Και οι χορτολιβαδικές εκτάσεις στο σφυρί;

Παράκτια χορτολιβαδική έκταση η οποία αποδίδεται ως
«Άλλης μορφής έκταση» στον αναρτημένο Δασικό Χάρτη

Του Δ. Παλάσκα, Δασολόγου PhD

Οι χορτολιβαδικές εκτάσεις, ή αλλιώς χορτολιβαδικά εδάφη, αποτελούν εκτάσεις οι οποίες βρίσκονται, εννοιολογικά, μεταξύ των δασικών και γεωργικών εκτάσεων, αφού ούτε καλλιεργούνται συστηματικά, ούτε όμως και συγκεντρώνουν τα χαρακτηριστικά των δασικών οικοσυστημάτων, κυρίως λόγω μικρού ποσοστού κάλυψης από άγρια ξυλώδη φυτά.

Οι χορτολιβαδικές εκτάσεις που βρίσκονται υπεράνω των δασών (ψευδαλπικά ή θερινά λιβάδια), καθώς επίσης και όσες βρίσκονται εντός δασών και δασικών εκτάσεων (δασικά διάκενα), προστατεύονταν από παλιά και συνεχίζουν να προστατεύονται από τη δασική νομοθεσία ως δασικές εκτάσεις, για λόγους διατήρησης του ενιαίου και αδιάσπαστου χαρακτήρα των δασικών οικοσυστήματων, αλλά και για περιβαλλοντικούς λόγους (π.χ. προστασία εδαφών των ορεινών λεκανών απορροής).

Μέχρι το 2014 οι δημόσιες χορτολιβαδικές και βραχώδεις εκτάσεις χαρτογραφούνταν κατά τη σύνταξη των Δασικών Χαρτών, το δε Δημόσιο διά των Δ/νσεων Δασών συμπεριλάμβανε αυτές στη δήλωση του Δημοσίου κατά τη διαδικασία της κτηματογράφησης του Εθνικού Κτηματολογίου.

Με το ν.4280/2014 επήλθε μία αλλαγή που μάλλον πέρασε στα «ψιλά». Οι χορτολιβαδικές εκτάσεις κατά τρόπο αυθαίρετο (στην εισηγητική έκθεση του νόμου δεν υπάρχει κάποια σχετική τεκμηρίωση) διακρίθηκαν σε πεδινές και ορεινές – ημιορεινές ή ευρισκόμενες επί ανωμάλων εδαφών. Οι πεδινές δημόσιες χορτολιβαδικές εκτάσεις αποδεσμεύονται πλήρως από τις διατάξεις της δασικής νομοθεσίας! Ακόμα και τελεσίδικες Πράξεις Χαρακτηρισμού ανακαλούνται με την έκδοση διαπιστωτικών πράξεων.

Με δεδομένο ότι τα κριτήρια διαχωρισμού των πεδινών χορτολιβαδικών εκτάσεων είναι σωρευτικά (π.δ.32/2016) το υψόμετρο (100 μ.), η μέση κλίση (8%) και η μέγιστη κλίση (12%) αναρωτιέται κανείς ποια ήταν η σκοπιμότητα της συγκεκριμένης αλλαγής; Μήπως η διευκόλυνση της παραχώρησης δημόσιων (ή αμφιβόλου ιδιοκτήτη) εκτάσεων στην παράκτια ζώνη, η οποία συγκαλύφθηκε από μία εικονική προστασία των μη πεδινών χορτολιβαδικών εκτάσεων, χωρίς να μπλέκεται η Δασική Υπηρεσία στα πόδια των επίδοξων επενδυτών; Ποιος διασφαλίζει πλέον την ακίνητη περιουσία του Δημοσίου στην υψομετρική ζώνη των 100 μ., στην πλέον κρίσιμη ζώνη από άποψη ανθρωπογενών επεμβάσεων και καταπατήσεων, όταν, στις περισσότερες περιπτώσεις, τα δικαιώματα του Δημοσίου βασίζονται στη διαπίστωση του χορτολιβαδικού χαρακτήρα μιας έκτασης διαχρονικά (τουλάχιστον από το έτος 1945);

Επομένως για την αποφυγή της νομιμοποίησης καταπατήσεων στην παράκτια ζώνη, η χαρτογράφηση των δημόσιων πεδινών χορτολιβαδικών εκτάσεων θα πρέπει να επανέλθει στην αρμοδιότητα της Δασικής Υπηρεσίας και να αποτελέσει ειδική κατηγορία εκτάσεων στους Δασικούς Χάρτες.

Πηγές: -Περιβαλλοντική Πρωτοβουλία Μαγνησίας

           -Δασαρχείο

Βάλτε τώρα που γυρίζει. Ο υπουργός πιέζει τους δήμους να δηλώσουν πυκνώσεις.

Η ομιλία του Αν. ΥΠΕΝ, Σωκράτη Φάμελλου, στη Βουλή, για την κατατεθείσα τροπολογία παράτασης της ανάρτησης των δασικών χαρτών, επί του ν/σ του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρώπινων Δικαιωμάτων:

“Η τροπολογία που καταθέτουμε σήμερα, 21/06/2017, άρθρο 78, στο νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρώπινων Δικαιωμάτων, δίνει παράταση έως τις 27 Ιουλίου στους πολίτες να χρησιμοποιήσουν τα εργαλεία που έχουμε νομοθετήσει, δηλαδή την υποβολή αντιρρήσεων επί του δασικού χάρτη, την υποβολή αίτησης για τη διόρθωση των πρόδηλων σφαλμάτων του χάρτη και την αίτηση εξαγοράς ή χρήσης εκτάσεων δασικού χαρακτήρα που έχουν εκχερσωθεί για γεωργική καλλιέργεια και είναι ενταγμένες στο ΟΣΔΕ.

Διότι,  πραγματικά χρειάζεται να εξαντλήσουμε όλα τα περιθώρια που έχουμε, στο πλαίσιο έγκρισης των δασικών χαρτών μέσα στο 2017, για να μπορέσουν να βοηθηθούν οι πολίτες. Επιπλέον, με τη διαδικασία αυτή έχουμε κατορθώσει να θέσουμε σε κίνηση ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της δημόσιας διοίκησης, αλλά και της αυτοδιοίκησης, η οποία αυτοδιοίκηση δεν έχει εφαρμόσει αυτά που οφείλει, ώστε να προφυλάξει την περιουσία των πολιτών.

Εμείς, ως Υπουργείο,  οφείλουμε να είμαστε εντάξει απέναντι στους πολίτες, παρότι κάποιοι άλλοι δεν είναι. Έτσι, λοιπόν, με το άρθρο 78 παρατείνουμε τη χρήση των παραπάνω εργαλείων, έως τις 27 Ιουλίου 2017 . Το πιο σημαντικό, όμως, είναι ότι δίνουμε τη δυνατότητα να υπάρχει περισσότερος χρόνος να αποσταλούν τα όρια των οικισμών και των οικιστικών πυκνώσεων από τους ΟΤΑ, κάτι που δεν έκαναν εγκαίρως.

Ενημερώνουμε, επίσης, ότι έχει δημιουργηθεί ένα εργαλείο για την αίτηση προδήλου σφάλματος  τις τελευταίες μέρες από την ΕΚΧΑ ΑΕ και με αυτά τα εύχρηστα εργαλεία δίνεται η δυνατότητα στον πολίτη, χωρίς να πληρώνει μελέτες, δικηγόρους  και να μπαίνει σε διάφορα έξοδα να αξιοποιεί αυτά τα εργαλεία.

Επιπλέον, με την ολοκλήρωση δηλώσεων καλλιέργειας από τους αγρότες θα έχουμε τη δυνατότητα μέσα σε αυτό το μήνα να τους ενημερώσουμε όλους προσωπικά,  στην περίπτωση που οι εκτάσεις που χρησιμοποιούν αλληλεπιδρούν με τους δασικούς χάρτες, ώστε να προχωρήσουν στη χρήση των εργαλείων που έχουμε νομοθετήσει για την καλλιέργεια σε πρώην δασικές εκτάσεις ή άλλων εργαλείων της δασικής νομοθεσίας, όπως το άρθρο 67 για τους δασωμένες αγρούς.

Διασφαλίζουμε έτσι τις επιδοτήσεις και είναι ενημερωμένος προσωπικά ο καθένας με αποτελεσματικό τρόπο.  Αυτή είναι μια κοινή προσπάθεια με το ΥΠΑΑΤ για να διασφαλιστεί μια κανονικότητα που δεν υπήρχε τα προηγούμενα χρόνια. Θέλω, όμως, να σας ενημερώσω ότι αυτή η νέα καταληκτική ημερομηνία, μέχρι 27/07 είναι δεσμευτική, δηλαδή δεν θα δοθεί άλλη παράταση, εφόσον πρέπει μέχρι τον Σεπτέμβριο να έχουμε προχωρήσει στη μερική κύρωση του χάρτη. Είναι καταληκτική ημερομηνία και για τους πολίτες που είναι κάτοικοι εξωτερικού.

Είχαμε δυνατότητα μέσα από το συνεχή διάλογο  με την κοινωνία να δημιουργήσουμε πάρα πολλά νέα εργαλεία και με αυτή την παράταση θα δοθεί ένα καθαρό περιθώριο χρόνου. Αλλά, πρέπει να γνωρίζετε ότι για τις επόμενες αναρτήσεις το περιθώριο χρόνου θα παραμείνει στις 105 ημέρες, δηλαδή στους τρεισήμισι μήνες. Έτσι, λοιπόν, με την μεγαλύτερη μέχρι τώρα ανάρτηση για το 35% της χώρας, που διασφαλίζει το δασικό χώρο και την ασφάλεια δικαίου, δίνουμε τη δυνατότητα στο Κτηματολόγιο να ξεκολλήσει κάτι που δεν είχε διασφαλίσει ο δικομματισμός. Απελευθερώνεται η δασική υπηρεσία και ο πολίτης και έχουμε τακτοποιημένη σχέση δάσους και γεωργικής εκμετάλλευσης.

Έχουμε μειώσει κατά πάρα πολύ το κόστος των αντιρρήσεων και έχουμε πολλές περιπτώσεις ατέλειας, είτε για τους Δήμους, είτε για τα σχέδια πόλης για τις περιοχές εποικισμού, αναδασμού και για τις εκκρεμείς πράξεις χαρακτηρισμού. Μέχρι τώρα πρέπει να σας ενημερώσω ότι έχουν υποβληθεί 30.187 αντιρρήσεις, εκ των οποίων  υπάγονται 7.700 στην ατέλεια.

Η ανάρτηση αυτή αποκάλυψε και κάποια πράγματα που ήταν γνωστά, αλλά έξω από τους θεσμούς. Υπήρχαν αγροτικές εκτάσεις που ήταν δασικές παλαιότερα, αναδασωτέες εκτάσεις που ήτανε γεωργικού χαρακτήρα, αλλά είχαν αλλάξει χρήση και πολλά θέματα με καλλιέργειες και επιδοτήσεις. Εμείς, λοιπόν, έχουμε κάνει μία πολύ σημαντική ομάδα εργασίας στο Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας και έχουμε προχωρήσει ήδη  15 νομοθετικά εργαλεία, τα οποία περιλαμβάνουν δύο νομοσχέδια, τέσσερις  κοινές υπουργικές αποφάσεις, τέσσερις υπουργικές αποφάσεις και πέντε εγκυκλίους.

Και βέβαια μειώσαμε το κόστος των αντιρρήσεων έως και 80%και δημιουργήσαμε εργαλεία και για τα πρόδηλα λάθη και για τις καλλιέργειες, δίνοντας τη δυνατότητα με πάρα πολύ μικρό κόστος και με πάρα πολλές δόσεις ο αγρότης να έχει απρόσκοπτη συνέχεια στις καλλιέργειες.

Θέλουμε να ξεκαθαρίσουμε κάτι.  Δεν αναιρείται το δικαίωμα να υποβάλει αίτηση αλλαγής χρήσης ο αγρότης, όπως κάποια κακόπιστα δημοσιεύματα ανέδειξαν εχθές.  Διότι, στις 27 Ιουλίου λήγει η δυνατότητα να υποβάλουν αίτηση όσοι είναι ενταγμένοι στο ΟΣΔΕ και η έκτασή τους είναι εκχερσωμένη. Ο νόμος για τις αιτήσεις εξαγοράς παραμένει ανοιχτός για τις προ του 1975 τροποποιημένες εκτάσεις μέχρι το 2018. Επίσης ο  νόμος είναι ανοικτός για όσους έχουν τροποποιήσει τις χρήσεις από το 1975, έως το 2007, χωρίς όριο χρόνου.

Κλείνοντας, θα ήθελα να πω ότι το βασικό θέμα όσον αφορά στους οικισμούς και τις οικιστικές πυκνώσεις είναι ότι, μέχρι τις 9 Ιουνίου 2017, το 42,5% των Δήμων δεν είχαν στείλει τα όρια αυτών και αναγκαστήκαμε και ανακοινώσαμε στην κοινωνία ποιοι είναι αυτοί οι Δήμοι. Το αποτέλεσμα είναι ότι παρότι μόνο τρεις στους δέκα Δήμους είχαν στείλει τα στοιχεία, μέχρι το τέλος του 2016, σήμερα έχουμε πλέον φτάσει στο 67% και με την παράταση στοχεύουμε στο 100%. Τις  τελευταίες δέκα μέρες συμμορφώθηκαν έντεκα ΟΤΑ. Γι’ αυτό χρειάζεται να επικοινωνούμε απευθείας με την κοινωνία και να την ενημερώνουμε.

Οι Δήμοι που δεν έχουν στείλει ακόμα στοιχεία είναι οι Δήμοι: Αλεξανδρούπολης, Αν. Μάνης, Ανδραβίδας-Κυλλήνης, Αρχαίας Ολυμπίας, Βοίου, Βορ. Κυνουρίας, Γορτυνίας, Δέλτα, Δοξάτου, Δυτ. Μάνης, Δωδώνης, Έδεσσας, Ελαφονήσου,  Εορδαίας, Ζαγοράς-Μουρεσίου, Ζαχάρως, Καβάλας, Κασσάνδρας, Κέρκυρας, Κιμώλου, Κομοτηνής, Κόνιτσας, Μεσσήνης, Μετσόβου, Μήλου, Μυκόνου, Ναυπλίου, Νέας Προποντίδας, Νότ. Κυνουρίας, Νοτ. Πηλίου, Οιχαλίας, Περιστερίου, Πύλου-Νέστορος, Σιθωνίας, Σίφνου, Σκόπελου, Σπάρτης, Σπετσών, Χίου και  Ωραιοκάστρου.

Υπολείπονται, λοιπόν, 40 δήμοι τους οποίους καταθέτουμε και στα πρακτικά της Βουλής, ώστε να ενημερωθεί η κοινωνία, αλλά  και να επισπεύσουν τις διεργασίες τους, με στόχο την εξασφάλιση των πολιτών.  ώστε να είναι οι πολίτες από δω και πέρα εξασφαλισμένοι.

Στο νομοσχέδιο για τη δόμηση που θα συζητηθεί στις αρχές Ιουλίου, στη Βουλή, θα εισάγουμε διατάξεις προσωρινών παραχωρητηρίων και θα δώσουμε τριετή παράταση για να γίνουν οριστικά, ώστε ο πολίτης να μη χρειαστεί να κάνει αντίρρηση.  Επιπλέον, θα δώσουμε τη δυνατότητα, αμέσως μετά το τέλος των αντιρρήσεων, να εκδίδει απόφαση ο Διευθυντής Δασών για τις εκτάσεις που δεν έχει υποβληθεί αντίρρηση και δεν είναι δασικές και να προχωρεί άμεσα η έκδοση των οικοδομικών αδειών, χωρίς να περιμένουμε την μερική κύρωση του δασικού χάρτη.

Τέλος, θα δώσουμε τη δυνατότητα στις Διευθύνσεις Δασών να δίνουν πιστοποιητικά για το δασικό χαρακτήρα των εκτάσεων, χωρίς την ανάγκη προσέλευσης των πολιτών στα κτηματολογικά γραφεία, για την μεταβίβαση των εκτάσεων, επί των κυρωμένων δασικών χαρτών. Κάποιες ρυθμίσεις που τις ανακοινώνω από τώρα αφορούν τις δασικές φυτείες όπως και τις εκχερσωμένες εκτάσεις εντός Νομού Αττικής. Αυτά θα τα ολοκληρώσουμε μέχρι την ψήφιση του νομοσχεδίου, έτσι ώστε μέχρι τις 27 Ιουλίου να τελειώσει όλη αυτή η διαδικασία.

Τέλος, ενημερώνω την εθνική αντιπροσωπεία ότι μέσα στο 2017 θα αναρτηθούν δασικοί χάρτες στο 17% των εκτάσεων της χώρας μας και ιδιαίτερα στις περιφερειακές ενότητες Πέλλας, Κιλκίς, Ημαθίας, Σερρών και Ανατολικής Αττικής. Θα προκηρυχθεί, επίσης, και το υπόλοιπο 48% των δασικών χαρτών, μέσα στο 2017, για να είμαστε απολύτως συνεπείς στις υποχρεώσεις μας”.

(πηγή: aftodoiikisi.gr)

Εντύπωση προκαλεί η ζέση με την οποία ο υπουργός, που θα έπρεπε να βάλει μία τάξη στο χάος χτυπώντας την αυθαιρεσία και την καταπάτηση δημοσίων  δασικών εκτάσεων, κάνει ακριβώς το αντίθετο. 

Ιδιώτες ή οργανωμένα συμφέροντα, που με σκοτεινούς ή και θρασύτατα φανερούς τρόπους, μετέβαλαν το ιδιοκτησιακό καθεστώς δασικών εκτάσεων, ενθαρρύνονται προκειμένου να κλιμακώσουν την ανηθικότητα. Ενθαρρύνονται και με τη βοήθεια του επίσημου κράτους, να νομιμοποιήσουν την απάτη.

Αντί λοιπόν ο υπουργός του Κράτους να χτυπήσει την παρανομία και να τακτοποιήσει προς όφελος του Δημοσίου τις ιδιοκτησιακές εκκρεμότητες, πιέζει προκειμένου να αλλάξουν οι χρήσεις των εκτάσεων αυτών, με την ένταξη τους στο ειδικό καθεστώς των "οικιστικών" ή "γεωργικών" πυκνώσεων. Κατανοώ τη ζέση αυτή, εφόσον μετά την εξαίρεση τους από τους δασικούς χάρτες, κανείς δεν θα μπορεί να προβεί σε νέα καταπάτηση. Όμως...

Όμως ζούμε στην Ελλάδα. Και στη χώρα αυτή, η εκτελεστική εξουσία πολλάκις έχει σταθεί στο πλευρό των παρανόμων, των καταπατητών, των  αυθαιρετούχων. Παρασύροντας μαζί της και τη νομοθετική εξουσία. Ζούμε άλλωστε την εποχή της δικαίωσης αυτών που κλέβουν από τη δημόσια περιουσία (δάση και δασικές εκτάσεις) για να αυξήσουν την ιδιωτική τους (οικόπεδα και αγροτεμάχια πυκνώσεων). Είναι μαθηματικά βέβαιο, πως και μετά τις ανήθικες εξαιρέσεις και την κλοπή που συντελείται εις βάρος ενός ολόκληρου λαού, η όρεξη των καταπατητών θα ανοίξει περισσότερο και θα προχωρήσουν σε νέες καταπατήσεις. Και θα εμφανιστεί πάλι μία κυβέρνηση που θα εμπνευστεί τις νέες οικιστικές "ωριμάνσεις" ή όπως αλλιώς θα τις βαφτίσουν, προκειμένου να τις αφαιρέσουν με τη σειρά τους από το τότε κείμενο δασολόγιο (αν υπάρχει) και η ιστορία θα πάει λέγοντας.

Το κακό και το βλαβερό έχουν φωλιάσει στις συνειδήσεις μας, στα μυαλά μας, στις ζωές μας εδώ και πολλά χρόνια και τίποτα δεν μπορεί να τα ξεριζώσει. 

Για να αλλάξει η χώρα, πρέπει να αλλάξουμε πρώτα εμείς. Όσο δεν το καταλαβαίνουμε άλλο τόσο θα πρέπει να αποφεύγουμε να κοιτάζουμε στα μάτια τα παιδιά. Και τα δικά μας και των άλλων. Άλλωστε μόνο ένας σκληρός εγκληματίας μπορεί να κοιτάζει στα μάτια το θύμα του, την ώρα που του κλέβει τη ζωή.

Με το colpo grosso των βοσκοτόπων επιταχύνουν τη διαδικασία αποχαρακτηρισμού και ιδιωτικοποίησης δασών και δασικών εκτάσεων

Επενδυτές γης σε πρώην δασοσκεπείς εκτάσεις

Πολύ πριν ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Β. Αποστόλου καταθέσει  στη Βουλή το νομοσχέδιο για τις «βοσκήσιμες γαίες», οι σύμβουλοί του  ήδη είχαν συντάξει τις «Προδιαγραφές  Σύνταξης Οριστικών Διαχειριστικών Σχεδίων Βόσκησης». Επίσης, δόθηκε εντολή στους συμβούλους και σε μεγαλοστελέχη του υπουργείου να φροντίσουν να μη διαρρεύσει, γιατί οι διατάξεις τους ξεπερνούν κατά πολύ το νομοσχέδιο. Οταν ζητιέται αυτό το έγγραφο, απαντούν ότι δεν είναι ακόμη έτοιμο! Σ’ εμάς απάντησαν ότι αυτό το έγγραφο δεν υπάρχει.

Η προσπάθειά τους, εκτός από εξοργιστική, είναι και γελοία. Νόμισαν ότι μπορούν να μας πουλήσουν τέτοιο παραμύθι, όταν οι πηγές μας ήταν σίγουρες ότι το έγγραφο αυτό, με τις προδιαγραφές σύνταξης οριστικών διαχειριστικών σχεδίων βόσκησης, υπάρχει. Το βρήκαμε και στη συνέχεια θα καταδείξουμε εν συντομία εκείνες τις διατάξεις του που ξεπερνούν και αυτό ακόμη το δασοκτόνο νομοσχέδιο (πλέον είναι ο Νόμος 4351/2015). Με αυτό το νόμο, ο Β. Αποστόλου και η συγκυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου έχουν βάλει στο στόχαστρο του αποχαρακτηρισμού και της ιδιωτικοποίησης 50 εκατ. στρέμματα δάσους και δασικών εκτάσεων.

Είναι ίσως η πρώτη ή μία από τις ελάχιστες φορές που μια κυβέρνηση εισάγει στη Βουλή νομοσχέδιο και παράλληλα έχει κρυφό έγγραφο που εισάγει άλλες διατάξεις, οι οποίες ξεπερνούν κατά πολύ το νομοσχέδιο. Ο Β. Αποστόλου επέλεξε σκόπιμα αυτή την τακτική, γιατί αν έβαζε στο νόμο όλες τις διατάξεις των «προδιαγραφών», θα φαινόταν καθαρά ότι στόχος είναι ο αποχαρακτηρισμός και η ιδιωτικοποίηση των 50 εκατ. στρεμμάτων δασών και δασικών εκτάσεων και όχι η εξασφάλιση των κοινοτικών ενισχύσεων για τους έλληνες κτηνοτρόφους.

Με το Ν. 4351 για τις βοσκήσιμες γαίες εισάγονται διατάξεις του Ν. 1734/1987, που αναγορεύουν τη βόσκηση σε τρίτη κατηγορία γης, ενώ η βόσκηση ήταν και είναι χρήση γης. Η βόσκηση αναγορεύεται σε κύρια δράση στα δάση και τις δασικές εκτάσεις, και εμμέσως πλην σαφώς απαγορεύονται όλες οι άλλες δράσεις «γιατί υπονομεύουν την βόσκηση». Αρχικά επιτρεπόταν η κατασκευή προσωρινών καταλυμάτων  για τα ζώα και τελικά  έγινε κατασκευή εγκαταστάσεων, που σημαίνει μόνιμων εγκαταστάσεων για τα ζώα (ποτίστρες ζώων μικρές ομβροδεξαμενές και επεμβάσεις για την εξυπηρέτηση των κτηνοτρόφων). Ακόμη, προβλέπεται η μεταβίβαση των «δικαιωμάτων» χρήσης της βοσκής, είτε με κληρονομιά είτε με πώληση.

Από την συνδυαστική ανάλυση και μόνο αυτών των διατάξεων αποδεικνύεται ότι κυβερνητικός στόχος από την πρώτη στιγμή ήταν ο αποχαρακτηρισμός των δασών και των δασικών εκτάσεων, ενώ βρίσκονται ένα κλικ πριν την ιδιωτικοποίησή τους. Μόνο σ’ αυτό υπολείπεται ο Ν.4351/2015 από το Ν. 1734/1987. Η τροποποίηση του νόμου που έγινε στη Βουλή, με την οποία οι εγκαταστάσεις για τα ζώα από προσωρινές έγιναν μόνιμες, σε συνδυασμό με το δικαίωμα μεταβίβασης των δικαιωμάτων βόσκησης, άνοιξε το δρόμο στην ιδιωτικοποίηση.

Με τις διατάξεις που εισάγονται στις «Προδιαγραφές Σύνταξης Οριστικών Σχεδίων Βόσκησης» γίνεται μεγάλη καταστροφή στον δασικό πλούτο, στο όνομα της ανάπτυξης της βοσκοϊκανότητας και της καλής διαβίωσης των ζώων και των  κτηνοτρόφων, ενώ γίνεται και το πρώτο σημαντικό βήμα ιδιωτικοποίησης των δασών και δασικών εκτάσεων, μέσω της διάταξης που προβλέπει περιφράξεις (σελίδα 16) -υποτίθεται προσωρινές- για την «υποβοήθηση της διαχείρισης και βελτίωσης των βοσκοτόπων». Προβλέπεται ακόμη -κρατήστε την αναπνοή σας- ότι οι περιφράξεις αυτές «μπορεί να είναι ακόμη και ηλεκτροφόρες»! Οι περιφράξεις των βοσκοτόπων -και μάλιστα με ηλεκτροφόρα καλώδια- δεν σηματοδοτούν το άνοιγμα του δρόμου για την ιδιωτικοποίηση των 50 εκατ. στρεμμάτων δασών και δασικών εκτάσεων;

Ενώ στο Ν. 4351/2015 οι διατάξεις που αναφέρονται στην κατασκευή έργων στις βοσκήσιμες γαίες είναι μόνο μία παράγραφος (παρ. 5 του άρθρου 3) εφτάμισι σειρών, στο έγγραφο για τις τεχνικές προδιαγραφές καλύπτουν τρεις ολόκληρες σελίδες! Και μόνο η σύγκριση του όγκου των δύο κειμένων αποκαλύπτει πολλά.

Από την ανάγνωση και μόνο των έργων που προβλέπονται στις τεχνικές προδιαγραφές γίνεται φανερό τόσο το ξεπάτωμα των δασών όσο και το άνοιγμα του δρόμου για την ιδιωτικοποίησή τους. Παραθέτουμε ένα απόσπασμα που αναφέρεται στα προτεινόμενα έργα γενικά (παράγραφος 4, σελίδα 16):

«Τόσο τα υφιστάμενα, όμως όσο και τα νέα έργα που θα απαιτηθούν θα πρέπει να ενταχθούν στην προταθείσα διαίρεση των βοσκοτόπων σε λιβαδικές μονάδες, προκειμένου αυτές  να γίνουν αυτοδύναμες. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι κάθε μονάδα πρέπει να είναι προσβάσιμη με αυτοκίνητο, να έχει τουλάχιστον ένα έργο ποτισμού, ένα στάβλο, αν είναι χειμερινή/εαροφθινοπωρινή, ή ένα στέγαστρο αν είναι θερινή και ένα οίκημα για το προσωπικό».

Κάθε κτηνοτροφική μονάδα έχει δύο εγκαταστάσεις, μία χειμερινή και μία θερινή. Οι τεχνικές προδιαγραφές προβλέπουν τη διαίρεση των 50 εκατ. στρεμμάτων δασών και δασικών εκτάσεων σε 12.000 ή 13.000 λιβαδικές μονάδες ανάλογα με τα ζώα. Αν για παράδειγμα βόσκουν 550 πρόβατα ή 110 βοοειδή, χρειάζονται 3.850 στρέμματα για να συγκροτηθεί μονάδα, ενώ αν βόσκουν 600 γίδια χρειάζονται 4.200 στρέμματα για μια λιβαδική μονάδα. Κάθε λιβαδική μονάδα πρέπει να είναι προσβάσιμη με αυτοκίνητο. Αυτό σημαίνει δημιουργία οδικού δικτύου μέσα στα δάση. Στην παράγραφο 4.2 για τους «Δρόμους προσπέλασης» αναφέρονται τα εξής:

«Στόχος στην οδοποιία θα πρέπει να είναι η σύνδεση όλων των λιβαδικών μονάδων με τον οικισμό της Κοινότητας στην οποία ανήκουν… Οι δρόμοι αυτοί θα πρέπει να εξυπηρετούν την κίνηση μηχανημάτων, οχημάτων για την μεταφορά των κτηνοτρόφων, των ζώων και των προϊόντων τους καθώς και την μεταφορά ζωοτροφών και λιπασμάτων».

Γίνεται φανερό, ότι το οδικό δίκτυο δεν μπορεί να είναι απλά δασικός δρόμος, που σημαίνει χωματόδρομος. Θα προχωρήσουν στην ασφαλτόστρωση 12.000 έως  13.000 δρόμων, οπότε αντιλαμβάνεστε τι ζημιά θα προκληθεί στο δασικό πλούτο της χώρας από την κατασκευή του ασφαλτοστρωμένου οδικού δικτύου.

Στην παράγραφο 4.3 εξειδικεύονται τα έργα ποτισμού των λιβαδικών μονάδων. Αναφέρουμε ενδεικτικά ότι πέρα από τις ποτίστρες και την κατασκευή δεξαμενών και ειδικών φραγμάτων για τη συλλογή νερού, προβλέπεται και το στρώσιμο αγωγών-σωλήνων σε βάθος 50-60 εκ. του μέτρου. Θα προκληθεί, λοιπόν, πρόσθετη ζημιά στο δασικό πλούτο της χώρας από την κατασκευή των έργων ποτισμού.

Στην παράγραφο 5 (σελίδα 18) αναφέρονται τα άλλα έργα, όπως η κατασκευή στεγάστρων για τα ζώα και οικημάτων για το προσωπικό, τυχόν μονοπάτια, φράγματα, γέφυρες, συλλήπτρες ζώων, αντιπαρασιτικά λουτρά κ.ά. Ο χώρος της εφημερίδας δεν επιτρέπει να αναφερθούμε αναλυτικά σε όλα τα τερατουργήματα αυτού του εγγράφου. Ομως, στην ιστοσελίδα της «Κόντρας» (www.eksegersi.gr) θα δημοσιεύσουμε ολόκληρο το έγγραφο των «Προδιαγραφών Οριστικών Διαχειριστικών Σχεδίων Βόσκησης».

Τέλος, αξίζει μια σύντομη αναφορά στις λεγόμενες βελτιώσεις βλάστησης. Παραθέτουμε ένα απόσπασμα από την παράγραφο 5.2 με τίτλο Αραίωση (καλλιέργεια-καθορισμός) θαμνολίβαδων:

«Για βοσκότοπους με ξυλώδη φυτά που είναι επιθυμητά, αλλά δεν μπορούν να αξιοποιηθούν από τα ζώα για-τί είναι πολύ πυκνά, όπως συμβαίνει με τα πυκνά θαμνολίβαδα, μπορούν να προταθούν αραιώσεις ή μονοβεργίσματα με χειρωνακτική εργασία ή μηχανικά μέσα, προκειμένου να ανοίξουν και να δημιουργηθεί ένας υπόροφος  με ποώδη φυτά ή χαμηλούς θάμνους που είναι ο διαθέσιμος στα ζώα».

Δεν διευκρινίζεται ποιοι θα πληρώσουν το μάρμαρο για όλα αυτά τα έργα ξεπατώματος του δασικού πλούτου της χώρας, όμως γίνεται φανερό ότι η βόσκηση όχι μόνο αναγορεύεται σε αποκλειστική δράση στα 50 εκατ. στρέμματα δασών και δασικών εκτάσεων, αλλά και ότι θα ξεπατωθούν δάση και δασικές εκτάσεις για την ανάπτυξη της βοσκοϊκανότητας των βοσκοτόπων, ενώ η κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων για τα ζώα και τους κτηνοτρόφους σημαίνει άνοιγμα της πόρτας για την ιδιωτικοποίησή τους.

(πηγή ΚΟΝΤΡΑ)