Showing posts with label Απογοήτευση. Show all posts
Showing posts with label Απογοήτευση. Show all posts

Tuesday, June 27, 2017

Βάλτε τώρα που γυρίζει. Ο υπουργός πιέζει τους δήμους να δηλώσουν πυκνώσεις.


Η ομιλία του Αν. ΥΠΕΝ, Σωκράτη Φάμελλου, στη Βουλή, για την κατατεθείσα τροπολογία παράτασης της ανάρτησης των δασικών χαρτών, επί του ν/σ του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρώπινων Δικαιωμάτων:

“Η τροπολογία που καταθέτουμε σήμερα, 21/06/2017, άρθρο 78, στο νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρώπινων Δικαιωμάτων, δίνει παράταση έως τις 27 Ιουλίου στους πολίτες να χρησιμοποιήσουν τα εργαλεία που έχουμε νομοθετήσει, δηλαδή την υποβολή αντιρρήσεων επί του δασικού χάρτη, την υποβολή αίτησης για τη διόρθωση των πρόδηλων σφαλμάτων του χάρτη και την αίτηση εξαγοράς ή χρήσης εκτάσεων δασικού χαρακτήρα που έχουν εκχερσωθεί για γεωργική καλλιέργεια και είναι ενταγμένες στο ΟΣΔΕ.

Διότι,  πραγματικά χρειάζεται να εξαντλήσουμε όλα τα περιθώρια που έχουμε, στο πλαίσιο έγκρισης των δασικών χαρτών μέσα στο 2017, για να μπορέσουν να βοηθηθούν οι πολίτες. Επιπλέον, με τη διαδικασία αυτή έχουμε κατορθώσει να θέσουμε σε κίνηση ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της δημόσιας διοίκησης, αλλά και της αυτοδιοίκησης, η οποία αυτοδιοίκηση δεν έχει εφαρμόσει αυτά που οφείλει, ώστε να προφυλάξει την περιουσία των πολιτών.

Εμείς, ως Υπουργείο,  οφείλουμε να είμαστε εντάξει απέναντι στους πολίτες, παρότι κάποιοι άλλοι δεν είναι. Έτσι, λοιπόν, με το άρθρο 78 παρατείνουμε τη χρήση των παραπάνω εργαλείων, έως τις 27 Ιουλίου 2017 . Το πιο σημαντικό, όμως, είναι ότι δίνουμε τη δυνατότητα να υπάρχει περισσότερος χρόνος να αποσταλούν τα όρια των οικισμών και των οικιστικών πυκνώσεων από τους ΟΤΑ, κάτι που δεν έκαναν εγκαίρως.

Ενημερώνουμε, επίσης, ότι έχει δημιουργηθεί ένα εργαλείο για την αίτηση προδήλου σφάλματος  τις τελευταίες μέρες από την ΕΚΧΑ ΑΕ και με αυτά τα εύχρηστα εργαλεία δίνεται η δυνατότητα στον πολίτη, χωρίς να πληρώνει μελέτες, δικηγόρους  και να μπαίνει σε διάφορα έξοδα να αξιοποιεί αυτά τα εργαλεία.

Επιπλέον, με την ολοκλήρωση δηλώσεων καλλιέργειας από τους αγρότες θα έχουμε τη δυνατότητα μέσα σε αυτό το μήνα να τους ενημερώσουμε όλους προσωπικά,  στην περίπτωση που οι εκτάσεις που χρησιμοποιούν αλληλεπιδρούν με τους δασικούς χάρτες, ώστε να προχωρήσουν στη χρήση των εργαλείων που έχουμε νομοθετήσει για την καλλιέργεια σε πρώην δασικές εκτάσεις ή άλλων εργαλείων της δασικής νομοθεσίας, όπως το άρθρο 67 για τους δασωμένες αγρούς.

Διασφαλίζουμε έτσι τις επιδοτήσεις και είναι ενημερωμένος προσωπικά ο καθένας με αποτελεσματικό τρόπο.  Αυτή είναι μια κοινή προσπάθεια με το ΥΠΑΑΤ για να διασφαλιστεί μια κανονικότητα που δεν υπήρχε τα προηγούμενα χρόνια. Θέλω, όμως, να σας ενημερώσω ότι αυτή η νέα καταληκτική ημερομηνία, μέχρι 27/07 είναι δεσμευτική, δηλαδή δεν θα δοθεί άλλη παράταση, εφόσον πρέπει μέχρι τον Σεπτέμβριο να έχουμε προχωρήσει στη μερική κύρωση του χάρτη. Είναι καταληκτική ημερομηνία και για τους πολίτες που είναι κάτοικοι εξωτερικού.

Είχαμε δυνατότητα μέσα από το συνεχή διάλογο  με την κοινωνία να δημιουργήσουμε πάρα πολλά νέα εργαλεία και με αυτή την παράταση θα δοθεί ένα καθαρό περιθώριο χρόνου. Αλλά, πρέπει να γνωρίζετε ότι για τις επόμενες αναρτήσεις το περιθώριο χρόνου θα παραμείνει στις 105 ημέρες, δηλαδή στους τρεισήμισι μήνες. Έτσι, λοιπόν, με την μεγαλύτερη μέχρι τώρα ανάρτηση για το 35% της χώρας, που διασφαλίζει το δασικό χώρο και την ασφάλεια δικαίου, δίνουμε τη δυνατότητα στο Κτηματολόγιο να ξεκολλήσει κάτι που δεν είχε διασφαλίσει ο δικομματισμός. Απελευθερώνεται η δασική υπηρεσία και ο πολίτης και έχουμε τακτοποιημένη σχέση δάσους και γεωργικής εκμετάλλευσης.

Έχουμε μειώσει κατά πάρα πολύ το κόστος των αντιρρήσεων και έχουμε πολλές περιπτώσεις ατέλειας, είτε για τους Δήμους, είτε για τα σχέδια πόλης για τις περιοχές εποικισμού, αναδασμού και για τις εκκρεμείς πράξεις χαρακτηρισμού. Μέχρι τώρα πρέπει να σας ενημερώσω ότι έχουν υποβληθεί 30.187 αντιρρήσεις, εκ των οποίων  υπάγονται 7.700 στην ατέλεια.

Η ανάρτηση αυτή αποκάλυψε και κάποια πράγματα που ήταν γνωστά, αλλά έξω από τους θεσμούς. Υπήρχαν αγροτικές εκτάσεις που ήταν δασικές παλαιότερα, αναδασωτέες εκτάσεις που ήτανε γεωργικού χαρακτήρα, αλλά είχαν αλλάξει χρήση και πολλά θέματα με καλλιέργειες και επιδοτήσεις. Εμείς, λοιπόν, έχουμε κάνει μία πολύ σημαντική ομάδα εργασίας στο Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας και έχουμε προχωρήσει ήδη  15 νομοθετικά εργαλεία, τα οποία περιλαμβάνουν δύο νομοσχέδια, τέσσερις  κοινές υπουργικές αποφάσεις, τέσσερις υπουργικές αποφάσεις και πέντε εγκυκλίους.

Και βέβαια μειώσαμε το κόστος των αντιρρήσεων έως και 80%και δημιουργήσαμε εργαλεία και για τα πρόδηλα λάθη και για τις καλλιέργειες, δίνοντας τη δυνατότητα με πάρα πολύ μικρό κόστος και με πάρα πολλές δόσεις ο αγρότης να έχει απρόσκοπτη συνέχεια στις καλλιέργειες.

Θέλουμε να ξεκαθαρίσουμε κάτι.  Δεν αναιρείται το δικαίωμα να υποβάλει αίτηση αλλαγής χρήσης ο αγρότης, όπως κάποια κακόπιστα δημοσιεύματα ανέδειξαν εχθές.  Διότι, στις 27 Ιουλίου λήγει η δυνατότητα να υποβάλουν αίτηση όσοι είναι ενταγμένοι στο ΟΣΔΕ και η έκτασή τους είναι εκχερσωμένη. Ο νόμος για τις αιτήσεις εξαγοράς παραμένει ανοιχτός για τις προ του 1975 τροποποιημένες εκτάσεις μέχρι το 2018. Επίσης ο  νόμος είναι ανοικτός για όσους έχουν τροποποιήσει τις χρήσεις από το 1975, έως το 2007, χωρίς όριο χρόνου.

Κλείνοντας, θα ήθελα να πω ότι το βασικό θέμα όσον αφορά στους οικισμούς και τις οικιστικές πυκνώσεις είναι ότι, μέχρι τις 9 Ιουνίου 2017, το 42,5% των Δήμων δεν είχαν στείλει τα όρια αυτών και αναγκαστήκαμε και ανακοινώσαμε στην κοινωνία ποιοι είναι αυτοί οι Δήμοι. Το αποτέλεσμα είναι ότι παρότι μόνο τρεις στους δέκα Δήμους είχαν στείλει τα στοιχεία, μέχρι το τέλος του 2016, σήμερα έχουμε πλέον φτάσει στο 67% και με την παράταση στοχεύουμε στο 100%. Τις  τελευταίες δέκα μέρες συμμορφώθηκαν έντεκα ΟΤΑ. Γι’ αυτό χρειάζεται να επικοινωνούμε απευθείας με την κοινωνία και να την ενημερώνουμε.

Οι Δήμοι που δεν έχουν στείλει ακόμα στοιχεία είναι οι Δήμοι: Αλεξανδρούπολης, Αν. Μάνης, Ανδραβίδας-Κυλλήνης, Αρχαίας Ολυμπίας, Βοίου, Βορ. Κυνουρίας, Γορτυνίας, Δέλτα, Δοξάτου, Δυτ. Μάνης, Δωδώνης, Έδεσσας, Ελαφονήσου,  Εορδαίας, Ζαγοράς-Μουρεσίου, Ζαχάρως, Καβάλας, Κασσάνδρας, Κέρκυρας, Κιμώλου, Κομοτηνής, Κόνιτσας, Μεσσήνης, Μετσόβου, Μήλου, Μυκόνου, Ναυπλίου, Νέας Προποντίδας, Νότ. Κυνουρίας, Νοτ. Πηλίου, Οιχαλίας, Περιστερίου, Πύλου-Νέστορος, Σιθωνίας, Σίφνου, Σκόπελου, Σπάρτης, Σπετσών, Χίου και  Ωραιοκάστρου.

Υπολείπονται, λοιπόν, 40 δήμοι τους οποίους καταθέτουμε και στα πρακτικά της Βουλής, ώστε να ενημερωθεί η κοινωνία, αλλά  και να επισπεύσουν τις διεργασίες τους, με στόχο την εξασφάλιση των πολιτών.  ώστε να είναι οι πολίτες από δω και πέρα εξασφαλισμένοι.

Στο νομοσχέδιο για τη δόμηση που θα συζητηθεί στις αρχές Ιουλίου, στη Βουλή, θα εισάγουμε διατάξεις προσωρινών παραχωρητηρίων και θα δώσουμε τριετή παράταση για να γίνουν οριστικά, ώστε ο πολίτης να μη χρειαστεί να κάνει αντίρρηση.  Επιπλέον, θα δώσουμε τη δυνατότητα, αμέσως μετά το τέλος των αντιρρήσεων, να εκδίδει απόφαση ο Διευθυντής Δασών για τις εκτάσεις που δεν έχει υποβληθεί αντίρρηση και δεν είναι δασικές και να προχωρεί άμεσα η έκδοση των οικοδομικών αδειών, χωρίς να περιμένουμε την μερική κύρωση του δασικού χάρτη.

Τέλος, θα δώσουμε τη δυνατότητα στις Διευθύνσεις Δασών να δίνουν πιστοποιητικά για το δασικό χαρακτήρα των εκτάσεων, χωρίς την ανάγκη προσέλευσης των πολιτών στα κτηματολογικά γραφεία, για την μεταβίβαση των εκτάσεων, επί των κυρωμένων δασικών χαρτών. Κάποιες ρυθμίσεις που τις ανακοινώνω από τώρα αφορούν τις δασικές φυτείες όπως και τις εκχερσωμένες εκτάσεις εντός Νομού Αττικής. Αυτά θα τα ολοκληρώσουμε μέχρι την ψήφιση του νομοσχεδίου, έτσι ώστε μέχρι τις 27 Ιουλίου να τελειώσει όλη αυτή η διαδικασία.

Τέλος, ενημερώνω την εθνική αντιπροσωπεία ότι μέσα στο 2017 θα αναρτηθούν δασικοί χάρτες στο 17% των εκτάσεων της χώρας μας και ιδιαίτερα στις περιφερειακές ενότητες Πέλλας, Κιλκίς, Ημαθίας, Σερρών και Ανατολικής Αττικής. Θα προκηρυχθεί, επίσης, και το υπόλοιπο 48% των δασικών χαρτών, μέσα στο 2017, για να είμαστε απολύτως συνεπείς στις υποχρεώσεις μας”.
(πηγή: aftodoiikisi.gr)

Εντύπωση προκαλεί η ζέση με την οποία ο υπουργός, που θα έπρεπε να βάλει μία τάξη στο χάος χτυπώντας την αυθαιρεσία και την καταπάτηση δημοσίων  δασικών εκτάσεων, κάνει ακριβώς το αντίθετο. 

Ιδιώτες ή οργανωμένα συμφέροντα, που με σκοτεινούς ή και θρασύτατα φανερούς τρόπους, μετέβαλαν το ιδιοκτησιακό καθεστώς δασικών εκτάσεων, ενθαρρύνονται προκειμένου να κλιμακώσουν την ανηθικότητα. Ενθαρρύνονται και με τη βοήθεια του επίσημου κράτους, να νομιμοποιήσουν την απάτη.

Αντί λοιπόν ο υπουργός του Κράτους να χτυπήσει την παρανομία και να τακτοποιήσει προς όφελος του Δημοσίου τις ιδιοκτησιακές εκκρεμότητες, πιέζει προκειμένου να αλλάξουν οι χρήσεις των εκτάσεων αυτών, με την ένταξη τους στο ειδικό καθεστώς των "οικιστικών" ή "γεωργικών" πυκνώσεων. Κατανοώ τη ζέση αυτή, εφόσον μετά την εξαίρεση τους από τους δασικούς χάρτες, κανείς δεν θα μπορεί να προβεί σε νέα καταπάτηση. Όμως...

Όμως ζούμε στην Ελλάδα. Και στη χώρα αυτή, η εκτελεστική εξουσία πολλάκις έχει σταθεί στο πλευρό των παρανόμων, των καταπατητών, των  αυθαιρετούχων. Παρασύροντας μαζί της και τη νομοθετική εξουσία. Ζούμε άλλωστε την εποχή της δικαίωσης αυτών που κλέβουν από τη δημόσια περιουσία (δάση και δασικές εκτάσεις) για να αυξήσουν την ιδιωτική τους (οικόπεδα και αγροτεμάχια πυκνώσεων). Είναι μαθηματικά βέβαιο, πως και μετά τις ανήθικες εξαιρέσεις και την κλοπή που συντελείται εις βάρος ενός ολόκληρου λαού, η όρεξη των καταπατητών θα ανοίξει περισσότερο και θα προχωρήσουν σε νέες καταπατήσεις. Και θα εμφανιστεί πάλι μία κυβέρνηση που θα εμπνευστεί τις νέες οικιστικές "ωριμάνσεις" ή όπως αλλιώς θα τις βαφτίσουν, προκειμένου να τις αφαιρέσουν με τη σειρά τους από το τότε κείμενο δασολόγιο (αν υπάρχει) και η ιστορία θα πάει λέγοντας.

Το κακό και το βλαβερό έχουν φωλιάσει στις συνειδήσεις μας, στα μυαλά μας, στις ζωές μας εδώ και πολλά χρόνια και τίποτα δεν μπορεί να τα ξεριζώσει. 

Για να αλλάξει η χώρα, πρέπει να αλλάξουμε πρώτα εμείς. Όσο δεν το καταλαβαίνουμε άλλο τόσο θα πρέπει να αποφεύγουμε να κοιτάζουμε στα μάτια τα παιδιά. Και τα δικά μας και των άλλων. Άλλωστε μόνο ένας σκληρός εγκληματίας μπορεί να κοιτάζει στα μάτια το θύμα του, την ώρα που του κλέβει τη ζωή.

Friday, December 18, 2015

Ο αγώνας από τα μέσα, τώρα που 'χουμε τα μέσα. (παλιό λαϊκό τραγούδι)

Ο Ιώβ
Έχω βαρεθεί να ακούω για το πόσο αγωνίζονται οι κυβερνητικοί. Για το πόσο ματώνουν. Ποτάμι έτρεξε το αίμα του Σαμαρά. Ποτάμι που συνάντησε τον ποταμό αίματος που έχυσε και ο Αλέξης. Από τις πηγές είχαν κυλήσει κι άλλα αιματοβαμμένα νερά. Με το αίμα του ΓΑΠ, του Βενιζέλου και άλλων αιμορροφιλικών υπάτων και ανθυπάτων. 

Και όσο κυλούσαν τα μακάβρια και δρακουλιάρικα ποτάμια, τόσο η τανάλια έκλεινε γύρω από τον λαιμό ενός λαού που καθόταν με γουρλωμένα μάτια και αιμάσσουσα θλίψη, να ακούει για τον αγώνα που έδιναν οι αιμορραγούντες. Την ίδια ώρα που το αίμα του ίδιου αυτού λαού κυλούσε για να βρει τη θάλασσα της ίδιας του της ανυπαρξίας.


Ματωμένοι όλοι, τι αξιοπρέπεια θα μπορούσαν να αξιώσουν; 

Παράδειγμα, φρέσκο και αναμενόμενο πια, το λεγόμενο παράλληλο πρόγραμμα. Από την εξαγγελία του ακόμα, πριν τις εκλογές του Σεπτεμβρίου, το άκουσμα της έκφρασης "παράλληλο πρόγραμμα" προκαλούσε εκνευρισμό σε μεγάλο μέρος των μελών του κόμματος - κορμού της σημερινής κυβέρνησης. Προκαλούσε νεύρα γιατί δεδομένων των συμφωνιών του καλοκαιριού, πολύ απλά έμοιαζε με ένα τεράστιο ψέμα. Ένα χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου. Του θανάτου της ελπίδας (εκείνης που ερχόταν αλλά μετάνιωσε), του θανάτου της λογικής και της αλήθειας.

Σίγουρα η τερατολογία είναι μέσο άσκησης πολιτικής. Στην Ελλάδα έχουμε πείρα και ουδείς σώφρων άνθρωπος μπορεί να το αμφισβητήσει. Η τερατολογία περί παράλληλου προγράμματος την ίδια ώρα που υπογράφεις συνθήκη παράδοσης, είναι αν όχι φαιδρή, τουλάχιστον ύποπτη. Ύποπτη για καλοσχεδιασμένη απάτη. Και φυσικά για τους γνωρίζοντες πως δεν επρόκειτο να ισχύσει κανένα παράλληλο πρόγραμμα, η επόμενη φράση στον "πολιτικό διάλογο" ήταν ήδη γραμμένη: "Προσπαθήσαμε, μας τα χάλασε το νεοφιλελεύθερο μπλοκ αλλά δεν τα παρατάμε" 
Και έτσι περιμένουν να περάσουν τα χρόνια. Με τον λαό κοιμώμενο αφού και η τελευταία του ελπίδα, εκείνη της "ριζοσπαστικής -λέμε τώρα- αριστεράς" φάνηκε ανίκανη να τον βοηθήσει.

Σαν να μην έφτανε η προσβολή της λογικής και του συναισθήματος, σαν να μην έφτανε η χυδαιότητα που αποπέμπεται κάθε φορά που οι ασκούντες την βαρβαρότερη νεοφιλελεύθερη διαχείριση, αυτοαποκαλούνται "Ριζοσπαστική Αριστερά", έρχεται και η επίκληση της έλλειψης αναγνώρισης των "θυσιών" τους. [Μα τους χίλιους βούβαλους που θα έλεγε και ο καθηγητής "Μυστήριος]

Ψιχάλες και ροχάλες

"Εμείς που μείναμε μέσα παλεύουμε" ή ακόμα πιο χυδαία "Είναι εύκολο να είσαι απ' έξω και να κάνεις κριτική". Ειδικά το τελευταίο, φοριέται πολύ τελευταία. Μόνο που δεν πρόκειται για την ψιχάλα της κριτικής στην εξουσία, αλλά για το φτύσιμο των απατεώνων θεσιθήρων και των λιγούρηδων που ανέλαβαν από τους -εξίσου λιγούρηδες- προκατόχους τους να συνεχίσουν τη βαρβαρότητα. Πρόκειται για το φτύσιμο και την καταδίκη  της απάτης που σχεδιάστηκε από χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και κεφαλαιούχους και πρόθυμα, αλλά γαρνιρισμένο με επιτηδευμένη βαρυθυμία, εκτελείται στο όνομα της "επιβίωσης της χώρας". Μόνο που η επιβίωση της χώρας δεν υπάρχει στην αιματοβαμμένη (κατά τους εξουσιαστές) αυτή πορεία. Μόνο η επιβίωση των εκόντων ακόντων,  υπηρετών των σχεδιαστών του θανάτου της χώρας.

Υπάρχουν και εκείνοι, που ως καλοπροαίρετοι τηρούν στάση αναμονής μιμούμενοι τον βιβλικό Ιώβ, που δεν υπήρξε δοκιμασία που να μη βίωσε αλλά έμεινε αδρανής μέχρι τη λύτρωση. Αυτό όμως είναι βιβλικό παραμύθι - παραμυθία για ανθρώπους που δεν βλέπουν, πως θα μπορέσουν να επιβιώσουν μόνο όταν το επιτρέψουν τα αφεντικά του μονεταριστικού δόγματος το οποίο μας έχουν επιβάλει. Και βέβαια μόνο όταν η ζωή των απογόνων του Ιώβ, δεν διαταράσσει τη σχέση κόστους / οφέλους στη μακάβρια εξίσωση των αφεντικών.

Τα κινήματα ως ντεκόρ

Την άνοδο της σημερινής εξουσιαστικής ομάδας, υποστήριξαν ένθερμα πολλά κινήματα. Κινήσεις ενεργών πολιτών, ομάδες πολιτικού διαλόγου και δράσης, περιβαλλοντικές κινήσεις. Όλοι αυτοί, μαζί με τα κινήματα που είχαν συνδιαμορφώσει, άρχισαν να αποχωρούν από την εποχή της σύμπηξης του "ενιαίου κόμματος ΣΥΡΙΖΑ". Έμεινε μόνο η ανάμνηση τους στο βιογραφικό του πολιτικού σχηματισμού, από την εποχή του Συνασπισμού της Αριστεράς, των Κινημάτων και της Οικολογίας. Μερικές φορές ούτε και αυτή η ανάμνηση, αφού είναι ενοχλητικό για ένα κόμμα εξουσίας το να ανέχεται αντίθετες γνώμες και αντίρροπες τάσεις στο εσωτερικό του. Είναι ενοχλητικό γιατί είναι αντίθετο με τα επιβεβλημένα ως προαπαιτούμενα, για την "πολιτική σταθερότητα" που είναι ευφημισμός της έκφρασης "πολιτική αφασία" ενός ολόκληρου λαού.

Έμειναν λοιπόν, μερικοί εκπρόσωποι των πάλαι ποτέ κινημάτων, προκειμένου να λάβουν και αυτοί τα επίχειρα της συμμετοχής τους στη συνέχιση της βαρβαρότητας που σκέπασε τη χώρα. Και το αποτέλεσμα είναι, αυτοί ακριβώς οι πρώην "κινηματικοί" να είναι αυτοί ακριβώς που εφαρμόζουν τις αντίθετες ακριβώς πολιτικές, από όσα κάποτε διατείνονταν πως επεδίωκαν. Δεν χρειάζεται να αναφέρουμε τα πρόσφατα νομοθετήματα και παρεμβάσεις που παραπέμπουν πιο πολύ στο πράσινο του Πασόκ παρά στο πράσινο της Οικολογίας.

Έμεινε όμως το θαμπό ντεκόρ, με τη σβηστή πια ονομασία των κινημάτων από τα οποία προέρχονται.

Μη να 'ναι η απογοήτευση; Μη να 'ναι η πίκρα;

Όπως πολλές φορές τονίζαμε, αυτοί "που έμειναν μέσα για να αγωνιστούν" και αυτοί που ντρεπόμαστε για τη μετάλλαξη που συνέβη, "Το να επαναλαμβάνεις τα ίδια πράγματα περιμένοντας άλλο αποτέλεσμα, είναι ο ορισμός της βλακείας". Μόνο που το λέγαμε για κάποιους αετονύχηδες που έχτισαν την πολιτική τους καριέρα πάνω στην βλακεία των άλλων, πάνω στην ευκολοπιστία του αιωνίως αθώου και αδρανούς λαού.

Πως να νιώθει κανείς όταν ανακαλύπτει πως νόμιζε πως ήταν στην ίδια πλευρά με ανθρώπους που περίμεναν πως και πως, να έρθει η ώρα της εξουσίας για να αλλάξουν θέσεις και φυσικά στρατόπεδο; Και φυσικά με το ακράδαντο επιχείρημα πως αγωνίζονται από θέσεις ευθύνης, από θέσεις εξουσίας. Ο Φώτης Κουβέλης είχε δώσει πρώτος το σύνθημα περί ευθύνης, αλλά βιάστηκε να το εξαργυρώσει και πήγε σε λάθος ταμείο. Οι υπομονετικοί απολαμβάνουν σήμερα τα αγαθά της άσκησης της εξουσίας, με άλλοθι την επιχειρηματολογία Κουβέλη.

Ο διάλογος, Η ανοχή, Η υπομονή

Σήμερα, τίποτα από τα παραπάνω δεν μπορεί να σταθεί. 
Διάλογος δεν υπάρχει. Διαβούλευση δεν υπάρχει. Αποδίδεται στα ΜΜΕ το έγκλημα της χαλιναγώγησης της γνώμης, της ψήφου, της επιλογής. Είναι αλήθεια πως τα ΜΜΕ (και όλες οι κορυφές του τριγώνου) ασκούν πολιτική με δόλιο τρόπο. Και δεν το αρνούνται. Είναι χυδαία κυνικοί και το πράγμα είναι οφθαλμοφανές. Για πόσο όμως τα ΜΜΕ θα είναι το άλλοθι για όλες τις παρεκκλίσεις της κυβέρνησης, από τις λαϊκές προσδοκίες;

Η ένταση και η διάρκεια της ανοχής είναι στενά συνδεδεμένα με την ελπίδα (εκείνη που ερχόταν, έφυγε και ξαναγυρίζει με άλλο φόρεμα μήπως και τσιμπήσει κανείς). Όσο λοιπόν υπάρχουν άνθρωποι που είτε ελπίζουν αληθινά είτε περιμένουν υστερόβουλα, η ανοχή θα διατηρείται σε ικανοποιητικά για την πολιτική αφασία, επίπεδα. 

Η υπομονή είναι ίδιον όσων βρίσκονται σε αδράνεια, ηθελημένη ή αθέλητη, ανίκανοι να αντιδράσουν δυναμικά και περιμένοντας τον Ρομπέν των Δασών να τους φέρει κάτι να την περάσουν. Και μέχρι τότε, ...υπομονή.

Όπως φαίνεται, οι δυνάμεις της διατήρησης της πολιτικής αφασίας σταθερότητας είναι εξασθενημένες αρκετά, μετά από 5 χρόνια διαρκών πυροβολισμών στο σώμα της κοινωνίας. Η κοινωνία όμως, είναι πια διαλυμένη και γι' αυτό οι εξασθενημένες δυνάμεις τη διατηρούν ακόμα υπό αυστηρό έλεγχο. Τώρα μάλιστα που η εξουσία έχει και αριστερό προφίλ, οι εξασθενημένες δυνάμεις της πολιτικής αφασίας σταθερότητας, μπορούν να εφαρμόσουν ακόμα περισσότερη βαρβαρότητα με μεγαλύτερη άνεση. Ήδη κανέναν δεν πειράζει η απόσυρση, ματαίωση, αναστολή, καθυστέρηση του παραλλήλου προγράμματος. Σαν να το ήξεραν και απλά χαμογέλασαν συγκαταβατικά όταν άκουσαν τα νέα.

Δεν πειράζει. Το πράγμα έχει και καλές πλευρές. Αυτές που διαπιστώνονται από τα παραπάνω

1. Ο διάλογος τελείωσε. 
2. Η ανοχή είναι έγκλημα πια.
3. Η υπομονή εξαντλήθηκε όπως εξαντλήθηκαν και οι άνθρωποι

Προεόρτια Χριστουγέννων 2015