακή μέθοδο, υποδομές - ανωδομές - πολεοδομηση αφ' ενός, αλλά και στόχο ενεργειών "καθαρισμού" από την περιφέρεια Αττικής

Τα σχόλια και οι σκέψεις πια ανήκουν στους αναγνώστες

Βαλανάρης. Το αίμα του Πεντελικού από nikos-simos