Showing posts with label Περιβάλλον. Show all posts
Showing posts with label Περιβάλλον. Show all posts

Monday, November 27, 2017

Το Δημοτικό Συμβούλιο Ραφήνας αποφάσισε την καταδίκη του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 27/11/2017
ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ (21/11/17) ΡΑΦΗΝΑΣ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ 
ΤΗΝ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΡΕΜΑΤΟΣ ΡΑΦΗΝΑΣ


Με 18 ψήφους υπέρ και 6 κατά το Δημοτικό Συμβούλιο Ραφήνας γνωμοδότησε θετικά υπέρ την Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων της καταστροφής του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας. Για να εξασφαλίσει ο Δήμος αυτή την πλειοψηφία με μόνο ένα 25% απώλειες σε θετικές ψήφους, χρειάστηκε να επιστρατεύσει λυτούς και δεμένους: δύο μελετητές για την παρουσίαση, υποστηρικτική ομάδα των μελετητών από κάτω και εκπρόσωπο από πλευράς υπουργείου(ΥΠΥΜΕΔΙ). Όλοι αυτοί με τη βοήθεια της στενής ομάδας του Δημάρχου κ.Ευάγγελου Μπουρνούς ξετύλιξαν την εκφοβιστική τους κινδυνολογία προκειμένου να πείσουν τους δημοτικούς συμβούλους ακόμη και της ίδιας τους της παράταξης ότι αν δεν περάσει αυτή η μελέτη η Ραφήνα θα πνιγεί.

Και ενώ η αίθουσα ήταν γεμάτη από δημότες που ανησυχούν για το μέλλον του ρέματος σε σχέση τόσο με την οικολογική καταστροφή που θα επιφέρει η μελέτη όσο και με τις πλημμυρικές αντοχές του ρέματος, βρεθήκαμε αντιμέτωποι με την τουλάχιστον αυθάδη ομιλία του εκπροσώπου του υπουργείου κ.Αντ.Κοτσώνη απέναντι στους πολίτες και στους δημοτικούς συμβούλους και με την απροκάλυπτη πλέον ομολογία των μελετητών ότι το οικοσύστημα του ρέματος θα εξαφανιστεί δια παντός. Και αφού μετά το λογίδριό του (που έβγαλε εκτός εαυτού ακόμη και δημ. συμβούλους της «συμπολίτευσης») ο κ.Αντ.Κοτσώνης πήγε να αποχωρήσει ύστερα από παραίνεση του πρόεδρου του Δημ.Συμβουλίου, ο κόσμος που παρακολουθούσε εξαγριώθηκε και τον ανάγκασε να επιστρέψει και να μείνει ως την πρώτη πρωινή για να ακούσει τους πολίτες που επρόκειτο να μιλήσουν.

Οι πολυάριθμες ερωτήσεις πολιτών και φορέων απαντήθηκαν από τους μελετητές στην καλύτερη περίπτωση με προχειρότητα (χαρακτηριστικό άλλωστε που διακρίνει και την ίδια τη μελέτη τους) και στη χειρότερη παραποιήθηκαν ή δεν απαντήθηκαν καθόλου. Χαρακτηριστικά παραδείγματα ήταν η άγνοια των μελετητών για ύπαρξη μελέτης του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος που προτάσσει και χρηματοδοτεί την ανάκτηση και διατήρηση της φυσικής κοίτης ποταμών και ρεμάτων ως αποτελεσματικότερη απέναντι στην πλημμύρα και οικονομικότερη από τις εργολαβικές μεθόδους εγκιβωτισμού που εφαρμόζουν υπουργείο και περιφέρεια, η άγνοια κάποιων μεθόδων συγκράτησης νερού στα ορεινά και σταθεροποίησης των πρανών που αναφέρθηκαν από πολίτες και πολλά ακόμη…

Οι περισσότεροι από τους Δημοτικούς Σύμβουλους που υπερψήφισαν φάνηκε ότι δεν είχαν διαβάσει ούτε καν την «μη τεχνική περίληψη» της μελέτης γι’ αυτό και οι τοποθετήσεις τους περιορίστηκαν κυρίως σε προσωπικές ή επαγγελματικές ή άλλες ανεκδοτολογικές διηγήσεις. Αυτοί που στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων και καταψήφισαν την οριστική καταδίκη του φυσικού οικοσυστήματος του ρέματος άρα και της μοναδικής ελπίδας προστασίας μας από τις πλημμύρες ήταν οι κ.Βασιλόπουλος, Κατσούδα, Ξηντάρας, Στέφου,Τόκα, Φαφούτης. Όλοι οι υπόλοιποι συναίνεσαν στην απόφαση καταδίκης του Μεγάλου Ρέματος.

Η μάχη για τη διάσωση του Μεγάλου Ρέματος δεν τελειώνει εδώ. Μπροστά μας έχουμε το Περιφερειακό Συμβούλιο και φυσικά δυνατότητες προσφυγών τόσο σε διοικητικό όσο και σε νομικό επίπεδο. Η Κίνηση για την Προστασία και Ανάδειξη του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας καλεί όλους τους δημότες και κατοίκους του δήμου μας να συσπειρωθούν σε αυτή την προσπάθεια για να μην επιτρέψουμε να μετατραπεί η Ραφήνα σε άλλη μια Μάνδρα. 

Επισυνάπτουμε το βίντεο της τοποθέτησης της Κίνησης για την Προστασία και Ανάδειξη του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας στο Δημοτικό Συμβούλιο. 


Κίνηση για την Προστασία και Ανάδειξη του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας

Monday, November 20, 2017

Έμποροι του φόβου ΙΙ - Ο τρόμος απέναντι στους κλόουν


Όπως έγραφα σε παλαιότερη ανάρτηση μου στην Καμένη Γη, το κυριότερο μέσο και όπλο κατά της ανθρώπινης ζωής και λογικής, που χρησιμοποιούν οι αφανιστές της φύσης, οι ψευτοειδήμονες με τα τσιμεντωμένα μυαλά, που ονειρεύονται τσιμεντωμένα ρέματα, είναι ο φόβος. Εκμεταλλεύονται τα καταστροφικά αποτελέσματα των παρεμβάσεων που ονειρεύονται και σχεδιάζουν για να επιτείνουν τον φόβο απέναντι στις αντίθετες προτάσεις που θέλουν τον άνθρωπο σε πλήρη σύμπνοια με τη φύση. 

Το παράδοξο που εκτοξεύουν είναι προφανές πια. Κάποτε κοροϊδευαν τον κόσμο και τον έπειθαν πως το τσιμεντωμένο ρέμα θα τους γλιτώσει. Τα τελευταία τραγικά φαινόμενα τους ξεβράκωσαν. (βλ. συνέντευξη Δ. Θεοδοσόπουλου στον Real fm καιτον Β. Κουφόπουλο)

Ξεβρακώθηκαν μεν αλλά υπάρχουν και εκείνοι που νομίζουν πως ακόμα και τώρα μπορούν να κοροϊδεύουν. Μάλιστα, μέσα στην άγνοια τους αλλά με δεδομένο τον στόχο τους, αρθρογραφούν πρόχειρα και στρατευμένα (!!) και έτσι γίνονται ακόμα πιο …..., τέλος πάντων.

Αφορμή για την παρούσα ανάρτηση -συνέχεια εκείνης για το εμπόριο φόβου, ήταν ένα κείμενο που δημοσιεύτηκε σε τοπική ιστοσελίδα της Ραφήνας ενόψει του αυριανού δημοτικού συμβουλίου. Του δημοτικού συμβουλίου που δημοτικοί σύμβουλοι και διάφοροι άλλοι φερόμενοι ως δημοτικοί σύμβουλοι, θα δώσουν τη γνωμοδότηση τους για μία μελέτη, η οποία απειλεί να πνίξει τη Ραφήνα, τσιμεντώνοντας και ταπώνοντας το Μέγα Ρέμα και επιταχύνοντας παράλληλα την κίνηση του νερού μέσα του, ενώ μειώνεται και ο χρόνος συρροής του.

Το δημοσίευμα έχει τον ακόλουθο τίτλο

και είναι ένα προπαγανδιστικό κείμενο του αντιδημάρχου τεχνικών υπηρεσιών του δήμου Ραφήνας, του δήμου δηλαδή που έχει υψηλότατες επιδόσεις σε αντιπεριβαλλοντικές ενέργειες. Βέβαια είναι ένα προκατασκευασμένο κείμενο από τους μελετητές (πολύ πιθανόν αφού διαπνέεται από την ίδια προχειρότητα που διαπνέει τη μελέτη) που δεν θα αντέξουν να τους επιστραφεί η μελέτη ως απαράδεκτη, αν και οικονομικά τους συμφέρει να τους γυρνάνε μελέτες που επαναπροκηρύσσονται (sic)  και να τις επαναεκπονούν (sic) με copy paste των παλαιοτέρων.

Τέλος πάντων αφού ο συγγραφέας απλώσει το τρομερό κείμενο,  που διακρίνεται  βέβαια από εκφραστικό λογιοτατισμό και υποτίθεται πως παραθέτει προτάσεις, παίρνει τον μονόδρομο που έχει προκαθορίσει και λέει:

Το ρέμα σήμερα είναι σε άσχημη κατάσταση με πολλά μπαζώματα, καταπατήσεις, παράνομα κτίρια στην ζώνη του και συνεχείς επιχώσεις της κοίτης του από τα φερτά υλικά που παρασύρει με αποτέλεσμα τη σημαντική μείωση της ενεργού διατομής του, όπως φαίνεται στην κεντρική φωτογραφία στην γέφυρα Ευβοϊκού.
Με την παρούσα ενεργό διατομή, υπολογίστηκε από τους μελετητές ότι θα έχουμε πλημμύρες στη πόλη της Ραφήνας κάθε τρία –τέσσερα χρόνια και στην βροχόπτωση 50ετιας, δηλαδή 10-12 ώρες συνεχούς βροχής στην λεκάνη απορροής, θα πλημμυρίσουν 1000 στρέμματα και εκατοντάδες σπίτια στον ιστό της πόλης όπως φαίνεται στην 2η φωτογραφία με ποσότητες απορροών της τάξης των 500 μ3/δλδ (!!!)

Συνοδεύει τις παραπάνω σοφίες με το γνωστό σχέδιο που είχαμε δημοσιεύσει στους "Εμπόρους του φόβου Ι"


Το σκιάχτρο
Με λίγα λόγια λέει ο "σοφός" πως αν δεν το τσιμεντώσουμε, χαθήκαμε. Κουβέντα δεν λέει  για τις εναλλακτικές και κυρίως κουβέντα δεν αναφέρει για το ποιες είναι οι συμβατές με το περιβάλλον πρακτικές που ακολουθούνται στις πολιτισμένες χώρες. Τα όσα προτείνει ο μελετητής και ο φερόμενος ως «αντιδήμαρχος τεχνικών υπηρεσιών» είναι προτάσεις απηρχαιωμένες που εφαρμόζονται σε τριτοκοσμικές χώρες και ανήκουν σε μία μελέτη και μία φιλοσοφία που παλεύει να εφαρμόσει (μήπως γιατί την έχει έτοιμη;) ο ίδιος μελετητής, εδώ και 13 χρόνια. 

Αφού την είχε έτοιμη, γιατί να κάτσει και να μελετήσει πρώτα απ’ όλα τη διεθνή εμπειρία και να κάνει σεβαστές τις περιβαλλοντικές παραμέτρους; ΄Πασάρει την από το 2004 μελέτη του με ένα "τσίτι από το Μοναστηράκι" για να δείχνει φρέσκια, εγκρίνεται από τους χαχόλους, πληρώνεται και ωφελείται, δίχως δαπάνη.  100% κέρδος δηλαδή. Η «μελέτη» (η βασική της φιλοσοφία) υπάρχει και εδώ, σε παρουσίαση του 2004 σε ημερίδα του ΤΕΕ (μανία με αυτό το ρέμα Ραφήνας)



Με συμμάχους τον φόβο και ένα συμβούλιο που περιλαμβάνει μία εύκολα χειραγωγούμενη πλειοψηφία (πράγμα που έχει αποδειχθεί πολλάκις στο παρελθόν,  το Μεγάλο Ρέμα, ο τελευταίος ίσως σημαντικός οικότοπος της ανατολικής Αττικής θα γίνει παρελθόν. Δεν πρέπει να συμβεί αν πιστεύουμε ως ζούμε σε πολιτισμένη χώρα.



Τελειώνοντας με τους εμπόρους του φόβου, ήθελα να προβάλλω και την άλλη υπόσταση του φερόμενου ως αντιδημάρχου τεχνικών υπηρεσιών. Εκείνη του stand up comedian.


Ομολογώ [ως την αγνοούσα, διαβάζοντας όμως ότι κατάλαβε και προτείνει  την ανακάλυψα. Μεταφέροω με πλάγια γράμματα όσα αναφέρει στο διαφημιστικό  της μελέτης "πόνημα" του

Επίσης να προβλεφθούν δράσεις μάστευσης και επαναχρησιμοποίησης όμβριων υδάτων από τα κτίρια ώστε αυτά να μην καταλήγουν στο ρέμα, χρήση διαπερατών υλικών επικάλυψης στην οδοποιία και στις πλακοστρώσεις κοινοχρήστων χώρων και κατασκευή φυτεμένων δωμάτων στα κτίρια… Είναι μέτρα προς την σωστή κατεύθυνση και συμβατά με το περιβάλλον και ο Δήμος μας προκρίνει την εφαρμογή τους.

Συνειδητοποίησα το μεγάλο ταλέντο στην stand up comedy που έκρυβε η πόλη της Ραφήνας. Ένα ταλέντο που όμως δεν καταφέρνει να υποβαθμίσει την τραγική φύση αυτών που περιγράφει με τα ακραία κωμικά επιχειρήματα του.

Και μερικά ψέμματα του σοφού:

Με πλάγια γράμματα, πάλι το κείμενο του σοφού

1. Σημειώνω όπως φαίνεται και στην 4η φωτογραφία ότι το ρέμα Ραφήνας έως την Λ. Σπάτων είναι διευθετημένο με κοίτη σκυροδέματος διατομής 20 χ 4 μ περίπου, κατασκευασμένο ως παράλληλο αποστραγγιστικό έργο της Αττικής οδού.

Μάλλον δεν έχει πάει ποτέ του. Το ρέμα έχει σκυροδετηθεί κατά τμήματα μεν αλλά όχι στο σύνολο του. Αλλά λέγε λέγε,.......

2. Το ρέμα σήμερα είναι σε άσχημη κατάσταση με πολλά μπαζώματα, καταπατήσεις, παράνομα κτίρια στην ζώνη του και συνεχείς επιχώσεις της κοίτης του από τα φερτά υλικά που παρασύρει με αποτέλεσμα τη σημαντική μείωση της ενεργού διατομής του, όπως φαίνεται στην κεντρική φωτογραφία στην γέφυρα Ευβοϊκού

Και η διευθέτηση θα λύσει το θέμα; Ας καθαρίσουμε καταπατήσεις και παράνομες επιχωματώσεις και όλα θα έρθουν στο νόμιμο και φυσιολογικό. Η διευθέτηση απλά θα έρθει να προσθέσει και άλλες στενώσεις στις υπάρχουσες και επιπλέον θα καταστρέψει και το οικοσύστημα

3. Το ρέμα να οριοθετηθεί στην φυσική του κοίτη χωρίς έργα διευθέτησης .Η πρόταση οδηγεί σε απαλλοτριώσεις περίπου 3000 στρεμμάτων και 1000 κτιρίων που πρέπει να κατεδαφιστουν με απαγορευτικό οικονομικό και κοινωνικό κόστος.

Δηλαδή 15 χιλιόμετρα Χ 2 όχθες = 30 χιλιόμετρα όχθης. 30.000 μέτρα :1.000 σπίτια = 1 σπίτι κάθε 30 μέτρα. !!! Παράλογο; Δεν απαντάει, άρα λογικό!

3.000 στρέμματα; Τι στρέμματα είναι αυτά; Αγροτική γη; Να το δούμε, γιατί αν αναφέρεται σε αυθαίρετες κατασκευές, αυτές δεν απαλλοτριώνονται παρά μόνο ως γη.

4. Η επένδυση με συρματοκιβώτια η γεωπλέγματα δεν δημιουργεί νέο βιότοπο στο ρέμα. Είναι βέβαιο ότι οι οικοδομικές εργασίες διευθετησης,εκσκαφες και επενδυσεις,θα επηρεάσουν δραστικά την υπάρχουσα πανίδα και χλωρίδα και θα υπάρχει κοπή και απομάκρυνση μεγάλων φυλλοβόλων δέντρων από την κοίτη, αλλά στην μελέτη προβλέπεται η φύτευση 1300 νέων μεγάλων φυλλοβόλων δέντρων ….πλατάνια, λεύκες, ιτιές, ευκάλυπτοι, στις όχθες καθώς και φύτευση των συρματοκιβωτίων και των επιχωμάτων με θάμνους και έρποντα φυτά, άρα η πανίδα θα επανέλθει σε κάποιο βαθμό και σε βάθος χρόνου.

Ακριβώς αυτό που όλοι ξέρουν, πως οι ρεματοφονιάδες έχουν τόση σχέση με την έννοια οικοσύστημα όση ο φάντης με το ρετσινόλαδο. Με τα δεντράκια από το διπλανό φυτώριο θα αποκαταστήσουν οικοσύστημα ετών. Οι άνθρωποι είναι απολύτως επικίνδυνοι.

5. Να προβλεφθούν έργα ορεινής υδρονομείας (ΣτΣ sic) που περιορίζουν τις ροές άλλα και την μεταφορά φερτών από την λεκάνη στην εκβολή. Στην πρόσφατη πλημμύρα στην Μάνδρα η καταστροφή προσήλθε (sic) εκτός από τα νερά που κατέκλυσαν τα πεδινά και από την λάσπη που μεταφέρθηκε.

Εδώ ο φερόμενος ως αντιδήμαρχος τεχνικών υπηρεσιών συμφωνεί μαζί μας αφού αυτό λέμε. Πως τα έργα ορεινής υδρονομίας μειώνουν τη στερεοπαροχή και αυξάνουν τον χρόνο συρροής του νερού. Δηλαδή αποτρέπουν τις πλημμύρες στα κατάντη και τα ανάντη. Ευχαριστούμε σοφέ που μας δικαιώνεις. Μάλλον θα γνωμοδοτήσεις αρνητικά το βράδυ της Τρίτης 21/11

Και bonus track, μάθημα περί αποτελεσμάτων των παρεμβάσεων τύπου "αντιπλημμυρικά έργα" που μικραίνουν (διευθετούν) τις κοίτες των ρεμάτων: 


Δρακουμέλ, δεν μας τα λες καλά

Monday, August 7, 2017

Εδώ είναι Αττική. Φαιό νταμάρι με μαύρο μέλλον

Μπητσόμπαρα, ντουσιέρες, ξαπλώστρες.
[Αν δεν τα βλέπετε, δεν έχετε όραμα]
Ένα μικρό μπουκέτο από την ανθρώπινη επίδραση στο φυσικό περιβάλλον, στα ρέματα και τις παραλίες της ανατολικής Αττικής, όσο αυτά αντέχουν και υπάρχουν ακόμα. 











Ο αναγνώστης θα πρόσεξε πως δεν υπάρχει αναφορά στα δάση της ανατολικής Αττικής. Αυτό γίνεται σκόπιμα αφού, αν στο δυσώδες "μπουκέτο" μας περιλαμβάναμε και τη γενικευμένη επίθεση των ιθυνόντων των ΟΤΑ α και β βαθμού (Δήμοι και Περιφέρεια) ή άλλων που επιβουλεύονται τα δάση και τις δασικές εκτάσεις, η ανάρτηση αυτή θα αποκτούσε ουρανομήκεις διαστάσεις.

Διαβάζουμε στην επικαιρότητα όπως καταγράφεται από τα Μέσα, τοπικής ή υπερτοπικής εμβέλειας, καταγγελίες για αντιπεριβαλλοντικές ενέργειες, οι οποίες αφορούν ως επί το πλείστον παραλίες και αιγιαλούς καθώς και τις οικοδομικές λαθροχειρίες επιτηδείων επ' αυτών. Σε μία χώρα που χειμάζεται οικονομικά και ηθικά, οι λαθροχειρίες αυτές μάλλον θα εθεωρούντο αναμενόμενες, αλλά για τον νοήμονα άνθρωπο, ποτέ δεν θα εθεωρούντο φυσιολογικές ή ακόμα περισσότερο, αιτιολογημένες. Άλλωστε όλες αυτές οι λαθροχειρίες τελικά, δεν είναι "σημεία των καιρών" αφού συνέβαιναν από αρκετά χρόνια πριν, στις περισσότερες περιοχές της Αττικής (βλέπε δυτική ακτή την επονομαζόμενη και "Αττική Ριβιέρα" ή την εξωτική Λούτσα της ανατολικής ακτης). Απλά σήμερα με το πρόσχημα της ευαγγελιζόμενης "ανάπτυξης", το πράγμα έχει ξεχειλώσει. Ο κάθε ανόητος, που μοίρα σκληρή και αδυσώπητη, τον τοποθέτησε σε θώκο εξουσίας (ιιξουσίας κατά το ορθόν), νομίζει πως διαθέτει την "αναπτυξιακή δύναμη" επειδή στον ύπνο του -και στον ξύπνιο του- βλέπει σε οράματα τον εαυτό του σαν κάτι μεταξύ Bill Gates και Λουδοβίκου XIV.

Οι Μαρίκες (φωτ. Αντ. Λαζαρής)
Πέρα από τους "οραματιστές" δίχως όραμα, των ΟΤΑ (δήμων και περιφερειών), στον μακάβριο χορό της καταστροφής της φύσης, παίρνουν μέρος και άλλοι οργανισμοί, με πιο συνηθισμένους τους οργανισμούς λιμένων. Στο μπουκετάκι πιο πάνω, αναφέρεται η αντίδραση που ξεσήκωσε η ενέργεια του Οργανισμού Λιμένα Ραφήνας και της διευθύνουσας συμβούλου του, να διενεργήσει διαγωνισμό (2) για την "παραχώρηση έκτασης 240 τ.μ. της παραλίας "Μαρίκες", προκειμένου να κατασκευαστεί αναψυκτήριο 10 τ.μ. με 30 τ.μ. εξέδρες, τουαλέτες και ανάπτυξη ομπρελών/τραπεζοκαθισμάτων σε έκταση 200 τ.μ. χωρίς περιορισμούς* στη χρήση μουσικής και στο ωράριο λειτουργίας."  

Οι ερωτευμένοι αναπτυξιολάγνοι θα απορήσουν. Μα να αντιδρούν στην απόκτηση μίας επιτέλους "οργανωμένης και φιλόξενης" παραλίας που θα φέρει και κόσμο στην περιοχή αλλά και ανάπτυξη στα μαγαζιά και την τοπική κοινωνία;

Μα μικρά μου αναπτυξιακοχτυπημένα, δεν νοείται ανάπτυξη αν αυτή δεν είναι αειφόρος και αν δεν εξασφαλίζει τη διατήρηση του φυσικού περιβάλλοντος δίχως φορτίσεις, οι οποίες μπορούν να το πλήξουν ανεπανόρθωτα. Με λίγα λόγια, οι Μαρίκες δεν μπορούν να δεχτούν την "ανάπτυξη" της οραματίστριας του οργανισμού λιμένα, αφού αποτελούν κλειστό σύστημα, με ένα από τα ελάχιστα εναπομείναντα παραθαλάσσια δάση ή έστω ομάδα συστάδων, διαθέτει λιβάδια Ποσειδωνίας και τέλος γειτνιάζει με σχηματισμούς αμμοθινών. Άρα η ανάπτυξη που οραματίζεται ο εμπνευστής του διαγωνισμού αντιβαίνει στον πρώτο στοιχείο από εκείνα που μπορούν να χαρακτηρίσουν ως βιώσιμη μία "αναπτυξιακή" απόπειρα αυτού του τύπου.

Μεταναστευτικές οδοί
Δίπλα στις Μαρίκες εντοπίζεται η εκβολή του Μεγάλου Ρέματος. Το Μέγα Ρέμα είναι το τελευταίο ρέμα της Αττικής, από τα 55 εναπομείναντα, το οποίο έχει σημαντική και σταθερή ροή υδάτων. Αυτό συμβαίνει και λόγω του ότι εκτός από την τροφοδοσία του με νερά από τον Βαλανάρη (ποτάμι της Πεντέλης που διασχίζει το Πικέρμι) και το ρέμα Παλλήνης, τροφοδοτείται και με τα νερά του Ποδονίφτη που εξετράπη προς το ρέμα Παλλήνης με τα έργα της Αττικής οδού. 

Στάθμευση μηχανημάτων στη ζώνη του ρέματος
Το Μέγα Ρέμα αποτελεί και προσωρινό ενδιαίτημα της μεταναστευτικής ορνιθοπανίδας που διέρχεται από την βορειοανατολική  Αττική (βλ. χάρτη) στον δρόμο προς  τις νότιες χώρες. Αυτό λοιπόν το ρέμα, με τη μεγάλη σημασία για την ορνιθοπανίδα, τη διατήρηση του περιβάλλοντος της περιοχής (τα ρέματα εκτός από νερό μεταφέρουν και αέριες μάζες οι οποίες συντελούν στην ανανέωση της ατμόσφαιρας και την εξυγίανση του ατμοσφαιρικό αέρα μίας περιοχής), η τοπική ιδιωτική πρωτοβουλία, με την απαράδεκτη ανοχή του δήμου επί χρόνια, το έχει καταντήσει χωματερή και χώρο απόρριψης πάσης φύσεως αποβλήτου. Υγρού, στερεού και αερίου. Η καταγγελία που αναφέρεται στο μπουκέτο μας (3) αλλά και το δημοσίευμα της Εφημερίδας των Συντακτών (4), αφορούν στη δράση ενός τοπικού χωματουργού, που θεωρώντας πως βρίσκεται στο τσιφλίκι τιυ μαζεύει σωρούς από απορρίμματα, υλικά εκσκαφών και καθαιρέσεων εντός της ζώνης του ρέματος. Υπάρχουν και άλλοι που αδειάζουν τους βόθρους τους στο ρέμα αφού "καταλήγει στη θάλασσα" αλλά και άλλοι που απορρίπτουν άμεσα ή έμμεσα, αστικά απορρίμματα εντός της κοίτης. Και σε αυτόν τον ζόφο, μειώνεται η επιφάνεια της εκβολής με οικοδομικά στοιχεία (προεκτάσεις χώρων στάθμευσης ή παρακειμένου πάρκου με αναψυκτήριο) περιορίζοντας περαιτέρω τη δυνατότητα του ρέματος να συνεχίσει να υπάρχει.

Δυσοίωνος τόπος η Ραφήνα, όπως θέλουν να τον καταντήσουν. Θαυμάσαμε τη "φιλοπεριβαλλοντική" ανάπτυξη που "οραματίζονται για τη Ραφήνα, ο δήμος και ο Οργανισμός Λιμένα της. Μέσα σε αυτό το μαύρο περιβάλλον, σε μία άλλη παραλία της Ραφήνας, στο "Μελτέμι" σχεδιάζεται η εγκατάσταση του αγωγού μεταφοράς και διάχυσης του επεξεργασμένου νερού του βιολογικού καθαρισμού που πρόκειται να κατασκευαστεί για τους δήμους Ραφήνας Πικερμίου και Σπάτων Αρτέμιδας. Η εγκατάσταση, όπως πάει θα χωρέσει και όλους τους γείτονες από Κάντζα και Παλλήνη μέχρι τον Ν. Βουτζά και ίσως και Ν. Μάκρη. Μαζεύεται δηλαδή ένας σοβαρός όγκος λυμάτων προς επεξεργασία προκειμένου να συμφέρει οικονομοτεχνικά το έργο. Εκεί λοιπόν, οι εκροές του "προχωρημένου δευτεροβάθμιου" βιολογικού δεν προβλέπεται να είναι οι καλύτερες ποιοτικά που μπορεί να πετύχει, αλλά αρκετά χαμηλότερης ποιότητας, για οικονομικούς λόγους βέβαια. Και αυτές οι εκροές που βρίσκονται εκτός ορίων για τις γνωστές μετρήσεις του ΠΑΚΟΕ, θα πέσουν στον κλειστό Νότιο Ευβοϊκό, στην παραλία Μελτέμι. Δαπανήθηκαν μέρες και μήνες συζητήσεων για να πειστούν όλοι. Προτάθηκαν ψευδολύσεις εκ των προτέρων απορριφθείσες προκειμένου να πείσουν για τις προσπάθειες του δήμου. Τελικά πείστηκαν όσοι χρειάζονταν να πειστούν. Με θεμιτό ή αθέμιτο τρόπο. Οι αριθμοί και η αλήθεια τους σώπασαν και άφησαν την επερχόμενη θλιβερή πραγματικότητα να μιλήσει γι' αυτούς. Όταν πια θα είναι πολύ αργά.

Προετοιμασία για το γαρμπίλι
Ας κάνουμε και ένα βήμα βορειότερα. Ας δούμε το Ζούμπερι (1 στο μπουκέτο). Ο "επιχειρηματίας" της προς εγκατάσταση καντίνας πήρε έναν φορτωτή και έστρωσε χαλίκι μπροστά στο οικόπεδο που θα στηθεί η καντίνα. Το χαλίκι (γαρμπίλι) κάλυψε την άμμο και τα βράχια μέχρι τη θάλασσα που είναι και σοβαρό ποινικό αδίκημα. Επιπροσθέτως λίγο παραπέρα και σύμφωνα με μαρτυρίες, έχει κλειστεί με χαλίκι και ένα μικρό λιμανάκι¨.

Με λίγα λόγια η άμμος της παραλίας του Ζούμπερι εξαφανίζεται σιγά σιγά και γεμίζει με οικοδομικό χαλίκι (γαρμπίλι) που ολοένα και προχωρά με γοργούς ρυθμούς, αλλά κανείς δεν γνωρίζει και δεν έχει ευθύνη. Το γαρμπίλι σκεπάζει την άμμο, τα βράχια, το λιμανάκι και εισχωρεί και στη θάλασσα με ό,τι συνεπάγεται για το οικοσύστημα και το περιβάλλον. (πηγή: fmvoice)

Η λάσπη από τον ΧΥΤΑ μέσω του ρέματος που είχαν
εξαφανίσει από τους χάρτες
Ο βυθός στο Σέσι
 Ακόμα πιο βόρεια, στο Γραμματικό, στήθηκε η σκηνή για το ακόμα μεγαλύτερο δράμα που παίχτηκε στα πλαίσια ενός πειράματος, μίας δοκιμής πάνω στην ανοχή που δείχνει απέναντι στο ψέμα αυτός ο λαός. Το Γραμματικό δεν μπορεί να ισχυριστεί πως αποτελεί αντιπροσωπευτικό δείγμα για τις αντιδράσεις του λαού των Ελλήνων, αλλά μπορεί να ισχυριστεί πως οι κάτοικοι του δοκίμασαν πρώτοι απ' όλους τους Έλληνες, το ψέμα του ΣΥΡΙΖΑ. Εκεί η μέχρι το 2014 υποψήφια περιφερειάρχης Αττικής στεκόταν στο πλευρό των κατοίκων και της κίνησης κατά  του ΧΥΤΑ Γραμματικού. Αυτό βέβαια άλλαξε μετά τις εκλογές, αφήνοντας τον κόσμο της κίνησης και γενικότερα τους ψηφοφόρους της "Δύναμης Ζωής" άφωνους. Υπήρξαν αντιδράσεις, οι ομόσταυλοι με την περιφερειάρνη, αυτοδιοικητικοί συνδυασμοί διασπάστηκαν αλλά ο ΧΥΤΑ προχώρησε. Πρόχώρησε παραβλέποντας όσα αποτυπώνονταν σε κάθε βροχή, σε κάθε καιρική μεταβολή ή απλά δίχως καμία συγκεκριμένη αιτία, ως επίπτωση στο περιβάλλον από τα έργα για τον ΧΥΤΑ. Οι αναρτήσεις (5,6,7 της δυσώδους ανθοδέσμης μας) από την παραλία Σέσι, μία μέχρι πρότινος, από τις ομορφότερες παραλίες που απέμειναν στην Αττική, είναι αποκαλυπτικές.


Πιέσεις στο περιβάλλον, εκτός από τους επίσημους φορείς και το κράτος, ασκούν και οι ιδιώτες. Αυτοί χαρακτηρίζονται απλά ιδιώτες γιατί όποιος φέρει και τιμά την ιδιότητα του πολίτη (που είναι αντίθετη από εκείνη του ιδιώτη) δεν χτίζει ούτε αυθαίρετα αλλά ούτε καταπατά δάση, δασικές εκτάσεις, παραλίες και αιγιαλούς. Τέτοιες πιέσεις εκφράζονται με τα αυθαίρετα σε πολλές περιοχές της Αττικής (Μάνδρα, Μαγούλα, Νέα Ζωή, Περιβολάκια Ραφήνας, παραλία Αρτέμιδας κλπ). Εκεί, το υπουργείο ανακάλυψε το νέο προϊόν που ονομάζεται "οικιστικές πυκνώσεις" το οποίο πουλάει εισπράττοντας με το ένα χέρι χρήμα σε "τακτοποιήσεις" και με το άλλο χέρι ψηφαλάκια με τις εξαιρέσεις από τους δασικούς χάρτες. 

Μα αυτοί είναι οικισμοί!! - Γ. Τσιρώνης, υπουργός περιβάλλοντος 
(Φεβρουάριος  2015)

Στις αττικές παραλιακές καταπατήσεις. τα επίχειρα της αριστείας τα διεκδικεί η Αρτέμιδα, η γνωστή μας από παλιά, ως Λούτσα. Η Αρτέμιδα είναι η παραλία - σκάνδαλο, η παραλία - κόλαση για τους κατοίκους της Αρτέμιδος, η παραλία ενός διαρκούς περιβαλλοντικού εγκλήματος, συμφωνα με το attikanet. Μάλιστα η Λούτσα κέρδισε και διάκριση στην "Bienalle Αυθαιρέτων" και φυσικά θα είναι από τις πρώτες διακεκριμένες και πολυβραβευμένες οικιστικές πυκνώσεις πριν ακόμα εφευρεθεί ο όρος, πριν ακόμα γεννηθεί  ο κόσμος. Ακολουθούν μερικά δείγματα (από το attikanet).

                                        Μαγαζιά - καταπατητές         
Στην παραλία Αρτέμιδος, είναι σύνηθες  να μισθώνεται για μαγαζί ένας μικρός χώρος και μετά να καταπατάται χωρίς νόμιμη μίσθωση όση παραλία ...πιάνει το μάτι τους!  Αποτέλεσμα, εφιαλτική  ηχορύπανση με θηριώδη ηχεία σε υπαίθριο δημόσιο χώρο, ανεξέλεγκτοι οχετοί με ρύπανση της θάλασσας, κακογουστιά και πολύ θράσος.                                      

Τα ....λάβαρα της αθλιότητας        
Για κάποιο μυστήριο λόγο, οι κάθε είδους "επιχειρηματίες" της παραλίας έχουν πάθος με τις σημαίες. Έτσι, έχουν τη τιμητική τους η γαλανόλευκη, αλλά και τα αστέρια της Ε.Ε και φυσικά αυτές με το ...περήφανο σήμα του κάθε μαγαζιού. Επίσης, πανύψηλα λάβαρα, που τα περισσότερα έχουν κουρελιαστεί από τον αέρα, ανεμίζουν παντού με όλες τις μάρκες μπύρας και ποτών, μηδέ εξαιρουμένου του νεοανασκαφέντος αρχαιολογικού χώρου κοντά στο Ναό της Ταυροπόλου Αρτέμιδος, που πνίγεται κυριολεκτικά από αυτή την ασυδοσία.                                            
Γήπεδα, γήπεδα, γήπεδα...        
Με πρόσχημα την  άθληση, στην Αρτέμιδα στήνονται παράνομα γήπεδα και γηπεδάκια χωρίς προγραμματισμό και νόμιμη χωροθέτηση και πάντα στο γειτονικό χώρο ή την προέκταση των παραλιακών μαγαζιών.Κανένας δεν τηρεί το νόμο 2971/2001 άρθρα 13 και 14 για έργα στην παραλία. Υπάρχει συγκεκριμένη διαδικασία, ώστε να προφυλάσσεται το περιβάλλον και αφορά  ό λ α  τα έργα, δηλαδή και αυτά που "βαφτίζονται" προσχηματικά,  δήθεν μη μόνιμα εξαπατώντας υπηρεσίες  και πολίτες και καταπατώντας σταθερά.  

H Bienalle αυθαιρέτων (μπορείτε να θαυμάσετε και άλλα εκθέματα σε προηγούμενη ανάρτηση της Καμένης Γης που αφορούσε τα Περιβολάκια Ραφήνας)

 Παρά τη συστηματική εξέταση της φωτογραφίας αλλά και του πραγματικού αυθαιρέτου δεν εστάθη εφικτό να κατανοήσουμε για τι ακριβώς πρόκειται καθώς και τι ήθελε να αποτυπώσει ο κατασκευαστής σε κάθε επιμέρους φάση της ανέγερσης. Τόπος: Λούτσα
Περιγραφή από το lubentv
"Δεν είναι δύσκολο να μαντέψει κανείς που βρίσκεται αυτό το εμπνευσμένο οίκημα του ρεύματος μιξεντματς-πάτσγουερκ. Στην Λούτσα. Και εάν σας φαίνεται πολύ ζαλιστική η στριφογυριστή σκάλα, σας έχουμε και ασανσέρ εξωτερικού χώρου. Credits για τα λευκά κολωνάκια σήμα κατατεθέν της Λούτσας."


Ο κος Γρηγόρης αναλαμβάνει κάθε είδους αυθαίρετες εργασίες ανέγερσης
κατοικιών σε όλη την Αττική. Λογικά έχει έδρα την Λούτσα.

Ο σύνδεσμος με αριθμό 9 στο μπουκέτο μας αφορά στην  (ΚΥΑ ΔΔΠ005159/586Β/ΕΞ) που ορίζει ότι παραχωρείται απευθείας στους ΟΤΑ «το δικαίωμα της απλής χρήσης των κοινοχρήστων χώρων αιγιαλού, παραλίας, όχθης και παρόχθιας ζώνης μεγάλων λιμνών και πλεύσιμων ποταμών, που βρίσκονται στα όρια της διοικητικής τους περιφέρειας».



Βέβαια δεν γίνεται λόγος ούτε για όρους και προϋποθέσεις σεβασμού στο περιβάλλον, ούτε καν για την τυχόν ευαισθησία των συστημάτων μέσα στα οποία έρχεται ο "επιχειρηματίας" να αναπτύξει την δραστηριότητα του. Ούτε φορείς ελέγχου αναφέρονται ούτε διαδικασίες. Η ΚΕΔΕ με τον ειδικών προδιαγραφών και εγνωσμένης αισθητικής πρόεδρο της, καλεί τους δημάρχους να τηρήσουν απαρέγκλιτα την ΚΥΑ. 

Με την ΚΥΑ, ειδικά για τη Ραφήνα γεννιέται άλλος ένας κίνδυνος. Τα οράματα της διευθύνουσας συμβούλου του ΟΛΡ να τα αναλάβει ο δήμος και αυτό αποτελεί πραγματική απειλή, μία οικολογική βόμβα για την πόλη και το φυσικό περιβάλλον που την περιβάλλει. Η Λουτσοποίηση (νεολογισμός που μοιάζει ταιριαστός για τις υπό ανάπτυξη παραλιακές πόλεις της Αττικής) μοιάζει πιο κοντά από ποτέ. Και αυθαίρετα έχει αλλά και παραλιακό μέτωπο. Όλα δείχνουν το δρόμο προς τα εκεί.

Λαστ μπατ νοτ λιστ (Last but not least) με τον αριθμό 10 έχουμε τη διατράνωση αυτού που διαφαίνεται ως απειλή με το προηγούμενο θέμα (το 9) δηλαδή το τι θα γίνει αν με την εφαρμογή της ΚΥΑ περάσουν οι παραλίες στην αρμοδιότητα των δήμων και πιο ειδικά στον δήμο Ραφήνας - Πικερμίου. Εκεί τα αναπτυξιακά οράματα είναι ισχυρότερα και δεν σταματούν μπροστά σε τίποτα. Υπάρχει επίσης μία συμπαγής πειθήνια στα αναφρανίλ "ανατυξιακά" οράματα του επιτελούντος χρέη δημάρχου πλειοψηφία μέσα στο δημοτικό συμβούλιο. Επιπλέον η πλειοψηφία αυτή δεν έχει καμία ανησυχία για το περιβάλλον, τις παραλίες, τα δάση, τα ρέματα, τα νερά και τον αέρα. Είναι μία πλειοψηφία πρόθυμη να εκτελέσει και το πιο ακραίο σχέδιο του δημάρχου ή του αναπληρωτή του. 

Η μοίρα της ανατολικής Αττικής δυστυχώς είναι δεμένη με την πόλη της Αθήνας η οποία μεγαλώνει, διευρύνεται και θέλει να καταπιεί όλο και περισσότερα μέρη. Στο εξωτερικό, η έντονη αστικοποίηση των μητροπόλεων επέφερε την ανάγκη διαφύλαξης και διατήρησης του φυσικού περιβάλλοντος στις πιο απόμερες πόλεις. Αυτό ήταν το αποτέλεσμα του μαθήματος που έλαβαν οι κάτοικοι των μητροπόλεων από την έντονη βιομηχανική δραστηριότητα και δεν επαναλαμβάνουν τα ίδια λάθη. Φοβάμαι πως εδώ πρέπει να πάθουμε πρώτα για να μάθουμε αλλά επειδή δεν έχουμε πλεονάσματα φυσικών αποθεμάτων, το μάθημα μας θα είναι οριστικό και μάλιστα, μη αναστρέψιμο....

______________________________
* Τι κι αν το νομικό πλαίσιο για την παραχώρηση χρήσης αιγιαλού απαγορεύει, για παράδειγμα, να καταλαμβάνουν τα καθίσματα πάνω από το 50% της παραλίας· η πραγματικότητα που αντικρίζει όποιος επισκέπτεται τις «οργανωμένες» πλαζ είναι διαφορετική: παραλίες σπαρμένες από άκρη σ' άκρη από τα γνωστά σετ ομπρελο-ξαπλώστρας, στριμωγμένα το ένα δίπλα στο άλλο ώστε μαζί με τα σαρδελοποιημένα κορμιά να πολλαπλασιάζονται τα περιθώρια κέρδους.

Tuesday, August 1, 2017

Μα αυτό είναι οικισμός! (Γ. Τσιρώνης Φεβρουάριος 2015)

Εάν τα αφήσουμε χωρίς καμιά φροντίδα θα πρέπει όλα να κατεδαφιστούν. Και που θα βάλουμε τόσα μπάζα πιθανόν σκέφτηκαν κάποιοι αρμόδιοι. Και τότε άστραψε μια λαμπρή ιδέα της οποίας η πατρότητα διερευνάται. 
Θα τα ονομάσουμε ΟΙΚΙΣΤΙΚΕΣ ΠΥΚΝΩΣΕΙΣ.
Η μωβ μουτζούρα της απληστίας
Με τις οικιστικές πυκνώσεις έχουμε ασχοληθεί πολλές φορές τον τελευταίο χρόνο. Είναι τόσα τα παράδοξα και μαζί και τα παράνομα,  που συνοδεύουν την ιδέα αυτή που πράγματι αποτελεί μνημείο τιμής προς την επινοητικότητα του νεοέλληνα.

Οι νεοέλληνες ήμαστε πάντα εξαιρετικά εφευρετικοί όταν χρειαζόταν να παρακάμψουμε νόμους και ηθική, όταν χρειαζόταν να στρεβλώσουμε τον χρόνο και να διαμορφώσουμε τον τόπο όπως εξυπηρετεί τα μικροσυμφέροντα μας. Παραδείγματα αυτής της εφευρετικότητας πολλά. Ήδη από τον 19ο αιώνα, το δημοτικό θέατρο της Αθήνας που μελέτησε ο Boulanger και μετά ο Ziller, ένα πρότυπο νεοκλασικό οικοδόμημα, υπέστη μετατροπή των θεατρικών χώρων του σε μαγαζιά και γραφεία κατ’ απαίτηση του χρηματοδότη Συγγρού, που έτσι έβγαλε το κόστος και ακόμα περισσότερο. Άλλο παράδειγμα είναι επίσης η άναρχη ανάπτυξη του πολεοδομικού της Αθήνας αλλά και των άλλων ελληνικών πόλεων για να μην πειραχτούν «ιδιοκτησίες» (διάβαζε "συμφέροντα"). Άλλο παράδειγμα και απόδειξη της αισθητικής μας, είναι η αντιαισθητική ανάπτυξη της υπαίθρου, που δεν έγινε ποτέ αντιληπτή η ανάγκη του κοινοχρήστου χώρου. Του δρόμου, της αλέας, του πάρκου και της πλατείας. 

Και μόνο η λατρεία του νεοέλληνα προς την ασχήμια, αποτελεί την ειδοποιό διαφορά του με τους αρχαίους προγόνους, οι οποίοι αφενός λάτρευαν την ομορφιά και αφετέρου, αν γνώριζαν το πώς διαμορφώσαμε οι νεοέλληνες τον τόπο, θα αρνιόντουσαν οποιαδήποτε σχέση συγγένειας μαζί μας. Ειδικά αν μάθαιναν, εκτός από τη λατρεία μας προς την ασχήμια και την προσήλωση μας προς τα ιδιωτικά εις βάρος των δημοσίων, γεγονός που αποτελεί και αυτό αφετηρία της ασχήμιας που τόσο αγαπάμε.

Τέλος πάντων, ας επανέλθουμε στο μνημείο βαρβαρότητας που αποκαλείται «οικιστικές πυκνώσεις» και που αποτελεί και το μνημείο αισχρής τιμής προς την ελληνική συμφεροντολογική εφευρετικότητα.  Σε μία ανάρτηση στο dasarxeio.com που αναφέρεται και στις σημειώσεις στο υποσέλιδο της παρούσας, ο τίτλος ήταν «Εκεί γεννήθηκε η ιδέα των οικιστικών πυκνώσεων» . Στην ανάρτηση γίνεται αναφορά σε ένα άλλο δημοσίευμα που είχε τίτλο «Η δράση της Ομοσπονδίας Συλλόγων «Περιβολάκια» και η επιτυχία των οικιστικών πυκνώσεων» που υπογράφει κάποιος τοπογράφος ονόματι Πέτρος Σαντ και δημοσιεύτηκε σε τοπικό διαδικτυακό μέσο της Ραφήνας. Εκεί περιγράφεται, σύμφωνα με το συντάκτη του, πως και κάτω από ποιες συνθήκες «γεννήθηκε η ιδέα των οικιστικών «πυκνοτήτων». Περιγράφει μία επίσκεψη «ιθυνόντων», όπως ο τ. δήμαρχος Ραφήνας Πιστικίδης, ο κωμικός ηθοποιός και βουλευτής Πάντζας, ο κωμικός ηθοποιός  Χαϊκάλης ως αυτοδιοικητικός και ως πολιτευτής(;) και κάποιοι πρόεδροι συλλόγων αυθαιρετούχων στο γραφείο του τότε υπουργού ΥΠΕΝ Τσιρώνη. Και αφού του έδειξαν την περιοχή στο Google Earth, αντικρύζοντας ο υπουργός τα «Περιβολάκια» στην οθόνη του υπολογιστή,  αναφώνησε το ιστορικό : Μα αυτό είναι οικισμός! Μετά όλα πήραν τον -κατηφορικό- δρόμο τους….

Η εικόνα που αντίκρυσε ο υπουργός  (Google Earth)
Ο ...οικισμός

Επειδή διασχίζω τακτικά την περιοχή, στο δρόμο προς τη Ραφήνα, βλέπω πολλές γωνιές της περιοχής και πάντα με πιάνει η ίδια μελαγχολία διαπιστώνοντας τη συστηματική υποχώρηση του δάσους στην περιοχή που κάποτε ήταν κατάφυτη από δασικά είδη. Μάλιστα η καταστροφή φαίνεται και από τη Λ. Μαραθώνος όπου οι τακτικά διερχόμενοι τα τελευταία 30 χρόνια ή και παλαιότερα (εγώ διέρχομαι από την περιοχή από τα παιδικά μου χρόνια δηλαδή όλη τη δεκαετία του 1970 και μέχρι το 1986 σίγουρα) συγκρίνουν τις εικόνες του παρελθόντος με τις σημερινές και δεν χρειάζονται πολύ χρόνο για να συνειδητοποιήσουν τι έχει συντελεστεί στην περιοχή.

Κατά το πέρασμα μου από τα Περιβολάκια χθες και προχθές, είπα να βγάλω μερικές φωτογραφίες από περιοχές που φαίνονται στην αεροφωτογραφία και τον "ορθοφωτοχάρτη" του Earth, προκειμένου να υπάρχει και μία ελάχιστη, φωτογραφική τεκμηρίωση του «οικισμού» που είδε ο Τσιρώνης. Από εδάφους αυτή τη φορά. 

Στις φωτογραφίες φαίνεται και ο βαθμός της «πύκνωσης» όπως και το είδος της οικοδομικής δραστηριότητας. Επίσης παρακαλώ τον αναγνώστη να σκεφτεί και ας κρατήσει το συμπέρασμα για τον εαυτό του αν οι περιοχές των φωτογραφιών πρέπει να εξαιρεθούν από τους δασικούς χάρτες αφού αυτός είναι ο σκοπός των λεγόμενων κατά τον αισχρό νεολογισμό, "οικιστικών πυκνώσεων"


Αριστερά βλέπουμε την αναγέννηση της πεύκης και δεξιά φράχτες και
δύο ταπεινά «χαμόσπιτα».
Μα αυτό είναι οικισμός! Δεν είναι καταπατημένη δασική έκταση
Άλλη μία περίπτωση «οικισμού» όπου αυθαίρετα πεύκα 
φύτρωσαν στις αυλές των προϋπαρχόντων οικιών (δεξιά)

Ένα σπιτάκι που τα αυθαίρετα δέντρα φύτρωσαν στην αυλή του

Εδώ πρόλαβαν τον υπουργό και έβαλαν πινακίδα που ήδη αναφέρει
τον «Οικισμό Δροσιά». Η ειρωνεία βέβαια βρίσκεται αποτυπωμένη
στην πινακίδα που μας προτρέπει «να προστατέψουμε το περιβάλλον».
 Οι αυθαίρετα οικοδομούντες δεν περιλαμβάνονται στην προτροπή
Οικοδομές της πύκνωσης επί της «Λεωφόρου» Κένεντυ
Οι «παιδικές» κατασκηνώσεις του δήμου Ζωγράφου επί της
«Λεωφόρου» Κένεντυ οι οποίες αποτελούν σήμερα στρατόπεδο συγ-κράτησης
προσφύγων (το αγκαθωτό σύρμα το φανερώνει άλλωστε).
Παιδικές κατασκηνώσεις και στρατόπεδο εντός οικισμου (κατά Τσιρώνη)
Ένας από τους πολλούς (περίπου 8) «εξωραϊστικός» και ουσιαστικά 
αύλλογος  αυθαιρετούχων, στεγάζεται σε ένα αυθαίρετο επίσης 
(το δάσος πίσω είναι ντεκόρ). Αξιοπρόσεκτο το βυζαντινό λάβαρο 
Σε κλίσεις, σε πρανή, σε δάση και λιβάδια, η αιώνια αντιαισθητική 
εικόνα των αυθαιρέτων κυριαρχεί. Και το μνημείο της νεοελληνικής
εφευρετικότητας ονομάζεται πια "οικιστική πύκνωση"
Και επειδή το δάσος που διαλύσαμε δεν μας φτάνει, η αυθαίρετη
δόμηση επεκτείνεται και στα ρέματα. Εδώ αυθαίρετα σε ελάχιστη 
απόσταση από τις όχθες του μεγαλύτερου ζωντανού ρέματος 
που απέμεινε στην Αττική, του Μεγάλου Ρέματος.

Κλείνοντας υπενθυμίζω πως στις φωτογραφίες φαίνεται και η θέση, η περιοχή και το είδος της οικοδομικής δραστηριότητας. Παρακαλώ και πάλι τον αναγνώστη να σκεφτεί αν οι περιοχές των φωτογραφιών πρέπει να εξαιρεθούν από τους δασικούς χάρτες αφού αυτός είναι ο σκοπός των λεγόμενων κατά τον αισχρό νεολογισμό, "οικιστικών πυκνώσεων". Και αφού κρίνει με ειλικρινή διάθεση και καθαρό μυαλό ας κάνει μία πρόβλεψη για το μέλλον της περιοχής. αλλά και όλων των περιοχών που ο άλλοτε "Συνασπισμός της Αριστεράς, της Οικολογίας και των Κινημάτων" τους επιφύλαξε τη πιο δυσοίωνη μοίρα.

Φωτογραφίες υπάρχουν άπειρες, που περιγράφουν πολύ ωραία την κατάσταση μέσα στην "οικιστική πύκνωση", όπως πολλές φωτογραφίες πρέπει να έφτασαν και στα χέρια του "Οικολόγου" υπουργού. Μικρή σημασία όμως έχουν οι φωτογραφίες τελικά αφού για να πείσουν τους υπουργούς, πρέπει πρώτα να είναι έτοιμοι να πεισθούν. Αλλά αυτό κοστίζει σε "κουκιά" και ως εκ τούτου αυτό αναιρεί κάθε προσπάθεια πειθούς.

Κλείνοντας, πρέπει να τονίσω πως σκοπός πια δεν είναι να τιμωρηθούν οι αυθαιρετούχοι (αν και το να κλέβεις δάσος είναι χειρότερο απ΄το να κλέβειος τράπεζα και αυτό φαίνεται στο μέλλον) αλλά το να αποκατασταθεί η κλοπή που έγινε από το μέλλον των παιδιών μας, από το μέλλον του τόπου, με τον δοκιμότερο τρόπο. Να σταματήσει πια αυτή η δικαίωση του παρανόμου που πια αποτελεί κανόνα σ' αυτόν τον τόπο. Δικαίωση μάλιστα που αποδίδεται στιυς παρανόμους από ένα κόμμα που αυτοχαρακτηρίζεται, βάναυσα και καταχρηστικά, κόμμα της Αριστεράς.

Διαβάστε επίσης:
-Οικιστικές πυνώσεις στους δασικούς χάρτες (Γ. Τσιρώνης 31/7/2017)
-Οικιστικές πυκνώσεις: Ο θρίαμβος της επινοητικότητας», του Διαμαντή Σταγγίδη
-ΣΤΕ: Αντισυνταγματικές οι «οικιστικές πυκνώσεις»
-Οικιστικές πυκνώσεις: μωβ μουντζούρες στους Δασικούς Χάρτες», Του Δημήτρη Παλάσκα
_______________________________________________
*Φράση που λέγεται πως εκστόμισε ο Γ. Τσιρώνης ως υπουργός ΥΠΕΝ όταν οι ειδήμονες του έδειξαν στο Google Earth τα «Περιβολάκια Ραφήνας. Δείτε και εδώ, δείτε και εδώ και εδώ .