Οικολογία, η ευπώλητη! - Ο οικολόγος αντιπεριφερειάρχης και η νέα Αττική

Με δέος ο αντιπεριφερειάρχης Καραμέρος θαυμάζει ένα ερπυστριοφόρο σκαπτικό

Πάντα ήταν ένα best seller  ανάμεσα στις συνιστώμενες ενέργειες προβολής και αυτοπροβολής  όλων εκείνων που διψούν για ανάδειξη μέσω της πολιτικής. Η οικολογία ως έννοια, από την οψιμότερη φάση της δεκαετίας του 1980 και μετά,  αποτελούσε έναν πυλώνα οικοδόμησης πολιτικής καριέρας. Είτε αποτελούσε πραγματική έννοια και γνώμονα λήψης πολιτικών αποφάσεων για τους σοβαρότερους, είτε αποτελούσε απλά επίφαση για την πλειονότητα των φελλών, που ανταγωνίζονται στην ικανότητα επίπλευσης στον παγκόσμιο πολιτικό ωκεανό ή στη μικρή μας, ελληνική πολιτική μπάρα*.

Όταν ακούω «Οικολόγος» κουμπώνομαι. Όχι γιατί πιστεύω πως η επιλογή της πολιτικής θέσης της οικολογίας είναι λάθος αλλά γιατί ξέρω από πρώτο χέρι,  πως ελάχιστοι είναι οι οικολόγοι που κατανοούν την οικολογία ως πολιτική θέση, ενώ άπειροι είναι αυτοί που την εργαλειοποιούν σε μία διαδικασία που τέλος και σκοπό έχει την προσωπική τους και μόνο ανάδειξη. Φυσικά αυτοί οι δεύτεροι γελοιοποιούνται συστηματικά αφού οι πράξεις τους βρίσκονται διαρκώς σε αντιδιαμετρική θέση με τον  λόγο τους. Μοιάζουν δε οι θέσεις τους με εκείνες των «απέναντι» των οπαδών της ανθρώπινης κυριαρχίας. Των αναπτυξιοπλήκτων και αναπτυξιολάγνων.

Ζούμε σε μία εποχή που η ανάγκη να διαμορφώσουμε έναν οικολογικά συμβατό τρόπο ζωής  δεν επιδέχεται αμφισβήτηση  πια. Μπορεί οι εξουσιαστές του πλανήτη να έχουν επιβάλει μία φιλολογία που να αμφισβητεί τα ακραία περιβαλλοντικά προβλήματα, αλλά μπροστά στα γεγονότα δεν έχουν απάντηση και σφυρίζουν αδιάφοροι. Από την άλλη, η προφανής ανάγκη οικολογικής προσαρμογής των δραστηριοτήτων μας και της ζωής μας γενικότερα, χρησιμοποιείται ως πεδίο εφαρμογής πολιτικής διαφήμισης. Χαρακτηριστική περίπτωση είναι εκείνη των στελεχών του πάλαι ποτέ «Συνασπισμού της Αριστεράς, της Οικολογίας και των Κινημάτων» που μόλις πέτυχαν την άνοδο τους σε εξουσιαστικές θέσεις,  απεμπόλησαν τόσο τα Κινήματα, όσο και την Αριστερά και φυσικά την Οικολογία.  Ειδικά στην περιφέρεια Αττικής, η υιοθέτηση αντιπεριβαλλοντικών θέσεων και η ανάπτυξη ενός συγκεκριμένου σχεδιασμού, στόχο έχει τη μετατροπή του συνόλου της Αττικής σε ένα βιομηχανικό τόπο. Αρωγός στην υλοποίηση του σχεδίου αυτού είναι το «νέο» ρυθμιστικό σχέδιο της Αττικής (2021) το οποίο χαρακτηρίζεται από την ανάπτυξη των οδικών και σιδηροδρομικών αξόνων που θα συνδέουν ταχύτατα τα κέντρα οικονομικής δραστηριότητας που προβλέπονται, όπως και τα νέα οικιστικά κέντρα. Όλα αυτά δεν θα γίνουν βέβαια δίχως περιβαλλοντικό, αλλά και πολιτισμικό κόστος. Οι αλλοιώσεις που αναμένονται είναι μεγάλες  και μη αναστρέψιμες, αλλά με τη συνέργεια πρόθυμων μελετητών, δουλοπρεπών αυτοδιοικητικών και ικανών διαφημιστών, αυτά ξεπερνιούνται. Το επιχείρημα πως η οικολογική θεώρηση είναι αντίθετη στην ανάπτυξη ως γενική έννοια, είναι μόνο για μωρά (ή για ξεμωραμένους).

Μία έννοια που είχε γίνει καραμέλα στη φάση ανάπτυξης του πολιτικού μάρκετινγκ, τόσο του κεντρικού πολιτικού σχηματισμού του ΣΥΡΙΖΑ όσο και των άλλων κομμάτων, αλλά και των αυτοδιοικητικών σχηματισμών τους, ήταν η λεγόμενη «Αειφόρος Ανάπτυξη» δηλαδή με λίγα λόγια, η ανάπτυξη εκείνη που δεν ζημιώνει το περιβάλλον (ή δεν του προκαλεί ανεπανόρθωτες ζημιές) και εξασφαλίζονται έτσι πρόσοδοι και οφέλη στο διηνεκές. Στην περίπτωση μας, δεν αναφερόμαστε μόνο στο φυσικό περιβάλλον αλλά σε όλους τους τύπους περιβάλλοντος που εξασφαλίζουν την ισορροπία μεταξύ έμβιων, αβιοτικών, κοινωνικών, πολιτικών  και πολιτισμικών παραγόντων. Δεν άργησε να αποδειχθεί στην πράξη πως επρόκειτο για γράμμα κενό. Για ένα ακόμα ψέμα με λαϊκίστικη  στόχευση,  στα πλαίσια της ανάπτυξης του  πολιτικού μάρκετινγκ. Δεν υπάρχει καλύτερο παράδειγμα από τη στάση της περιφέρειας Αττικής απέναντι στα τελευταία ρέματα του τόπου. Παντού στο εξωτερικό και στο πνεύμα της αειφόρου ανάπτυξης, τα ρέματα διανοίγονται και αποκαλύπτονται. Παραχωρείται χώρος στο νερό δηλαδή όπως εύστοχα το τοποθετεί το βίντεο συμπαραγωγή ευρωπαϊκών φορέων και κινήσεων για τα ποτάμια και τα ρέματα. Στην Ελλάδα αντίθετα, οι κάποτε υποστηρικτές της «αειφόρου ανάπτυξης» τώρα είναι τώρα θιασώτες της «ανάπτυξης με κάθε κόστος» της εξαφάνισης της φύσης και της ολοκληρωτική; αντικατάστασης του φυσικού περιβάλλοντος με ένα νέο, τεχνητό και φυσικά ουδόλως αειφόρο, αφού είναι «κλειστό», δίχως στεγανά και σε απόλυτη δυσαρμονία με το ευρύτερο φυσικό περιβάλλον.

Άλλο παράδειγμα είναι ο χώρος «υγειονομικής» ταφής απορριμμάτων στο Γραμματικό. Πέρα από τα αποδεδειγμένα πια, ψέματα που προέβαλε η περιφερειακή υποψήφια προκειμένου να αναλάβει τη θέση της περιφερειάρχισσας, υπάρχουν και οι «για όλες τις χρήσεις» μελετητές. Δεν μπορώ να χαρακτηρίσω επιστήμονες που «εξαφανίζουν» ρέματα από χάρτες προκειμένου να εξυπηρετήσουν τους στόχους που τους θέτουν τα αφεντικά τους. Γιατί στην περίπτωση του Γραμματικού –έχοντας μάλλον την εμπειρία από την υπόθεση του ΚΕΛ Βορείων Μεσογείων που κόλλησε στο Μεγάλο Ρέμα- προτίμησαν να εξαφανίσουν το ρέμα από τους χάρτες προκειμένου να εγκαταστήσουν τη χωματερή τους, εκεί ακριβώς. Και δεν βρίσκουν και περιβαλλοντικές επιπτώσεις από τη χωματερή παρόλο που σε κάθε βροχή το Σέσι γεμίζει από λάσπη της θέσης μελλοντικής χωματερής.

Και στις δύο περιπτώσεις, του Γραμματικού (όσο αφορά τα στερεά απόβλητα) όσο και του ΚΕΛ Βορείων Μεσογείων (κατ’ ευφημισμόν  ΚΕΛ Ραφήνας) αποδεικνύεται πόσες εκατοντάδες χρόνια πίσω βρίσκεται η χώρα και πόσο ανήθικα  φέρθηκε η σημερινή περιφερειακή αρχή, η οποία αντί να προχωρήσει σε σύγχρονες και κοινωνικά επωφελείς λύσεις στη διαχείριση των αποβλήτων, προτίμησε να λειτουργήσει εξυπηρετώντας συγκεκριμένους στόχους που απείχαν από τις προεκλογικές της θέσεις και να σταθεί απέναντι στο κοινωνικό συμφέρον. Φυσικά οι προπαγανδιστικοί μηχανισμοί δούλεψαν στην κατεύθυνση που ήθελε η περιφέρεια και η κεντρική εξουσία αλλά ο μεγαλύτερος αντίπαλος τους παραμένει ο ίδιος  ο εαυτός τους. Ο εαυτός τους όπως ήταν πριν από μόλις μία πενταετία, όταν στήριζε λύσεις ήπιες στην κατεύθυνση της προστασίας της φύσης, της  αειφορίας, της εξασφάλισης του κοινωνικού συμφέροντος και της κοινωνικής ειρήνης και ευημερίας.

Όπως γράφω και στην αρχή, αυτοί που εξελέγησαν με θέσεις διαφορετικές από αυτές που έχουν σήμερα, οι «επαγγελματίες πρώην οικολόγοι» συχνά γελοιοποιούνται. Τελευταίο παράδειγμα που συνάντησα και γέλασα (αν και ήταν μάλλον τραγικό) ήταν μία περίεργη συνάντηση «εργασίας» του αντιπεριφερειάρχη Βόρειου Τομέα Αθηνών  Καραμέρου, με αντιπροσωπεία του συλλόγου Προστασίας Περιβάλλοντος και Ρεματιάς Πεντέλης – Χαλανδρίου. Αντικείμενο της συνάντησης ήταν  η "επικαιροποίηση της οριοθέτησης όλης της ρεματιάς καθώς και η εκπόνηση ενιαίας υδραυλικής μελέτης εναρμονισμένη με τους περιορισμούς του ισχύοντος Προεδρικού Διατάγματος προστασίας της ρεματιάς".

Αρχικά μοιάζει σαν μία συνάντηση ουσιαστική. Εκεί όμως είναι που αρχίζει η μνήμη να διαλύει το όμορφο δημοσιοσχεσίτικο πλεκτό.

Ανατρέχω σε επιστολή (ΑΠ 640 - 6/3/2017) της τότε προέδρου κας Δάνου ΅προς τον αντιπεριφερειάρχη  Καραμέρο με θέμα «Ρεματιά Πεντέλης – Χαλανδρίου», όπου σημειώνεται μεταξύ άλλων:

……………………………………………………………………..

Με βάση τα ανωτέρω και στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων σας τα θέματα που χρήζουν άμεσης αντιμετώπισης είναι:

• Οριοθέτηση του Ρέματος στο σύνολό του, για τη διασφάλιση ενιαίας υδραυλικής και περιβαλλοντικής μελέτης, η οποία θα λαμβάνει υπόψη και τη διατήρηση του φυσικού σχηματισμού. Το ρέμα είναι ένα σύνολο από αλληλοεξαρτώμενα στοιχεία και είδη που δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται αποσπασματικά. Τέλος,  είναι προφανές ότι τεχνικά έργα σε ένα μικρό κομμάτι του ρέματος, δεν μπορούν να εξασφαλίσουν αντιπλημμυρική προστασία με λογική 50ετίας που οι σύγχρονες μελέτες επιβάλλουν.
• Δημιουργία Διαδημοτικού Φορέα διαχείρισης πάγιο αίτημα του συλλόγου μας, για τη διασφάλιση της συνοχής του σχεδιασμού, της επίβλεψης και εντέλει της προστασίας του ρέματος.
• Ενιαία ανάπλαση και αποκατάσταση των παραρεμάτιων χώρων
• Αποκατάσταση της φυσικής κοίτης
• Υποβοήθηση της βλάστησης με φυτεύσεις που θα σέβονται τη γηγενή χλωρίδα.
• Καθαρισμός καθόλη τη διάρκεια του έτους με ήπια μέσα (χωρίς τη χρήση βαρέων οχημάτων) αποφεύγοντας την περίοδο Μαρτίου-Σεπτεμβρίου (λόγω αναγκών της ορνιθοπανίδας).
• Αποκατάσταση, από την τεχνική σας υπηρεσία, των σημείων που έχουν υποστεί καθίζηση λόγω πλημμυρών και εγκυμονούν κινδύνους για τους πολίτες (πχ Ροδοδάφνης και Κορυτσάς στο Πολύδροσο Αμαρουσίου έμπροσθεν της παιδικής χαράς, σημείο που παραμένει πλημμελώς φυλασσόμενο με συρματόπλεγμα εδώ και 5 χρόνια!! παρά τις οχλήσεις μας).
• Ανάπλαση και φύτευση, του εναπομείναντα χώρου της Ρεματιάς μετά τη διάνοιξη της οδού Φραγκοκλησιάς, περίπου 10 στρεμμάτων που αποψιλώθηκε για τα έργα, ώστε να αποκατασταθεί κατά το δυνατόν το τοπίο που παραμένει επί πολλά χρόνια αφύτευτο, υποβαθμίζοντας τη γύρω περιοχή και αλλοιώνοντας το περιβάλλον της ρεματιάς και το οποίο έχουμε ζητήσει με έγγραφό μας από τις 17/12/2014  αρ.πρωτ.598
• Έγκαιροι ψεκασμοί για την αποφυγή ύπαρξης κουνουπιών.
• Αντιμετώπιση των θεμάτων, ρύπανσης και ασφάλειας παράνομων παροχετεύσεων

…………………………………………………………………….

Ο «οικολόγος» αντιπεριφερειάρχης απάντησε με έργα κυρίως. Ειδικά στο κομμάτι που είναι τονισμένο (bold) και αφορά στον καθαρισμό των ρεμάτων με ήπια μέσα και με σεβασμό στην πανίδα της περιοχής, οι φωτογραφίες μιλάνε από μόνες τους για την οικολογική τυο αλά και την πολιτική του τοποθέτηση. 

Ήδη, από το 2015, οι καθαρισμοί ρεμάτων στον βόρειο τομέα της Αττικής (και αλλού αλλά εδώ αναφερόμαστε στη συγκεκριμένη περίπτωση) γίνονταν με βαριά χωματουργικά μηχανήματα. Το Λυκόρεμα Πεντέλης είναι μία κραυγαλέα περίπτωση

  

Ήπιο μέσο καθαρισμού ρεμάτων (φωτ ΕΦΣΥΝ 19/10/2015) - Λυκόρεμα Πεντέλης

Επιθεώρηση εργοταξίου με επίσημο ένδυμα

...γιατί το safety jacket είναι για το στούντιο

Καθαρισμός ρέματος - έργο της περιφέρειας Αττικής

Επιπλέον η ενιαία θέση της περιφερειακής διοίκησης (στην οποία υπάγεται ο οικολόγος)  υπέρ της τσιμεντοποίησης των ρεμάτων, καθώς και της εγκατάστασης συρματοκιβωτίων (σκληρές διευθετήσεις) είναι σε διαμετρικά αντίθετη θέση από εκείνη του συλλόγου, οποίος ζητά αποκατάσταση της φυτικής κοίτης και υποβοήθηση της βλάστησης.Η θέση της περιφέρειας άλλωστε δηλώθηκε ξεκάθαρα με την προώθηση "τελικών λύσεων" σε σημαντικά ρέματα της Αττικής με τσιμεντοποίηση και αντικατάσταση της φυσικής κοίτης με τσιμεντένιους οχετούς.

Παρά λοιπόν την αποδεδειγμένα εχθρική προς τιο περιβάλλον στάση της περιφέρειας και του «οικολόγου» αντιπεριφερειάρχη, ο ίδιος συνεχίζει να μοσχοπουλάει οικολογία και δημοκρατία επί τη ευκαιρία της συνάντησης με εκπροσώπους του συλλόγου της Ρεματιάς Πεντέλης Χαλανδρίου.

Και μάλιστα «Ο Γιώργος Καραμέρος συμφώνησε στην πρόταση του συλλόγου για την εκπόνηση μιας μελέτης βάσης για την ιστορική εξέλιξη της χλωρίδας κατά μήκος της ρεματιάς με στόχο την ενιαία ανάπλασή της ανεξάρτητα από το φορέα υλοποίησης» γιατί το να προσφέρεις καθρεφτάκια** για να εξασφαλίζεις τη συναίνεση ακόμα και στους πιο ακραίους σχεδιασμούς, ήταν πάντα μία επιτυχημένη τακτική.

Αξίζει να σταθούμε στο σημείο όπου «ο αντιπεριφερειάρχης εξέφρασε προβληματισμούς για τη σύσταση φορέα διαχείρισης της ρεματιάς, που εκκρεμεί από το 1995, εάν δεν προβλέπονται ουσιαστικές αρμοδιότητες, ενώ δεσμεύτηκε να αντιμετωπίσει ζητήματα που έθεσε η αντιπροσωπεία του Συλλόγου και αφορούν, μεταξύ άλλων: στην αποκατάσταση του πρανούς επί των οδών Κορυτσάς και Ροδοδάφνης, στο Πολύδροσο Αμαρουσίου, στις αναγκαίες αποκαταστάσεις σαρζανετιών που έχουν καταστραφεί, στην αποκατάσταση φθορών στο γεφυράκι μεταξύ Νέου Αμαρουσίου και Βριλησσίων, στον καθαρισμό του Βαθυρέματος στην Πεντέλη και στις φυτεύσεις των πρανών, που κατέστρεψαν οι φωτιές το 2004 και το 2007 στο Πολύδροσο, αλλά και του εναπομείναντα ελεύθερου χώρου μετά από τη διάνοιξη της οδού Φραγκοκλησιάς. Βάζετε στοίχημα πως τα σαρζανέτια θα επανακατασκευαστούν, το γεφυράκι θα μεγεθυνθεί, ενώ φυτεύσεις δεν πρόκειται να γίνουν; Ας ετοιμαστούμε να υποδεχτούμε τα ερπυστριοφόρα του αντιπεριφερειάρχη στο Βαθύρεμα, στο Λυκόρεμα ή ακόμα και στον Βαλανάρη. 

Οι άνθρωποι της περιφέρειας πουλάνε οικολογία, πουλάνε νοιάξιμο και έχουν την ίδια άνεση να υποσχεθούν στους κατοίκους αναδάσωση του Πεντελικού  όπως και να δεσμευτούν για την «παραχώρηση προς αξιοποίηση» στους "επενδυτές" και μάλιστα στο σύνολο του.

Υπάρχει ένας σχεδιασμός όπως προαναφέραμε, που περιγράφεται (και) από το ρυθμιστικό Αθήνας - Αττικής (Ν.4277/2014). Οι κάτοικοι δεν ρωτήθηκαν, η διαβούλευση ήταν ανύπαρκτη. Η γενική πορεία είναι προς την ελαχιστοποίηση της μη "αποδοτικής οικονομικά" φύσης με την παράλληλη μεγέθυνση ρυπογόνων και εντατικών δραστηριοτήτων. Η περιφέρεια, που καβάλησε και το άρμα της οικολογίας για να αναρριχηθεί, είναι ο φανατικότερος θιασώτης της πορείας προς τον αφανισμό της Αττικής φύσης και του τοπίου. Αναζητά ή κατασκευάζει έντεχνα (με τη βοήθεια και αυτοδιοικητικών που δεν έχουν ιδεολογική συνάφεια) συναίνεση 'η ανοχή. Έρχονται έργα και η εξασφάλιση (ή η κατασκευή στην ανάγκη) συναίνεσης είναι το πολυτιμότερο κεφάλαιο σε αυτούς τους καιρούς.

____________________________

*    Μπάρα = η λιμνούλα
** Εν προκειμένω, μελέτες που εκπονούνται για να κλείσουν στόματα και δεν πρόκειται να αξιοποιηθούν ουσιαστικά ποτέ.

Επισκεφθείτε και 
Ρέματα της Αττικής: o καθαρισμός που μπορεί να φέρει πλημμύρες
Η νέα... μάχη του Μαραθώνα για τα σκουπίδια
Πνίγουν με τσιμέντο τα τελευταία ρέματα
Κρίνεται η τύχη του ρέματος Πικροδάφνης
Σβήνουν από τον χάρτη το Μεγάλο Ρέμα Ραφήνας
Μια απάντηση στον κύριο σύμβουλο

και άλλα πολλά

Εγκιβωτίζετε ρέματα και αλήθειες κ. Φιλίππου

Απάντηση στον κ. Π. Φιλίππου για όσα ψεύδη καταμαρτυρά σε άρθρο του ο αντιπεριφερειάρχης με τις γαλότσες (κατά δήλωση του)

Παρά τις υποδομές που έχουν συγκεντρωθεί στην Αττική επί χρόνια, έχουμε γίνει μάρτυρες καταστροφών οι οποίες αποδίδονται σε έλλειψη υποδομών ή κακοτεχνίες, ισχυρισμός που αποτελεί εκ νέου βήμα για να ξοδευτούν κονδύλια για ακόμα περισσότερες —συχνά ακριβές και αναποτελεσματικές— υποδομές.

Ο κ. Φιλίππου με την επιστολή του «Αλήθειες για το Μέγα Ρέμα Ραφήνας» πιστοποιεί την εκπεφρασμένη από βήματος Περιφερειακού Συμβουλίου Αττικής (3/4/2018) αδυναμία του να κατανοήσει τη μελέτη για το Μεγάλο Ρέμα Ραφήνας, λόγω της επαγγελματικής του ιδιότητας («εγώ ένας φιλόλογος είμαι» είπε). Έτσι προχώρησε σε αντιγραφή του κειμένου των μελετητών, οι οποίοι είναι ανάμεσα στους πρώτους υπεύθυνους για την προχειρότητα στη σύνταξη μίας μελέτης που καταστρέφει το μεγαλύτερο ρέμα της Αττικής.

Ενώ η επιστήμη εξελίσσεται και η τεχνική προοδεύει διεθνώς, στην Ελλάδα προτάσεις σαν και αυτή της διευθέτησης του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας (κάλυψη 15χλμ. φυσικού ρέματος με σκυρόδεμα και λιθοπλήρωτα συρματοκιβώτια) θυμίζουν πως ζούμε πίσω από τον υπόλοιπο κόσμο. Η διεθνής εμπειρία και πρακτική κινούνται πλέον σε κατεύθυνση συμμαχίας με την ίδια τη φύση. Πρόσφατο παράδειγμα η Κοπεγχάγη, όπου με μία αποστομωτικά φτηνότερη, ολοκληρωμένη και περιβαλλοντικά ορθή λύση, διαχειρίζεται τα πιθανά πλημμυρικά φαινόμενα στην πόλη. Την ίδια ώρα στην Αττική ετοιμάζονται να ξοδέψουν εκατομμύρια που δεν περισσεύουν, για να ρίξουν ακόμα μία σφαίρα στο σώμα του τόπου, επιδεικνύοντας ταυτόχρονα αναλγησία στον κίνδυνο που θα εξακολουθούν να διατρέχουν οι εγκατεστημένοι —κακώς— παρά το ρέμα.

Εκεί λοιπόν εντοπίζονται οι ενστάσεις απέναντι στην απηρχαιωμένη, περιβαλλοντικά απαράδεκτη και οικονομικά ασύμβατη με τα δεδομένα, πρόταση που υπερασπίζεται χωρίς να καταλαβαίνει(;) ο αντιπεριφερειάρχης Φιλίππου. Οι συκοφαντίες που εξαπολύει εναντίον εκείνων των φορέων που υπερασπίζονται το δημόσιο χαρακτήρα των ρεμάτων και των παραρεμάτιων γαιών είναι προπέτασμα καπνού για να αποκρύψει εργολαβίες που εξαφανίζουν το ρέμα και εξυπηρετούν τη μεταβολή κάθε σπιθαμής γης σε χρυσορυχείο λίγων ιδιωτών.

Σκληρά υλικά, δόμηση, συρματοκιβώτια με ταυτόχρονη απομάκρυνση βασικών στοιχείων του προφίλ της βλάστησης της περιοχής, εκδίωξη της πανίδας του ρέματος προωθούνται ΑΝΤΙ για εκτατικές παρεμβάσεις, με αναζήτηση και αποσόβηση των αιτίων των πλημμυρών στα μέρη που γεννιέται η απορροή. Εκτατικές αναδασώσεις στο Πεντελικό, ήπιου χαρακτήρα έργα ορεινής υδρονομίας και χώρο στο νερό δια της οριοθέτησης του ρέματος είναι αυτά που ζητάει, μέσα στην οδύνη του, ο τόπος. Λύσεις φιλικές προς το περιβάλλον με διατήρηση της εναπομείνασας περιβαλλοντικής ισορροπίας. Όχι αφανισμός της. Αλλά αυτά δεν έχει λόγο να τα υπερασπιστεί ο κ. Φιλίππου γιατί είναι φτηνότερα, προστατεύουν τη φύση και λειτουργούν σε όλο τον κόσμο. Δεν αφήνουν όμως χώρο ανάπτυξης οικισμών, έργων και εργολαβιών που είναι προφανές πως προετοιμάζονται για τον τόπο, ερήμην των κατοίκων του. Και αυτό είναι η  αλήθεια που κρύβει ο αντιπεριφερειάρχης.

Κίνηση για την Προστασία και Ανάδειξη του Μεγάλου Ρέματος
Ανεξάρτητη πρωτοβουλία πολιτών “Δασαμάρι S.O.S.

Cine Σχολειό Πικερμίου

Το Δημοτικό Συμβούλιο Ραφήνας αποφάσισε την καταδίκη του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 27/11/2017

ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ (21/11/17) ΡΑΦΗΝΑΣ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ 

ΤΗΝ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΡΕΜΑΤΟΣ ΡΑΦΗΝΑΣ

Με 18 ψήφους υπέρ και 6 κατά το Δημοτικό Συμβούλιο Ραφήνας γνωμοδότησε θετικά υπέρ την Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων της καταστροφής του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας. Για να εξασφαλίσει ο Δήμος αυτή την πλειοψηφία με μόνο ένα 25% απώλειες σε θετικές ψήφους, χρειάστηκε να επιστρατεύσει λυτούς και δεμένους: δύο μελετητές για την παρουσίαση, υποστηρικτική ομάδα των μελετητών από κάτω και εκπρόσωπο από πλευράς υπουργείου(ΥΠΥΜΕΔΙ). Όλοι αυτοί με τη βοήθεια της στενής ομάδας του Δημάρχου κ.Ευάγγελου Μπουρνούς ξετύλιξαν την εκφοβιστική τους κινδυνολογία προκειμένου να πείσουν τους δημοτικούς συμβούλους ακόμη και της ίδιας τους της παράταξης ότι αν δεν περάσει αυτή η μελέτη η Ραφήνα θα πνιγεί.

Και ενώ η αίθουσα ήταν γεμάτη από δημότες που ανησυχούν για το μέλλον του ρέματος σε σχέση τόσο με την οικολογική καταστροφή που θα επιφέρει η μελέτη όσο και με τις πλημμυρικές αντοχές του ρέματος, βρεθήκαμε αντιμέτωποι με την τουλάχιστον αυθάδη ομιλία του εκπροσώπου του υπουργείου κ.Αντ.Κοτσώνη απέναντι στους πολίτες και στους δημοτικούς συμβούλους και με την απροκάλυπτη πλέον ομολογία των μελετητών ότι το οικοσύστημα του ρέματος θα εξαφανιστεί δια παντός. Και αφού μετά το λογίδριό του (που έβγαλε εκτός εαυτού ακόμη και δημ. συμβούλους της «συμπολίτευσης») ο κ.Αντ.Κοτσώνης πήγε να αποχωρήσει ύστερα από παραίνεση του πρόεδρου του Δημ.Συμβουλίου, ο κόσμος που παρακολουθούσε εξαγριώθηκε και τον ανάγκασε να επιστρέψει και να μείνει ως την πρώτη πρωινή για να ακούσει τους πολίτες που επρόκειτο να μιλήσουν.

Οι πολυάριθμες ερωτήσεις πολιτών και φορέων απαντήθηκαν από τους μελετητές στην καλύτερη περίπτωση με προχειρότητα (χαρακτηριστικό άλλωστε που διακρίνει και την ίδια τη μελέτη τους) και στη χειρότερη παραποιήθηκαν ή δεν απαντήθηκαν καθόλου. Χαρακτηριστικά παραδείγματα ήταν η άγνοια των μελετητών για ύπαρξη μελέτης του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος που προτάσσει και χρηματοδοτεί την ανάκτηση και διατήρηση της φυσικής κοίτης ποταμών και ρεμάτων ως αποτελεσματικότερη απέναντι στην πλημμύρα και οικονομικότερη από τις εργολαβικές μεθόδους εγκιβωτισμού που εφαρμόζουν υπουργείο και περιφέρεια, η άγνοια κάποιων μεθόδων συγκράτησης νερού στα ορεινά και σταθεροποίησης των πρανών που αναφέρθηκαν από πολίτες και πολλά ακόμη…

Οι περισσότεροι από τους Δημοτικούς Σύμβουλους που υπερψήφισαν φάνηκε ότι δεν είχαν διαβάσει ούτε καν την «μη τεχνική περίληψη» της μελέτης γι’ αυτό και οι τοποθετήσεις τους περιορίστηκαν κυρίως σε προσωπικές ή επαγγελματικές ή άλλες ανεκδοτολογικές διηγήσεις. Αυτοί που στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων και καταψήφισαν την οριστική καταδίκη του φυσικού οικοσυστήματος του ρέματος άρα και της μοναδικής ελπίδας προστασίας μας από τις πλημμύρες ήταν οι κ.Βασιλόπουλος, Κατσούδα, Ξηντάρας, Στέφου,Τόκα, Φαφούτης. Όλοι οι υπόλοιποι συναίνεσαν στην απόφαση καταδίκης του Μεγάλου Ρέματος.

Η μάχη για τη διάσωση του Μεγάλου Ρέματος δεν τελειώνει εδώ. Μπροστά μας έχουμε το Περιφερειακό Συμβούλιο και φυσικά δυνατότητες προσφυγών τόσο σε διοικητικό όσο και σε νομικό επίπεδο. Η Κίνηση για την Προστασία και Ανάδειξη του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας καλεί όλους τους δημότες και κατοίκους του δήμου μας να συσπειρωθούν σε αυτή την προσπάθεια για να μην επιτρέψουμε να μετατραπεί η Ραφήνα σε άλλη μια Μάνδρα. 

Επισυνάπτουμε το βίντεο της τοποθέτησης της Κίνησης για την Προστασία και Ανάδειξη του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας στο Δημοτικό Συμβούλιο. 

Κίνηση για την Προστασία και Ανάδειξη του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας

Η μόδα των συρματοκιβωτίων - Μάταιες, αλλά κερδοφόρες παρεμβάσεις

Gabions

Διαβάζουμε στη σελίδα του Αθηναϊκού - Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων (ΑΠΕ-ΜΠΕ) πως:

Τα αντιπλημμυρικά και αντιδιαβρωτικά έργα που εγκρίθηκαν για την περιοχή Καλάμου, Βαρνάβα, Καπανδριτίου και Πολυδενδρίου Αττικής και θα υλοποιηθούν από την Περιφέρεια Αττικής, αφορούν σε έργα για την αντιδιαβρωτική προστασία του εδάφους σε έκταση 8.500 στρεμμάτων (κορμοδέματα, κορμοπλέγματα και κλαδοδέματα), καθώς και κατασκευή 340 περίπου μικρών ξυλοφραγμάτων στις λεκάνες απορροής. Τα έργα άμεσης προστασίας που ξεκινούν, έχουν προϋπολογισμό 3 εκατομμυρίων ευρώ.

Πολύ σωστά, η βασική αντιπλημμυρική και αντιδιαβρωτική παρέμβαση είναι η συγκράτηση των υλικών που παρασύρει η βροχή και η κάθε κίνηση νερού πάνω στην επιφάνεια της λεκάνης. Όπως πολλά χρόνια γίνεται, με τις κατασκευές κορμοδεμάτων και κλαδοπλεγμάτων σε συγκεκριμένα σημεία, διαμορφώνονται φυσικοί αναβαθμοί οι οποίοι με την επιβράδυνση της κίνησης του νερού, τον εμπλουτισμό των χαμηλότερων εδαφικών στρωμάτων με νερό, αλλά και με τη συγκράτηση του επιφανειακού εδάφους, συντελούν σημαντικά στην αποκατάσταση των πληγεισών από τη φωτιά περιοχών.  

Σημαντική και αναντικατάστατη παρέμβαση είναι η αναδάσωση της λεκάνης προκειμένου με την ανάπτυξη και του ριζικού πλέγματος των νεοφυτευθέντων να ενισχυθεί η συγκράτηση του εδάφους και η απορρόφηση του νερού. Προβλέπονται και αυτές (οι αναδασώσεις) όπως μας ενημερώνει το ΑΠΕ-ΜΠΕ στο ίδιο άρθρο:

.... αλλά (προετοιμάζονται) και οι αναδασώσεις με ενδημικά είδη περίπου 300 στρεμμάτων, στις περιοχές που δεν θα αναγεννηθούν με τη φυσική διαδικασία και η συντήρησή τους για διάστημα δύο ετών. Και για αυτό το στάδιο προβλέπεται να ολοκληρωθούν εντός του Οκτωβρίου οι μελέτες και οι διαδικασίες ανάθεσης.

Τα περίεργα (και συνήθως αναποτελεσματικά)

Τα περίεργα εμφανίζονται στο σημείο που γίνεται αναφορά για δράσεις όπως "κατασκευή συρματοκιβωτίων" τα οποία βαφτίζονται "υποδομές πρόληψης φυσικών καταστροφών"

Επίσης, στο πλαίσιο των συνολικών δράσεων για την αντιδιαβρωτική και αντιπλημμυρική προστασία της πληγείσας περιοχής, προετοιμάζεται η κατασκευή υποδομών πρόληψης φυσικών καταστροφών, όπως είναι η κατασκευή 20 μεγαλύτερων φραγμάτων από τεχνητά συρματοκιβώτια σε ρέματα της πληγείσας περιοχής, 

Είναι μόδα που κρατάει χρόνια, η μόδα των συρματοκιβωτίων (πιο γνωστά ως σαρζανέτ ή gabions). Εικαζόμενη "πανάκεια" που εφαρμόζεται σε κυματοθραύστες λιμανιών, σε προστατευτικές δομές αγωγών μέχρι σε διευθετήσεις ρεμάτων και προστασία πρανών. Πάντα όμως με μία υπερβολή που τελικά τα μετατρέπει από προστατευτικό μέσο σε απειλή.

Όλες οι κανονικές μέθοδοι που εφαρμόζονται επί χρόνια για την προστασία περιοχών που απειλούνται από διάβρωση, λόγω πυρκαγιάς ή από άλλες αιτίες, είναι σε κάποιο μέρος τους, ήπιες μέθοδοι.  Χρησιμοποιούν υλικά που ακόμα και αν δεν προέρχονται από τον ίδιο τόπο, είναι φιλικά και ως προς την επίδραση τους στο τοπίο της πληγείσας περιοχής αλλά και στο περιβάλλον το οποίο προστατεύουν.

Προστασία σε συνεννόηση και συνεργασία  με τη φύση

Τα gabions αντίθετα είναι ξένα προς το περιβάλλον στο οποίο εγκαθίστανται. Λειτουργούν ως οικολογικές ασυνέχειες τόσο λόγω του όγκου τους όσο και λόγω του ότι διαμορφώνουν νέα κατάσταση στην περιοχή που αναρρώνει από την καταστροφή. Η σταθερότητα της "νέας κατάστασης", της νέας ισορροπίας που δημιουργείται, είναι εξαιρετικά αμφισβητούμενη αφού μετά την έλευση κάποιων ετών, τα συρματοκιβώτια διαλύονται και αυτό που μένει είναι ασταθείς όγκοι από πέτρες που καταρρέουν και γεμίζουν τις άλλοτε χωμάτινες αλλά σταθερότατες επί σειρά αιώνων, κοίτες των ρεμάτων.

Κακή χρήση (και αναιτιολόγητη) συρματοκιβωτίων

Η επιπόλαια θεώρηση λέει πως αφού τα συρματοκιβώτια είναι όγκοι από φυσικά υλικά είναι και "οικολογικά" (σολοικισμός ει μη γλωσσική και επιστημονική βαρβαρότητα). Στον κοινό νου αυτό φαντάζει θεμιτό και μάλιστα προτιμητέο σε κάθε περίπτωση αντιπλημμυρικών και αντιδιαβρωτικών έργων. Ο κοινός νους, όπως και ο νους ενός μηχανικού που παρατύπως και καταχρηστικά εκτελεί υδραυλικά έργα αστικού τύπου  σε δάση, δεν μπορεί να αντιληφθεί τι σημαίνει αποκατάσταση οικοσυστήματος, αποκατάσταση δάσους, αποκατάσταση διαταραγμένου τόπου. Η έννοια "τόπος" για τους παραπάνω είναι στατική, είναι φωτογραφία μίας στιγμής. Δεν αντιλαμβάνονται πως η διάσταση χρόνος περνάει πάνω από τον "τόπο" ο οποίος εκτός από τη μορφολογία που νομίζουν πως πάνε να αποκαταστήσουν, διαθέτει και μία "φυσιολογία" σαν ένας και αδιαίρετος  ζωντανός οργανισμός. Με την εμφύτευση του gabion, του τοίχου με τα συρματοκιβώτια, αφαιρούν τα ζωντανά όργανα ενός τόπου για να του βάλουν τεχνητά. Φτιάχνουν ένα ακόμα πιο διαταραγμένο τόπο, σαν καινούργιοι δόκτορες Φρανκεστάιν.

Που είναι απαραίτητα τα συρματοκιβώτια τελικά;

Τα συρματοκιβώτια μπορούν να είναι και απαραίτητα, σε κάποιες περιπτώσεις. Στα μεγάλα έργα υποδομής (αυτοκινητόδρομοι, μεγάλα λιμενικά, αεροδρόμια  κ.ά) όπου πρέπει άμεσα το έργο να προστατευτεί από ενδεχόμενο κίνδυνο, που μπορεί να εμφανιστεί σε σύντομο χρονικό διάστημα και πιθανόν και λόγω της κατασκευής του ίδιου του έργου. Εκεί, η προϋπάρχουσα ισορροπία διαταράχθηκε από το ίδιο το έργο και οι δομές συρματοκιβωτίων αποτελούν έναν (προσωρινό) μανδύα προστασίας. Η αληθινή προστασία θα έρθει αργότερα, εφόσον το κάθε έργο ενσωματωθεί τελικά στο πολύπλοκο πλέγμα μηχανικών και οικολογικών ισορροπιών του τόπου μέσα στον οποίο εντοπίζεται. Η προσαρμογή αυτή μπορεί να προκαλέσει και φθορά σε κάποια έργα αλλά αυτό είναι θέμα του "έξυπνου σχεδιασμού" που δεν πρέπει να επαναλάβει τα ίδια λάθη αποκαθιστώντας την προηγούμενη κατάσταση, αλλά επινοώντας μία νέα, προσαρμοσμένη στις κρατούσες συνθήκες, αποκατάσταση. Η φύση άλλωστε δείχνει και τον σωστό τρόπο. Αρκεί να την ακούσει ο μελετητής και να μη φερθεί ως ηλίθιος επιμένοντας στη δική του, την αποδεδειγμένα στην πράξη  ως λάθος, άποψη.

Στα μεγάλα έργα η χρήση τους είναι σχεδόν αναπόφευκτη

Στην περίπτωση λοιπόν που δεν έχουμε να κάνουμε με κατασκευή μεγάλων έργων υποδομής, η χρήση συρματοκιβωτίων (gabions) στο βαθμό που γίνεται στη χώρα μας, είναι ένα μεγάλο λάθος. Πιο πολύ λάθος είναι στην επιχείρηση αποκατάσταση πληγεισών από πυρκαγιά περιοχών. Τερατώδες λάθος είναι και στην περίπτωση που γεμίζουν τα ρέματα της χώρας θεωρώντας πως έτσι τα προστατεύουν. Μάλλον ως τελευταία λύση έπρεπε να θεωρούνται και όχι ως πρώτη και μοναδική.

Gabions για να πατήσει ο δρόμος. Παρά τα χρόνια, η βλάστηση δεν
αναπτύχθηκε ποτέ πάνω τους ενώ τα gabions γεράσανε και είναι ετοιμόρροπα
Ποταμός Βαλανάρης, Πικέρμι - Ντράφι 2015

Μία απάντηση στο ερώτημα "γιατί όπου και να κοιτάξουμε σε αντιπλημμυρικά έργα μετά από φωτιά θα δούμε συρματοκιβώτια και τσιμεντένιους αναβαθμούς;" μας δίνει -εμμέσως- το άρθρο του ΑΠΕ-ΜΠΕ. Γράφει:

"το υπουργείο επισημαίνει ότι μέσα σε 40 ημέρες εκδόθηκε η σχετική εγκύκλιος του ΥΠΕΝ, εκπονήθηκαν οι μελέτες από τα στελέχη των αρμόδιων δημόσιων υπηρεσιών, ελέγχθηκαν και εγκρίθηκαν αρμοδίως, έγιναν οι απαραίτητες αιτήσεις και τα τεχνικά δελτία της Περιφέρειας Αττικής και εγκρίθηκαν από το υπουργείο Οικονομίας, ωρίμασε η εκτέλεση των έργων και η διαδικασία συμβάσεων για τα απαραίτητα έργα."

Αυτό το "εκπονήθηκαν οι μελέτες σε σύντομο χρονικό διάστημα" μυρίζει copy paste προηγούμενης μελέτης. Αυτό είναι πολύ συνηθισμένο, ειδικά στις επείγουσες μελέτες. Είναι πολύ πιθανό να είναι αυτός ο μηχανισμός (και ο λόγος συνάμα) για την αναπαραγωγή των ίδιων προτάσεων στις μελέτες. 

Η συνεχής αναπαραγωγή των ίδιων προτάσεων, δημιούργησε μία μακάβρια "μόδα" που επιβάλει ως μόνη απάντηση στα προβλήματα που δημιουργούν οι (πιθανές ή απίθανες αλλά πάντα ανθρωποκεντρικά προσδιορισμένες) πλημμύρες, μία άλλη  πλημμύρα από συρματοκιβώτια. Μία πλημμύρα  που πνίγει τελικά τα ρέματα αλλά και το φυσικό περιβάλλον της χώρας.

Αναβαθμός στο Λυκόρεμα Πεντέλης. Προφανώς υπερδιαστασιολογημένος
στέκει εγκάρσια στο ρέμα. Μόνος αυτός,, δίχως έργα προστασίας της λεκάνης

Τσιμεντένιος αναβαθμός. Καλλίσια Πεντέλης. Η εναλλακτική των
συρματοκιβωτίων σε μία θεωρία που βλέπει το ρέμα ως αγωγό νερού και μόνο

Θα ήταν καλό για αρχή στην λύση του προβλήματος να ξεκινήσουν οι μελετητές να ταυτοποιούν το κάθε ρέμα ως φυσική και ολοκληρωμένη οντότητα, που διαθέτει ιδιαίτερη μορφολογία και μοναδική οικολογία. Το ίδιο και για τις υπό αποκατάσταση επιφάνειες. Να ξεκινούν οι μελέτες από την αναγνώριση των μορφολογικών, αλλά κυρίως των λειτουργικών και οικολογικών χαρακτηριστικών τους. Τότε, η σχεδιαζόμενη αποκατάσταση θα είναι σοβαρή, αποτελεσματική και περιβαλλοντικά ισορροπημένη και επιτυχής, αφού θα ξεκινάει από μία ολοκληρωμένη μελέτη που θα εστιάζει ακριβώς πάνω στο μοναδικό αντικείμενο της.

____________________

Επιπλέον πληροφορίες και εικόνες για μία κλασική περίπτωση άμετρης παρέμβασης με (πολύ πιθανό) στόχο το οικονομικό όφελος, μπορείτε να βρείτε και στο blog της ΓΕΩΜΥΘΙΚΗΣ στην ανάρτηση "Ποταμός Βαλανάρης Πεντέλης. Η τοπογραφία, οι πηγές, η πορεία και οι καταρράκτες του ποταμού της «Ακρόπολης της Παλαιοντολογίας»". Προσοχή στην ενότητα "Στάση 7: Τα τσιμεντένια φράγματα"

Εδώ είναι Αττική. Φαιό νταμάρι με μαύρο μέλλον

Μπητσόμπαρα, ντουσιέρες, ξαπλώστρες.
[Αν δεν τα βλέπετε, δεν έχετε όραμα]

Ένα μικρό μπουκέτο από την ανθρώπινη επίδραση στο φυσικό περιβάλλον, στα ρέματα και τις παραλίες της ανατολικής Αττικής, όσο αυτά αντέχουν και υπάρχουν ακόμα. 

1. Οικολογική καταστροφή στο Ζούμπερι και η απάντηση του Δημάρχου.

2. Την κατασκευή οργανωμένης πλαζ στην παραλία "Μαρίκες" προγραμματίζει η διοίκηση του Λιμένος Ραφήνας - Εκδηλώσεις διαμαρτυρίας δρομολογεί ο Εξωραϊστικός Σύλλογος της Ραφήνας "Νηρέας"

3. Καταγγελία παράνομης απόρριψης αδρανών και προϊόντων εκσκαφής και κατεδαφίσεως στο Μεγάλο Ρέμα

4. Μπάζα στο Μεγάλο Ρέμα στη Ραφήνα

5. Ξανά λάσπη στην παραλία Σέσι Γραμματικού

6. Αυτό είναι το έγκλημα που απειλεί την Αττική και τις παραλίες της!

7. Εικόνες από το βυθό της παραλίας Σέσι Γραμματικού μετά τις βροχοπτώσεις 27.03.2014. Η λήψη του βίντεο έγινε στις 30.04.2014. ( Τα σχόλια δικά σας, αν υπάρχουν )

8. Το διαρκές σκάνδαλο της παραλίας Αρτέμιδος

9. Δεν πέφτει καρφίτσα ανάμεσα στο κύμα και την αμμουδιά

10. Οι παραλίες, τα «μπιτσόμπαρα» και η αυθαιρεσία των δήμων

Ο αναγνώστης θα πρόσεξε πως δεν υπάρχει αναφορά στα δάση της ανατολικής Αττικής. Αυτό γίνεται σκόπιμα αφού, αν στο δυσώδες "μπουκέτο" μας περιλαμβάναμε και τη γενικευμένη επίθεση των ιθυνόντων των ΟΤΑ α και β βαθμού (Δήμοι και Περιφέρεια) ή άλλων που επιβουλεύονται τα δάση και τις δασικές εκτάσεις, η ανάρτηση αυτή θα αποκτούσε ουρανομήκεις διαστάσεις.

Διαβάζουμε στην επικαιρότητα όπως καταγράφεται από τα Μέσα, τοπικής ή υπερτοπικής εμβέλειας, καταγγελίες για αντιπεριβαλλοντικές ενέργειες, οι οποίες αφορούν ως επί το πλείστον παραλίες και αιγιαλούς καθώς και τις οικοδομικές λαθροχειρίες επιτηδείων επ' αυτών. Σε μία χώρα που χειμάζεται οικονομικά και ηθικά, οι λαθροχειρίες αυτές μάλλον θα εθεωρούντο αναμενόμενες, αλλά για τον νοήμονα άνθρωπο, ποτέ δεν θα εθεωρούντο φυσιολογικές ή ακόμα περισσότερο, αιτιολογημένες. Άλλωστε όλες αυτές οι λαθροχειρίες τελικά, δεν είναι "σημεία των καιρών" αφού συνέβαιναν από αρκετά χρόνια πριν, στις περισσότερες περιοχές της Αττικής (βλέπε δυτική ακτή την επονομαζόμενη και "Αττική Ριβιέρα" ή την εξωτική Λούτσα της ανατολικής ακτης). Απλά σήμερα με το πρόσχημα της ευαγγελιζόμενης "ανάπτυξης", το πράγμα έχει ξεχειλώσει. Ο κάθε ανόητος, που μοίρα σκληρή και αδυσώπητη, τον τοποθέτησε σε θώκο εξουσίας (ιιξουσίας κατά το ορθόν), νομίζει πως διαθέτει την "αναπτυξιακή δύναμη" επειδή στον ύπνο του -και στον ξύπνιο του- βλέπει σε οράματα τον εαυτό του σαν κάτι μεταξύ Bill Gates και Λουδοβίκου XIV.

Οι Μαρίκες (φωτ. Αντ. Λαζαρής)

Πέρα από τους "οραματιστές" δίχως όραμα, των ΟΤΑ (δήμων και περιφερειών), στον μακάβριο χορό της καταστροφής της φύσης, παίρνουν μέρος και άλλοι οργανισμοί, με πιο συνηθισμένους τους οργανισμούς λιμένων. Στο μπουκετάκι πιο πάνω, αναφέρεται η αντίδραση που ξεσήκωσε η ενέργεια του Οργανισμού Λιμένα Ραφήνας και της διευθύνουσας συμβούλου του, να διενεργήσει διαγωνισμό (2) για την "παραχώρηση έκτασης 240 τ.μ. της παραλίας "Μαρίκες", προκειμένου να κατασκευαστεί αναψυκτήριο 10 τ.μ. με 30 τ.μ. εξέδρες, τουαλέτες και ανάπτυξη ομπρελών/τραπεζοκαθισμάτων σε έκταση 200 τ.μ. χωρίς περιορισμούς* στη χρήση μουσικής και στο ωράριο λειτουργίας."  

Οι ερωτευμένοι αναπτυξιολάγνοι θα απορήσουν. Μα να αντιδρούν στην απόκτηση μίας επιτέλους "οργανωμένης και φιλόξενης" παραλίας που θα φέρει και κόσμο στην περιοχή αλλά και ανάπτυξη στα μαγαζιά και την τοπική κοινωνία;

Μα μικρά μου αναπτυξιακοχτυπημένα, δεν νοείται ανάπτυξη αν αυτή δεν είναι αειφόρος και αν δεν εξασφαλίζει τη διατήρηση του φυσικού περιβάλλοντος δίχως φορτίσεις, οι οποίες μπορούν να το πλήξουν ανεπανόρθωτα. Με λίγα λόγια, οι Μαρίκες δεν μπορούν να δεχτούν την "ανάπτυξη" της οραματίστριας του οργανισμού λιμένα, αφού αποτελούν κλειστό σύστημα, με ένα από τα ελάχιστα εναπομείναντα παραθαλάσσια δάση ή έστω ομάδα συστάδων, διαθέτει λιβάδια Ποσειδωνίας και τέλος γειτνιάζει με σχηματισμούς αμμοθινών. Άρα η ανάπτυξη που οραματίζεται ο εμπνευστής του διαγωνισμού αντιβαίνει στον πρώτο στοιχείο από εκείνα που μπορούν να χαρακτηρίσουν ως βιώσιμη μία "αναπτυξιακή" απόπειρα αυτού του τύπου.

Μεταναστευτικές οδοί

Δίπλα στις Μαρίκες εντοπίζεται η εκβολή του Μεγάλου Ρέματος. Το Μέγα Ρέμα είναι το τελευταίο ρέμα της Αττικής, από τα 55 εναπομείναντα, το οποίο έχει σημαντική και σταθερή ροή υδάτων. Αυτό συμβαίνει και λόγω του ότι εκτός από την τροφοδοσία του με νερά από τον Βαλανάρη (ποτάμι της Πεντέλης που διασχίζει το Πικέρμι) και το ρέμα Παλλήνης, τροφοδοτείται και με τα νερά του Ποδονίφτη που εξετράπη προς το ρέμα Παλλήνης με τα έργα της Αττικής οδού. 

Στάθμευση μηχανημάτων στη ζώνη του ρέματος

Το Μέγα Ρέμα αποτελεί και προσωρινό ενδιαίτημα της μεταναστευτικής ορνιθοπανίδας που διέρχεται από την βορειοανατολική  Αττική (βλ. χάρτη) στον δρόμο προς  τις νότιες χώρες. Αυτό λοιπόν το ρέμα, με τη μεγάλη σημασία για την ορνιθοπανίδα, τη διατήρηση του περιβάλλοντος της περιοχής (τα ρέματα εκτός από νερό μεταφέρουν και αέριες μάζες οι οποίες συντελούν στην ανανέωση της ατμόσφαιρας και την εξυγίανση του ατμοσφαιρικό αέρα μίας περιοχής), η τοπική ιδιωτική πρωτοβουλία, με την απαράδεκτη ανοχή του δήμου επί χρόνια, το έχει καταντήσει χωματερή και χώρο απόρριψης πάσης φύσεως αποβλήτου. Υγρού, στερεού και αερίου. Η καταγγελία που αναφέρεται στο μπουκέτο μας (3) αλλά και το δημοσίευμα της Εφημερίδας των Συντακτών (4), αφορούν στη δράση ενός τοπικού χωματουργού, που θεωρώντας πως βρίσκεται στο τσιφλίκι τιυ μαζεύει σωρούς από απορρίμματα, υλικά εκσκαφών και καθαιρέσεων εντός της ζώνης του ρέματος. Υπάρχουν και άλλοι που αδειάζουν τους βόθρους τους στο ρέμα αφού "καταλήγει στη θάλασσα" αλλά και άλλοι που απορρίπτουν άμεσα ή έμμεσα, αστικά απορρίμματα εντός της κοίτης. Και σε αυτόν τον ζόφο, μειώνεται η επιφάνεια της εκβολής με οικοδομικά στοιχεία (προεκτάσεις χώρων στάθμευσης ή παρακειμένου πάρκου με αναψυκτήριο) περιορίζοντας περαιτέρω τη δυνατότητα του ρέματος να συνεχίσει να υπάρχει.

Δυσοίωνος τόπος η Ραφήνα, όπως θέλουν να τον καταντήσουν. Θαυμάσαμε τη "φιλοπεριβαλλοντική" ανάπτυξη που "οραματίζονται για τη Ραφήνα, ο δήμος και ο Οργανισμός Λιμένα της. Μέσα σε αυτό το μαύρο περιβάλλον, σε μία άλλη παραλία της Ραφήνας, στο "Μελτέμι" σχεδιάζεται η εγκατάσταση του αγωγού μεταφοράς και διάχυσης του επεξεργασμένου νερού του βιολογικού καθαρισμού που πρόκειται να κατασκευαστεί για τους δήμους Ραφήνας Πικερμίου και Σπάτων Αρτέμιδας. Η εγκατάσταση, όπως πάει θα χωρέσει και όλους τους γείτονες από Κάντζα και Παλλήνη μέχρι τον Ν. Βουτζά και ίσως και Ν. Μάκρη. Μαζεύεται δηλαδή ένας σοβαρός όγκος λυμάτων προς επεξεργασία προκειμένου να συμφέρει οικονομοτεχνικά το έργο. Εκεί λοιπόν, οι εκροές του "προχωρημένου δευτεροβάθμιου" βιολογικού δεν προβλέπεται να είναι οι καλύτερες ποιοτικά που μπορεί να πετύχει, αλλά αρκετά χαμηλότερης ποιότητας, για οικονομικούς λόγους βέβαια. Και αυτές οι εκροές που βρίσκονται εκτός ορίων για τις γνωστές μετρήσεις του ΠΑΚΟΕ, θα πέσουν στον κλειστό Νότιο Ευβοϊκό, στην παραλία Μελτέμι. Δαπανήθηκαν μέρες και μήνες συζητήσεων για να πειστούν όλοι. Προτάθηκαν ψευδολύσεις εκ των προτέρων απορριφθείσες προκειμένου να πείσουν για τις προσπάθειες του δήμου. Τελικά πείστηκαν όσοι χρειάζονταν να πειστούν. Με θεμιτό ή αθέμιτο τρόπο. Οι αριθμοί και η αλήθεια τους σώπασαν και άφησαν την επερχόμενη θλιβερή πραγματικότητα να μιλήσει γι' αυτούς. Όταν πια θα είναι πολύ αργά.

Προετοιμασία για το γαρμπίλι

Ας κάνουμε και ένα βήμα βορειότερα. Ας δούμε το Ζούμπερι (1 στο μπουκέτο). Ο "επιχειρηματίας" της προς εγκατάσταση καντίνας πήρε έναν φορτωτή και έστρωσε χαλίκι μπροστά στο οικόπεδο που θα στηθεί η καντίνα. Το χαλίκι (γαρμπίλι) κάλυψε την άμμο και τα βράχια μέχρι τη θάλασσα που είναι και σοβαρό ποινικό αδίκημα. Επιπροσθέτως λίγο παραπέρα και σύμφωνα με μαρτυρίες, έχει κλειστεί με χαλίκι και ένα μικρό λιμανάκι¨.

Με λίγα λόγια η άμμος της παραλίας του Ζούμπερι εξαφανίζεται σιγά σιγά και γεμίζει με οικοδομικό χαλίκι (γαρμπίλι) που ολοένα και προχωρά με γοργούς ρυθμούς, αλλά κανείς δεν γνωρίζει και δεν έχει ευθύνη. Το γαρμπίλι σκεπάζει την άμμο, τα βράχια, το λιμανάκι και εισχωρεί και στη θάλασσα με ό,τι συνεπάγεται για το οικοσύστημα και το περιβάλλον. (πηγή: fmvoice)

Η λάσπη από τον ΧΥΤΑ μέσω του ρέματος που είχαν
εξαφανίσει από τους χάρτες

Ο βυθός στο Σέσι

 Ακόμα πιο βόρεια, στο Γραμματικό, στήθηκε η σκηνή για το ακόμα μεγαλύτερο δράμα που παίχτηκε στα πλαίσια ενός πειράματος, μίας δοκιμής πάνω στην ανοχή που δείχνει απέναντι στο ψέμα αυτός ο λαός. Το Γραμματικό δεν μπορεί να ισχυριστεί πως αποτελεί αντιπροσωπευτικό δείγμα για τις αντιδράσεις του λαού των Ελλήνων, αλλά μπορεί να ισχυριστεί πως οι κάτοικοι του δοκίμασαν πρώτοι απ' όλους τους Έλληνες, το ψέμα του ΣΥΡΙΖΑ. Εκεί η μέχρι το 2014 υποψήφια περιφερειάρχης Αττικής στεκόταν στο πλευρό των κατοίκων και της κίνησης κατά  του ΧΥΤΑ Γραμματικού. Αυτό βέβαια άλλαξε μετά τις εκλογές, αφήνοντας τον κόσμο της κίνησης και γενικότερα τους ψηφοφόρους της "Δύναμης Ζωής" άφωνους. Υπήρξαν αντιδράσεις, οι ομόσταυλοι με την περιφερειάρνη, αυτοδιοικητικοί συνδυασμοί διασπάστηκαν αλλά ο ΧΥΤΑ προχώρησε. Πρόχώρησε παραβλέποντας όσα αποτυπώνονταν σε κάθε βροχή, σε κάθε καιρική μεταβολή ή απλά δίχως καμία συγκεκριμένη αιτία, ως επίπτωση στο περιβάλλον από τα έργα για τον ΧΥΤΑ. Οι αναρτήσεις (5,6,7 της δυσώδους ανθοδέσμης μας) από την παραλία Σέσι, μία μέχρι πρότινος, από τις ομορφότερες παραλίες που απέμειναν στην Αττική, είναι αποκαλυπτικές.

Πιέσεις στο περιβάλλον, εκτός από τους επίσημους φορείς και το κράτος, ασκούν και οι ιδιώτες. Αυτοί χαρακτηρίζονται απλά ιδιώτες γιατί όποιος φέρει και τιμά την ιδιότητα του πολίτη (που είναι αντίθετη από εκείνη του ιδιώτη) δεν χτίζει ούτε αυθαίρετα αλλά ούτε καταπατά δάση, δασικές εκτάσεις, παραλίες και αιγιαλούς. Τέτοιες πιέσεις εκφράζονται με τα αυθαίρετα σε πολλές περιοχές της Αττικής (Μάνδρα, Μαγούλα, Νέα Ζωή, Περιβολάκια Ραφήνας, παραλία Αρτέμιδας κλπ). Εκεί, το υπουργείο ανακάλυψε το νέο προϊόν που ονομάζεται "οικιστικές πυκνώσεις" το οποίο πουλάει εισπράττοντας με το ένα χέρι χρήμα σε "τακτοποιήσεις" και με το άλλο χέρι ψηφαλάκια με τις εξαιρέσεις από τους δασικούς χάρτες. 

Μα αυτοί είναι οικισμοί!! - Γ. Τσιρώνης, υπουργός περιβάλλοντος 
(Φεβρουάριος  2015)

Στις αττικές παραλιακές καταπατήσεις. τα επίχειρα της αριστείας τα διεκδικεί η Αρτέμιδα, η γνωστή μας από παλιά, ως Λούτσα. Η Αρτέμιδα είναι η παραλία - σκάνδαλο, η παραλία - κόλαση για τους κατοίκους της Αρτέμιδος, η παραλία ενός διαρκούς περιβαλλοντικού εγκλήματος, συμφωνα με το attikanet. Μάλιστα η Λούτσα κέρδισε και διάκριση στην "Bienalle Αυθαιρέτων" και φυσικά θα είναι από τις πρώτες διακεκριμένες και πολυβραβευμένες οικιστικές πυκνώσεις πριν ακόμα εφευρεθεί ο όρος, πριν ακόμα γεννηθεί  ο κόσμος. Ακολουθούν μερικά δείγματα (από το attikanet).

                                        Μαγαζιά - καταπατητές         

Στην παραλία Αρτέμιδος, είναι σύνηθες  να μισθώνεται για μαγαζί ένας μικρός χώρος και μετά να καταπατάται χωρίς νόμιμη μίσθωση όση παραλία ...πιάνει το μάτι τους!  Αποτέλεσμα, εφιαλτική  ηχορύπανση με θηριώδη ηχεία σε υπαίθριο δημόσιο χώρο, ανεξέλεγκτοι οχετοί με ρύπανση της θάλασσας, κακογουστιά και πολύ θράσος.                                      

Τα ....λάβαρα της αθλιότητας        

Για κάποιο μυστήριο λόγο, οι κάθε είδους "επιχειρηματίες" της παραλίας έχουν πάθος με τις σημαίες. Έτσι, έχουν τη τιμητική τους η γαλανόλευκη, αλλά και τα αστέρια της Ε.Ε και φυσικά αυτές με το ...περήφανο σήμα του κάθε μαγαζιού. Επίσης, πανύψηλα λάβαρα, που τα περισσότερα έχουν κουρελιαστεί από τον αέρα, ανεμίζουν παντού με όλες τις μάρκες μπύρας και ποτών, μηδέ εξαιρουμένου του νεοανασκαφέντος αρχαιολογικού χώρου κοντά στο Ναό της Ταυροπόλου Αρτέμιδος, που πνίγεται κυριολεκτικά από αυτή την ασυδοσία.                                            

Γήπεδα, γήπεδα, γήπεδα...        

Με πρόσχημα την  άθληση, στην Αρτέμιδα στήνονται παράνομα γήπεδα και γηπεδάκια χωρίς προγραμματισμό και νόμιμη χωροθέτηση και πάντα στο γειτονικό χώρο ή την προέκταση των παραλιακών μαγαζιών.Κανένας δεν τηρεί το νόμο 2971/2001 άρθρα 13 και 14 για έργα στην παραλία. Υπάρχει συγκεκριμένη διαδικασία, ώστε να προφυλάσσεται το περιβάλλον και αφορά  ό λ α  τα έργα, δηλαδή και αυτά που "βαφτίζονται" προσχηματικά,  δήθεν μη μόνιμα εξαπατώντας υπηρεσίες  και πολίτες και καταπατώντας σταθερά.  

H Bienalle αυθαιρέτων (μπορείτε να θαυμάσετε και άλλα εκθέματα σε προηγούμενη ανάρτηση της Καμένης Γης που αφορούσε τα Περιβολάκια Ραφήνας)

 Παρά τη συστηματική εξέταση της φωτογραφίας αλλά και του πραγματικού αυθαιρέτου δεν εστάθη εφικτό να κατανοήσουμε για τι ακριβώς πρόκειται καθώς και τι ήθελε να αποτυπώσει ο κατασκευαστής σε κάθε επιμέρους φάση της ανέγερσης. Τόπος: Λούτσα

Περιγραφή από το lubentv

"Δεν είναι δύσκολο να μαντέψει κανείς που βρίσκεται αυτό το εμπνευσμένο οίκημα του ρεύματος μιξεντματς-πάτσγουερκ. Στην Λούτσα. Και εάν σας φαίνεται πολύ ζαλιστική η στριφογυριστή σκάλα, σας έχουμε και ασανσέρ εξωτερικού χώρου. Credits για τα λευκά κολωνάκια σήμα κατατεθέν της Λούτσας."

Ο κος Γρηγόρης αναλαμβάνει κάθε είδους αυθαίρετες εργασίες ανέγερσης
κατοικιών σε όλη την Αττική. Λογικά έχει έδρα την Λούτσα.

Ο σύνδεσμος με αριθμό 9 στο μπουκέτο μας αφορά στην  (ΚΥΑ ΔΔΠ005159/586Β/ΕΞ) που ορίζει ότι παραχωρείται απευθείας στους ΟΤΑ «το δικαίωμα της απλής χρήσης των κοινοχρήστων χώρων αιγιαλού, παραλίας, όχθης και παρόχθιας ζώνης μεγάλων λιμνών και πλεύσιμων ποταμών, που βρίσκονται στα όρια της διοικητικής τους περιφέρειας».

Βέβαια δεν γίνεται λόγος ούτε για όρους και προϋποθέσεις σεβασμού στο περιβάλλον, ούτε καν για την τυχόν ευαισθησία των συστημάτων μέσα στα οποία έρχεται ο "επιχειρηματίας" να αναπτύξει την δραστηριότητα του. Ούτε φορείς ελέγχου αναφέρονται ούτε διαδικασίες. Η ΚΕΔΕ με τον ειδικών προδιαγραφών και εγνωσμένης αισθητικής πρόεδρο της, καλεί τους δημάρχους να τηρήσουν απαρέγκλιτα την ΚΥΑ. 

Με την ΚΥΑ, ειδικά για τη Ραφήνα γεννιέται άλλος ένας κίνδυνος. Τα οράματα της διευθύνουσας συμβούλου του ΟΛΡ να τα αναλάβει ο δήμος και αυτό αποτελεί πραγματική απειλή, μία οικολογική βόμβα για την πόλη και το φυσικό περιβάλλον που την περιβάλλει. Η Λουτσοποίηση (νεολογισμός που μοιάζει ταιριαστός για τις υπό ανάπτυξη παραλιακές πόλεις της Αττικής) μοιάζει πιο κοντά από ποτέ. Και αυθαίρετα έχει αλλά και παραλιακό μέτωπο. Όλα δείχνουν το δρόμο προς τα εκεί.

Λαστ μπατ νοτ λιστ (Last but not least) με τον αριθμό 10 έχουμε τη διατράνωση αυτού που διαφαίνεται ως απειλή με το προηγούμενο θέμα (το 9) δηλαδή το τι θα γίνει αν με την εφαρμογή της ΚΥΑ περάσουν οι παραλίες στην αρμοδιότητα των δήμων και πιο ειδικά στον δήμο Ραφήνας - Πικερμίου. Εκεί τα αναπτυξιακά οράματα είναι ισχυρότερα και δεν σταματούν μπροστά σε τίποτα. Υπάρχει επίσης μία συμπαγής πειθήνια στα αναφρανίλ "ανατυξιακά" οράματα του επιτελούντος χρέη δημάρχου πλειοψηφία μέσα στο δημοτικό συμβούλιο. Επιπλέον η πλειοψηφία αυτή δεν έχει καμία ανησυχία για το περιβάλλον, τις παραλίες, τα δάση, τα ρέματα, τα νερά και τον αέρα. Είναι μία πλειοψηφία πρόθυμη να εκτελέσει και το πιο ακραίο σχέδιο του δημάρχου ή του αναπληρωτή του. 

Η μοίρα της ανατολικής Αττικής δυστυχώς είναι δεμένη με την πόλη της Αθήνας η οποία μεγαλώνει, διευρύνεται και θέλει να καταπιεί όλο και περισσότερα μέρη. Στο εξωτερικό, η έντονη αστικοποίηση των μητροπόλεων επέφερε την ανάγκη διαφύλαξης και διατήρησης του φυσικού περιβάλλοντος στις πιο απόμερες πόλεις. Αυτό ήταν το αποτέλεσμα του μαθήματος που έλαβαν οι κάτοικοι των μητροπόλεων από την έντονη βιομηχανική δραστηριότητα και δεν επαναλαμβάνουν τα ίδια λάθη. Φοβάμαι πως εδώ πρέπει να πάθουμε πρώτα για να μάθουμε αλλά επειδή δεν έχουμε πλεονάσματα φυσικών αποθεμάτων, το μάθημα μας θα είναι οριστικό και μάλιστα, μη αναστρέψιμο....

______________________________

* Τι κι αν το νομικό πλαίσιο για την παραχώρηση χρήσης αιγιαλού απαγορεύει, για παράδειγμα, να καταλαμβάνουν τα καθίσματα πάνω από το 50% της παραλίας· η πραγματικότητα που αντικρίζει όποιος επισκέπτεται τις «οργανωμένες» πλαζ είναι διαφορετική: παραλίες σπαρμένες από άκρη σ' άκρη από τα γνωστά σετ ομπρελο-ξαπλώστρας, στριμωγμένα το ένα δίπλα στο άλλο ώστε μαζί με τα σαρδελοποιημένα κορμιά να πολλαπλασιάζονται τα περιθώρια κέρδους.