Showing posts with label Αυθαίρετα. Show all posts
Showing posts with label Αυθαίρετα. Show all posts

Monday, June 4, 2018

Νομιμοποίηση (υπό όρους) αυθαιρέτων σε δάση και αιγιαλό Το σενάρια για κτίσματα πριν και μετά το 1975

Το δάσος που περπάταγες, τώρα να το ξεχάσεις
ΒΗΜΑ της ΚΥΡΙΑΚΗΣ 3/6/2018 της Μάχης Τράτσα

Δύο νομικά «τείχη» υπήρχαν ως σήμερα για την υπεράσπιση δασών και αιγιαλού έναντι της αυθαίρετης δόμησης. Και τα είχε... θεμελιώσει με σαφήνεια σε αποφάσεις του το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ), ερμηνεύοντας το Σύνταγμα. Κανένα αυθαίρετο δεν μπορεί να τακτοποιηθεί αν έχει χτιστεί μέσα σε δασικές εκτάσεις ή στον αιγιαλό. Και τα δύο όμως τείνουν πλέον να καταρρεύσουν.

Η νομοπαρασκευαστική επιτροπή που έχει συστήσει το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΥΠΕΝ) για να εξετάσει τον τρόπο νομιμοποίησης των οικισμών αυθαιρέτων που έχουν «φυτρώσει» στα δάση (των λεγόμενων «οικιστικών πυκνώσεων») προσπαθεί να ισορροπήσει σε... τεντωμένο σκοινί. Ακόμη δεν έχει καταφέρει να λύσει τον «γόρδιο δεσμό» ώστε να προχωρήσει, χωρίς μπουλντόζα, η τακτοποίηση των δασικών αυθαιρέτων (άλλωστε έρχονται και εκλογές), ξεπερνώντας ταυτόχρονα και τον «σκόπελο» του ΣτΕ, καθώς με το Σύνταγμα καθίσταται σαφές ότι τα δάση που καταστρέφονται δεν χάνουν τον δασικό τους χαρακτήρα.

Και δεν είναι λίγες οι δασικές εκτάσεις που τσιμεντώθηκαν στο πέρασμα των χρόνων. Σύμφωνα με τα τελευταία επεξεργασμένα στοιχεία (Μάιος 2018) της εταιρείας Ελληνικό Κτηματολόγιο, 282.000 στρέμματα καταλαμβάνουν τα αυθαίρετα χωριά στα ελληνικά δάση. Αυτό καταγράφεται στους δασικούς χάρτες που έχουν μέχρι στιγμής κυρωθεί ή αναρτηθεί και αφορούν το 50% της έκτασης της χώρας. Τα νέα δεδομένα έρχονται να επιβεβαιώσουν την εκτίμηση του τέως αναπληρωτή υπουργού Περιβάλλοντος κ. Γιάννη Τσιρώνη (είχε θεσπίσει τη ρύθμιση για τις πυκνώσεις) για περίπου 700.000 στρέμματα αυθαίρετων δασικών οικισμών ανά την Ελλάδα.

Ακόμη και στη Γαύδο

Στην Αττική, σύμφωνα με το Κτηματολόγιο και με βάση τα στοιχεία που έχουν δώσει 55 δήμοι (από τους 66 συνολικά), οι πυκνώσεις καταλαμβάνουν 105.125 στρέμματα, με τις περισσότερες να βρίσκονται σε Μέγαρα, Μαραθώνα, Κρωπία και Ωρωπό, Μαρκόπουλο, Σαλαμίνα, Ραφήνα - Πικέρμι, Σπάτα - Αρτέμιδα, Φυλή, Ασπρόπυργο, Μάνδρα - Ειδυλλία.

Στη Θεσσαλονίκη τα αυθαίρετα δασικά χωριά απλώνονται σε 19.050 στρέμματα (σε πέντε από τους 13 δήμους όπου έχουν αναρτηθεί χάρτες) και στη Χαλκιδική σε 19.465 στρέμματα (κυρίως στους δήμους Σιθωνίας και Προποντίδας). Πλούσιοι σε πυκνώσεις είναι και άλλοι δήμοι, όπως Λουτρακίου - Περαχώρας - Αγίων Θεοδώρων (35.600 στρέμματα), Λιβαδειάς (8.023 στρέμματα), Πύλης Τρικάλων (4.232 στρέμματα) κ.λπ.

Ενδιαφέρον ωστόσο παρουσιάζουν και ορισμένες άλλες περιοχές, όπως τα Κεντρικά Τζουμέρκα, όπου εμφανίζονται οικιστικές πυκνώσεις σε έκταση 41.095 στρεμμάτων. Ή η Γαύδος, στην οποία δεν καταγράφονται περιοχές εντός εγκεκριμένων ορίων πόλεων ή οικισμών, παρά μόνο 64 στρέμματα οικισμών με σχέδια που στερούνται νόμιμης ισχύος, αλλά και 934 στρέμματα οικιστικών πυκνώσεων. Αξιοσημείωτο είναι επίσης το γεγονός ότι στην Κίμωλο οι εκτάσεις εντός σχεδίου και οι πυκνώσεις έχουν παρόμοια έκταση, 1.023 και 1.045 στρέμματα αντίστοιχα.
Το εντυπωσιακό είναι ότι, συνολικά σε σύνολο 250 δήμων, περί τα 4 εκατ. στρέμματα βρίσκονται εντός ορίων πόλεων ή οικισμών, 2,1 εκατ. στρέμματα σε περιοχές με μη εγκεκριμένα σχέδια και 282.000 στρέμματα καταλαμβάνουν οι αυθαίρετοι οικισμοί σε δάση.

Με «άξονα» το 1975

Η νομοπαρασκευαστική επιτροπή έχει καταλήξει σε κάποιες βασικές κατευθύνσεις που πρέπει να έχει η ρύθμιση για τις πυκνώσεις. Οπως αναφέρουν στο «Βήμα» στελέχη του ΥΠΕΝ, η σκέψη είναι να υπάρξει ένας... χρονικός διαχωρισμός των παράνομων δασικών κτισμάτων.

Οσα ολοκληρώθηκαν πριν από τις 9.6.1975 (ημερομηνία έναρξης ισχύος του Συντάγματος) θα εξαιρούνται, υπό προϋποθέσεις, οριστικά από την κατεδάφιση έναντι ενός τιμήματος το οποίο θα μπορεί να καταβάλλεται σε δόσεις. Για όσα ανεγέρθηκαν αργότερα, η πρόταση που έχει τεθεί από τα μέλη της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής είναι να δοθεί παράταση της διατήρησής τους για κάποια χρόνια, με την καταβολή ενός υψηλότερου τιμήματος. Με άλλα λόγια, για αυτά τα δασικά αυθαίρετα η σκέψη είναι να «μετατεθεί» στο απώτερο μέλλον η επίλυση του ζητήματος.

Προκειμένου η ρύθμιση να μην αντιμετωπίσει συνταγματικά εμπόδια, θα αναζητηθεί ένα είδος «δασικού ισοζυγίου». Δηλαδή, τα ποσά των προστίμων θα διατίθενται για την αποκατάσταση δασικών εκτάσεων, για δασικά έργα, αναδασώσεις κ.λπ. Το αν η νομιμοποίηση των αυθαιρέτων στις πυκνώσεις θα γίνει με μεταφορά συντελεστή δόμησης, μέσω της Τράπεζας Γης, όπως ισχύει σήμερα για τα αυθαίρετα με μεγάλες παραβάσεις, ακόμη δεν έχει αποφασιστεί. Αλλωστε, η Τράπεζα ακόμη δεν λειτουργεί, αν και θεσμοθετήθηκε το 2013.

Ως το φθινόπωρο

Το υπουργείο έχει πλέον μικρό χρονικό διάστημα για να καταλήξει στο τελικό κείμενο της ρύθμισης, καθώς το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο του έδωσε παράταση ως το φθινόπωρο για να ετοιμάσει το σχετικό σχέδιο νόμου. Το περασμένο καλοκαίρι το Ε' Τμήμα του ΣτΕ είχε κρίνει αντισυνταγματική τη ρύθμιση για την οριοθέτηση των οικιστικών πυκνώσεων και την εξαίρεσή τους από τη διαδικασία ανάρτησης των δασικών χαρτών, αλλά λόγω της σοβαρότητας της υπόθεσης είχε παραπέμψει την υπόθεση στην Ολομέλεια. Η εκδίκαση, η οποία είχε οριστεί για τις 5 Μαΐου, τελικά αναβλήθηκε για τις 10 Οκτωβρίου.

Ο όρος των «οικιστικών πυκνώσεων» εμφανίστηκε για πρώτη φορά στον Ν. 4389/16, ο οποίος τροποποιούσε τη διαδικασία κατάρτισης των δασικών χαρτών. Σύμφωνα με αυτόν, οι δασικοί οικισμοί αυθαιρέτων πρέπει να οριστούν από τους δήμους, προκειμένου να εξαιρεθούν από τη διαδικασία ανάρτησης των δασικών χαρτών και να εξεταστούν σε μεταγενέστερο χρόνο. Σύμφωνα με τον νομοθέτη, ο διαχωρισμός των πυκνώσεων έχει ως στόχο τον περιορισμό του αριθμού των αντιρρήσεων που υποβάλλουν οι πολίτες και την επιτάχυνση της τελικής κύρωσης των δασικών χαρτών που αποτελεί και μνημονιακή υποχρέωση.

Ως σήμερα το Ελληνικό Κτηματολόγιο έχει καταρτίσει δασικούς χάρτες για το 55% της έκτασης της χώρας. Από αυτούς έχουν κυρωθεί οι χάρτες για το 33% της επικράτειας (με «τρύπες», καθώς οι πυκνώσεις εξαιρούνται), έχει ξεκινήσει η διαδικασία ανάρτησης για το 17% και απομένουν να αναρτηθούν εκείνοι που αντιστοιχούν στο 5%. Για το υπόλοιπο 45% δεν υπάρχουν χάρτες και έχει προκηρυχθεί ο διαγωνισμός για την κατάρτισή τους.

Τακτοποίηση και πάνω στο κύμα

Μετά τις προσπάθειες για την τακτοποίηση των αυθαίρετων δασικών οικισμών, η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ προσανατολίζεται και στη νομιμοποίηση παράνομων κτισμάτων σε αιγιαλό και παραλία. Σύμφωνα με το υπό επεξεργασία σχέδιο νόμου του υπουργείου Οικονομικών, η σύνταξη του οποίου βρίσκεται στην τελική ευθεία, δίνεται δυνατότητα για τακτοποίηση αυθαιρέτων ιδιωτών (έχουν προηγηθεί ρυθμίσεις για ιδιοκτησίες του δημόσιου ή του ευρύτερου δημόσιου τομέα) πάνω στο... κύμα. Ειδικότερα, για τη διατήρηση ή μη αυθαιρέτων που έχουν κατασκευαστεί από ιδιώτες, στους οποίους έχει παραχωρηθεί η χρήση αιγιαλού ή παραλίας, θα αποφασίζει ο υπουργός Οικονομικών. Μάλιστα, το ίδιο προβλέπεται και για παράνομα κτίσματα που έχουν κατασκευάσει ιδιώτες που εκμεταλλεύονται παραλία ή αιγιαλό χωρίς καμία άδεια, αρκεί να προηγηθεί διακανονισμός για την αποζημίωση με την κτηματική υπηρεσία και να είναι στατικά επαρκές.

Είναι αξιοσημείωτο ότι ακόμη παραμένει σε εκκρεμότητα η χάραξη του αιγιαλού. Σήμερα μόνο το 20% αποσπασματικών τμημάτων του αιγιαλού είναι οριοθετημένο, αν και η «Προκαταρκτική Οριογραμμή του Αιγιαλού» είχε ολοκληρωθεί το 2008. Η αποτύπωση της ακτογραμμής και η κύρωσή της έχει πλέον μετατεθεί από το υπουργείο Οικονομικών για τα τέλη του 2018.

Thursday, September 21, 2017

Οικιστικές πυκνώσεις. Δόλωμα ή απλά ένα χάδι στα αυτιά;


Η πρόσκληση που αναδημοσιεύω αφορά την επανάληψη μίας "ενημερωτικής εσπερίδας" που οργανώνεται στον δήμο Ραφήνας - Πικερμίου και έχει ως αντικείμενο τις οικιστικές πυκνώσεις. Δηλαδή τους αυθαίρετους οικισμούς, που από τον Ν.3889/2010 αποκλήθηκαν ως "στερούμενοι νόμιμης έγκρισης" επί το ευγενικότερον και επί το ...δημιουργικά ασαφέστερον.

Τις εκτάσεις αυτές ήρθς να τις ξαναπεριγράψει πιο παράξενα και ο Ν. 4389/2016 με το άρθρο 153 που αναφέροντας τις δύο σαφέστατε ςκατηγορίες ως εξής:

α) Με πορτοκαλί χρώμα τα όρια των οικισμών, όπως τα όρια αυτά έχουν
εγκριθεί με πράξεις της Διοίκησης, σύμφωνα με τις διατάξεις των προεδρικών
διαταγμάτων.....

και 

β) Με κίτρινο χρώμα τα όρια των οικισμών που έχουν οριοθετηθεί με άλλες διατάξεις πέραν των αναφερομένων στην περίπτωση α΄ ..............................τα περιγράμματα των νομίμως υφιστάμενων οικισμών, προ του έτους 1923, για τους οποίους δεν έχει καθοριστεί όριο καθ’ οιονδήποτε τρόπο, πλην όμως είναι συγκροτημένοι οικισμοί

αλλά θεσπίζει και την τρίτη και ...παράξενη ως ορισμός κατηγορία, εκείνη των οικιστικών πυκνώσεων όπου 

Το περίγραμμα των οικιστικών πυκνώσεων που δεν υπάγονται στις κατηγορίες α΄ και β΄ της παραγράφου 2 αποτυπώνονται με ιώδες χρώμα. Με απόφαση του Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας που θα εκδοθεί εντός μηνός θα καθοριστούν τα κριτήρια προσδιορισμού της οικιστικής πύκνωσης για τις ανάγκες εφαρμογής της παρούσας

Και με τον ορισμό αυτό καθάρισαν!

Έρχεται όμως και το ΣτΕ, το οποίο εξετάζει τον νόμο κατά τη συνταγματικότητα του και αποφαίνεται πως η διάταξη του άρθρου 23 παρ. 4 του ν. 3889/2010 (όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή της από το άρθρο 153 παρ. ΙΑ του ν. 4389/2016) κρίθηκε αντίθετη στα άρθρα 24 παρ. 1 και 43 παρ. 2 του Συντάγματος. 

Το νομοθετικό έρεισμα των οικιστικών πυκνώσεων έτσι πήγε περίπατο..... 

Η απόφαση 1942/2017 του Ε΄ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας, είναι σταθμός και ταυτόχρονα απόδειξη της προσήλωσης του Συνταγματικού Δικαστηρίου, στο Σύνταγμα και τους νόμους. Ταυτόχρονα είναι μνημείο της κακής διακυβέρνησης, της ελαφρότητας και της προχειρότητας με την οποία το κυβερνών κόμμα θέλει να αποκομίσει οφέλη, βγάζοντας στο σφυρί τον φυσικό πλούτο της χώρας.

Δεν ξέρω αν οι (αυθαίρετοι) οικιστές των περιοχών αυτών, γνωρίζουν πως δεν πρόκειται να νομιμοποιηθούν δια των πυκνώσεων και πως η νομιμοποίηση έρχεται μόνο με την πολεοδόμηση και την εφαρμογή ΓΠΣ στις περιοχές τους, αλλά ξέρω πως είναι απελπισμένοι. Άρα εύκολα θύματα και προθυμότατοι και εύκολοι πελάτες των ψηφοθήρων ή και άλλων θηρευτών.

Monday, August 7, 2017

Εδώ είναι Αττική. Φαιό νταμάρι με μαύρο μέλλον

Μπητσόμπαρα, ντουσιέρες, ξαπλώστρες.
[Αν δεν τα βλέπετε, δεν έχετε όραμα]
Ένα μικρό μπουκέτο από την ανθρώπινη επίδραση στο φυσικό περιβάλλον, στα ρέματα και τις παραλίες της ανατολικής Αττικής, όσο αυτά αντέχουν και υπάρχουν ακόμα. 











Ο αναγνώστης θα πρόσεξε πως δεν υπάρχει αναφορά στα δάση της ανατολικής Αττικής. Αυτό γίνεται σκόπιμα αφού, αν στο δυσώδες "μπουκέτο" μας περιλαμβάναμε και τη γενικευμένη επίθεση των ιθυνόντων των ΟΤΑ α και β βαθμού (Δήμοι και Περιφέρεια) ή άλλων που επιβουλεύονται τα δάση και τις δασικές εκτάσεις, η ανάρτηση αυτή θα αποκτούσε ουρανομήκεις διαστάσεις.

Διαβάζουμε στην επικαιρότητα όπως καταγράφεται από τα Μέσα, τοπικής ή υπερτοπικής εμβέλειας, καταγγελίες για αντιπεριβαλλοντικές ενέργειες, οι οποίες αφορούν ως επί το πλείστον παραλίες και αιγιαλούς καθώς και τις οικοδομικές λαθροχειρίες επιτηδείων επ' αυτών. Σε μία χώρα που χειμάζεται οικονομικά και ηθικά, οι λαθροχειρίες αυτές μάλλον θα εθεωρούντο αναμενόμενες, αλλά για τον νοήμονα άνθρωπο, ποτέ δεν θα εθεωρούντο φυσιολογικές ή ακόμα περισσότερο, αιτιολογημένες. Άλλωστε όλες αυτές οι λαθροχειρίες τελικά, δεν είναι "σημεία των καιρών" αφού συνέβαιναν από αρκετά χρόνια πριν, στις περισσότερες περιοχές της Αττικής (βλέπε δυτική ακτή την επονομαζόμενη και "Αττική Ριβιέρα" ή την εξωτική Λούτσα της ανατολικής ακτης). Απλά σήμερα με το πρόσχημα της ευαγγελιζόμενης "ανάπτυξης", το πράγμα έχει ξεχειλώσει. Ο κάθε ανόητος, που μοίρα σκληρή και αδυσώπητη, τον τοποθέτησε σε θώκο εξουσίας (ιιξουσίας κατά το ορθόν), νομίζει πως διαθέτει την "αναπτυξιακή δύναμη" επειδή στον ύπνο του -και στον ξύπνιο του- βλέπει σε οράματα τον εαυτό του σαν κάτι μεταξύ Bill Gates και Λουδοβίκου XIV.

Οι Μαρίκες (φωτ. Αντ. Λαζαρής)
Πέρα από τους "οραματιστές" δίχως όραμα, των ΟΤΑ (δήμων και περιφερειών), στον μακάβριο χορό της καταστροφής της φύσης, παίρνουν μέρος και άλλοι οργανισμοί, με πιο συνηθισμένους τους οργανισμούς λιμένων. Στο μπουκετάκι πιο πάνω, αναφέρεται η αντίδραση που ξεσήκωσε η ενέργεια του Οργανισμού Λιμένα Ραφήνας και της διευθύνουσας συμβούλου του, να διενεργήσει διαγωνισμό (2) για την "παραχώρηση έκτασης 240 τ.μ. της παραλίας "Μαρίκες", προκειμένου να κατασκευαστεί αναψυκτήριο 10 τ.μ. με 30 τ.μ. εξέδρες, τουαλέτες και ανάπτυξη ομπρελών/τραπεζοκαθισμάτων σε έκταση 200 τ.μ. χωρίς περιορισμούς* στη χρήση μουσικής και στο ωράριο λειτουργίας."  

Οι ερωτευμένοι αναπτυξιολάγνοι θα απορήσουν. Μα να αντιδρούν στην απόκτηση μίας επιτέλους "οργανωμένης και φιλόξενης" παραλίας που θα φέρει και κόσμο στην περιοχή αλλά και ανάπτυξη στα μαγαζιά και την τοπική κοινωνία;

Μα μικρά μου αναπτυξιακοχτυπημένα, δεν νοείται ανάπτυξη αν αυτή δεν είναι αειφόρος και αν δεν εξασφαλίζει τη διατήρηση του φυσικού περιβάλλοντος δίχως φορτίσεις, οι οποίες μπορούν να το πλήξουν ανεπανόρθωτα. Με λίγα λόγια, οι Μαρίκες δεν μπορούν να δεχτούν την "ανάπτυξη" της οραματίστριας του οργανισμού λιμένα, αφού αποτελούν κλειστό σύστημα, με ένα από τα ελάχιστα εναπομείναντα παραθαλάσσια δάση ή έστω ομάδα συστάδων, διαθέτει λιβάδια Ποσειδωνίας και τέλος γειτνιάζει με σχηματισμούς αμμοθινών. Άρα η ανάπτυξη που οραματίζεται ο εμπνευστής του διαγωνισμού αντιβαίνει στον πρώτο στοιχείο από εκείνα που μπορούν να χαρακτηρίσουν ως βιώσιμη μία "αναπτυξιακή" απόπειρα αυτού του τύπου.

Μεταναστευτικές οδοί
Δίπλα στις Μαρίκες εντοπίζεται η εκβολή του Μεγάλου Ρέματος. Το Μέγα Ρέμα είναι το τελευταίο ρέμα της Αττικής, από τα 55 εναπομείναντα, το οποίο έχει σημαντική και σταθερή ροή υδάτων. Αυτό συμβαίνει και λόγω του ότι εκτός από την τροφοδοσία του με νερά από τον Βαλανάρη (ποτάμι της Πεντέλης που διασχίζει το Πικέρμι) και το ρέμα Παλλήνης, τροφοδοτείται και με τα νερά του Ποδονίφτη που εξετράπη προς το ρέμα Παλλήνης με τα έργα της Αττικής οδού. 

Στάθμευση μηχανημάτων στη ζώνη του ρέματος
Το Μέγα Ρέμα αποτελεί και προσωρινό ενδιαίτημα της μεταναστευτικής ορνιθοπανίδας που διέρχεται από την βορειοανατολική  Αττική (βλ. χάρτη) στον δρόμο προς  τις νότιες χώρες. Αυτό λοιπόν το ρέμα, με τη μεγάλη σημασία για την ορνιθοπανίδα, τη διατήρηση του περιβάλλοντος της περιοχής (τα ρέματα εκτός από νερό μεταφέρουν και αέριες μάζες οι οποίες συντελούν στην ανανέωση της ατμόσφαιρας και την εξυγίανση του ατμοσφαιρικό αέρα μίας περιοχής), η τοπική ιδιωτική πρωτοβουλία, με την απαράδεκτη ανοχή του δήμου επί χρόνια, το έχει καταντήσει χωματερή και χώρο απόρριψης πάσης φύσεως αποβλήτου. Υγρού, στερεού και αερίου. Η καταγγελία που αναφέρεται στο μπουκέτο μας (3) αλλά και το δημοσίευμα της Εφημερίδας των Συντακτών (4), αφορούν στη δράση ενός τοπικού χωματουργού, που θεωρώντας πως βρίσκεται στο τσιφλίκι τιυ μαζεύει σωρούς από απορρίμματα, υλικά εκσκαφών και καθαιρέσεων εντός της ζώνης του ρέματος. Υπάρχουν και άλλοι που αδειάζουν τους βόθρους τους στο ρέμα αφού "καταλήγει στη θάλασσα" αλλά και άλλοι που απορρίπτουν άμεσα ή έμμεσα, αστικά απορρίμματα εντός της κοίτης. Και σε αυτόν τον ζόφο, μειώνεται η επιφάνεια της εκβολής με οικοδομικά στοιχεία (προεκτάσεις χώρων στάθμευσης ή παρακειμένου πάρκου με αναψυκτήριο) περιορίζοντας περαιτέρω τη δυνατότητα του ρέματος να συνεχίσει να υπάρχει.

Δυσοίωνος τόπος η Ραφήνα, όπως θέλουν να τον καταντήσουν. Θαυμάσαμε τη "φιλοπεριβαλλοντική" ανάπτυξη που "οραματίζονται για τη Ραφήνα, ο δήμος και ο Οργανισμός Λιμένα της. Μέσα σε αυτό το μαύρο περιβάλλον, σε μία άλλη παραλία της Ραφήνας, στο "Μελτέμι" σχεδιάζεται η εγκατάσταση του αγωγού μεταφοράς και διάχυσης του επεξεργασμένου νερού του βιολογικού καθαρισμού που πρόκειται να κατασκευαστεί για τους δήμους Ραφήνας Πικερμίου και Σπάτων Αρτέμιδας. Η εγκατάσταση, όπως πάει θα χωρέσει και όλους τους γείτονες από Κάντζα και Παλλήνη μέχρι τον Ν. Βουτζά και ίσως και Ν. Μάκρη. Μαζεύεται δηλαδή ένας σοβαρός όγκος λυμάτων προς επεξεργασία προκειμένου να συμφέρει οικονομοτεχνικά το έργο. Εκεί λοιπόν, οι εκροές του "προχωρημένου δευτεροβάθμιου" βιολογικού δεν προβλέπεται να είναι οι καλύτερες ποιοτικά που μπορεί να πετύχει, αλλά αρκετά χαμηλότερης ποιότητας, για οικονομικούς λόγους βέβαια. Και αυτές οι εκροές που βρίσκονται εκτός ορίων για τις γνωστές μετρήσεις του ΠΑΚΟΕ, θα πέσουν στον κλειστό Νότιο Ευβοϊκό, στην παραλία Μελτέμι. Δαπανήθηκαν μέρες και μήνες συζητήσεων για να πειστούν όλοι. Προτάθηκαν ψευδολύσεις εκ των προτέρων απορριφθείσες προκειμένου να πείσουν για τις προσπάθειες του δήμου. Τελικά πείστηκαν όσοι χρειάζονταν να πειστούν. Με θεμιτό ή αθέμιτο τρόπο. Οι αριθμοί και η αλήθεια τους σώπασαν και άφησαν την επερχόμενη θλιβερή πραγματικότητα να μιλήσει γι' αυτούς. Όταν πια θα είναι πολύ αργά.

Προετοιμασία για το γαρμπίλι
Ας κάνουμε και ένα βήμα βορειότερα. Ας δούμε το Ζούμπερι (1 στο μπουκέτο). Ο "επιχειρηματίας" της προς εγκατάσταση καντίνας πήρε έναν φορτωτή και έστρωσε χαλίκι μπροστά στο οικόπεδο που θα στηθεί η καντίνα. Το χαλίκι (γαρμπίλι) κάλυψε την άμμο και τα βράχια μέχρι τη θάλασσα που είναι και σοβαρό ποινικό αδίκημα. Επιπροσθέτως λίγο παραπέρα και σύμφωνα με μαρτυρίες, έχει κλειστεί με χαλίκι και ένα μικρό λιμανάκι¨.

Με λίγα λόγια η άμμος της παραλίας του Ζούμπερι εξαφανίζεται σιγά σιγά και γεμίζει με οικοδομικό χαλίκι (γαρμπίλι) που ολοένα και προχωρά με γοργούς ρυθμούς, αλλά κανείς δεν γνωρίζει και δεν έχει ευθύνη. Το γαρμπίλι σκεπάζει την άμμο, τα βράχια, το λιμανάκι και εισχωρεί και στη θάλασσα με ό,τι συνεπάγεται για το οικοσύστημα και το περιβάλλον. (πηγή: fmvoice)

Η λάσπη από τον ΧΥΤΑ μέσω του ρέματος που είχαν
εξαφανίσει από τους χάρτες
Ο βυθός στο Σέσι
 Ακόμα πιο βόρεια, στο Γραμματικό, στήθηκε η σκηνή για το ακόμα μεγαλύτερο δράμα που παίχτηκε στα πλαίσια ενός πειράματος, μίας δοκιμής πάνω στην ανοχή που δείχνει απέναντι στο ψέμα αυτός ο λαός. Το Γραμματικό δεν μπορεί να ισχυριστεί πως αποτελεί αντιπροσωπευτικό δείγμα για τις αντιδράσεις του λαού των Ελλήνων, αλλά μπορεί να ισχυριστεί πως οι κάτοικοι του δοκίμασαν πρώτοι απ' όλους τους Έλληνες, το ψέμα του ΣΥΡΙΖΑ. Εκεί η μέχρι το 2014 υποψήφια περιφερειάρχης Αττικής στεκόταν στο πλευρό των κατοίκων και της κίνησης κατά  του ΧΥΤΑ Γραμματικού. Αυτό βέβαια άλλαξε μετά τις εκλογές, αφήνοντας τον κόσμο της κίνησης και γενικότερα τους ψηφοφόρους της "Δύναμης Ζωής" άφωνους. Υπήρξαν αντιδράσεις, οι ομόσταυλοι με την περιφερειάρνη, αυτοδιοικητικοί συνδυασμοί διασπάστηκαν αλλά ο ΧΥΤΑ προχώρησε. Πρόχώρησε παραβλέποντας όσα αποτυπώνονταν σε κάθε βροχή, σε κάθε καιρική μεταβολή ή απλά δίχως καμία συγκεκριμένη αιτία, ως επίπτωση στο περιβάλλον από τα έργα για τον ΧΥΤΑ. Οι αναρτήσεις (5,6,7 της δυσώδους ανθοδέσμης μας) από την παραλία Σέσι, μία μέχρι πρότινος, από τις ομορφότερες παραλίες που απέμειναν στην Αττική, είναι αποκαλυπτικές.


Πιέσεις στο περιβάλλον, εκτός από τους επίσημους φορείς και το κράτος, ασκούν και οι ιδιώτες. Αυτοί χαρακτηρίζονται απλά ιδιώτες γιατί όποιος φέρει και τιμά την ιδιότητα του πολίτη (που είναι αντίθετη από εκείνη του ιδιώτη) δεν χτίζει ούτε αυθαίρετα αλλά ούτε καταπατά δάση, δασικές εκτάσεις, παραλίες και αιγιαλούς. Τέτοιες πιέσεις εκφράζονται με τα αυθαίρετα σε πολλές περιοχές της Αττικής (Μάνδρα, Μαγούλα, Νέα Ζωή, Περιβολάκια Ραφήνας, παραλία Αρτέμιδας κλπ). Εκεί, το υπουργείο ανακάλυψε το νέο προϊόν που ονομάζεται "οικιστικές πυκνώσεις" το οποίο πουλάει εισπράττοντας με το ένα χέρι χρήμα σε "τακτοποιήσεις" και με το άλλο χέρι ψηφαλάκια με τις εξαιρέσεις από τους δασικούς χάρτες. 

Μα αυτοί είναι οικισμοί!! - Γ. Τσιρώνης, υπουργός περιβάλλοντος 
(Φεβρουάριος  2015)

Στις αττικές παραλιακές καταπατήσεις. τα επίχειρα της αριστείας τα διεκδικεί η Αρτέμιδα, η γνωστή μας από παλιά, ως Λούτσα. Η Αρτέμιδα είναι η παραλία - σκάνδαλο, η παραλία - κόλαση για τους κατοίκους της Αρτέμιδος, η παραλία ενός διαρκούς περιβαλλοντικού εγκλήματος, συμφωνα με το attikanet. Μάλιστα η Λούτσα κέρδισε και διάκριση στην "Bienalle Αυθαιρέτων" και φυσικά θα είναι από τις πρώτες διακεκριμένες και πολυβραβευμένες οικιστικές πυκνώσεις πριν ακόμα εφευρεθεί ο όρος, πριν ακόμα γεννηθεί  ο κόσμος. Ακολουθούν μερικά δείγματα (από το attikanet).

                                        Μαγαζιά - καταπατητές         
Στην παραλία Αρτέμιδος, είναι σύνηθες  να μισθώνεται για μαγαζί ένας μικρός χώρος και μετά να καταπατάται χωρίς νόμιμη μίσθωση όση παραλία ...πιάνει το μάτι τους!  Αποτέλεσμα, εφιαλτική  ηχορύπανση με θηριώδη ηχεία σε υπαίθριο δημόσιο χώρο, ανεξέλεγκτοι οχετοί με ρύπανση της θάλασσας, κακογουστιά και πολύ θράσος.                                      

Τα ....λάβαρα της αθλιότητας        
Για κάποιο μυστήριο λόγο, οι κάθε είδους "επιχειρηματίες" της παραλίας έχουν πάθος με τις σημαίες. Έτσι, έχουν τη τιμητική τους η γαλανόλευκη, αλλά και τα αστέρια της Ε.Ε και φυσικά αυτές με το ...περήφανο σήμα του κάθε μαγαζιού. Επίσης, πανύψηλα λάβαρα, που τα περισσότερα έχουν κουρελιαστεί από τον αέρα, ανεμίζουν παντού με όλες τις μάρκες μπύρας και ποτών, μηδέ εξαιρουμένου του νεοανασκαφέντος αρχαιολογικού χώρου κοντά στο Ναό της Ταυροπόλου Αρτέμιδος, που πνίγεται κυριολεκτικά από αυτή την ασυδοσία.                                            
Γήπεδα, γήπεδα, γήπεδα...        
Με πρόσχημα την  άθληση, στην Αρτέμιδα στήνονται παράνομα γήπεδα και γηπεδάκια χωρίς προγραμματισμό και νόμιμη χωροθέτηση και πάντα στο γειτονικό χώρο ή την προέκταση των παραλιακών μαγαζιών.Κανένας δεν τηρεί το νόμο 2971/2001 άρθρα 13 και 14 για έργα στην παραλία. Υπάρχει συγκεκριμένη διαδικασία, ώστε να προφυλάσσεται το περιβάλλον και αφορά  ό λ α  τα έργα, δηλαδή και αυτά που "βαφτίζονται" προσχηματικά,  δήθεν μη μόνιμα εξαπατώντας υπηρεσίες  και πολίτες και καταπατώντας σταθερά.  

H Bienalle αυθαιρέτων (μπορείτε να θαυμάσετε και άλλα εκθέματα σε προηγούμενη ανάρτηση της Καμένης Γης που αφορούσε τα Περιβολάκια Ραφήνας)

 Παρά τη συστηματική εξέταση της φωτογραφίας αλλά και του πραγματικού αυθαιρέτου δεν εστάθη εφικτό να κατανοήσουμε για τι ακριβώς πρόκειται καθώς και τι ήθελε να αποτυπώσει ο κατασκευαστής σε κάθε επιμέρους φάση της ανέγερσης. Τόπος: Λούτσα
Περιγραφή από το lubentv
"Δεν είναι δύσκολο να μαντέψει κανείς που βρίσκεται αυτό το εμπνευσμένο οίκημα του ρεύματος μιξεντματς-πάτσγουερκ. Στην Λούτσα. Και εάν σας φαίνεται πολύ ζαλιστική η στριφογυριστή σκάλα, σας έχουμε και ασανσέρ εξωτερικού χώρου. Credits για τα λευκά κολωνάκια σήμα κατατεθέν της Λούτσας."


Ο κος Γρηγόρης αναλαμβάνει κάθε είδους αυθαίρετες εργασίες ανέγερσης
κατοικιών σε όλη την Αττική. Λογικά έχει έδρα την Λούτσα.

Ο σύνδεσμος με αριθμό 9 στο μπουκέτο μας αφορά στην  (ΚΥΑ ΔΔΠ005159/586Β/ΕΞ) που ορίζει ότι παραχωρείται απευθείας στους ΟΤΑ «το δικαίωμα της απλής χρήσης των κοινοχρήστων χώρων αιγιαλού, παραλίας, όχθης και παρόχθιας ζώνης μεγάλων λιμνών και πλεύσιμων ποταμών, που βρίσκονται στα όρια της διοικητικής τους περιφέρειας».



Βέβαια δεν γίνεται λόγος ούτε για όρους και προϋποθέσεις σεβασμού στο περιβάλλον, ούτε καν για την τυχόν ευαισθησία των συστημάτων μέσα στα οποία έρχεται ο "επιχειρηματίας" να αναπτύξει την δραστηριότητα του. Ούτε φορείς ελέγχου αναφέρονται ούτε διαδικασίες. Η ΚΕΔΕ με τον ειδικών προδιαγραφών και εγνωσμένης αισθητικής πρόεδρο της, καλεί τους δημάρχους να τηρήσουν απαρέγκλιτα την ΚΥΑ. 

Με την ΚΥΑ, ειδικά για τη Ραφήνα γεννιέται άλλος ένας κίνδυνος. Τα οράματα της διευθύνουσας συμβούλου του ΟΛΡ να τα αναλάβει ο δήμος και αυτό αποτελεί πραγματική απειλή, μία οικολογική βόμβα για την πόλη και το φυσικό περιβάλλον που την περιβάλλει. Η Λουτσοποίηση (νεολογισμός που μοιάζει ταιριαστός για τις υπό ανάπτυξη παραλιακές πόλεις της Αττικής) μοιάζει πιο κοντά από ποτέ. Και αυθαίρετα έχει αλλά και παραλιακό μέτωπο. Όλα δείχνουν το δρόμο προς τα εκεί.

Λαστ μπατ νοτ λιστ (Last but not least) με τον αριθμό 10 έχουμε τη διατράνωση αυτού που διαφαίνεται ως απειλή με το προηγούμενο θέμα (το 9) δηλαδή το τι θα γίνει αν με την εφαρμογή της ΚΥΑ περάσουν οι παραλίες στην αρμοδιότητα των δήμων και πιο ειδικά στον δήμο Ραφήνας - Πικερμίου. Εκεί τα αναπτυξιακά οράματα είναι ισχυρότερα και δεν σταματούν μπροστά σε τίποτα. Υπάρχει επίσης μία συμπαγής πειθήνια στα αναφρανίλ "ανατυξιακά" οράματα του επιτελούντος χρέη δημάρχου πλειοψηφία μέσα στο δημοτικό συμβούλιο. Επιπλέον η πλειοψηφία αυτή δεν έχει καμία ανησυχία για το περιβάλλον, τις παραλίες, τα δάση, τα ρέματα, τα νερά και τον αέρα. Είναι μία πλειοψηφία πρόθυμη να εκτελέσει και το πιο ακραίο σχέδιο του δημάρχου ή του αναπληρωτή του. 

Η μοίρα της ανατολικής Αττικής δυστυχώς είναι δεμένη με την πόλη της Αθήνας η οποία μεγαλώνει, διευρύνεται και θέλει να καταπιεί όλο και περισσότερα μέρη. Στο εξωτερικό, η έντονη αστικοποίηση των μητροπόλεων επέφερε την ανάγκη διαφύλαξης και διατήρησης του φυσικού περιβάλλοντος στις πιο απόμερες πόλεις. Αυτό ήταν το αποτέλεσμα του μαθήματος που έλαβαν οι κάτοικοι των μητροπόλεων από την έντονη βιομηχανική δραστηριότητα και δεν επαναλαμβάνουν τα ίδια λάθη. Φοβάμαι πως εδώ πρέπει να πάθουμε πρώτα για να μάθουμε αλλά επειδή δεν έχουμε πλεονάσματα φυσικών αποθεμάτων, το μάθημα μας θα είναι οριστικό και μάλιστα, μη αναστρέψιμο....

______________________________
* Τι κι αν το νομικό πλαίσιο για την παραχώρηση χρήσης αιγιαλού απαγορεύει, για παράδειγμα, να καταλαμβάνουν τα καθίσματα πάνω από το 50% της παραλίας· η πραγματικότητα που αντικρίζει όποιος επισκέπτεται τις «οργανωμένες» πλαζ είναι διαφορετική: παραλίες σπαρμένες από άκρη σ' άκρη από τα γνωστά σετ ομπρελο-ξαπλώστρας, στριμωγμένα το ένα δίπλα στο άλλο ώστε μαζί με τα σαρδελοποιημένα κορμιά να πολλαπλασιάζονται τα περιθώρια κέρδους.

Wednesday, August 2, 2017

Οικιστικές πυκνώσεις: Ο θρίαμβος της επινοητικότητας. [Τα "λάθη" που αναμένονται και στην ανατολική Αττική]

Μία ανάρτηση η οποία λίγο-πολύ, προβλέπει το τι θα γίνει με τις υποβολές των ΟΤΑ σχετικά με τις οικιστικές πυκνώσεις, αναδημοσιεύω σήμερα. Είναι βέβαιο πως οι τεχνικές υπηρεσίες των δήμων δεν είναι σε θέση να συντάξουν προτάσεις σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που θέτει η υπουργική απόφαση των οικιστικών πυκνώσεων, δηλαδή η 34844/11-7-2016  (ΦΕΚ 145/ Α.Α.Π./20-7-2016) και αυτό για 3  λόγους:
1. Δεν υπάρχουν άνθρωποι στις τεχνικές υπηρεσίες που θα "διαβάσουν" τις περιοχές αυτές, όπως αποτυπώνονται στους χάρτες της "Εθνικό Κτηματολόγιο"
2. Και αν υπάρχουν άνθρωποι ικανοί να διαβάσουν, πρέπει κατά την χάραξη της  πρότασης τους, ιώδους μουτζούρας, να έχουν υπόψη τους συνεχώς τον αριθμό των κτηρίων και την έκταση που τους αναλογεί, πράγμα όχι και τόσο εύκολο για τους μη εξοικειωμένους. 
3. Θα πρέπει να τηρήσουν απαρέγκλιτα και την τρίτη προϋπόθεση της απόφασης, δηλαδή η ιώδης γραμμή και οι κορυφές της να  συμπίπτουν με κτήρια. Αυτό το θέτει η απόφαση για να μην αρχίσουν και εξαιρούν τα πάντα γύρω από τα αυθαίρετα. Πράγμα επίσης δύσκολο, αλλά όχι για τεχνικούς λόγους ή έλλειψη εμπειρίας αλλά για αμιγώς μικροπολιτικούς λόγους και λόγους ρουσφετολογικής διαχείρισης.

Για το ότι τα παραπάνω δεν είναι αποκυήματα φαντασίας ή υποεκτίμησης των δυνατοτήτων των τεχνικών υπηρεσιών των ΟΤΑ ή απλά κακεντρεχείς εκτιμήσεις, οι αποδείξεις παρέχονται από την ανάρτηση που αναδημοσιεύω. Ο Δ. Σταγγίδης παρατηρεί επισημαίνει και δείχνει τον θαυμασμό του στην ελληνική επινοητικότητα, τόσο στην έννοια των πυκνώσεων καθ' αυτών, όσο και στον τρόπο που οι ΟΤΑ έρχονται να τακτοποιήσουν φιλαράκια και οικείους (δικό μου το συμπέρασμα γιατί το περιμένω να εξελιχθεί παρομοίως και στην Αττική).

Θέλω να συμπληρώσω τον κατάλογο με τα κωλύματα με ένα ακόμα που έχει να κάνει με την ιδιοκτησία και τη χρήση των "οικοπέδων" δηλαδή των καταπατημένων δασοτεμαχίων τα οποία έχουν μετατραπεί σε άτυπα οικόπεδα ή αγροτεμάχια και "φιλοξενούν" τα αυθαίρετα κτήρια εντός τους. Αυτά θα περιληφθούν στην "πύκνωση"; γιατί αν εφαρμοστεί η υπουργική απόφαση επακριβώς, η ιώδης γραμμή δεν θα τα περιλάβει. Έχουμε να ζήσουμε μεγάλες στιγμές στην "πύκνωση του χρόνου".

Ακολουθεί η αναδημοσίευση της ανάρτησης του συναδέλφου Δ. Σταγγίδη

Οικιστικές πυκνώσεις: Ο θρίαμβος της επινοητικότητας

Αναδημοσίευση από τον ιστότοπο dasarxeio.com
Του Διαμαντή Σταγγίδη - Δασολόγου


Σε κάθε οργανωμένη χώρα οι πολίτες γνωρίζουν που επιτρέπεται να κτίσουν. Πρόκειται για περιοχές που σχεδιάστηκαν για να ζήσουν άνθρωποι. Αυτά συνηθίζουμε να τα λέμε νόμιμα ρυμοτομικά. Σε κάποιες λιγότερο οργανωμένες χώρες κάποια από αυτά τα ρυμοτομικά δεν είναι απολύτως νόμιμα επειδή δεν ακολουθήθηκαν όλοι οι προβλεπόμενοι από τους νόμους όροι. Μοιάζουν όμως απόλυτα με την πρώτη κατηγορία.

Στην Ελλάδα, επειδή ο Έλληνας γαλουχήθηκε με την ιδέα για το «δικό του κεραμίδι» υπάρχει ακόμη μια πατέντα. Η εκτός σχεδίου δόμηση. Καθόλα νόμιμη, αλλά τα σπίτια είναι αραιά το ένα από το άλλο και ανάμικτα με άλλες χρήσεις. Δίπλα σε αγροτικές ή κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις, σε βιοτεχνίες , εργαστήρια κλπ. Ενας αχταρμάς. Όμως ο πολίτης είναι ικανοποιημένος αφού έκανε το όνειρό του και ας μυρίζει λίγο παραπάνω από την γειτονιά……

Όλα αυτά όμως δεν κόρεσαν το όνειρο του Έλληνα. Άρχισε να χτίζει και έξω από όλα αυτά, είτε σε δημόσια γη, είτε σε ιδιωτική χωρίς καμία άδεια από τις αρμόδιες υπηρεσίες.

Όταν ήρθε η ώρα του κτηματολογίου και των δασικών χαρτών όλα αυτά αποκαλύφθηκαν. Και φτάσαμε στο δίλημμα. Τι κάνουμε τώρα;

Εάν τα αφήσουμε χωρίς καμιά φροντίδα θα πρέπει όλα να κατεδαφιστούν. Και που θα βάλουμε τόσα μπάζα πιθανόν σκέφτηκαν κάποιοι αρμόδιοι. Και τότε άστραψε μια λαμπρή ιδέα της οποίας η πατρότητα διερευνάται. Θα τα ονομάσουμε ΟΙΚΙΣΤΙΚΕΣ ΠΥΚΝΩΣΕΙΣ. Και θα τα εξαιρέσουμε από τους δασικούς χάρτες μέχρι να βρούμε κάποια λύση γι’ αυτά.

Με την αρ. 34844/11-7-2016 Υπουργική απόφαση (ΦΕΚ 145/ Α.Α.Π./20-7-2016) καθορίστηκαν τα κριτήρια προσδιορισμού των οικιστικών πυκνώσεων.

Καθορίστηκαν; Αυτό είναι το μεγάλο ερώτημα. Δεν θα επαναλάβω τα κριτήρια, μπορεί εύκολα να τα βρει κανείς. Οι παράγραφοι 1 και 2 μιλούν για αριθμό κτιρίων και έκταση που αναλογεί στο σύνολο των κτιρίων αυτών. Αυτό μπορεί να υποθέσει κανείς ότι εξασφαλίζει μια κάποια πυκνότητα των κτιρίων. Εξάλλου ο όρος οικιστική πύκνωση παραπέμπει σε κάτι που μοιάζει με χωριό. Στην παράγραφο 3 μπαίνει ακόμη ένας όρος. Οι κορυφές του ιώδους περιγράμματος (αυτό είναι το χρώμα τους) πρέπει κατά το δυνατόν να ταυτίζονται με κτίρια.

Και ο νομοθέτης έδωσε την αρμοδιότητα για τον καθορισμό αυτών στους οικείους ΟΤΑ. Οι οποίοι ξεπέρασαν σε εφευρετικότητα τους εαυτούς τους. Και χωρίς να προβλέπει ποιός θα ελέγχει την τήρηση των παραπάνω κριτηρίων. Και το κυριότερο ποιός έχει την ευθύνη για την μη τήρηση των όρων.


Ας δούμε μερικά παραδείγματα:



Και φτάνουμε στον Δήμο της Καβάλας. Οι δικές του πυκνώσεις είναι φοβερά πρωτότυπες. Περιμετρικά των νόμιμων ρυμοτομικών υπάρχουν διάσπαρτα μεμονωμένα κτίσματα. Που απέχουν πολύ μεταξύ τους.

Αν σχηματιζόταν ένα εξωτερικό πολύγωνο χρησιμοποιώντας τις γωνίες των κτιρίων για να τα σχεδιαστεί  το ιώδες πολύγωνο θα προέκυπτε μια τεράστια έκταση. Τι κάνει λοιπόν; Σχηματίζει μια ζώνη πλάτους 1 μέτρου και μήκους αρκετών χιλιομέτρων που περιβάλλει τα νόμιμα ρυμοτομικά ενώνοντας τα διάσπαρτα κτίρια. Και ικανοποιεί το πρώτο και  το δεύτερο κριτήριο.

Όμως το τρίτο καταστρατηγείται βάναυσα. Η λεπτή αυτή ζώνη δεν ταυτίζεται με κτίρια. Φαντάζομαι την δικαιολογία του συντάκτη: Το κριτήριο 3 λέει «πρέπει κατά το δυνατόν να ταυτίζονται με κτίρια» και όχι απαραιτήτως, άρα η γραμμή μπορεί να είναι και έτσι.

Είναι σχεδόν σίγουρο ότι το ΣΤΕ όπου ήδη έχουν γίνει προσφυγές κατά των οικιστικών πυκνώσεων θα τις κρίνει αντισυνταγματικές. Και θα εξαφανιστούν στη συνέχεια. Όμως θα ζητηθούν ευθύνες από τους οικείους ΟΤΑ που δεν δίστασαν να καταθέσουν επίσημα τέτοια πολύγωνα;




Διαμαντής Σταγγίδης
Δασολόγος
_____________________________________________________

ΣτΣ και ΥΓ: Αγαπητέ συνάδελφε, πότε έχεις δει να ζητούνται ευθύνες από παρανομούντες ή λανθασμένα ενεργούντες ΟΤΑ και τους ιθύνοντες τους (δημάρχους, αντιδημάρχους, τεχνικές υπηρεσίες); Ποτέ. Έτσι θα γίνει και πάλι. Θα δεις "ιώδεις γραμμές" να περιλαμβάνουν εκτεταμένες δημόσιες δασικές γαίες εντός των πυκνώσεων και όταν κάποιος αντιδράσει θα τον λένε γραφικό.

Το φαινόμενο θα είναι πιο έντονο στις περιοχές με υψηλή αξία γης, συνεπώς περιμένω να το δω και  στην ανατολική Αττική, ειδικά στην περιοχής της Ραφήνας και του Πικερμίου, όπου δραστηριοποιούνται εδώ και χρόνια καταπατητές, αυθαιρετούχοι, οικοδομικοί συνεταιρισμοί με γερές και υψηλές προσβάσεις και βέβαια οι συνοδοιπόροι τους στις περιοχές αυτές, οι εμπρηστές. Τώρα που οι ΟΤΑ θα προτείνουν, ανοίγεται πεδίο δόξης λαμπρό και καθ' όλα νόμιμο.




Wednesday, July 5, 2017

Business as usual


Στον τοπικό ενημερωτικό διαδικτυακό τόπο rpn, διάβασα χθες την κοινοποίηση μίας πρόσκλησης. Όχι μίας πρόσκλησης σε εκδήλωση αλλά μίας πρόσκλησης σε ΔΩΡΕΑΝ εκδήλωση. Βέβαια, για να λεξιλογήσουμε λιγάκι, όταν λαμβάνεις μία πρόσκληση για μία εκδήλωση, αν δεν είναι χοροεσπερίδα ή συνεστίαση συλλόγου, το δωρεάν είναι πλεονασμός και μάλιστα προσβλητικός για τον παραλήπτη της πρόσκλησης. Φανερώνει ένα άγχος του αποστολέα για την προσέλευση, που θεωρεί πως το δωρεάν είναι το βασικό δέλεαρ.

Οι προωθητικές ενέργειες περιλαμβάνουν το δωρεάν πλην όμως κανένας σοβαρός διαφημιστής δεν θα το χρησιμοποιούσε ως επιρρηματικό ή επιθετικό προσδιορισμό, σε μία τέτοια ενέργεια γιατί θα γνώριζε πως θα φάνταζε αρκετά προσβλητικό για τον παραλήπτη.

Ας αφήσουμε όμως το αστείο της διατύπωσης και ας πάμε στην ουσία.

Η πρόσκληση στη "δωρέαν εκδήλωση"

Το θέμα της Εκδήλωσης

Το θέμα της εκδήλωσης είναι οι Δασικοί Χάρτες, Για την ακρίβεια είναι "μία συζήτηση με τους κατοίκους και ενημέρωση για την ανάρτηση δασικών χαρτών". Αόριστα, γενικά και δοσμένο με τρόπο που χωράει πολλά άλλα υποθέματα μέσα. Το βασικό θέμα; Το αυτονόητο: Προωθητική ενέργεια των συμμετεχόντων και των δραστηριοτήτων τους. Ειδικά αφού θα χρησιμοποιηθεί και κάποιο GIS με τη βάση δεδομένων των ΚΑΕΚ προκειμένου να προβάλλονται οι ιδιοκτησίες των συμμετεχόντων, θα μπορεί να γίνει και συζήτηση για την κάθε περ΄πτωση ξεχωριστά.

Τι δεν υπάρχει στην εκδήλωση (ή μάλλον δεν θα συζητηθεί αν δε γίνει η σωστή ερώτηση)

Στη χθεσινή μου ανάρτηση εδώ, στην καμένη Γη, έγραφα για την αναμενόμενη απόφαση του ΣτΕ για τς οικιστικές πυκνώσεις. Με λίγα λόγια, όλη η επιχείρηση "πυκνώσεις" πρόκειται να περάσει από τον έλεγχο του ΣτΕ, άρα λογικά ότι και αν γίνεται σήμερα, βασισμένο στην εκ των προτέρων παραδοχή της νομιμότητας του νεολογισμού  και της καινοφανούς ιδέας, είναι στον αέρα.

Βέβαια, ο αναπληρωτής υπουργός Φάμελλος ξεκαθάρισε πως "Θα σεβαστούμε την όποια απόφαση του ΣτΕ για τις οικιστικές πυκνώσεις..."

αλλά

"...θα ξεκινήσει νομοθετική επεξεργασία νέου πλαισίου για την επίλυση των οικιστικών πυκνώσεων. Αυτό σημαίνει ότι θα ετοιμάσουμε νόμο με πολεοδομικά και δασικά εργαλεία, που θα περιέχει δηλαδή και τη διαδικασία ελέγχου δόμησης αλλά και το ισοζύγιο δάσους, ώστε να δοθεί λύση για τις περιοχές των πυκνώσεων με θεσμικά εργαλεία...." 

Αξιοθαύμαστο το να μιλάς χωρίς να λες κάτι, σχολίαζα χθες. 
Αλήθεια, ποιος ορίζει το "ισοζύγιο δάσους" για κάθε περιοχή; αναρωτιόμουν. 

Το σημαντικό όμως, που πρέπει να ξεκαθαριστεί στους ανθρώπους που θα πάνε στη "δωρεάν εκδήλωση" είναι μία λεπτομέρεια που πάνω στη βιασύνη τους να "μπουν στο σχέδιο" όπως λένε, το παραβλέπουν (ή απλά δεν το έχουν καταλάβει καλά). Το αποσαφηνίζει ο ίδιος ο Φάμελλος, στη συνέντευξη του στην εφημερίδα "Δημοκρατία" και που σχολίαζα χθες εδώ:

"Δεν θα πρέπει να συγχέουν οι πολίτες την επίλυση της σχέσης δάσους και κατοικίας με τη νομιμοποίηση επεκτάσεων και εντάξεων στο πολεοδομικό σχέδιο. Δεν είναι το ίδιο. Οι περιοχές πυκνώσεων δεν θα μπουν στο σχέδιο, απλά θα αποκτήσουν νομιμότητα ως προς τη δασική νομοθεσία. Συνδυάζοντας τις νέες διατάξεις για τη δόμηση με αυτές για το δάσος, θα υπάρξει μια διαδικασία για την επίλυση του ζητήματος των περιοχών οικιστικής πύκνωσης, πιθανόν με Προεδρικά Διατάγματα, αλλά ας μη συγχέουμε αυτή την επίλυση, που θα αφορά τις καταστάσεις χρήσεων και περιβάλλοντος, με τις επεκτάσεις οικισμών."

Αναρωτιέμαι αν οι διοργανωτές της εκδήλωσης θα τους μιλήσουν ξεκάθαρα και θα το ξεκαθαρίσουν το παραπάνω, ή θα τους γεμίσουν με την αδικαιολόγητη αισιοδοξία που θα προέρχεται από το γεγονός πως θα εμπιστευτούν τις τύχες τους στους διοργανωτές μίας δωρεάν εκδήλωσης.

Οι καιροί είναι πονηροί. Ειδικά όταν το επίσημο Κράτος βυσσοδομεί απέναντι σε καταστατικούς νόμους, που αποτελούν την καρδιά ενός ευνομούμενου (η Ελλάδα έχει πάψει να είναι τέτοιο) κράτους, αλλά και απέναντι στους πολίτες τους ίδιους.

Διαβάστε και τη χθεσινή σχετική ανάρτηση

Tuesday, July 4, 2017

Λίγη φαντασία χρειάζεται

Χαμηλό ισοζύγιο δάσους

Στην εφημερίδα "Δημοκρατία" δημοσιεύτηκε συνέντευξη του Σ. Φάμελλου στον δημοσιογράφο Β Παπακωνσταντόπουλο, όπου ο υπουργός ξεκαθαρίζει πως " δεν πρόκειται να υπάρξουν επεκτάσεις οικισμών και εντάξεις στο σχέδιο πόλης για τις περιοχές με οικιστικές πυκνώσεις" 

ενώ παράλληλα προειδοποιεί τους δημάρχους που ακόμα δεν έχουν στείλει τα στοιχεία των οικιστικών πυκνώσεων, να το κάνουν προκειμένου οι περιουσίες των πολιτών να μη βρεθούν στον αέρα. Αναγνωρίζει δηλαδή το δικαίωμα που γεννήθηκε είτε από καταπάτηση είτε από αυθαίρετη δόμηση ως περιουσία.

Πρώτη ενέργεια: Η μοιρασιά της ρετσινιάς αλλά και της εκλογικής πελατείας

Προκειμένου να μη φορτωθεί μόνος το έγκλημα, να μη φάει μόνος τη λέζα, ο πονηρούλης υπουργός, υπενθυμίζει και τον ρόλο των δημάρχων, λέγοντας 

"Οι πολίτες που ανησυχούν μπορούν από τώρα να πηγαίνουν στις υπηρεσίες δόμησης και, με βεβαίωση από την υπηρεσία ότι το κτίσμα τους είναι εντός σχεδίου, μπορούν να μην πληρώνουν τέλη στην αντίρρησή τους. Δυστυχώς, δεν μπορώ να πω το ίδιο για τους πολίτες που έχουν ακίνητο σε περιοχή όπου δυνάμει μπορεί να κηρυχθεί πύκνωση, γιατί εκεί χρειάζεται απόφαση του δημοτικού συμβουλίου. Εκεί είναι κρίσιμη η απόφαση των δημάρχων. Υπάρχει σοβαρή ανησυχία για τις κατοικίες σε περιοχές πύκνωσης, αν ο δήμος δεν πάρει απόφαση, διότι ο πολίτης θα αναγκαστεί να κάνει αντίρρηση και να επιβαρυνθεί με το κόστος, να βρει μελετητές, συμβούλους και να περιμένει τη γνωμάτευση της επιτροπής, που δεν μπορούν να γνωρίζουν εκ των προτέρων αν θα τους δικαιώσει. Αρα δημιουργούνται σοβαρό πρόβλημα και αμφισβήτηση δικαιώματος του πολίτη. Θα επικοινωνήσουμε και προσωπικά με τους δημάρχους για να τους εξηγήσουμε την κρισιμότητα του ζητήματος."


Εννοείται πως αυτό, μόνο πρόβλημα δεν αποτελεί αφού οι δήμαρχοι ανά την Ελλάδα είναι πρωταθλητές στις καταπατήσεις και βέβαια οι καλύτεροι σύμμαχοι των αυθαιρετούχων αφού σε αυτούς βλέπουν μία πρόσφορη πολιτική πελατεία, μία παρακαταθήκη πελατών για το μέλλον. Με μια τουφεκιά ο υπουργός εξασφάλισε την πελατεία τόσο τη δική του όσο και των δημάρχων


Δεύτερη ενέργεια: Το οικονομικό όφελος από το ξεπούλημα της δημόσιας δασικής γης χρηματοδοτεί ό,τι άλλο πλην αυτού που θα όφειλε

Αφού θα πληρώσουν οι πελάτες (αυθαιρετούχοι και καταπατητές), καλό θα ήταν για τον εξωραϊσμό της υπόθεσης, οι πόροι αυτοί να κατευθύνονταν στην ενίσχυση της δασοπροστασίας, της δασοπυρόσβεσης και της διαχείρισης, μπας και γλιτώσει ότι απομείνει από τις φωτιές και τη δασοκτόνο νομοθεσία-τέρας των οικολόγων της κυβέρνησης και του περιβαλλοντικού μνημονίου. Αυτό θα ήταν καλό και για τον ίδιο τον Τσίπρα και τον οικολόγο υπουργό του, προκειμένου  να μη καταφεύγει σε ευχολόγια δίχως νόημα όπως αυτά που εκστόμισε στην επίσκεψη του στο κλιμάκιο της 383 Μοίρας Ειδικών Επιχειρήσεων και Αεροπυρόσβεσης στην Ελευσίνα*.

Εφόσον αναγνωρίζει πως το ζήτημα των πυρκαγιών είναι  επείγον όσον αφορά τον κόσμο της Πυροσβεστικής αλλά και τα μέσα που διαθέτουν και αφού έφτασε στο σημείο να ξεπουλάει τα ελληνικά δάση σε αυθαιρέτους, ας κατευθύνει τους πόρους από τα δάση που θα εκχερσωθούν, νόμιμα πια χάριν της νομοθεσίας του, προς τη σωτηρία των δασών που απομένουν, Αλλά ποιος νοιάζεται; Πόσο μάλλον ο πρόεδρος του πάλαι ποτέ Συνασπισμού της Αριστεράς της Οικολογίας και των Κινημάτων. Οι νεκροί δε νοιάζονται για τίποτε.

Η φαντασία ενός οικολόγου δεν έχει όρια. Μετά τις πυκνώσεις κάθε τύπου, έρχεται και το "ισοζύγιο δάσους" 

Τα παραπάνω τα περιμέναμε μέσες-άκρες, αφού ετοιμάζει μαζικές ανακηρύξεις πολεοδομικών ενοτήτων μέσα σε δάση με το ψευδώνυμο "οικιστικές πυκνώσεις". Αυτό όμως που αποτελεί απόδειξη της τρομερής φαντασίας του υπουργού (κοντράρεται στα ίσα με τον "οικολόγο" Τσιρώνη) είναι ο νεολογισμός "Ισοζύγιο Δάσους".

Λέει ο αν. υπουργός:

"Θα σεβαστούμε την όποια απόφαση του ΣτΕ για τις οικιστικές πυκνώσεις..."

αλλά

"...θα ξεκινήσει νομοθετική επεξεργασία νέου πλαισίου για την επίλυση των οικιστικών πυκνώσεων. Αυτό σημαίνει ότι θα ετοιμάσουμε νόμο με πολεοδομικά και δασικά εργαλεία, που θα περιέχει δηλαδή και τη διαδικασία ελέγχου δόμησης αλλά και το ισοζύγιο δάσους, ώστε να δοθεί λύση για τις περιοχές των πυκνώσεων με θεσμικά εργαλεία...." Αξιοθαύμαστο το να μιλάς χωρίς να λες κάτι. Αλήθεια, ποιος ορίζει το "ισοζύγιο δάσους" για κάθε περιοχή;

 "Δεν θα πρέπει να συγχέουν οι πολίτες την επίλυση της σχέσης δάσους και κατοικίας με τη νομιμοποίηση επεκτάσεων και εντάξεων στο πολεοδομικό σχέδιο. Δεν είναι το ίδιο. Οι περιοχές πυκνώσεων δεν θα μπουν στο σχέδιο, απλά θα αποκτήσουν νομιμότητα ως προς τη δασική νομοθεσία. Συνδυάζοντας τις νέες διατάξεις για τη δόμηση με αυτές για το δάσος, θα υπάρξει μια διαδικασία για την επίλυση του ζητήματος των περιοχών οικιστικής πύκνωσης, πιθανόν με Προεδρικά Διατάγματα, αλλά ας μη συγχέουμε αυτή την επίλυση, που θα αφορά τις καταστάσεις χρήσεων και περιβάλλοντος, με τις επεκτάσεις οικισμών. Κάποιοι δήμαρχοι δήλωσαν ότι δεν θέλουν οι οικιστικές πυκνώσεις να γίνουν επεκτάσεις οικισμών και γι’ αυτό δεν συνεργάζονται για τους δασικούς χάρτες. Δεν έχουν δίκιο… Θα έχουν απλά μια χρήση ελεύθερη από τους περιορισμούς της δασικής νομοθεσίας. Στη συνέχεια, κάθε δήμος θα κρίνει αν θα αξιοποιήσει κάποιο πολεοδομικό εργαλείο."

Κάποιος κοροϊδεύει κάποιον ή κάποιους. Η οικιστική πύκνωση όπως τα λέει ο οικολόγος υπουργός δεν θα ενταχθεί σε σχέδιο αλλά παράλληλα δεν θα υπόκειται στις "αγκυλώσεις" της δασικής νομοθεσίας. Δηλαδή, θα εξυπηρετείται από τς υποδομές που προβλέπονται για τα πολεδομικά συγκροτήματα δίχως να ανήκουν σε αυτά; Και αν δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν από τις υποδομές των ΠΣ, τι νόημα έχει η εξαίρεση τους από τους δασικούς χάρτες; Και αν  όντως εξυπηρετούνται, πως δεν παραβιάζεται η δασική νομοθεσία αφού η εγκατάσταση -κυρίως εναερίων- δικτύων τάσης απαγορεύεται και επιτρέπεται μόνο για πυλώνες και μετά από ειδική μελέτη; 

Συνοψίζοντας, γιατί οι ευφάνταστοι νεολογισμοί που θύμισαν ΠΑΣΟΚ** των αρχών του 80 μας οδήγησαν πολύ μακριά, με τις "οικιστικές/αγροτικές  πυκνώσεις" οι οικολόγοι κυβερνώντες κατάφεραν

1. Να αποκτήσουν εκλογική πελατεία, τη στιγμή μάλιστα που κοιτούν το πάτωμα
2, Να αποκτήσουν συμμάχους στην "αυτοδιοίκηση" (λέμε τώρα) που είναι ότι πιο οικείο στην πολιτική του πελατεία και μάλιστα να τους έχουν έτοιμη μία καλή παρακαταθήκη ψηφοφόρων για τις ερχόμενες εκλογές
3. Να μαζέψουν λεφτά ξεπουλώντας τη χώρα (τον δασικό της πλούτο)  για την ικανοποίηση ακόμα μία φορά των δανειστών και των τραπεζών τους και να αδιαφορήσουν ακόμα μία φορά για τα πραγματικά  προβλήματα λαού και χώρας. Εδώ μάλιστα το ξεπούλημα μοιάζει και αγαθοεργία αφού ο δέκτης της δασικής γης είναι ο καταπατητής ιθαγενής και όχι κάποιο fund!

Δεν παλεύονται οι άνθρωποι. Είναι εκατό χρόνια μπροστά και μας κοροϊδεύουν,

____________________
*Είπε και τις γνωστές και αχαρακτήριστες κουβέντες περί ακήρυχτου πολέμου κλπ όπως πάντα, όταν έρχεται εκείνη η αμήχανη στιγμή

** Αιθεροβάμων, ακουμπάμε τους τρομοκράτες, αναδόμηση, ετεροχρονισμένη ΑΤΑ, ο θυρωρός της πολυκατοικίας, όποιος διαφωνεί να κατέβει από το τραίνο, έθεσεν εαυτόν εκτός κόμματος  και χιλιάδες άλλοι Πασοκικοί νεολογισμοί

Tuesday, June 27, 2017

Βάλτε τώρα που γυρίζει. Ο υπουργός πιέζει τους δήμους να δηλώσουν πυκνώσεις.


Η ομιλία του Αν. ΥΠΕΝ, Σωκράτη Φάμελλου, στη Βουλή, για την κατατεθείσα τροπολογία παράτασης της ανάρτησης των δασικών χαρτών, επί του ν/σ του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρώπινων Δικαιωμάτων:

“Η τροπολογία που καταθέτουμε σήμερα, 21/06/2017, άρθρο 78, στο νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρώπινων Δικαιωμάτων, δίνει παράταση έως τις 27 Ιουλίου στους πολίτες να χρησιμοποιήσουν τα εργαλεία που έχουμε νομοθετήσει, δηλαδή την υποβολή αντιρρήσεων επί του δασικού χάρτη, την υποβολή αίτησης για τη διόρθωση των πρόδηλων σφαλμάτων του χάρτη και την αίτηση εξαγοράς ή χρήσης εκτάσεων δασικού χαρακτήρα που έχουν εκχερσωθεί για γεωργική καλλιέργεια και είναι ενταγμένες στο ΟΣΔΕ.

Διότι,  πραγματικά χρειάζεται να εξαντλήσουμε όλα τα περιθώρια που έχουμε, στο πλαίσιο έγκρισης των δασικών χαρτών μέσα στο 2017, για να μπορέσουν να βοηθηθούν οι πολίτες. Επιπλέον, με τη διαδικασία αυτή έχουμε κατορθώσει να θέσουμε σε κίνηση ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της δημόσιας διοίκησης, αλλά και της αυτοδιοίκησης, η οποία αυτοδιοίκηση δεν έχει εφαρμόσει αυτά που οφείλει, ώστε να προφυλάξει την περιουσία των πολιτών.

Εμείς, ως Υπουργείο,  οφείλουμε να είμαστε εντάξει απέναντι στους πολίτες, παρότι κάποιοι άλλοι δεν είναι. Έτσι, λοιπόν, με το άρθρο 78 παρατείνουμε τη χρήση των παραπάνω εργαλείων, έως τις 27 Ιουλίου 2017 . Το πιο σημαντικό, όμως, είναι ότι δίνουμε τη δυνατότητα να υπάρχει περισσότερος χρόνος να αποσταλούν τα όρια των οικισμών και των οικιστικών πυκνώσεων από τους ΟΤΑ, κάτι που δεν έκαναν εγκαίρως.

Ενημερώνουμε, επίσης, ότι έχει δημιουργηθεί ένα εργαλείο για την αίτηση προδήλου σφάλματος  τις τελευταίες μέρες από την ΕΚΧΑ ΑΕ και με αυτά τα εύχρηστα εργαλεία δίνεται η δυνατότητα στον πολίτη, χωρίς να πληρώνει μελέτες, δικηγόρους  και να μπαίνει σε διάφορα έξοδα να αξιοποιεί αυτά τα εργαλεία.

Επιπλέον, με την ολοκλήρωση δηλώσεων καλλιέργειας από τους αγρότες θα έχουμε τη δυνατότητα μέσα σε αυτό το μήνα να τους ενημερώσουμε όλους προσωπικά,  στην περίπτωση που οι εκτάσεις που χρησιμοποιούν αλληλεπιδρούν με τους δασικούς χάρτες, ώστε να προχωρήσουν στη χρήση των εργαλείων που έχουμε νομοθετήσει για την καλλιέργεια σε πρώην δασικές εκτάσεις ή άλλων εργαλείων της δασικής νομοθεσίας, όπως το άρθρο 67 για τους δασωμένες αγρούς.

Διασφαλίζουμε έτσι τις επιδοτήσεις και είναι ενημερωμένος προσωπικά ο καθένας με αποτελεσματικό τρόπο.  Αυτή είναι μια κοινή προσπάθεια με το ΥΠΑΑΤ για να διασφαλιστεί μια κανονικότητα που δεν υπήρχε τα προηγούμενα χρόνια. Θέλω, όμως, να σας ενημερώσω ότι αυτή η νέα καταληκτική ημερομηνία, μέχρι 27/07 είναι δεσμευτική, δηλαδή δεν θα δοθεί άλλη παράταση, εφόσον πρέπει μέχρι τον Σεπτέμβριο να έχουμε προχωρήσει στη μερική κύρωση του χάρτη. Είναι καταληκτική ημερομηνία και για τους πολίτες που είναι κάτοικοι εξωτερικού.

Είχαμε δυνατότητα μέσα από το συνεχή διάλογο  με την κοινωνία να δημιουργήσουμε πάρα πολλά νέα εργαλεία και με αυτή την παράταση θα δοθεί ένα καθαρό περιθώριο χρόνου. Αλλά, πρέπει να γνωρίζετε ότι για τις επόμενες αναρτήσεις το περιθώριο χρόνου θα παραμείνει στις 105 ημέρες, δηλαδή στους τρεισήμισι μήνες. Έτσι, λοιπόν, με την μεγαλύτερη μέχρι τώρα ανάρτηση για το 35% της χώρας, που διασφαλίζει το δασικό χώρο και την ασφάλεια δικαίου, δίνουμε τη δυνατότητα στο Κτηματολόγιο να ξεκολλήσει κάτι που δεν είχε διασφαλίσει ο δικομματισμός. Απελευθερώνεται η δασική υπηρεσία και ο πολίτης και έχουμε τακτοποιημένη σχέση δάσους και γεωργικής εκμετάλλευσης.

Έχουμε μειώσει κατά πάρα πολύ το κόστος των αντιρρήσεων και έχουμε πολλές περιπτώσεις ατέλειας, είτε για τους Δήμους, είτε για τα σχέδια πόλης για τις περιοχές εποικισμού, αναδασμού και για τις εκκρεμείς πράξεις χαρακτηρισμού. Μέχρι τώρα πρέπει να σας ενημερώσω ότι έχουν υποβληθεί 30.187 αντιρρήσεις, εκ των οποίων  υπάγονται 7.700 στην ατέλεια.

Η ανάρτηση αυτή αποκάλυψε και κάποια πράγματα που ήταν γνωστά, αλλά έξω από τους θεσμούς. Υπήρχαν αγροτικές εκτάσεις που ήταν δασικές παλαιότερα, αναδασωτέες εκτάσεις που ήτανε γεωργικού χαρακτήρα, αλλά είχαν αλλάξει χρήση και πολλά θέματα με καλλιέργειες και επιδοτήσεις. Εμείς, λοιπόν, έχουμε κάνει μία πολύ σημαντική ομάδα εργασίας στο Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας και έχουμε προχωρήσει ήδη  15 νομοθετικά εργαλεία, τα οποία περιλαμβάνουν δύο νομοσχέδια, τέσσερις  κοινές υπουργικές αποφάσεις, τέσσερις υπουργικές αποφάσεις και πέντε εγκυκλίους.

Και βέβαια μειώσαμε το κόστος των αντιρρήσεων έως και 80%και δημιουργήσαμε εργαλεία και για τα πρόδηλα λάθη και για τις καλλιέργειες, δίνοντας τη δυνατότητα με πάρα πολύ μικρό κόστος και με πάρα πολλές δόσεις ο αγρότης να έχει απρόσκοπτη συνέχεια στις καλλιέργειες.

Θέλουμε να ξεκαθαρίσουμε κάτι.  Δεν αναιρείται το δικαίωμα να υποβάλει αίτηση αλλαγής χρήσης ο αγρότης, όπως κάποια κακόπιστα δημοσιεύματα ανέδειξαν εχθές.  Διότι, στις 27 Ιουλίου λήγει η δυνατότητα να υποβάλουν αίτηση όσοι είναι ενταγμένοι στο ΟΣΔΕ και η έκτασή τους είναι εκχερσωμένη. Ο νόμος για τις αιτήσεις εξαγοράς παραμένει ανοιχτός για τις προ του 1975 τροποποιημένες εκτάσεις μέχρι το 2018. Επίσης ο  νόμος είναι ανοικτός για όσους έχουν τροποποιήσει τις χρήσεις από το 1975, έως το 2007, χωρίς όριο χρόνου.

Κλείνοντας, θα ήθελα να πω ότι το βασικό θέμα όσον αφορά στους οικισμούς και τις οικιστικές πυκνώσεις είναι ότι, μέχρι τις 9 Ιουνίου 2017, το 42,5% των Δήμων δεν είχαν στείλει τα όρια αυτών και αναγκαστήκαμε και ανακοινώσαμε στην κοινωνία ποιοι είναι αυτοί οι Δήμοι. Το αποτέλεσμα είναι ότι παρότι μόνο τρεις στους δέκα Δήμους είχαν στείλει τα στοιχεία, μέχρι το τέλος του 2016, σήμερα έχουμε πλέον φτάσει στο 67% και με την παράταση στοχεύουμε στο 100%. Τις  τελευταίες δέκα μέρες συμμορφώθηκαν έντεκα ΟΤΑ. Γι’ αυτό χρειάζεται να επικοινωνούμε απευθείας με την κοινωνία και να την ενημερώνουμε.

Οι Δήμοι που δεν έχουν στείλει ακόμα στοιχεία είναι οι Δήμοι: Αλεξανδρούπολης, Αν. Μάνης, Ανδραβίδας-Κυλλήνης, Αρχαίας Ολυμπίας, Βοίου, Βορ. Κυνουρίας, Γορτυνίας, Δέλτα, Δοξάτου, Δυτ. Μάνης, Δωδώνης, Έδεσσας, Ελαφονήσου,  Εορδαίας, Ζαγοράς-Μουρεσίου, Ζαχάρως, Καβάλας, Κασσάνδρας, Κέρκυρας, Κιμώλου, Κομοτηνής, Κόνιτσας, Μεσσήνης, Μετσόβου, Μήλου, Μυκόνου, Ναυπλίου, Νέας Προποντίδας, Νότ. Κυνουρίας, Νοτ. Πηλίου, Οιχαλίας, Περιστερίου, Πύλου-Νέστορος, Σιθωνίας, Σίφνου, Σκόπελου, Σπάρτης, Σπετσών, Χίου και  Ωραιοκάστρου.

Υπολείπονται, λοιπόν, 40 δήμοι τους οποίους καταθέτουμε και στα πρακτικά της Βουλής, ώστε να ενημερωθεί η κοινωνία, αλλά  και να επισπεύσουν τις διεργασίες τους, με στόχο την εξασφάλιση των πολιτών.  ώστε να είναι οι πολίτες από δω και πέρα εξασφαλισμένοι.

Στο νομοσχέδιο για τη δόμηση που θα συζητηθεί στις αρχές Ιουλίου, στη Βουλή, θα εισάγουμε διατάξεις προσωρινών παραχωρητηρίων και θα δώσουμε τριετή παράταση για να γίνουν οριστικά, ώστε ο πολίτης να μη χρειαστεί να κάνει αντίρρηση.  Επιπλέον, θα δώσουμε τη δυνατότητα, αμέσως μετά το τέλος των αντιρρήσεων, να εκδίδει απόφαση ο Διευθυντής Δασών για τις εκτάσεις που δεν έχει υποβληθεί αντίρρηση και δεν είναι δασικές και να προχωρεί άμεσα η έκδοση των οικοδομικών αδειών, χωρίς να περιμένουμε την μερική κύρωση του δασικού χάρτη.

Τέλος, θα δώσουμε τη δυνατότητα στις Διευθύνσεις Δασών να δίνουν πιστοποιητικά για το δασικό χαρακτήρα των εκτάσεων, χωρίς την ανάγκη προσέλευσης των πολιτών στα κτηματολογικά γραφεία, για την μεταβίβαση των εκτάσεων, επί των κυρωμένων δασικών χαρτών. Κάποιες ρυθμίσεις που τις ανακοινώνω από τώρα αφορούν τις δασικές φυτείες όπως και τις εκχερσωμένες εκτάσεις εντός Νομού Αττικής. Αυτά θα τα ολοκληρώσουμε μέχρι την ψήφιση του νομοσχεδίου, έτσι ώστε μέχρι τις 27 Ιουλίου να τελειώσει όλη αυτή η διαδικασία.

Τέλος, ενημερώνω την εθνική αντιπροσωπεία ότι μέσα στο 2017 θα αναρτηθούν δασικοί χάρτες στο 17% των εκτάσεων της χώρας μας και ιδιαίτερα στις περιφερειακές ενότητες Πέλλας, Κιλκίς, Ημαθίας, Σερρών και Ανατολικής Αττικής. Θα προκηρυχθεί, επίσης, και το υπόλοιπο 48% των δασικών χαρτών, μέσα στο 2017, για να είμαστε απολύτως συνεπείς στις υποχρεώσεις μας”.
(πηγή: aftodoiikisi.gr)

Εντύπωση προκαλεί η ζέση με την οποία ο υπουργός, που θα έπρεπε να βάλει μία τάξη στο χάος χτυπώντας την αυθαιρεσία και την καταπάτηση δημοσίων  δασικών εκτάσεων, κάνει ακριβώς το αντίθετο. 

Ιδιώτες ή οργανωμένα συμφέροντα, που με σκοτεινούς ή και θρασύτατα φανερούς τρόπους, μετέβαλαν το ιδιοκτησιακό καθεστώς δασικών εκτάσεων, ενθαρρύνονται προκειμένου να κλιμακώσουν την ανηθικότητα. Ενθαρρύνονται και με τη βοήθεια του επίσημου κράτους, να νομιμοποιήσουν την απάτη.

Αντί λοιπόν ο υπουργός του Κράτους να χτυπήσει την παρανομία και να τακτοποιήσει προς όφελος του Δημοσίου τις ιδιοκτησιακές εκκρεμότητες, πιέζει προκειμένου να αλλάξουν οι χρήσεις των εκτάσεων αυτών, με την ένταξη τους στο ειδικό καθεστώς των "οικιστικών" ή "γεωργικών" πυκνώσεων. Κατανοώ τη ζέση αυτή, εφόσον μετά την εξαίρεση τους από τους δασικούς χάρτες, κανείς δεν θα μπορεί να προβεί σε νέα καταπάτηση. Όμως...

Όμως ζούμε στην Ελλάδα. Και στη χώρα αυτή, η εκτελεστική εξουσία πολλάκις έχει σταθεί στο πλευρό των παρανόμων, των καταπατητών, των  αυθαιρετούχων. Παρασύροντας μαζί της και τη νομοθετική εξουσία. Ζούμε άλλωστε την εποχή της δικαίωσης αυτών που κλέβουν από τη δημόσια περιουσία (δάση και δασικές εκτάσεις) για να αυξήσουν την ιδιωτική τους (οικόπεδα και αγροτεμάχια πυκνώσεων). Είναι μαθηματικά βέβαιο, πως και μετά τις ανήθικες εξαιρέσεις και την κλοπή που συντελείται εις βάρος ενός ολόκληρου λαού, η όρεξη των καταπατητών θα ανοίξει περισσότερο και θα προχωρήσουν σε νέες καταπατήσεις. Και θα εμφανιστεί πάλι μία κυβέρνηση που θα εμπνευστεί τις νέες οικιστικές "ωριμάνσεις" ή όπως αλλιώς θα τις βαφτίσουν, προκειμένου να τις αφαιρέσουν με τη σειρά τους από το τότε κείμενο δασολόγιο (αν υπάρχει) και η ιστορία θα πάει λέγοντας.

Το κακό και το βλαβερό έχουν φωλιάσει στις συνειδήσεις μας, στα μυαλά μας, στις ζωές μας εδώ και πολλά χρόνια και τίποτα δεν μπορεί να τα ξεριζώσει. 

Για να αλλάξει η χώρα, πρέπει να αλλάξουμε πρώτα εμείς. Όσο δεν το καταλαβαίνουμε άλλο τόσο θα πρέπει να αποφεύγουμε να κοιτάζουμε στα μάτια τα παιδιά. Και τα δικά μας και των άλλων. Άλλωστε μόνο ένας σκληρός εγκληματίας μπορεί να κοιτάζει στα μάτια το θύμα του, την ώρα που του κλέβει τη ζωή.